Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Aethoxysklerol to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań, którego głównym składnikiem jest lauromakrogol 400, znany również jako polidokanol. Jest to preparat stosowany w skleroterapii, czyli metodzie leczenia żylaków kończyn dolnych. Działa poprzez wprowadzenie do żyły cienkiej igły i wstrzyknięcie leku, który powoduje zwłóknienie ścian żyły, co prowadzi do jej zamknięcia i zaniku żylaka.
Ulotka Aethoxysklerol dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Aethoxysklerol?
Aethoxysklerol to specjalistyczny lek dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony do leczenia żylaków kończyn dolnych metodą zwaną skleroterapią. Jest to przezroczysty roztwór o lekko zielonożółtym odcieniu, który podawany jest bezpośrednio do chorej żyły. Substancją czynną leku jest lauromakrogol 400 w stężeniu 20 mg w każdym mililitrze roztworu. Lek może być stosowany zarówno w postaci płynnej, jak i w formie specjalnej mikropiany.
Jak działa Aethoxysklerol?
Lauromakrogol 400, czyli główna substancja aktywna leku, działa w sposób bardzo specyficzny – niszczy wewnętrzną wyściółkę naczyń krwionośnych, czyli śródbłonek. Siła tego działania zależy od użytego stężenia leku oraz jego objętości. Po wstrzyknięciu uszkodzone ściany żył są uciskane specjalnym opatrunkiem, co zapobiega nadmiernemu tworzeniu się zakrzepów. Dzięki temu powstały zakrzep przekształca się w tkankę włóknistą i żylak zostaje zamknięty.
Dodatkową zaletą leku jest jego miejscowe działanie znieczulające – lauromakrogol 400 tłumi pobudliwość zakończeń nerwowych i zmniejsza przewodnictwo włókien nerwów czuciowych, co sprawia, że zabieg jest mniej bolesny dla pacjenta.
Kiedy stosuje się Aethoxysklerol?
Lek jest wskazany w skleroterapii żylaków kończyn dolnych. Może być stosowany do leczenia różnych typów żylaków:
- Teleangiektazje, czyli tzw. pajączki żylne – najmniejsze, widoczne pod skórą naczynia.
- Żylaki siatkowate – nieco większe od pajączków naczynia.
- Małe, średnie i duże żylaki – w zależności od ich rozmiaru lekarz dobiera odpowiednie stężenie leku.
- Żyły przeszywające (perforatory) i żyły odpiszczelowe.
Wybór odpowiedniego stężenia leku (dostępne są wersje 0,5%, 1%, 2% i 3%) zależy od średnicy żyły oraz indywidualnej sytuacji pacjenta.
Jak stosuje się Aethoxysklerol?
Lek może być podawany tylko przez lekarza z odpowiednim doświadczeniem w przeprowadzaniu skleroterapii. Wszystkie wstrzyknięcia muszą być wykonywane bezpośrednio do żyły, a lekarz zawsze sprawdza prawidłowe położenie igły.
Dawkowanie
Zasadniczo nie należy przekraczać dawki 2 mg lauromakrogolu 400 na kilogram masy ciała na dobę. Dla osoby ważącej 70 kg oznacza to maksymalnie 7 ml leku Aethoxysklerol 2% dziennie. W przypadku podawania leku w postaci mikropiany zaleca się nie przekraczać 10 ml całkowitej dawki na sesję.
Rozległa żylakowatość wymaga zawsze kilku sesji leczenia. Podczas pierwszego zabiegu u pacjentów z predyspozycją do reakcji alergicznych podaje się tylko jedno wstrzyknięcie, aby sprawdzić reakcję organizmu.
Przebieg zabiegu
Wstrzyknięcie wykonuje się w kończynę dolną umieszczoną w pozycji poziomej. Po wstrzyknięciu płynnej postaci leku natychmiast zakłada się opatrunek uciskowy lub specjalną pończochę elastyczną. Po założeniu opatrunku pacjent powinien chodzić przez 30 minut.
