Advagraf

Advagraf to lek immunosupresyjny dostępny w postaci twardych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających 5 mg substancji czynnej – takrolimusu. Jest to preparat przyjmowany raz na dobę, rano, który pomaga chronić przeszczepione organy przed odrzuceniem przez organizm. Każda kapsułka ma charakterystyczny wygląd – wieczko w kolorze szarawoczerwonym z czerwonym nadrukiem “5 mg” oraz pomarańczowe denko z nadrukiem “*687”, a w środku znajduje się biały proszek.

Advagraf jest przepisywany dorosłym pacjentom w dwóch głównych sytuacjach związanych z przeszczepieniem narządów:

• Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu u osób, które otrzymały przeszczep nerki lub wątroby.
• Leczenie przypadków odrzucenia przeszczepu, które nie odpowiadają na inne leki immunosupresyjne.

Lek działa poprzez osłabienie odpowiedzi immunologicznej organizmu, co zapobiega atakowaniu przeszczepionego narządu przez układ odpornościowy.

Substancją czynną leku jest takrolimus w postaci takrolimusu jednowodnego. Każda kapsułka 5 mg zawiera 5 mg takrolimusu.

Ważne informacje o składzie: Kapsułka zawiera laktozę (510,9 mg), dlatego osoby z nietolerancją laktozy powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Tusz używany do oznakowania kapsułki zawiera śladową ilość lecytyny sojowej, co może mieć znaczenie dla osób uczulonych na soję lub orzeszki ziemne.

Advagraf to lek na receptę, który wymaga ścisłego nadzoru lekarza specjalisty. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie wielu czynników, w tym rodzaju przeszczepionego narządu, stanu zdrowia i wyników badań krwi.

Ogólne zasady przyjmowania leku

• Lek przyjmuje się raz dziennie, rano, na czczo lub co najmniej godzinę przed posiłkiem albo 2-3 godziny po posiłku.
• Kapsułkę należy połykać w całości, popijając wodą – nie wolno jej rozgryzać ani otwierać.
• Należy wyjąć kapsułkę z blistra bezpośrednio przed przyjęciem i nie połykać środka pochłaniającego wilgoć.
• Jeśli pominie się poranną dawkę, należy ją przyjąć jak najszybciej tego samego dnia, ale nie podwajać dawki następnego dnia.

Dawkowanie początkowe

Po przeszczepieniu nerki: Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,20-0,30 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawanej w ciągu 24 godzin od zakończenia operacji.

Po przeszczepieniu wątroby: Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,10-0,20 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawanej 12-18 godzin po zakończeniu operacji.

Dawki są zazwyczaj stopniowo zmniejszane w okresie po przeszczepieniu, a lekarz regularnie kontroluje stężenie leku we krwi, aby upewnić się, że jest ono odpowiednie.

Nie można przyjmować tego leku, jeśli:

• Jest się uczulonym na takrolimus lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jest się uczulonym na inne antybiotyki makrolidowe (grupa leków o podobnej budowie chemicznej).

Monitorowanie leczenia

Leczenie Advagrafem wymaga regularnych badań kontrolnych, w tym:

• Oznaczania stężenia leku we krwi.
• Kontroli ciśnienia krwi i badania EKG.
• Badań czynności nerek i wątroby.
• Kontroli poziomu cukru i elektrolitów we krwi.
• Badań hematologicznych.

Ryzyko zakażeń

Ponieważ Advagraf osłabia układ odpornościowy, pacjenci są bardziej narażeni na różnego rodzaju zakażenia – bakteryjne, wirusowe, grzybicze. Należy unikać kontaktu z osobami chorymi i zgłaszać lekarzowi wszelkie objawy zakażenia, takie jak gorączka, kaszel czy ból gardła.

Zwiększone ryzyko nowotworów

Długotrwałe stosowanie leków immunosupresyjnych zwiększa ryzyko występowania nowotworów, w tym nowotworów skóry. Dlatego należy:

• Ograniczać narażenie na słońce i promieniowanie UV.
• Nosić odzież ochronną i stosować kremy z wysokim filtrem UV.
• Regularnie kontrolować stan skóry.

Wpływ na nerki

Takrolimus może uszkadzać nerki. Lekarz będzie regularnie kontrolował czynność nerek i w razie potrzeby dostosuje dawkę leku. Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków szkodliwych dla nerek.

