Podczas leczenia Aripiprazole Sandoz należy zachować szczególną ostrożność w kilku sytuacjach klinicznych.
Ryzyko samobójstwa
Zachowania samobójcze są charakterystyczne dla chorób psychicznych i zaburzeń nastroju. W niektórych przypadkach były zgłaszane wkrótce po rozpoczęciu lub zmianie leczenia przeciwpsychotycznego. Dlatego pacjenci z grupy dużego ryzyka powinni pozostawać pod ścisłym nadzorem medycznym przez cały czas leczenia.
Problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, takimi jak zawał serca w przeszłości, niewydolność serca czy zaburzenia przewodzenia. Ostrożność wymagana jest również u osób z chorobą naczyń mózgu, w stanach predysponujących do obniżonego ciśnienia krwi oraz u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych obserwowano przypadki zakrzepicy i zatorowości żylnej, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka i wdrożyć odpowiednie środki zapobiegawcze.
Zaburzenia ruchowe
W trakcie leczenia mogą wystąpić różne zaburzenia ruchowe. Późne dyskinezy (mimowolne ruchy, głównie twarzy i języka) były zgłaszane w badaniach klinicznych. Jeśli pojawią się takie objawy, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Mogą również wystąpić inne objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożność ustania w miejscu) oraz parkinsonizm (drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów).
Złośliwy zespół neuroleptyczny
Jest to rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłanie leczenia przeciwpsychotycznego. Objawami są bardzo wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości oraz zaburzenia stabilności układu wegetatywnego (nieregularne tętno, wahania ciśnienia krwi, częstoskurcz, obfite pocenie się). Jeśli wystąpią te objawy lub niewyjaśniona wysoka gorączka, należy natychmiast przerwać leczenie wszystkimi lekami przeciwpsychotycznymi.
Hiperglikemia i cukrzyca
U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym arypiprazolem, opisywano wysokie stężenie cukru we krwi, w niektórych przypadkach bardzo wysokie z kwasicą ketonową, śpiączką hiperosmotyczną lub zgonem. Czynnikami ryzyka ciężkich powikłań są otyłość i cukrzyca w wywiadzie rodzinnym. Pacjenci powinni być obserwowani pod kątem objawów związanych z wysokim stężeniem cukru, takich jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie. Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia powinni być regularnie monitorowani.
Zwiększenie masy ciała
Po wprowadzeniu leku na rynek obserwowano zwiększenie masy ciała u pacjentów otrzymujących arypiprazol, zwykle u osób z istotnymi czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca, zaburzenia tarczycy lub gruczolak przysadki w wywiadzie. W badaniach klinicznych u dorosłych arypiprazol nie powodował istotnego klinicznie zwiększenia masy ciała, jednak u młodzieży z chorobą afektywną dwubiegunową wykazano związek ze zwiększeniem masy ciała po czterech tygodniach leczenia. U młodzieży należy kontrolować przyrost masy ciała, a jeśli jest on znaczący klinicznie, należy rozważyć zmniejszenie dawki.
Zaburzenia kontroli impulsów
Podczas przyjmowania arypiprazolu u pacjentów mogą występować zwiększone popędy, w szczególności popęd do hazardu, oraz niemożność kontrolowania tych popędów. Inne zgłaszane popędy obejmują zwiększenie popędu seksualnego, kompulsywną potrzebę wydawania pieniędzy, obżarstwo lub kompulsywne objadanie się. Ważne jest, aby lekarze pytali pacjentów lub opiekunów o pojawienie się takich objawów podczas leczenia. Należy rozważyć zmianę dawki lub odstawienie leku, jeśli u pacjenta wystąpią takie popędy.
Inne ważne ostrzeżenia
Arypiprazol należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których w przeszłości występowały napady drgawek lub u których występują choroby wiążące się ze skłonnością do takich napadów. Zaburzenia kurczliwości przełyku i aspiracja są związane z leczeniem przeciwpsychotycznym, dlatego lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc. Arypiprazol może powodować senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz niestabilność ruchową i czuciową, co może prowadzić do upadków, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych.