Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Feiba NF to lek w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, otrzymany z ludzkiego osocza. Jego główną funkcją jest umożliwienie krzepnięcia krwi, co jest szczególnie ważne w przypadku niedoboru lub braku niektórych czynników krzepnięcia. Stosuje się go głównie do leczenia i zapobiegania krwawieniom u osób z hemofilią A i B, które mają dodatkowe komplikacje związane z obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Może być też używany u osób bez hemofilii, ale z nabytymi inhibitorami czynników VIII, IX i XI. W niektórych przypadkach Feiba NF jest łączony z koncentratem czynnika VIII w celu eliminacji inhibitorów czynnika VIII.
Ulotka Feiba NF dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Feiba NF?
Feiba NF to specjalistyczny lek wykorzystywany w leczeniu hemofilii – rzadkiego zaburzenia krzepnięcia krwi. Jest to produkt przygotowywany z ludzkiego osocza, który zawiera zespół czynników krzepnięcia. Lek dostępny jest w postaci proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań, który podaje się dożylnie. Jedna fiolka zawiera 1000 jednostek substancji czynnej.
Co zawiera lek?
Główną substancją czynną leku jest zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII. W skład produktu wchodzą czynniki krzepnięcia oznaczane jako II, IX i X (głównie w postaci nieaktywowanej) oraz aktywowany czynnik VII. Lek zawiera również substancje pomocnicze: chlorek sodu, cytrynian sodu oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Warto wiedzieć, że jedna fiolka zawiera około 80 mg sodu, co stanowi 4% zalecanego dziennego spożycia tego pierwiastka.
Kiedy stosuje się Feiba NF?
Lek jest przeznaczony dla pacjentów z konkretnymi problemami krzepnięcia krwi:
- U osób z hemofilią A, u których występują inhibitory (przeciwciała) czynnika VIII – zarówno w leczeniu krwawień, jak i w ich zapobieganiu.
- U pacjentów z hemofilią B z obecnością inhibitorów czynnika IX.
- U osób, które nie cierpią na hemofilię, ale wytworzyły nabyte inhibitory czynników krzepnięcia VIII, IX lub XI.
- W połączeniu z koncentratem czynnika VIII podczas długotrwałego leczenia mającego na celu wyeliminowanie inhibitora.
- W wyjątkowych przypadkach u pacjentów z inhibitorem czynnika von Willebranda.
Jak stosować lek?
Leczenie tym produktem musi rozpocząć i prowadzić lekarz specjalista z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie jest zawsze ustalane indywidualnie, w zależności od ciężkości krwawienia, jego umiejscowienia i stanu klinicznego pacjenta.
Standardowe dawkowanie
Zazwyczaj stosuje się dawkę od 50 do 100 jednostek na kilogram masy ciała. Nie należy przekraczać jednorazowo dawki 100 jednostek na kilogram ani maksymalnej dawki dobowej 200 jednostek na kilogram, chyba że ciężkość krwawienia wymaga zastosowania większych ilości leku.
W zależności od rodzaju krwawienia
Małe lub umiarkowane krwawienia do stawów, mięśni i tkanek miękkich: Zaleca się dawkę 50-75 jednostek na kilogram masy ciała co 12 godzin, aż do ustąpienia objawów takich jak ból czy obrzęk.
Duże krwotoki do mięśni i tkanek miękkich: W przypadkach poważnych, takich jak krwawienie do przestrzeni zaotrzewnowej, stosuje się dawkę 100 jednostek na kilogram co 12 godzin.
Krwawienia z błon śluzowych: Podaje się 50 jednostek na kilogram co 6 godzin pod ścisłą obserwacją lekarską. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 100 jednostek na kilogram.
Ciężkie krwotoki: W najpoważniejszych przypadkach, takich jak krwawienie do centralnego układu nerwowego, stosuje się 100 jednostek na kilogram co 12 godzin, a w wyjątkowych sytuacjach nawet co 6 godzin.
