Wskazania do stosowania leku FEIBA NF
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
FEIBA NF to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B, którzy mają inhibitory czynników krzepnięcia. Jest to produkt otrzymany z ludzkiego osocza, który umożliwia krzepnięcie krwi w przypadku niedoboru lub braku niektórych czynników krzepnięcia[1].
Wskazania do stosowania
FEIBA NF jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom w następujących przypadkach:
- Hemofilia A powikłana obecnością inhibitora czynnika VIII[1]. Hemofilia A to genetyczne zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane niedoborem czynnika VIII.
- Hemofilia B powikłana obecnością inhibitora czynnika IX[1]. Hemofilia B to genetyczne zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane niedoborem czynnika IX.
- Leczenie i zapobieganie krwawieniom u osób niecierpiących na hemofilię, lecz posiadających nabyte inhibitory czynników VIII, IX i XI[1]. Nabyte inhibitory to przeciwciała, które neutralizują działanie czynników krzepnięcia.
- W połączeniu z koncentratem czynnika VIII podczas długotrwałego leczenia mającego na celu całkowite i trwałe wyeliminowanie inhibitora czynnika VIII[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie należy rozpocząć i prowadzić pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zaburzeń krzepnięcia. Dawkowanie oraz czas leczenia zależą od ciężkości zaburzenia, umiejscowienia i rozległości krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta[1]. Ogólnie zaleca się dawkę 50-100 jednostek FEIBA NF na kg masy ciała, jednakże nie należy przekraczać jednorazowo dawki 100 j./kg mc. ani maksymalnej dawki dobowej 200 j./kg mc.[1].
Przeciwwskazania
W następujących sytuacjach nie wolno stosować produktu leczniczego FEIBA NF, jeżeli istnieje możliwość zastosowania innego leczenia[1]:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
- Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC).
- Ostra zakrzepica lub zator (w tym zawał mięśnia sercowego).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Podczas leczenia za pomocą FEIBA NF mogą wystąpić zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, w tym rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał serca oraz udar[1]. FEIBA NF powinna być stosowana ze szczególną ostrożnością u pacjentów z ryzykiem DIC, zakrzepicą tętniczą lub żylną[1].
Słownik pojęć
- Hemofilia A – Genetyczne zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane niedoborem czynnika VIII.
- Hemofilia B – Genetyczne zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane niedoborem czynnika IX.
- Inhibitory – Przeciwciała, które neutralizują działanie czynników krzepnięcia.
- Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) – Stan zagrażający życiu, związany z masywnym krzepnięciem krwi z tworzeniem skrzepów krwi w naczyniach.
- Zatorowość płucna – Stan, w którym zakrzep blokuje tętnicę płucną, co może prowadzić do poważnych problemów z oddychaniem.
Podsumowanie
FEIBA NF jest lekiem stosowanym w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia oraz u osób z nabytymi inhibitorami czynników VIII, IX i XI. Lek ten jest szczególnie ważny dla pacjentów, u których standardowe leczenie nie przynosi efektów. Należy jednak pamiętać o przeciwwskazaniach i możliwych działaniach niepożądanych, takich jak zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
| Wskazania | Hemofilia A i B z inhibitorami, nabyte inhibitory czynników VIII, IX i XI |
| Dawkowanie | 50-100 j./kg mc., maksymalnie 200 j./kg mc. na dobę |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, DIC, ostra zakrzepica lub zator |
| Ostrzeżenia | Zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, reakcje nadwrażliwości |














