Popularne

Afinitor to lek przeciwnowotworowy, którego głównym składnikiem jest ewerolimus. Jest on stosowany głównie w leczeniu zaawansowanego raka nerek, szczególnie gdy inne terapie okazały się nieskuteczne. Ewerolimus działa poprzez ograniczenie dopływu krwi do guza i spowolnienie wzrostu komórek rakowych. Lek ten jest przeznaczony dla pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Afinitor to lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci tabletek zawierających ewerolimus jako substancję czynną. Lek ten działa poprzez hamowanie specjalnego białka w organizmie zwanego mTOR, które odgrywa kluczową rolę w rozwoju komórek nowotworowych. Blokując to białko, Afinitor spowalnia wzrost i podział komórek rakowych, a także zmniejsza tworzenie się nowych naczyń krwionośnych odżywiających guz.
Każda tabletka zawiera 10 mg ewerolimusu oraz substancje pomocnicze, w tym 297 mg laktozy. Tabletki mają charakterystyczny kształt podłużny, są białe do lekko żółtawe, z wytłoczonym napisem “UHE” na jednej stronie i “NVR” na drugiej.
Afinitor jest lekiem przeznaczonym do leczenia kilku rodzajów zaawansowanych nowotworów:
Lek stosuje się w skojarzeniu z eksemestanem u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi z ekspresją receptorów hormonalnych, bez nadekspresji HER2/neu. Leczenie jest wskazane u pacjentek bez objawowego zajęcia narządów wewnętrznych, po wystąpieniu wznowy lub progresji po wcześniejszym leczeniu niesteroidowym inhibitorem aromatazy.
Afinitor jest stosowany w leczeniu nieoperacyjnych lub z przerzutami wysoko lub średnio zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki u dorosłych pacjentów z chorobą o przebiegu postępującym.
Lek jest wskazany w leczeniu nieoperacyjnych lub z przerzutami, wysoko zróżnicowanych (stopień G1 lub G2), hormonalnie nieczynnych nowotworów neuroendokrynnych układu pokarmowego lub płuc u dorosłych pacjentów z chorobą o przebiegu postępującym.
Afinitor stosuje się u pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym, u których postęp choroby nastąpił w trakcie lub po przebytej terapii anty-VEGF.
Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich żuć ani rozgryzać. Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie wymaga modyfikacji:
U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek zwykle nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.
Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na ewerolimus, inne pochodne rapamycyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
Ponadto, ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Jak każdy lek, Afinitor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo często obserwuje się:
Często występuje:
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Afinitor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami takimi jak:
Te leki mogą znacząco zwiększyć stężenie ewerolimusu we krwi, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z:
Te leki mogą zmniejszyć stężenie ewerolimusu we krwi, co może obniżyć skuteczność leczenia.
Afinitor nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 8 tygodni po zakończeniu terapii.
Nie należy karmić piersią podczas stosowania Afinitoru i przez 2 tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki, ponieważ lek może przenikać do mleka matki.
Afinitor może wpływać na płodność zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. U kobiet obserwowano zaburzenia miesiączkowania, w tym brak miesiączki.
Podczas leczenia Afinitorem lekarz będzie regularnie zlecał badania kontrolne:
Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) mogą częściej doświadczać działań niepożądanych prowadzących do zakończenia leczenia, takich jak zapalenie płuc, zapalenie jamy ustnej, zmęczenie i duszność.
Afinitor może utrudniać gojenie się ran. Należy zachować szczególną ostrożność w okresie okołooperacyjnym.
U pacjentów stosujących Afinitor podczas radioterapii lub krótko po jej zakończeniu zgłaszano poważne reakcje popromienne. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania obu metod leczenia.
Afinitor 10 mg tabletki dostępny jest w blistrach zawierających:
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Afinitor, tabletki, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Afinitor dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Afinitor stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Afinitor to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Afinitor jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Leczenie Afinitorem należy kontynuować tak długo, jak długo obserwuje się korzyści kliniczne lub do momentu wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności. Decyzję o kontynuacji lub zakończeniu terapii podejmuje lekarz prowadzący na podstawie regularnej oceny stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie.
Zapalenie jamy ustnej jest najczęstszym działaniem niepożądanym Afinitoru, występującym głównie w pierwszych 8 tygodniach leczenia. W przypadku łagodnych objawów (1. stopnia) zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki. Przy umiarkowanych objawach (2. stopnia) lekarz może zalecić czasowe przerwanie leczenia. Należy stosować odpowiednią higienę jamy ustnej i unikać produktów zawierających alkohol, nadtlenek wodoru lub jod. Lekarz może przepisać bezalkoholowy roztwór kortykosteroidu do płukania jamy ustnej.
Nie, należy unikać stosowania żywych szczepionek podczas leczenia Afinitorem, ponieważ lek ma właściwości immunosupresyjne i może osłabiać odpowiedź immunologiczną organizmu. Żywe szczepionki mogą być mniej skuteczne lub potencjalnie niebezpieczne. Do żywych szczepionek należą m.in.: szczepionka przeciw grypie (donosowa), odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej oraz szczepionka BCG.
Podczas leczenia Afinitorem lekarz będzie regularnie zlecał badania krwi obejmujące morfologię (kontrola poziomu hemoglobiny, krwinek białych i płytek), poziom glukozy na czczo, profil lipidowy (cholesterol i triglicerydy), czynność nerek (kreatynina, białko w moczu) oraz czynność wątroby (enzymy wątrobowe). Częstotliwość badań zależy od stanu klinicznego pacjenta.
Afinitor może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, niektóre leki przeciw HIV) oraz induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec). Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty i suplementach ziołowych, aby uniknąć potencjalnie niebezpiecznych interakcji.
Nieinfekcyjne zapalenie płuc jest poważnym działaniem niepożądanym Afinitoru. Objawy, które powinny skłonić do natychmiastowej konsultacji z lekarzem to: duszność, uporczywy kaszel, trudności w oddychaniu, gorączka, uczucie zmęczenia oraz ból w klatce piersiowej. W przypadku wystąpienia tych objawów lekarz może zlecić badanie radiologiczne klatki piersiowej i odpowiednio zmodyfikować leczenie.

Nie daj się jesieni