Leczenie zapobiegawcze
U pacjentów z częstymi krwawieniami i wysokim mianem inhibitora stosuje się zazwyczaj dawkę 70-100 jednostek na kilogram co drugi dzień. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć lub stopniowo zmniejszać.
Sposób podawania
Lek podaje się wyłącznie dożylnie – bezpośrednio do żyły we wstrzyknięciu lub infuzji. Szybkość podawania nie powinna przekraczać 2 jednostek na kilogram masy ciała na minutę, aby zapewnić komfort pacjentowi.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Produktu nie można stosować w następujących sytuacjach, jeśli dostępne są inne metody leczenia:
- Gdy występuje uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek składnik leku.
- W przypadku rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego – poważnego zaburzenia krzepnięcia.
- Przy ostrej zakrzepicy (tworzeniu się zakrzepu w naczyniu krwionośnym) lub zatorze.
- Po świeżo przebytym zawale serca.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko zakrzepowo-zatorowe
Podczas leczenia tym lekiem może wystąpić poważne powikłanie – powstanie zakrzepu w naczyniu krwionośnym. Ryzyko to jest szczególnie zwiększone przy stosowaniu dawek powyżej 200 jednostek na kilogram na dobę lub u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaawansowana miażdżyca, uraz czy posocznica. Jeśli pojawią się objawy takie jak ból w klatce piersiowej, duszność, kaszel czy zaburzenia oddychania, należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Szczególna ostrożność wymagana u pacjentów z:
- Uszkodzeniem wątroby – zwiększone ryzyko powikłań krzepnięcia.
- Chorobą wieńcową serca.
- Przebytą zakrzepicą lub zatorem.
Reakcje alergiczne
Lek może wywołać reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk, trudności w oddychaniu czy spadek ciśnienia krwi. W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego. Przy pierwszych objawach reakcji alergicznej należy przerwać podawanie leku i natychmiast powiadomić lekarza.
Ryzyko przeniesienia zakażeń
Ponieważ produkt jest wytwarzany z ludzkiego osocza, istnieje teoretyczne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, mimo zastosowania licznych środków bezpieczeństwa. Z tego powodu pacjenci regularnie otrzymujący produkty pochodzące z osocza powinni być zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.
Zawartość sodu
Jedna fiolka zawiera około 80 mg sodu, co stanowi 4% maksymalnego zalecanego dziennego spożycia. Osoby na diecie niskosodowej powinny wziąć to pod uwagę.
Interakcje z innymi lekami
Nie należy stosować leku jednocześnie z produktami hamującymi fibrynolizę, takimi jak kwas traneksamowy czy kwas aminokapronowy, ponieważ zwiększa to ryzyko powstawania zakrzepów. Jeśli stosowanie takich leków jest konieczne, powinny być podane co najmniej 6-12 godzin po podaniu Feiba NF.
Jednoczesne stosowanie z rekombinowanym czynnikiem VIIa lub emicizumabem może zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowych. Lekarz prowadzący musi ściśle monitorować stan pacjenta w takich sytuacjach.
Ciąża i karmienie piersią
Bezpieczeństwo stosowania leku w czasie ciąży i karmienia piersią nie zostało w pełni ustalone. Lekarz powinien dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia przed przepisaniem leku w tych okresach. Należy pamiętać, że ciąża i połóg to okresy zwiększonego ryzyka zakrzepów, a wiele powikłań ciążowych wiąże się z zaburzeniami krzepnięcia.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Feiba NF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane
- Reakcje nadwrażliwości.
- Pokrzywka.
- Ból głowy.
- Zawroty głowy.
- Nadciśnienie.
- Dodatni wynik testu na przeciwciała przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (przejściowy, bez znaczenia klinicznego).
Poważne działania niepożądane
Chociaż rzadkie, mogą wystąpić poważne powikłania wymagające natychmiastowej interwencji medycznej:
- Zakrzepica – tworzenie się zakrzepu w naczyniu krwionośnym.
- Zatorowość płucna – zakrzep wędrujący do płuc.
