Candepres HCT

Candepres HCT to lek złożony przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Preparat zawiera dwie substancje czynne: kandesartan cyleksetylu w dawce 32 mg oraz hydrochlorotiazyd w dawce 12,5 mg. Lek stosuje się u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez stosowanie samego kandesartanu lub samego hydrochlorotiazydu.

Preparat łączy w sobie działanie dwóch substancji, które obniżają ciśnienie tętnicze na różne sposoby, co daje lepszy efekt terapeutyczny niż stosowanie ich osobno.

Kandesartan cyleksetylu – blokada receptorów angiotensyny

Kandesartan cyleksetylu należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II. Angiotensyna II to hormon, który powoduje zwężenie naczyń krwionośnych i podniesienie ciśnienia tętniczego. Kandesartan blokuje działanie tego hormonu, dzięki czemu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie tętnicze spada. Po przyjęciu tabletki substancja ta jest szybko przekształcana w organizmie do postaci aktywnej – kandesartanu, który silnie i wybiórczo wiąże się z odpowiednimi receptorami.

Hydrochlorotiazyd – działanie moczopędne

Hydrochlorotiazyd to lek moczopędny z grupy tiazydów. Działa głównie w nerkach, gdzie hamuje wchłanianie zwrotne sodu i zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody z moczem. Dzięki temu zmniejsza się objętość krwi krążącej w naczyniach, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Podczas długotrwałego stosowania hydrochlorotiazyd dodatkowo zmniejsza opór naczyń obwodowych.

Połączenie tych dwóch substancji daje efekt dodawania się działań przeciwnadciśnieniowych, co pozwala na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż przy stosowaniu każdej z nich osobno.

Lek jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których:

• Ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez stosowanie samego kandesartanu cyleksetylu.
• Ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez stosowanie samego hydrochlorotiazydu.
• Lekarz uznał, że połączenie tych dwóch substancji będzie najlepszym rozwiązaniem terapeutycznym.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą. Można ją przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków – pokarm nie wpływa na działanie leku.

Najlepsze działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się zwykle w ciągu czterech tygodni od rozpoczęcia leczenia. Działanie leku utrzymuje się przez całą dobę, dzięki czemu wystarczy przyjmować go raz dziennie.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze: U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U osób z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki kandesartanu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U osób z łagodnymi do umiarkowanych problemami z wątrobą zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Leku nie można stosować w następujących przypadkach:

• Uczulenie na kandesartan cyleksetylu, hydrochlorotiazyd, inne pochodne sulfonamidów lub którykolwiek składnik preparatu.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub cholestaza (zastój żółci).
• Zbyt niskie lub zbyt wysokie stężenie potasu we krwi, które nie poddaje się leczeniu.
• Dna moczanowa.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Kontrola stężenia elektrolitów

Podczas stosowania leku należy regularnie kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy krwi, zwłaszcza potasu, sodu, wapnia i magnezu. Hydrochlorotiazyd może powodować zmniejszenie stężenia potasu i magnezu oraz zwiększenie stężenia wapnia. Z kolei kandesartan może zwiększać stężenie potasu, szczególnie u osób z niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci z cukrzycą

Leczenie hydrochlorotiazydem może zaburzać tolerancję glukozy. U osób z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Podczas stosowania leku może ujawnić się utajona (ukryta) cukrzyca.

Ryzyko nadwrażliwości na światło

Podczas stosowania hydrochlorotiazydu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne. Jeśli taka reakcja wystąpi, należy przerwać leczenie. Zaleca się ochronę miejsc eksponowanych na promienie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry

Badania wykazały, że długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu może zwiększać ryzyko występowania raka podstawnokomórkowego i raka kolczystokomórkowego skóry. Pacjenci powinni:

• Regularnie sprawdzać, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany.
• Niezwłocznie zgłaszać lekarzowi wszelkie podejrzane zmiany skórne.
• Ograniczać narażanie się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV.
• Stosować odpowiednią ochronę przeciwsłoneczną.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

U pacjentów z odwodnieniem lub niedoborem sodu może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze. Do czasu wyrównania tych niedoborów stosowanie leku nie jest zalecane.

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

Podczas znieczulenia i zabiegów chirurgicznych u pacjentów leczonych tym lekiem może wystąpić niedociśnienie tętnicze. W bardzo rzadkich przypadkach niedociśnienie może być tak znaczne, że wymaga dożylnego podania płynów lub leków podnoszących ciśnienie.

