Mounjaro KwikPen

Mounjaro KwikPen to innowacyjny produkt leczniczy zawierający tirzepatyd – substancję czynną o unikalnym mechanizmie działania. Jest to wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony, który zawiera 4 dawki leku. Produkt jest przeznaczony do stosowania u dorosłych osób w ramach kompleksowego podejścia do leczenia cukrzycy typu 2 oraz kontroli masy ciała.

Lek jest wskazany w dwóch głównych obszarach terapeutycznych. Po pierwsze, znajduje zastosowanie w leczeniu dorosłych z niedostatecznie kontrolowaną cukrzycą typu 2, jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych. Może być stosowany zarówno w monoterapii (gdy stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu nietolerancji lub przeciwwskazań), jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.

Po drugie, produkt jest wskazany do kontroli masy ciała u osób dorosłych z otyłością (wskaźnik masy ciała BMI wynoszący co najmniej 30 kg/m²) lub nadwagą (BMI od 27 do poniżej 30 kg/m²) z co najmniej jedną chorobą związaną z nieprawidłową masą ciała, taką jak nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, obturacyjny bezdech senny, choroba układu sercowo-naczyniowego, stan przedcukrzycowy lub cukrzyca typu 2. W tym wskazaniu lek stosuje się w uzupełnieniu diety o obniżonej wartości kalorycznej i zwiększonej aktywności fizycznej.

Tirzepatyd jest długo działającym agonistą receptorów GIP i GLP-1 – dwóch naturalnych hormonów występujących w organizmie. Te receptory znajdują się w komórkach trzustki, serca, naczyń krwionośnych, układu immunologicznego, jelit i nerek, a także w obszarach mózgu odpowiedzialnych za regulację łaknienia.

Substancja czynna poprawia kontrolę glikemii poprzez kilka mechanizmów. Zwiększa wrażliwość komórek beta trzustki na glukozę i nasila wydzielanie insuliny w sposób zależny od stężenia glukozy. Dodatkowo zwiększa wrażliwość na insulinę w całym organizmie, obniża stężenie glukagonu na czczo i po posiłku oraz opóźnia opróżnianie żołądka, co hamuje tempo wchłaniania glukozy po posiłku.

W zakresie kontroli masy ciała, tirzepatyd obniża masę ciała i zmniejsza masę tkanki tłuszczowej w organizmie. Mechanizmy związane z redukcją masy ciała wpływają na zmniejszenie spożycia pokarmu poprzez regulację łaknienia – zwiększają uczucie sytości i pełności oraz zmniejszają uczucie głodu.

Leczenie rozpoczyna się od dawki 2,5 mg raz w tygodniu przez 4 tygodnie. Po tym okresie dawkę należy zwiększyć do 5 mg raz w tygodniu. Następnie, po upływie co najmniej 4 tygodni leczenia aktualnie stosowaną dawką, można zwiększać dawkę w przyrostach co 2,5 mg, jeśli zajdzie taka potrzeba. Zalecane dawki podtrzymujące to 5 mg, 10 mg i 15 mg, przy czym maksymalna dawka wynosi 15 mg raz w tygodniu.

Produkt należy wstrzykiwać podskórnie w powłoki brzuszne, udo lub górną część ramienia. Dawkę można podać o dowolnej porze dnia, podczas posiłku lub między posiłkami. Miejsce wstrzyknięcia każdej dawki należy zmieniać rotacyjnie.

Wstrzykiwacz KwikPen zawiera 4 dawki leku i należy go wyrzucić po podaniu wszystkich dawek w kolejnych tygodniach. Każdy wstrzykiwacz KwikPen zawiera nadwyżkę objętości wymaganą do przygotowania wstrzykiwacza, jednak próba wstrzyknięcia jakichkolwiek pozostałości produktu leczniczego spowoduje podanie niepełnej dawki.

Skuteczność i bezpieczeństwo Mounjaro zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych III fazy. W badaniach dotyczących cukrzycy typu 2 wykazano długotrwałe, statystycznie istotne i znaczące klinicznie zmniejszenie wartości hemoglobiny glikowanej (HbA1c) w porównaniu z placebo lub aktywnym leczeniem kontrolnym przez okres do roku, a w jednym badaniu efekt ten utrzymywał się przez okres do dwóch lat.

