Clexane

Lekarz podejmie decyzję w sprawie tego, jaką ilość leku Clexane powinien przyjmować pacjent. Ilość ta jest uzależniona od przyczyny stosowania leku. W przypadku chorób nerek pacjent może otrzymać mniejszą ilość leku Clexane.
W przypadku leczenia zakrzepów, zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 j.m. (1,5 mg) na każdy kilogram masy ciała raz dziennie lub 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała dwa razy na dobę.
W celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów podczas operacji lub przy ograniczonej ruchliwości, dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) dziennie.
W przypadku niestabilnej dławicy piersiowej lub po zawale mięśnia sercowego, dawka będzie uzależniona od wieku pacjenta oraz od typu zawału.
Przy zapobieganiu tworzeniu się skrzepów krwi w rurkach dializatora zalecana dawka leku to 100 j.m. (1 mg) na każdy kilogram masy ciała.

Clexane może powodować różne skutki uboczne. Bardzo często może prowadzić do krwawienia i podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych. Często może powodować zwiększoną skłonność do powstawania siniaków, różowe plamy na skórze, wysypkę, swędzenie i zaczerwienienie skóry, ból w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszoną liczbę czerwonych krwinek, zwiększoną liczbę płytek krwi i bóle głowy. Niezbyt często może powodować nagły silny ból głowy, który może być oznaką krwawienia do mózgu, uczucie tkliwości i obrzęku w żołądku, co może być oznaką krwawienia do żołądka, duże czerwone zmiany skórne, podrażnienie skóry i zażółcenie skóry lub oczu.
Rzadko może prowadzić do ciężkiej reakcji alergicznej, podwyższonego poziomu potasu we krwi, zwiększonej liczby eozynofilów we krwi, wypadania włosów, osteoporozy, mrowienia, drętwienia i osłabienia mięśni, utraty kontroli nad pęcherzem lub wypróżnieniami i stwardnienia lub guzka w miejscu wstrzyknięcia.

Przeciwwskazania do stosowania leku Clexane to:
– nadwrażliwość na enoksaparynę, heparynę lub jej pochodne, w tym heparyny drobnocząsteczkowe,
– ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia,
– ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi,
– duże krwawienia,
– trombocytopenia u pacjentów z dodatnim wynikiem testu agregacji płytek krwi in vitro w obecności enoksaparyny,
– czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy,
– udar (z wyłączeniem udaru powstałego w wyniku zatoru),
– zwiększone ryzyko krwotoków.

W sytuacji przedawkowania tego leku, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie się do najbliższego szpitala. Objawy sugerujące przedawkowanie mogą obejmować intensywne krwawienia, zarówno zewnętrzne jak i wewnętrzne.