Leki zwiększające stężenie potasu

Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu (np. heparyna, kotrimoksazol) może powodować zbyt wysokie stężenie potasu we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Jednoczesne stosowanie z NLPZ, w tym kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach, może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe leku i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.

Lit

Jednoczesne stosowanie z litem może zwiększać stężenie litu we krwi i wywoływać toksyczne działanie. Nie zaleca się takiego połączenia, a jeśli jest konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu.

Leki przeciwcukrzycowe

Hydrochlorotiazyd może zaburzać tolerancję glukozy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny.

Glikozydy nasercowe i leki przeciwarytmiczne

Niedobór potasu i magnezu wywołany przez hydrochlorotiazyd sprzyja potencjalnie niebezpiecznym zaburzeniom rytmu serca podczas stosowania glikozydów nasercowych i niektórych leków przeciwarytmicznych.

Ciąża

Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest całkowicie przeciwwskazane, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia płodu, w tym:

• Pogorszenie czynności nerek płodu.
• Małowodzie (zbyt mała ilość płynu owodniowego).
• Opóźnienie kostnienia czaszki.
• Niewydolność nerek u noworodka.
• Niedociśnienie tętnicze u noworodka.

Jeśli kobieta planuje ciążę lub stwierdzi, że jest w ciąży, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatywnego leczenia.

Karmienie piersią

Ze względu na brak informacji o bezpieczeństwie stosowania w okresie karmienia piersią, nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości i w dużych dawkach może zahamować wytwarzanie mleka.

Jak każdy lek, Candepres HCT może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane notowane podczas stosowania leku były zazwyczaj lekkie i przemijające.

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 na 100 pacjentów)

• Zakażenia dróg oddechowych.
• Zawroty głowy.
• Bóle głowy.
• Zaburzenia równowagi elektrolitowej (zwiększone lub zmniejszone stężenie potasu, zmniejszone stężenie sodu, zwiększone stężenie wapnia).
• Zwiększone stężenie glukozy we krwi.
• Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Osłabienie.
• Zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 na 1000 pacjentów)

• Niedociśnienie ortostatyczne (zawroty głowy przy wstawaniu).
• Zaburzenia apetytu, podrażnienie żołądka.
• Biegunka, zaparcie.
• Wysypka, pokrzywka.
• Reakcje nadwrażliwości na światło.

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)

• Zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi.
• Reakcje alergiczne.
• Zaburzenia snu, depresja, niepokój.
• Mrowienie.
• Przemijające nieostre widzenie.
• Zaburzenia rytmu serca.
• Kaszel.
• Zapalenie trzustki.
• Żółtaczka.
• Skurcze mięśni.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Gorączka.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)

• Ciężkie zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza).
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła utrudniający oddychanie lub połykanie).
• Zapalenie wątroby.
• Bóle pleców, stawów, mięśni.
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy).
• Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność, ostra jaskra zamkniętego kąta.
• Uogólniony toczeń rumieniowaty.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła utrudniającego oddychanie należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Okres ważności leku wynosi 2 lata. Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 3 miesięcy.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka Candepres HCT zawiera:

• 32 mg kandesartanu cyleksetylu – substancja czynna o działaniu przeciwnadciśnieniowym.
• 12,5 mg hydrochlorotiazydu – substancja czynna o działaniu moczopędnym.

Tabletki są jasnobrązowe, nakrapiane, podłużne, obustronnie wypukłe, z wyciśniętym symbolem ’32’ na jednej stronie i linią podziału po obu stronach. Linia podziału ułatwia jedynie rozkruszenie tabletki w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na równe dawki.

Uwaga dotycząca laktozy: Każda tabletka zawiera 156 mg laktozy. Osoby z nietolerancją laktozy, rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Candepres HCT to skuteczny lek złożony przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych. Łączy działanie dwóch substancji – kandesartanu cyleksetylu, który blokuje receptory angiotensyny, oraz hydrochlorotiazydu, który działa moczopędnie. Dzięki temu połączeniu lek skuteczniej obniża ciśnienie tętnicze niż stosowanie każdej z tych substancji osobno. Przyjmowany raz dziennie, zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia przez całą dobę. Najlepsze efekty leczenia osiąga się zwykle w ciągu czterech tygodni od rozpoczęcia terapii.