W badaniach obserwowano również statystycznie istotne i znaczące klinicznie zmniejszenie masy ciała. W badaniu SURMOUNT-1, prowadzonym u pacjentów z otyłością lub nadwagą bez cukrzycy, średnia zmiana masy ciała po 72 tygodniach wynosiła od minus 16% do minus 22,5% w grupach otrzymujących tirzepatyd, w porównaniu z minus 2,4% w grupie placebo.

Leczenie tirzepatydem wiązało się również z poprawą wielu parametrów metabolicznych, w tym obniżeniem skurczowego ciśnienia krwi, stężenia trójglicerydów, cholesterolu nie-HDL oraz stężenia insuliny na czczo. Wśród pacjentów, u których wyjściowo stwierdzono stan przedcukrzycowy, u 95,3% nastąpił powrót do normoglikemii po 72 tygodniach.

Przed użyciem produkt należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie zamrażać. Po pierwszym użyciu wstrzykiwacz KwikPen należy przechowywać poza lodówką w temperaturze pokojowej poniżej 30°C przez maksymalnie 30 dni. Wstrzykiwacz należy wyrzucić 30 dni po pierwszym użyciu.

U pacjentów przyjmujących tirzepatyd w skojarzeniu z lekiem pobudzającym wydzielanie insuliny (na przykład z pochodną sulfonylomocznika) lub z insuliną możliwe jest zwiększenie ryzyka wystąpienia hipoglikemii. Ryzyko to można obniżyć, zmniejszając dawkę insuliny lub leku pobudzającego wydzielanie insuliny.

Stosowanie tirzepatydu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów i biegunki. Te działania niepożądane mogą prowadzić do odwodnienia, które może spowodować pogorszenie czynności nerek. Pacjenci powinni być poinformowani o możliwym ryzyku wystąpienia odwodnienia i zastosować środki ostrożności mające na celu uniknięcie nadmiernej utraty płynów.

U pacjentów leczonych tirzepatydem zgłaszano wystąpienie ostrego zapalenia trzustki. Należy poinformować pacjentów, jakie są objawy ostrego zapalenia trzustki. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy zaprzestać stosowania tirzepatydu.

Nie zaleca się stosowania tirzepatydu w okresie ciąży ani u kobiet w okresie rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądka i jelit. Bardzo często występowały nudności i biegunka, a często zaparcia i wymioty. Na ogół działania te miały przeważnie nasilenie łagodne lub umiarkowane, występowały częściej w czasie zwiększania dawki i zmniejszały się w miarę upływu czasu.

Często zgłaszano również zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, ból brzucha, niestrawność, rozdęcie brzucha, odbijanie się, wzdęcia, chorobę refluksową żołądka i przełyku, zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia. Niezbyt często występowały kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie trzustki, niedociśnienie tętnicze oraz wypadanie włosów.

Rzadko zgłaszano reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, czasami ciężkie.

Tirzepatyd opóźnia opróżnianie żołądka i w związku z tym może wpływać na tempo wchłaniania podawanych jednocześnie doustnych produktów leczniczych. To działanie powodujące zmniejszenie wartości maksymalnego stężenia i wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia jest najwyraźniej zaznaczone w momencie rozpoczęcia leczenia tirzepatydem.

Na podstawie badań przewiduje się, że nie będzie konieczna modyfikacja dawek większości podawanych jednocześnie doustnych produktów leczniczych. Zaleca się jednak monitorowanie pacjentów przyjmujących doustne produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym (na przykład warfarynę, digoksynę), zwłaszcza w czasie rozpoczynania leczenia tirzepatydem i po zwiększeniu dawki.

Nie jest konieczna modyfikacja dawki paracetamolu ani doustnych środków antykoncepcyjnych w przypadku podawania leku jednocześnie z tirzepatydem.

Substancją czynną jest tirzepatyd. Każda dawka zawiera 10 mg tirzepatydu w 0,6 ml roztworu. Każdy wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 40 mg tirzepatydu w 2,4 ml. Każdy wstrzykiwacz zawiera 4 dawki po 10 mg.

Substancje pomocnicze to: disodu wodorofosforan siedmiowodny, alkohol benzylowy, glicerol, fenol, sodu chlorek, kwas solny stężony (do regulacji pH), sodu wodorotlenek (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.