Acenocumarol WZF

Acenocumarol WZF to lek przeciwzakrzepowy dostępny w postaci tabletek zawierających 1 mg substancji czynnej – acenokumarolu. Każda tabletka ma białą barwę, podłużny kształt i jest obustronnie wypukła z obrzeżem. Posiada linię podziału umożliwiającą podzielenie na dwie równe dawki po 0,5 mg. Lek należy do grupy antagonistów witaminy K i jest stosowany wyłącznie na receptę.

Acenocumarol WZF jest przepisywany w celu zapobiegania powikłaniom zakrzepowo-zatorowym oraz ich leczenia. Lek nie rozpuszcza już powstałych zakrzepów, ale skutecznie zapobiega ich narastaniu i powstawaniu niebezpiecznych powikłań. Stosuje się go między innymi w takich sytuacjach jak:

• Profilaktyka i leczenie zakrzepicy żylnej, w tym zatorów płucnych.
• Migotanie przedsionków – nieregularne bicie serca zwiększające ryzyko tworzenia się zakrzepów.
• Stan po zawale mięśnia sercowego u osób ze zwiększonym ryzykiem powstania zakrzepu.
• Obecność biologicznych lub sztucznych zastawek serca.

Acenokumarol należy do grupy leków zwanych antagonistami witaminy K. Witamina K jest niezbędna do produkcji w wątrobie czynników odpowiedzialnych za krzepnięcie krwi (czynniki II, VII, IX i X). Acenocumarol zakłóca ten proces, powodując, że w krwiobiegu krążą nieaktywne formy tych białek. Dzięki temu krew ma mniejszą zdolność do krzepnięcia, co zapobiega tworzeniu się groźnych zakrzepów.

Ważne jest to, że pełna skuteczność leku pojawia się dopiero po 3-5 dniach regularnego stosowania. Wynika to z faktu, że przez pewien czas w organizmie krążą jeszcze wcześniej wytworzone aktywne czynniki krzepnięcia. Podobnie, po zaprzestaniu przyjmowania leku, jego działanie utrzymuje się przez kilka dni.

Dawkowanie acenokumarolu jest ściśle indywidualne i musi być ustalone przez lekarza na podstawie regularnych badań krwi. Lek należy przyjmować raz dziennie, zawsze o tej samej porze. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia.

Dawkowanie początkowe

Dla osób z prawidłową masą ciała zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 2-4 mg na dobę. Niekiedy lekarz może zdecydować o podaniu większej dawki początkowej (dawki nasycającej) – zazwyczaj 6 mg pierwszego dnia i 4 mg drugiego dnia. U osób starszych, z chorobami wątroby, ciężką niewydolnością serca lub niedożywionych może być konieczne zmniejszenie dawek.

Leczenie podtrzymujące

Dawka podtrzymująca jest ustalana indywidualnie na podstawie wyników badań INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany). Zazwyczaj mieści się w przedziale od 1 mg do 8 mg na dobę. Celem leczenia jest utrzymanie wartości INR w odpowiednim zakresie terapeutycznym, który dla większości wskazań wynosi 2,0-3,0, a w przypadku sztucznych zastawek serca może wynosić 2,0-3,5.

Monitorowanie leczenia

Podczas leczenia konieczne jest regularne wykonywanie badań krwi (czas protrombinowy PT/INR). Na początku terapii badania wykonuje się codziennie, do czasu ustabilizowania parametrów. Później badania można wykonywać rzadziej, ale co najmniej raz w miesiącu. Próbki krwi powinny być pobierane zawsze o tej samej porze dnia.

Co zrobić, gdy zapomnisz o dawce?

Jeśli zapomnisz przyjąć leku, weź go tego samego dnia tak szybko, jak to możliwe. Nie podwajaj kolejnej dawki, aby nadrobić pominiętą. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.

Acenocumarol WZF jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na acenokumarol, podobne substancje lub którykolwiek składnik leku.
• Ciąża – lek może powodować wady rozwojowe i krwawienia u płodu.
• Choroby powodujące skłonność do krwawień (skazy krwotoczne).
• Aktywne krwawienie z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego lub oddechowego.
• Krwotok mózgowy.
• Krótko przed lub po zabiegach chirurgicznych ośrodkowego układu nerwowego, operacjach oczu lub rozległych zabiegach chirurgicznych.
• Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy.
• Ciężkie nadciśnienie tętnicze.
• Ciężka niewydolność wątroby lub nerek.
• Ostre zapalenie osierdzia (błony otaczającej serce).
• Zapalenie wsierdzia wywołane przez zakażenie.
• U osób, z którymi kontakt jest ograniczony (np. osoby pozbawione opieki, z chorobą alkoholową, zaburzeniami psychicznymi).