Szczepienia

Podczas leczenia Advagrafem szczepionki mogą być mniej skuteczne. Należy bezwzględnie unikać szczepionek zawierających żywe drobnoustroje.

Advagraf może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do zwiększenia lub zmniejszenia jego stężenia we krwi i powodować poważne problemy zdrowotne.

Leki zwiększające stężenie Advagrafu

Niektóre leki mogą zwiększać stężenie takrolimusu we krwi, co grozi toksycznością. Należą do nich między innymi:

• Leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol).
• Niektóre antybiotyki (klarytromycyna, erytromycyna).
• Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu HIV i wirusowego zapalenia wątroby.
• Niektóre leki na nadciśnienie (diltiazem, werapamil).

Leki zmniejszające stężenie Advagrafu

Inne leki mogą zmniejszać stężenie takrolimusu, co zwiększa ryzyko odrzucenia przeszczepu:

• Ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy).
• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital).
• Ziele dziurawca zwyczajnego (produkt roślinny).

Produkty i pokarmy do unikania

• Grejpfruty i sok grejpfrutowy – mogą znacznie zwiększać stężenie leku we krwi.
• Ziele dziurawca – może zmniejszać skuteczność leku.
• Alkohol – może nasilać działania niepożądane.

Bardzo ważne: Przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek nowego leku, nawet dostępnego bez recepty, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ciąża: Advagraf można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Istnieje zwiększone ryzyko przedwczesnego porodu. Noworodki narażone na działanie takrolimusu w czasie ciąży wymagają monitorowania.

Karmienie piersią: Takrolimus przenika do mleka matki, dlatego kobiety przyjmujące Advagraf nie powinny karmić piersią.

Płodność: Badania na zwierzętach wykazały, że takrolimus może wpływać na płodność mężczyzn poprzez zmniejszenie liczby i ruchliwości plemników.

Jak każdy lek, Advagraf może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (występują u więcej niż 1 na 10 osób)

• Drżenie mięśniowe.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Podwyższony poziom cukru we krwi, cukrzyca.
• Podwyższony poziom potasu we krwi.
• Zakażenia.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Bezsenność.
• Ból głowy.
• Biegunka, nudności.

Częste działania niepożądane (występują u 1-10 na 100 osób)

• Niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek krwi lub białych krwinek.
• Zaburzenia psychiczne, depresja, niepokój, koszmary senne.
• Drgawki, zawroty głowy, zaburzenia czucia.
• Niewyraźne widzenie, wrażliwość na światło.
• Szumy uszne.
• Przyspieszenie akcji serca.
• Duszność, kaszel.
• Wymioty, bóle brzucha, zaparcia, zapalenie jamy ustnej.
• Zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka.
• Wysypka, świąd, nadmierne pocenie, wypadanie włosów.
• Bóle stawów, pleców, kurcze mięśni.
• Gorączka, osłabienie, obrzęki.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

• Objawy zakażenia: gorączka, dreszcze, ból gardła.
• Niewyjaśnione siniaki lub krwawienia.
• Silny ból głowy, zaburzenia widzenia, drgawki.
• Duszność, ból w klatce piersiowej.
• Zmniejszona ilość moczu, obrzęki.
• Silny ból brzucha.
• Zmiany w zachowaniu, splątanie.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
• Nie stosować po upływie terminu ważności.
• Po otwarciu opakowania z folii aluminiowej lek należy zużyć w ciągu roku.
• Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani śmieci. Niewykorzystany lek należy zwrócić do apteki.

Advagraf 5 mg jest dostępny w opakowaniach zawierających 30, 50 lub 100 kapsułek w blistrach, lub w blistrach podzielnych na pojedyncze dawki (30×1, 50×1 lub 100×1 kapsułek).

Advagraf to lek wymagający szczególnej ostrożności. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Nie należy zamieniać Advagrafu na inne preparaty zawierające takrolimus bez nadzoru specjalisty transplantologa – może to prowadzić do odrzucenia przeszczepu lub poważnych działań niepożądanych.

Zawsze należy informować wszystkich lekarzy, dentystów i farmaceutów, że przyjmuje się Advagraf, zwłaszcza przed planowanymi zabiegami lub rozpoczęciem stosowania nowych leków.