W przypadku mikropiany noga jest początkowo unieruchomiona na około 2-5 minut, a ucisk stosuje się dopiero 5-10 minut po wstrzyknięciu. Opatrunek uciskowy należy nosić przez kilka dni do kilku tygodni – zależy to od rozległości żylaków. Prawidłowe stosowanie ucisku po zabiegu ma kluczowe znaczenie dla powodzenia leczenia.
Kiedy nie można stosować Aethoxysklerolu?
Istnieje szereg sytuacji, w których bezwzględnie nie wolno stosować tego leku:
- Uczulenie na lauromakrogol 400 lub którykolwiek składnik leku.
- Ciężkie, ostre choroby układowe, które nie są leczone.
- Unieruchomienie pacjenta.
- Ciężka choroba obturacyjna tętnic kończyn dolnych (faza III i IV w skali Fontaine).
- Choroby zakrzepowo-zatorowe.
- Duże ryzyko wystąpienia zakrzepicy – dotyczy to osób z dziedziczną skłonnością do zakrzepicy lub z wieloma czynnikami ryzyka, takimi jak stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, otyłość, palenie tytoniu czy długotrwałe unieruchomienie.
- W przypadku stosowania mikropiany – rozpoznany objawowy przeciek lewo-prawy w sercu.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nigdy nie wolno wstrzykiwać leku do tętnicy! Może to spowodować ciężkie martwice tkanek i konieczność amputacji. W przypadku takiego zdarzenia należy natychmiast skontaktować się z chirurgiem naczyniowym.
Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku w okolicy twarzy, ponieważ wstrzyknięcie do żyły może doprowadzić do odwrócenia ciśnienia w tętnicach i nieodwracalnych zaburzeń wzroku, włącznie ze ślepotą.
W niektórych miejscach ciała, takich jak stopy i kostki, ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia do tętnicy jest większe – tam stosuje się tylko niewielkie ilości leku w małym stężeniu.
Szczególna ostrożność wymagana jest u pacjentów z:
- Stanami gorączkowymi.
- Astmą oskrzelową lub silną predyspozycją do alergii.
- Bardzo słabym ogólnym stanem zdrowia.
- Obrzękiem nogi, którego nie można kontrolować uciskiem.
- Chorobą zapalną skóry w obszarze leczenia.
- Zmniejszoną zdolnością poruszania się.
Postępowanie w przypadku komplikacji
Lekarz wykonujący zabieg musi być przygotowany na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, które choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie dla życia. Dlatego zawsze powinien mieć dostęp do odpowiedniego zestawu ratunkowego.
Jeśli dojdzie do przypadkowego wstrzyknięcia leku do tętnicy, należy pozostawić kaniulę na miejscu i wstrzyknąć środek znieczulający oraz heparynę. Niedokrwioną nogę obkłada się watą i opuszcza, a pacjenta hospitalizuje jako środek ostrożności.
Interakcje z innymi lekami
Lauromakrogol 400 ma działanie miejscowo znieczulające. Jeśli tego samego dnia pacjent otrzyma inne środki znieczulające, istnieje ryzyko kumulacji – czyli nagromadzenia się tych substancji w organizmie i ich nadmiernego wpływu na układ krwionośny.
Leczenie lekami beta-adrenolitycznymi (np. na nadciśnienie) lub inhibitorami ACE może wpływać na przebieg postępowania ratunkowego w przypadku wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego.
Stosowanie w ciąży i karmieniu piersią
W ciąży: Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na reprodukcję, choć bez wpływu na rozwój wad wrodzonych. Dlatego nie wolno stosować Aethoxysklerolu w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
W okresie karmienia piersią: Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Jeśli konieczne jest wykonanie skleroterapii w tym okresie, zaleca się zaprzestanie karmienia piersią na 2-3 dni.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Aethoxysklerol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W większości przypadków objawy są przejściowe.
Najczęstsze działania niepożądane (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Przebarwienie skóry w miejscu wstrzyknięcia.
- Zasinienia.
- Ból w miejscu wstrzyknięcia (krótkotrwały).
- Zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia (miejscowe zakrzepy krwi wewnątrz żylaków).
- Neowaskularyzacja (tworzenie się nowych naczyń).
- Krwiaki.
Częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 100):
- Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych.