- Zawał serca.
- Udar.
- Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe.
- Reakcja anafilaktyczna – ciężka reakcja alergiczna.
- Skurcz oskrzeli – trudności w oddychaniu.
Inne możliwe działania niepożądane
Mogą również wystąpić: drętwienie, senność, zaburzenia smaku, przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca, niskie ciśnienie krwi, świszczący oddech, kaszel, nudności, wymioty, biegunka, świąd, wysypka, ból w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca, dreszcze, gorączka, ból w klatce piersiowej.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem. Nie należy zamrażać produktu. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji. Po sporządzeniu roztworu należy go użyć natychmiast. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być podany bezpośrednio po przygotowaniu. Badania wykazały, że roztwór zachowuje stabilność do 3 godzin w temperaturze pokojowej, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się natychmiastowe użycie.
Sposób przygotowania leku
Do przygotowania roztworu należy używać wyłącznie dołączonej wody do wstrzykiwań i zestawu do sporządzania roztworu. Podczas całej procedury należy przestrzegać zasad sterylności. Przed przygotowaniem warto ogrzać fiolkę z wodą do temperatury 15-25°C (można to zrobić trzymając ją w dłoniach lub umieszczając w łaźni wodnej o temperaturze maksymalnie 37°C przez kilka minut).
Po zmieszaniu proszku z wodą należy delikatnie obracać fiolkę, ale nie wstrząsać nią, aż do całkowitego rozpuszczenia proszku. Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i nie zawiera cząstek stałych. Mętnego roztworu lub roztworu z osadem nie wolno stosować.
W opakowaniu znajduje się szczegółowa instrukcja krok po kroku wraz z ilustracjami pokazującymi, jak prawidłowo przygotować lek do podania.
Utylizacja
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych. Nie należy wyrzucać leku do kanalizacji ani zwykłych pojemników na śmieci.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Feiba NF, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 j.m. | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Feiba NF dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Feiba NF stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Feiba NF to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1000 j.m. |
| Postać | proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Feiba NF jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Feiba NF
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Feiba NF w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Feiba NF?
FAQ
Jak szybko działa Feiba NF?
Lek podawany jest dożylnie i zaczyna działać niemal natychmiast po podaniu. Efekt terapeutyczny w postaci zatrzymania krwawienia powinien być widoczny w ciągu kilku godzin, jednak czas ten może się różnić w zależności od ciężkości i umiejscowienia krwawienia.
Czy Feiba NF można stosować u dzieci?
Tak, lek może być stosowany u dzieci, jednak doświadczenie ze stosowaniem u dzieci poniżej 6 roku życia jest ograniczone. Schemat dawkowania jest taki sam jak u dorosłych, ale zawsze dostosowany do stanu klinicznego dziecka i prowadzony pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty.
Jak często można podawać Feiba NF?
Częstość podawania zależy od rodzaju i ciężkości krwawienia. W przypadku małych krwawień lek podaje się zazwyczaj co 12 godzin, w ciężkich krwawieniach może być konieczne podawanie co 6 godzin. W leczeniu zapobiegawczym lek podaje się zwykle co drugi dzień lub codziennie, w zależności od potrzeb pacjenta.
Czy podczas leczenia Feiba NF trzeba wykonywać badania kontrolne?
Tak, lekarz może zlecić badania kontrolne, w tym oznaczenie liczby płytek krwi, które są niezbędne do skutecznego działania leku. Standardowe badania krzepnięcia mogą nie odzwierciedlać dokładnie poprawy klinicznej, dlatego lekarz ocenia skuteczność leczenia głównie na podstawie objawów klinicznych.
Co zrobić gdy pojawi się ból w klatce piersiowej podczas podawania leku?
Należy natychmiast przerwać podawanie leku i skontaktować się z lekarzem lub personelem medycznym. Ból w klatce piersiowej może być objawem poważnego powikłania zakrzepowo-zatorowego wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej.
Nie daj się jesieni
