Jak prawidłowo dawkować lek Aethoxysklerol 2%?

Lek Aethoxysklerol 2% jest stosowany w skleroterapii żylaków kończyn dolnych. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania są kluczowe dla skuteczności leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Aethoxysklerol 2% jest wskazany do skleroterapii żylaków kończyn dolnych. Skleroterapia to metoda leczenia, która polega na wstrzykiwaniu do wnętrza żyły substancji powodującej jej zwłóknienie i zamknięcie^[1].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku Aethoxysklerol 2% zależy od wielkości leczonych żylaków oraz indywidualnej sytuacji pacjenta. Lek może być podawany w postaci płynnej lub jako standaryzowana, homogeniczna, drobnopęcherzykowa, lepka mikropiana^[1].

• Teleangiektazje (pajączki żylne): Stosuje się stężenie 0,5% lub 1% w postaci płynnej lub mikropiany.
• Żylaki siatkowate: Stosuje się stężenie 1% lub 2% w postaci płynnej lub mikropiany.
• Małe żylaki: Stosuje się stężenie 1% lub 2% w postaci płynnej lub mikropiany.
• Żylaki średniej wielkości: Stosuje się stężenie 2% lub 3% w postaci płynnej lub mikropiany.
• Duże żylaki: Stosuje się stężenie 3% w postaci płynnej lub mikropiany.
• Choroba hemoroidalna (I i II stopnia): Stosuje się stężenie 3% w postaci płynnej lub mikropiany.

Na ogół nie należy przekraczać dawki 2 mg lauromakrogolu 400 na kilogram masy ciała na dobę. W przypadku pacjenta ważącego 70 kg możliwe jest wstrzyknięcie całkowitej ilości lauromakrogolu 400, nie większej niż 140 mg, co odpowiada 7 ml leku Aethoxysklerol 2%^[1]. Podczas podawania sklerozantu w postaci mikropiany zaleca się nie przekraczać 10 ml całkowitej dawki na sesję i dobę – niezależnie od masy ciała pacjenta oraz stężenia lauromakrogolu 400^[2].

Sposób podawania

Wszystkie wstrzyknięcia muszą być podane dożylnie; należy sprawdzać pozycję igły (np. poprzez aspirację krwi). Niezależnie od sposobu nakłucia żyły (u pacjenta w pozycji stojącej z kaniulą do wlewu lub u pacjenta w pozycji siedzącej, ze strzykawką przygotowaną do wykonania wstrzyknięcia), wstrzyknięcie należy wykonywać jedynie w kończynę dolną umieszczoną w pozycji poziomej^[1].

Podczas wstrzyknięcia produktu w postaci mikropiany kończyna dolna może być umieszczona w pozycji poziomej lub uniesiona ok. 30-45° ponad poziom. Bezpośrednie wkłucie i iniekcja w niewidoczne żyły powinny być przeprowadzane pod kontrolą duplex USG. Igła nie powinna być mniejsza niż 25G^[2].

Przeciwwskazania

Leku Aethoxysklerol 2% nie należy stosować w przypadku:

• Nadwrażliwości na lauromakrogol 400 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Ciężkich, ostrych chorób układowych (zwłaszcza nieleczonych)
• Unieruchomienia pacjenta
• Ciężkiej choroby obturacyjnej tętnic kończyn dolnych (faza III i IV w skali Fontaine)
• Chorób zakrzepowo-zatorowych
• Dużego ryzyka wystąpienia zakrzepicy
• Rozpoznanego objawowego przecieku lewo-prawego (w przypadku skleroterapii mikropianą)

^[1]

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Aethoxysklerol 2% mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:

• Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, astma, zaburzenia krążenia mózgowego, niedowład połowiczy, bóle głowy, migreny, miejscowe zaburzenia czucia, osłabienie czucia w jamie ustnej, utrata przytomności, zawroty głowy, zaburzenia mowy, zaburzenia koordynacji ruchowej, dezorientacja, upośledzenie wzroku, zatrzymanie pracy serca, zespół złamanego serca, kołatania serca, nieprawidłowy rytm serca, zator płucny, omdlenie, zapaść naczyniowa lub sercowa, zapalenie naczyń, duszność, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, kaszel, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, nadmierne owłosienie w miejscu wykonania skleroterapii, gorączka, nagłe zaczerwienienie, złe samopoczucie, osłabienie, zaburzenia ciśnienia krwi.
• Rzadko: zakrzepica żył głębokich, ból kończyn.
• Niezbyt często: zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie żył, alergiczne zapalenie skóry, pokrzywka kontaktowa, rumień, skórne reakcje alergiczne, martwica, stwardnienie, opuchnięcie, uszkodzenie nerwów.
• Często: neowaskularyzacja, krwiaki, przebarwienie skóry, zasinienia, ból w miejscu skleroterapii, zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia.

^[2]

Słownik pojęć

• Skleroterapia – Metoda leczenia żylaków polegająca na wstrzykiwaniu do wnętrza żyły substancji powodującej jej zwłóknienie i zamknięcie.
• Lauromakrogol 400 – Substancja czynna stosowana w skleroterapii, znana również jako polidocanol lub makrogolu eter laurylowy.
• Teleangiektazje – Pajączki żylne, drobne, rozszerzone naczynia krwionośne widoczne na skórze.
• Neowaskularyzacja – Tworzenie nowych naczyń krwionośnych na bazie naczyń już istniejących.
• Przeciek lewo-prawy – Patologiczne połączenie między lewą a prawą stroną serca, które może prowadzić do mieszania się krwi utlenowanej z nieutlenowaną.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku