Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Ivabradine Zentiva to lek wydawany na receptę wskazany w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca klasy od II do IV według klasyfikacji NYHA. Substancją czynną tego produktu leczniczego jest iwabradyna, która prowadzi do zmniejszenia częstotliwości rytmu serca.
Ulotka Ivabradine Zentiva dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Ivabradine Zentiva?
Ivabradine Zentiva to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 5 mg iwabradyny (w postaci chlorowodorku). Tabletki mają okrągły kształt, są białe, obustronnie wypukłe, z głęboką linią podziału po jednej stronie i wytłoczeniem „5″ po drugiej stronie. Linia podziału umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe części, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawki.
Kiedy stosuje się ten lek?
Ivabradine Zentiva jest wskazana w dwóch głównych sytuacjach klinicznych:
Leczenie przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
Lek pomaga w łagodzeniu objawów przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, którzy mają prawidłowy rytm zatokowy oraz częstość akcji serca wynoszącą co najmniej 70 uderzeń na minutę. Może być stosowana u osób, które nie tolerują beta-adrenolityków lub mają przeciwwskazania do ich stosowania, albo w połączeniu z beta-adrenolitykami, gdy te leki w optymalnej dawce nie kontrolują wystarczająco objawów.
Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Iwabradyna jest stosowana w przewlekłej niewydolności serca klasy od drugiej do czwartej według klasyfikacji NYHA (skala oceny nasilenia niewydolności serca), u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności skurczowej i rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi co najmniej 75 uderzeń na minutę. Lek stosuje się w skojarzeniu ze standardowym leczeniem, w tym z beta-adrenolitykiem, lub gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane albo nie jest tolerowane.
Jak działa iwabradyna?
Iwabradyna działa poprzez wybiórcze i swoiste wpływanie na tak zwany prąd rozrusznika serca, który kontroluje samoistną depolaryzację węzła zatokowego. Mówiąc prościej, lek działa bezpośrednio na komórki odpowiedzialne za wytwarzanie rytmu serca, spowalniając częstość jego pracy. Co ważne, iwabradyna wpływa wyłącznie na węzeł zatokowy – nie ma działania na przewodzenie impulsów w przedsionkach, węźle przedsionkowo-komorowym czy komorach serca, ani na kurczliwość mięśnia sercowego czy repolaryzację komór.
Głównym efektem działania iwabradyny jest swoiste, zależne od dawki zmniejszenie częstości pracy serca – zazwyczaj o około 10 uderzeń na minutę zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku. Prowadzi to do zmniejszenia obciążenia serca oraz zużycia tlenu przez mięsień sercowy, co pomaga w łagodzeniu objawów dławicy piersiowej i poprawie stanu pacjentów z niewydolnością serca.
Jak stosować lek?
Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy na dobę – rano i wieczorem, podczas posiłków. Przyjmowanie leku z jedzeniem jest ważne, ponieważ zmniejsza różnice w wchłanianiu leku między poszczególnymi osobami.
Dawkowanie w dławicy piersiowej
Dawka początkowa nie powinna przekraczać 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 roku życia. Po trzech do czterech tygodniach leczenia, jeśli objawy wciąż występują, a lek jest dobrze tolerowany oraz częstość akcji serca w spoczynku pozostaje powyżej 60 uderzeń na minutę, lekarz może zwiększyć dawkę. Dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy na dobę.
Dawkowanie w niewydolności serca
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę. Po dwóch tygodniach leczenia dawka może być zwiększona do 7,5 mg dwa razy na dobę, jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi stale powyżej 60 uderzeń na minutę, lub zmniejszona do 2,5 mg dwa razy na dobę (pół tabletki o mocy 5 mg), jeśli częstość akcji serca wynosi stale poniżej 50 uderzeń na minutę lub występują objawy związane z bradykardią (zbyt wolnym biciem serca).
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 75 lat i starszych lekarz może rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej – 2,5 mg dwa razy na dobę (pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę). Dawkę można później zwiększyć w razie potrzeby.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Nie należy stosować iwabradyny w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na iwabradynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Częstość pracy serca w spoczynku przed leczeniem poniżej 70 uderzeń na minutę.
- Wstrząs kardiogenny (ciężki stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi).
- Ostry zawał mięśnia sercowego.
- Ciężkie niedociśnienie (ciśnienie tętnicze poniżej 90/50 mm Hg).
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
- Zespół chorego węzła zatokowego lub blok zatokowo-przedsionkowy.
- Niestabilna lub ostra niewydolność serca.
- Konieczność stosowania stymulatora serca, gdy częstość akcji serca jest regulowana wyłącznie przez stymulator.
- Niestabilna dławica piersiowa.
- Blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia.
- Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, inhibitory proteazy HIV i nefazodon.
- Jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem (leki z grupy antagonistów wapnia).
- Ciąża, karmienie piersią oraz leczenie kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich metod zapobiegania ciąży.
Jakie środki ostrożności należy zachować?
Monitorowanie częstości akcji serca
Ponieważ częstość akcji serca może się znacznie zmieniać w czasie, przed rozpoczęciem leczenia oraz podczas dostosowywania dawki lekarz powinien wykonać kilka pomiarów częstości akcji serca, badanie EKG lub 24-godzinne monitorowanie. Dotyczy to szczególnie pacjentów z małą częstością akcji serca.
Zaburzenia rytmu serca
Iwabradyna nie jest skuteczna w leczeniu lub zapobieganiu zaburzeniom rytmu serca i może tracić skuteczność w razie wystąpienia tachyarytmii (zbyt szybkiego rytmu serca). Nie zaleca się stosowania iwabradyny u pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi zaburzeniami rytmu serca. U pacjentów leczonych iwabradyną zwiększa się ryzyko wystąpienia migotania przedsionków, dlatego zaleca się regularną kontrolę kliniczną.
Bradykardia (zbyt wolne bicie serca)
Jeśli podczas leczenia częstość pracy serca zmniejszy się długotrwale poniżej 50 uderzeń na minutę lub pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią (takie jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub niedociśnienie), lekarz powinien stopniowo zmniejszyć dawkę. Jeśli objawy utrzymują się, leczenie należy przerwać.
Zaburzenia widzenia
Iwabradyna może wpływać na czynność siatkówki, powodując przemijające zaburzenia widzenia, najczęściej opisywane jako wrażenie widzenia silnego światła w ograniczonej części pola widzenia. Zaburzenia te zazwyczaj są wywoływane przez nagłe zmiany natężenia światła. Zaburzenia widzenia na ogół występują w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia i zazwyczaj mają nasilenie łagodne do umiarkowanego. Należy rozważyć przerwanie leczenia w przypadku nieoczekiwanego pogorszenia widzenia.
Inne środki ostrożności
Iwabradynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego niedociśnieniem, u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT lub przyjmujących leki wydłużające odstęp QT, oraz u pacjentów bezpośrednio po wystąpieniu udaru mózgu. Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni mieć stabilną niewydolność przed rozpoczęciem leczenia.
Interakcje z innymi lekami
Leki, których nie należy stosować jednocześnie
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak niektóre leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe (klarytromycyna, erytromycyna podawana doustnie, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory proteazy HIV (nelfinawir, rytonawir) i nefazodon. Leki te mogą znacznie zwiększyć stężenie iwabradyny w organizmie, co może prowadzić do nadmiernego spowolnienia pracy serca.
Przeciwwskazane jest również jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem – lekami z grupy antagonistów wapnia, które również zmniejszają częstość akcji serca.
Leki wymagające ostrożności
Należy unikać picia soku grejpfrutowego, ponieważ zwiększa on dwukrotnie narażenie na iwabradynę. Ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT oraz leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko arytmii.
W kluczowych badaniach klinicznych iwabradynę stosowano rutynowo w skojarzeniu z następującymi lekami bez obaw dotyczących bezpieczeństwa: inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści angiotensyny drugiego typu, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści aldosteronu, azotany, statyny, fibraty, inhibitory pompy protonowej, doustne leki przeciwcukrzycowe, kwas acetylosalicylowy i inne leki przeciwpłytkowe.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały działanie embriotoksyczne i teratogenne (powodujące wady rozwojowe). Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować podczas leczenia odpowiednie metody zapobiegania ciąży.
Iwabradyna jest również przeciwwskazana w okresie karmienia piersią, ponieważ badania na zwierzętach wykazują, że przenika do mleka. Kobiety wymagające leczenia iwabradyną powinny przestać karmić piersią i wybrać inny sposób karmienia dziecka.
Jakie mogą wystąpić działania niepożądane?
Jak każdy lek, iwabradyna może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej występujące działania niepożądane to zaburzenia widzenia i bradykardia (zbyt wolne bicie serca).
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Zaburzenia widzenia, najczęściej w postaci wrażenia widzenia silnego światła – występują u około 14,5% pacjentów. Zaburzenia te zazwyczaj są przemijające, wywołane przez nagłe zmiany natężenia światła i na ogół występują w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)
- Bradykardia (zbyt wolne bicie serca) – występuje u około 3,3% pacjentów.
- Ból głowy, zazwyczaj podczas pierwszego miesiąca leczenia.
- Zawroty głowy, prawdopodobnie związane z bradykardią.
- Niewyraźne widzenie.
- Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia (wydłużony odstęp PQ w zapisie EKG).
- Dodatkowe skurcze komorowe.
- Migotanie przedsionków.
- Niekontrolowane ciśnienie tętnicze.
Inne działania niepożądane
Niezbyt często mogą wystąpić: omdlenie, podwójne widzenie, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, niedociśnienie, duszność, nudności, zaparcia, biegunka, ból brzucha, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, kurcze mięśni, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, astenia (osłabienie) i zmęczenie. Rzadko mogą wystąpić: rumień, świąd, pokrzywka i złe samopoczucie. Bardzo rzadko mogą wystąpić: blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia oraz zespół chorego węzła zatokowego.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej informacji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Jak przechowywać lek?
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Okres ważności leku wynosi 2 lata od daty produkcji.
Usuwanie niepotrzebnych leków
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Te środki ostrożności pomogą chronić środowisko.
Skład leku
Każda tabletka powlekana Ivabradine Zentiva 5 mg zawiera 5 mg iwabradyny (w postaci chlorowodorku) jako substancję czynną.
Substancje pomocnicze:
Rdzeń tabletki zawiera: mannitol, krospowidon (typ A) i magnezu stearynian.
Otoczka tabletki zawiera: hypromelozę (6 mPas, typ 2910), tytanu dwutlenek (E172), makrogol i glicerol (E422).
Zamienniki Ivabradine Zentiva
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ivabradine Zentiva, tabletki powlekane, 5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ivabradine Zentiva dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ivabradine Zentiva stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ivabradine Zentiva to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Ivabradine Zentiva jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Ivabradine Zentiva są Bixebra, Ivab, Ivabradine Anpharm, Ivabradine Genoptim, Ivabradine Mylan, Ivares, Ivohart i Raenom |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Ivabradine Zentiva
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Ivabradine Zentiva w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Ivabradine Zentiva
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Ivabradine Zentiva?
FAQ
Jak szybko zaczyna działać iwabradyna?
Iwabradyna jest szybko wchłaniana po podaniu doustnym, a maksymalne stężenie w osoczu występuje w przybliżeniu po 1 godzinie od przyjęcia leku. Zmniejszenie częstości pracy serca można zaobserwować już po kilku dniach regularnego stosowania, jednak pełną skuteczność ocenia się zazwyczaj po 3-4 tygodniach leczenia.
Czy mogę prowadzić samochód podczas leczenia iwabradyną?
Iwabradyna może powodować przemijające zaburzenia widzenia, głównie w postaci wrażenia widzenia silnego światła, szczególnie przy nagłych zmianach natężenia światła. Należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w nocy. Jeśli doświadczasz zaburzeń widzenia, zachowaj szczególną ostrożność lub unikaj prowadzenia pojazdu.
Co zrobić jeśli zapomnę przyjąć dawkę?
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz wątpliwości.
Czy iwabradyna może zastąpić beta-adrenolityki?
Iwabradyna może być stosowana u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków, ale decyzję o zmianie lub modyfikacji leczenia zawsze powinien podjąć lekarz. W wielu przypadkach iwabradyna jest stosowana w skojarzeniu z beta-adrenolitykami dla uzyskania lepszej kontroli objawów.
Jak długo trwa leczenie iwabradyną?
Czas trwania leczenia zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta. W przypadku przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, jeśli w ciągu 3 miesięcy nie ma poprawy objawów lub nie uzyskano klinicznie istotnego zmniejszenia częstości akcji serca, lekarz może rozważyć przerwanie leczenia. W przypadku niewydolności serca leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i kontynuowane pod nadzorem lekarza.
Nie daj się jesieni