Podczas stosowania Acenocumarol WZF należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

Choroby współistniejące

• Nadczynność tarczycy.
• Nowotwory.
• Zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• Zakażenia i stany zapalne.
• Ciężka niewydolność serca z zastoiniem krwi w wątrobie.
• Zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze – wymagają zazwyczaj mniejszych dawek i bardzo dokładnej kontroli laboratoryjnej, szczególnie przy zaawansowanej miażdżycy.

Dzieci – doświadczenie w stosowaniu u dzieci jest ograniczone, dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności i częstsze monitorowanie parametrów krzepnięcia.

Kalcyfilaksja

Jest to rzadki, ale bardzo poważny zespół polegający na zwapnieniu naczyń krwionośnych z martwicą skóry. Występuje głównie u osób z ciężką niewydolnością nerek poddawanych dializie. Jeśli zostanie rozpoznany, należy natychmiast rozpocząć odpowiednie leczenie i rozważyć odstawienie Acenocumarol WZF.

Zabiegi medyczne

Przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, stomatologicznymi lub innymi inwazyjnymi procedurami koniecznie poinformuj lekarza o przyjmowaniu acenokumarolu. W niektórych przypadkach możliwe jest przeprowadzenie mniejszych zabiegów bez przerywania terapii, pod warunkiem że obszar zabiegu jest łatwo dostępny i można zastosować miejscową hemostazę (zatamowanie krwawienia). Decyzję o ewentualnym przerwaniu lub kontynuacji leczenia powinien podjąć lekarz po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka.

Acenocumarol może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które mogą nasilać lub osłabiać jego działanie przeciwzakrzepowe. Dlatego bezwzględnie poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.

Leki nasilające działanie przeciwzakrzepowe

Następujące grupy leków mogą zwiększać działanie acenokumarolu i ryzyko krwawienia:

• Wiele antybiotyków – amoksycylina, erytromycyna, klarytromycyna, cyprofloksacyna, tetracykliny, chloramfenikol, ko-trimoksazol.
• Leki przeciwgrzybicze – metronidazol, mikonazol (także stosowany miejscowo).
• Leki obniżające poziom cholesterolu – fibraty (np. fenofibrat, gemfibrozil), statyny (symwastatyna, atorwastatyna, fluwastatyna).
• Leki przeciwarytmiczne – amiodaron, chinidyna.
• Hormony tarczycy.
• Paracetamol.
• Leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI – cytalopram, fluoksetyna, sertralina.
• Doustne leki przeciwcukrzycowe – glibenklamid, chlorpropamid, tolbutamid.
• Allopurynol (stosowany w dnie moczanowej).
• Tramadol (lek przeciwbólowy).

Leki nasilające ryzyko krwawienia

Szczególnie niebezpieczne jest łączenie acenokumarolu z lekami wpływającymi na krzepnięcie:

• Heparyna i heparyny drobnocząsteczkowe.
• Leki hamujące agregację płytek – kwas acetylosalicylowy (aspiryna), klopidogrel, dipirydamol.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – ibuprofen, diklofenak, naproksen, w tym selektywne inhibitory COX-2.
• Fenylbutazon i inne pochodne pirazolonu.

Leki osłabiające działanie przeciwzakrzepowe

Następujące substancje mogą zmniejszać skuteczność acenokumarolu:

• Barbiturany (np. fenobarbital).
• Karbamazepina.
• Ryfampicyna (antybiotyk).
• Gryzeofulwina (lek przeciwgrzybiczy).
• Doustne środki antykoncepcyjne.
• Leki moczopędne z grupy tiazydów.
• Preparaty zawierające dziurawiec zwyczajny (ziele świętojańskie).

Dieta i napoje

Witamina K – pokarmy bogate w witaminę K (warzywa kapustne, szpinak, sałata, cykoria, brzoskwinie) osłabiają działanie leku. Nie musisz ich unikać całkowicie, ale staraj się spożywać w miarę stałych ilościach każdego dnia.

Sok żurawinowy – może znacznie nasilać działanie przeciwzakrzepowe i zwiększać ryzyko krwawienia. Podczas leczenia acenokumarolem nie pij soku żurawinowego i unikaj produktów zawierających żurawinę (kapsułki, koncentraty).

Alkohol – spożycie alkoholu należy ograniczyć, szczególnie przy zaburzeniach czynności wątroby, gdyż może nasilić działanie leku w sposób nieprzewidywalny.

Glukozamina

Odnotowano podwyższenie wskaźnika INR u pacjentów przyjmujących jednocześnie glukozaminę z acenokumarolem. Jeśli stosujesz glukozaminę, wymaga to szczególnie uważnego monitorowania parametrów krzepnięcia.

