Mononit 10

Mononit 10 to lek zawierający 10 mg izosorbidu monoazotanu w postaci tabletek powlekanych. Jest to sprawdzony preparat należący do grupy organicznych azotanów, który stosuje się w długotrwałym leczeniu dławicy piersiowej oraz zapobieganiu jej napadom. Dzięki specjalnemu działaniu na naczynia krwionośne, lek pomaga zmniejszyć obciążenie serca i poprawić komfort życia osób z chorobami wieńcowymi.

Lek jest przeznaczony do długotrwałego leczenia dławicy piersiowej oraz zapobiegania jej napadom. Dławica piersiowa to schorzenie charakteryzujące się bólem w klatce piersiowej, który pojawia się, gdy mięsień sercowy nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Mononit 10 pomaga złagodzić te objawy poprzez poprawę przepływu krwi i zmniejszenie zapotrzebowania serca na tlen.

Ważne: Mononit 10 nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów dławicy piersiowej ani ostrego zawału mięśnia sercowego. W takich sytuacjach należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie.

Izosorbidu monoazotan, substancja czynna leku, należy do grupy organicznych azotanów. Jego działanie polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co prowadzi do kilku korzystnych efektów:

• Rozszerza głównie naczynia żylne, co zmniejsza ilość krwi powracającej do serca i obciążenie wstępne serca.
• Słabiej rozszerza duże naczynia tętnicze oraz arteriole (małe tętnice), co zmniejsza obciążenie następcze serca.
• Zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co łagodzi objawy dławicy piersiowej.

W czasie metabolizmu azotanów powstaje tlenek azotu, który bezpośrednio działa na mięśnie gładkie ścian naczyń, powodując ich rozkurcz. Działanie leku rozpoczyna się około 20 minut po przyjęciu i utrzymuje się przez 8 do 10 godzin.

Dawkowanie leku powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza dla każdego pacjenta. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo je zwiększając, aż do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.

Standardowe dawkowanie

Zazwyczaj stosuje się jedną tabletkę dwa lub trzy razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 120 mg (czyli 12 tabletek Mononitu 10).

Ważne zasady przyjmowania leku

• Przy dawkowaniu dwa razy dziennie: drugą tabletkę należy przyjąć 8 godzin po pierwszej.
• Przy dawkowaniu trzy razy dziennie: tabletki należy przyjmować co 6 godzin.
• Dzięki takiemu schematowi lek działa przez 16-18 godzin w ciągu doby, a przez pozostałe 6-8 godzin jego stężenie jest niskie, co pomaga zapobiec zjawisku tolerancji (zmniejszeniu skuteczności leku).

Sposób przyjmowania tabletek

Tabletki należy przyjmować po posiłku, bez rozgryzania, popijając niewielką ilością płynu (wody). Nie należy nagle przerywać leczenia – dawkę i częstość podawania trzeba zmniejszać stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób starszych nie ma konieczności dostosowywania dawkowania.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania Mononitu 10 u dzieci i młodzieży, dlatego lek nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na izosorbidu monoazotan, inne azotany lub którykolwiek inny składnik leku.
• W przypadku ostrej niewydolności krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa).
• Przy wstrząsie kardiogennym (jeśli specjalistyczne metody leczenia nie zapewniają odpowiedniego ciśnienia w sercu).
• W przypadku kardiomiopatii przerostowej z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory serca.
• Przy zaciskającym zapaleniu osierdzia lub tamponadzie serca.
• Jeśli stosujesz inhibitory 5-fosfodiesterazy (takie jak syldenafil, wardenafil, tadalafil) – łączne stosowanie może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi.
• Jeśli stosujesz riociguat (stymulator rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej) – ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia.
• Przy znacznym niedociśnieniu (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg).
• W przypadku ciężkiej hipowolемii (niedoboru płynów w organizmie).
• Przy ciężkiej niedokrwistości (stężenie hemoglobiny poniżej 8 g/dl).

Przed rozpoczęciem stosowania Mononitu 10 poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz niskie ciśnienie napełniania komór serca, np. po świeżym zawale mięśnia sercowego lub przy zaburzonej czynności lewej komory.
• Cierpisz na zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej.
• Masz skłonność do zaburzeń krążenia związanych ze zmianą pozycji ciała (ortostatycznych).
• Chorujesz na schorzenia powodujące podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
• Masz ciężkie zaburzenia czynności wątroby (zwiększone ryzyko methemoglobinemii).
• Chorujesz na jaskrę (ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego).
• Masz nadczynność tarczycy.
• Cierpisz na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) – zwiększone ryzyko niedokrwistości hemolitycznej.

Zjawisko tolerancji

Podczas długotrwałego stosowania dużych dawek leku może wystąpić zjawisko tolerancji, czyli zmniejszenie skuteczności działania. Aby temu zapobiec, ważne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki i przestrzeganie odpowiednich odstępów czasowych między dawkami, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Mononit 10 może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na jego działanie lub powodować niepożądane efekty.