- Zapalenie żył.
- Alergiczne zapalenie skóry.
- Pokrzywka kontaktowa.
- Rumień.
- Martwica tkanki.
- Stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia.
- Opuchnięcie.
Rzadkie, ale poważne działania niepożądane:
- Zakrzepica żył głębokich.
- Ból kończyn.
- Zaburzenia widzenia (częściej przy stosowaniu mikropiany).
- Migrena.
Bardzo rzadkie, ale potencjalnie groźne działania niepożądane:
- Wstrząs anafilaktyczny – ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu.
- Zator płucny.
- Zatrzymanie pracy serca.
- Zaburzenia krążenia mózgowego.
- Duszność.
Jeśli zauważysz którykolwiek z poważnych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Miejscowe reakcje, takie jak martwice skóry, mogą wystąpić zwłaszcza po przypadkowym wstrzyknięciu leku poza żyłę. Ryzyko to zwiększa się wraz ze wzrostem stężenia i objętości podawanego leku.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.
Ampułka jest przeznaczona do jednokrotnego użytku – nie wolno używać pozostałego roztworu.
Skład leku
Każde 2 ml roztworu zawiera 40 mg lauromakrogolu 400 (substancja czynna).
Substancje pomocnicze: etanol 96%, potasu diwodorofosforan, disodu fosforan dwuwodny, woda do wstrzykiwań.
Lek zawiera 5% objętości alkoholu oraz niewielkie ilości potasu i sodu (poniżej 1 mmol na ampułkę).
Dostępne opakowania
Aethoxysklerol dostępny jest w opakowaniach zawierających 5 ampułek szklanych (bezbarwnych, z punktem łamiącym oznaczonym kolorem) o pojemności 2 ml każda, umieszczonych na tacce w tekturowym pudełku.
Dodatkowe informacje
Aethoxysklerol nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Lek nie ma zastosowania u dzieci i młodzieży.
W przypadku przedawkowania (zastosowania zbyt dużej objętości lub stężenia) mogą wystąpić miejscowe martwice, zwłaszcza po wstrzyknięciu poza żyłę.
Po wstrzyknięciu leku substancja czynna jest szybko eliminowana z organizmu – około 89% podanej dawki zostaje usunięte z krwi w ciągu pierwszych 12 godzin. Czas połowicznego przetrwania w osoczu wynosi około 1-4 godzin.
Zamienniki Aethoxysklerol
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Aethoxysklerol, roztwór do wstrzykiwań, 20 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Aethoxysklerol dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Aethoxysklerol stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Aethoxysklerol to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Aethoxysklerol jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Aethoxysklerol
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Aethoxysklerol w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Aethoxysklerol
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Aethoxysklerol?
FAQ
Jak długo trwa leczenie żylaków Aethoxysklerolu?
Rozległa żylakowatość wymaga zawsze kilku sesji leczenia w odstępach jedno lub dwutygodniowych. Liczba sesji zależy od stopnia i rozległości żylaków.
Czy po zabiegu skleroterapii trzeba nosić ucisk?
Tak, po zabiegu należy nosić opatrunek uciskowy lub pończochę elastyczną przez kilka dni do kilku tygodni, w zależności od rozległości żylaków. Prawidłowe stosowanie ucisku ma kluczowe znaczenie dla powodzenia leczenia.
Czy skleroterapia boli?
Lauromakrogol 400 ma miejscowe działanie znieczulające, co zmniejsza odczuwanie bólu. Może wystąpić krótkotrwały ból w miejscu wstrzyknięcia, ale jest to działanie przejściowe.
Kiedy nie można wykonać skleroterapii Aethoxysklerolu?
Zabiegu nie można wykonać u osób uczulonych na składniki leku, unieruchomionych, z ciężką chorobą tętnic kończyn dolnych, chorobami zakrzepowo-zatorowymi oraz u osób z dużym ryzykiem zakrzepicy.
Czy po skleroterapii mogą pozostać przebarwienia?
Tak, przebarwienia skóry i zasinienia w miejscu wstrzyknięcia należą do częstych działań niepożądanych, ale zwykle mają charakter przejściowy.
Nie daj się jesieni