Ciąża

Acenocumarol WZF jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Lek przechodzi przez łożysko i nawet małe dawki, dobrze znoszone przez kobietę ciężarną, mogą spowodować poważne wady rozwojowe oraz krwawienia u płodu. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące ten lek powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji. Jeśli planujesz ciążę lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Karmienie piersią

Acenokumarol przenika do mleka kobiecego w bardzo małych ilościach, które zazwyczaj nie wpływają na dziecko. Mimo to, decyzję o karmieniu piersią podczas stosowania leku powinien podjąć lekarz po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka. Jeśli karmisz piersią i przyjmujesz Acenocumarol WZF:

• Dziecko powinno otrzymywać profilaktycznie 1 mg witaminy K na tydzień.
• Konieczne jest monitorowanie, aby wartości PT/INR nie przekraczały normy.
• W razie potrzeby należy wykonać odpowiednie badania układu krzepnięcia i stężenia witaminy K u dziecka.

Jak każdy lek, Acenocumarol WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działanie niepożądane – krwawienie

Krwotok jest najpoważniejszym powikłaniem leczenia przeciwzakrzepowego. Jego wystąpienie zależy od dawki leku, wieku pacjenta i rodzaju choroby podstawowej. Mogą wystąpić krwawienia o różnym stopniu nasilenia:

• Niewyjaśnione krwawienia z nosa lub dziąseł.
• Niewyjaśnione siniaki na skórze.
• Obfite krwawienie lub długotrwałe sączenie po skaleczeniu lub z rany.
• Obfite krwawienie miesiączkowe.
• Krew w moczu.
• Krwawe lub czarne, smoliste stolce.
• Kaszel z wykrztuszaniem krwistej plwociny.
• Krwawe wymioty.
• Krwawienie do skóry, mózgu, oczu lub stawów.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.

Inne działania niepożądane

Rzadko:

• Reakcje alergiczne – pokrzywka, wysypka.
• Utrata apetytu, nudności, wymioty.
• Łysienie.

Bardzo rzadko:

• Zapalenie naczyń.
• Uszkodzenie wątroby.
• Krwotoczna martwica skóry (zazwyczaj związana z wrodzonym niedoborem białka C lub S).

Częstość nieznana:

• Kalcyfilaksja – zwapnienie naczyń z martwicą skóry.

Głównym objawem przedawkowania acenokumarolu jest krwawienie. Najczęściej występują krwawienia do skóry (80% przypadków), krew w moczu (52%), krwiaki, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawe wymioty, krwawienie z macicy, nosa, dziąseł lub do stawów. Badania laboratoryjne wykazują skrajnie niskie wartości wskaźnika protrombinowego i wysokie wartości INR.

Co robić w przypadku przedawkowania?

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Leczenie przedawkowania zależy od sytuacji klinicznej i może obejmować:

• Podanie witaminy K1 – może w ciągu 3-5 godzin znieść hamujący wpływ acenokumarolu na krzepnięcie.
• W przypadku niewielkich krwotoków często wystarcza zmniejszenie dawki leku.
• Przy umiarkowanych krwotokach podaje się 2-5 mg witaminy K1 doustnie.
• W przypadku ciężkiego krwotoku podaje się 5-10 mg witaminy K1 dożylnie bardzo powoli.
• W nagłych, ciężkich krwotokach może być konieczne przetoczenie świeżej krwi lub świeżo mrożonego osocza.

• Przechowuj lek w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
• Przechowuj w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Termin ważności: 3 lata.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 1 mg acenokumarolu.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, kopowidon, sodu laurylosiarczan, kwas stearynowy.

Lek zawiera laktozę – jeśli lekarz stwierdził u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Acenocumarol WZF 1 mg jest dostępny w pojemniku polietylenowym zawierającym 60 tabletek, zamkniętym polietylenowym wieczkiem, umieszczonym w tekturowym pudełku.

• Zawsze noś przy sobie informację, że jesteś leczony lekiem przeciwzakrzepowym – może to być bardzo ważne w razie wypadku lub nagłej sytuacji medycznej.
• Regularnie zgłaszaj się na badania kontrolne i wykonuj zlecone badania laboratoryjne.
• Nie zmieniaj samodzielnie dawki leku i nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.
• Przed przyjęciem jakiegokolwiek nowego leku (także dostępnego bez recepty) skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Unikaj sytuacji zwiększających ryzyko urazów i krwawień.
• Nie wykonuj wstrzyknięć domięśniowych – mogą powodować krwiaki.
• Poinformuj dentystę i innych lekarzy o przyjmowaniu acenokumarolu przed jakimkolwiek zabiegiem.