Leki, których nie można łączyć z Mononitem 10

• Riociguat – łączne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia.
• Inhibitory 5-fosfodiesterazy (syldenafil, tadalafil, wardenafil) – stosowane w leczeniu zaburzeń erekcji. Ich połączenie z Mononitem 10 może prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych.

Leki wymagające ostrożności

• Inne leki rozszerzające naczynia krwionośne.
• Leki blokujące receptory β-adrenergiczne (beta-blokery).
• Leki moczopędne.
• Antagoniści wapnia.
• Inhibitory konwertazy angiotensyny.
• Neuroleptyki.
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
• Alkohol – może nasilać hipotensyjne działanie leku.

Łączne stosowanie tych substancji może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi.

Inne interakcje

• Dihydroergotamina (DHE): jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie DHE we krwi i nasilić jej działanie podwyższające ciśnienie.
• Alkaloidy sporyszu: należy unikać jednoczesnego stosowania ze względu na możliwe antagonistyczne działanie.
• Sapropteryna: zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania.

Zawsze informuj lekarza i farmaceutę o wszystkich lekach, które stosujesz, w tym dostępnych bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania izosorbidu monoazotanu w okresie ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały działania szkodliwego na płód, jednak należy uważnie rozważyć stosunek ryzyka do korzyści przed zastosowaniem leku w czasie ciąży. Decyzję o stosowaniu leku powinien podjąć lekarz.

Karmienie piersią

Brak wystarczających danych na temat przenikania leku do mleka ludzkiego. Biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy odstawić lek. Decyzję tę powinien podjąć lekarz prowadzący.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu leku na płodność.

Mononit 10 może znacznie wpływać na zdolność reakcji, nawet gdy jest stosowany zgodnie z zaleceniami. Z tego względu nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani pracować w miejscach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, szczególnie:

• Na początku leczenia.
• Po zwiększeniu dawki.
• Po zmianie leku.
• Przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu.

Jak każdy lek, Mononit 10 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Ból głowy – może wystąpić na początku leczenia i zwykle ustępuje po kilku dniach stosowania leku.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Odruchowa tachykardia (przyspieszone bicie serca) – zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.
• Osłabienie.
• Splątanie, zawroty głowy w pozycji stojącej, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność.
• Niedociśnienie i (lub) niedociśnienie tętnicze w pozycji stojącej (może być połączone z dezorientacją, uczuciem słabości).

Niezbyt często (u 1 do 10 osób na 1000)

• Nasilenie objawów dławicy piersiowej (paradoksalna reakcja na azotany).
• Nudności, wymioty.
• Skórne reakcje alergiczne, napadowe zaczerwienienie twarzy.
• Zapaść (czasami ze zwolnieniem czynności serca i utratą przytomności), ciężkie niedociśnienie tętnicze z nasileniem objawów dławicowych.

Rzadko i bardzo rzadko

• Zgaga.
• Złuszczające zapalenie skóry.

Częstość nieznana

• Methemoglobinemia (zaburzenie, w którym hemoglobina nie przenosi odpowiednio tlenu).
• Niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD.
• Niedokrwienie mięśnia sercowego.
• Tolerancja, tolerancja krzyżowa z innymi azotanami.
• Przemijająca hipoksemia (niedobór tlenu we krwi).
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Wysypka, rumień, świąd, pokrzywka.

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym niewymienione w tej ulotce, poinformuj lekarza lub farmaceutę. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy:

• Znaczne obniżenie ciśnienia krwi (poniżej 90 mm Hg).
• Bladość skóry, nadmierne pocenie się.
• Słabo wyczuwalne tętno, przyspieszone bicie serca.
• Ból głowy, osłabienie, zawroty głowy.
• Napadowe zaczerwienienie skóry.
• Nudności, wymioty, biegunka.

Po przyjęciu bardzo dużych dawek może wystąpić methemoglobinemia z sinicą, duszność oraz przyspieszenie oddechu. Bardzo duże dawki mogą także spowodować zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Postępowanie

W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala. Leczenie będzie obejmowało obserwację w warunkach szpitalnych, monitorowanie podstawowych funkcji życiowych oraz odpowiednie postępowanie medyczne w zależności od objawów.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• Okres ważności: 3 lata.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna

Jedna tabletka powlekana Mononitu 10 zawiera 10 mg izosorbidu monoazotanu.

Substancje pomocnicze

Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, talk, magnezu stearynian.

Otoczka: Eudragit RL 30D, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, olej metylosilikonowy.

Wygląd tabletek

Mononit 10 to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wyrytym oznaczeniem „M10″ po obu stronach.

Mononit 10 to skuteczny lek stosowany w długotrwałym leczeniu dławicy piersiowej. Dzięki działaniu rozszerzającemu naczynia krwionośne pomaga zmniejszyć obciążenie serca i poprawić jakość życia pacjentów z chorobami wieńcowymi. Ważne jest stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza oraz regularne kontrole medyczne. Pamiętaj, aby informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i ewentualnych działaniach niepożądanych.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania Mononitu 10, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.