Gerdin 20 mg

Gerdin 20 mg to nowoczesny lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera pantoprazol – substancję należącą do grupy inhibitorów pompy protonowej. Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego. Tabletki mają charakterystyczną lekko żółtą barwę i owalny kształt z obustronnie wypukłą powierzchnią.

Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin, działa poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. Mechanizm ten polega na blokowaniu specjalnej pompy protonowej znajdującej się w komórkach okładzinowych ściany żołądka. W kwaśnym środowisku tych komórek pantoprazol przekształca się w swoją aktywną postać i blokuje ostatni etap wytwarzania kwasu solnego. Dzięki temu lek skutecznie zmniejsza nadmierną kwaśność w żołądku, niezależnie od tego, co ją wywołuje – czy jest to acetylocholina, histamina czy gastryna.

Działanie leku jest zależne od dawki i wpływa zarówno na podstawowe wydzielanie kwasu, jak i na wydzielanie stymulowane przez posiłki. Ponieważ pantoprazol wiąże się bezpośrednio z pompą protonową na poziomie komórkowym, jego działanie jest długotrwałe i trwa dłużej niż okres jego obecności we krwi.

Gerdin 20 mg jest przepisywany w kilku sytuacjach klinicznych:

Dla dorosłych i młodzieży od 12 roku życia:

• Objawowa postać choroby refluksowej przełyku. Choroba refluksowa to stan, w którym kwaśna zawartość żołądka cofa się do przełyku, powodując nieprzyjemne objawy takie jak zgaga, pieczenie za mostkiem czy trudności w połykaniu.
• Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku. Po wyleczeniu ostrego zapalenia przełyku lek może być stosowany przewlekle, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu choroby.

Dla dorosłych:

• Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy. Lek jest stosowany u pacjentów, którzy muszą długotrwale przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego. Do grupy ryzyka należą osoby powyżej 65 roku życia oraz osoby, które w przeszłości miały owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego.

Dawkowanie leku zależy od wskazania, dla którego jest przepisywany:

Objawowa postać choroby refluksowej przełyku (dorośli i młodzież od 12 lat):

Zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz dziennie. U większości pacjentów objawy ustępują po 2-4 tygodniach leczenia. Jeśli po tym czasie objawy nie ustąpią całkowicie, lekarz może zalecić kontynuowanie terapii przez kolejne 4 tygodnie. Po ustąpieniu objawów możliwe jest stosowanie leku w razie potrzeby – wtedy przyjmuje się jedną tabletkę tylko wtedy, gdy objawy się pojawią. Jeśli takie dawkowanie okazuje się nieskuteczne, lekarz może zalecić powrót do regularnego, codziennego przyjmowania leku.

Długotrwałe leczenie i zapobieganie nawrotom refluksowego zapalenia przełyku:

W leczeniu podtrzymującym zalecana jest jedna tabletka 20 mg raz dziennie. W przypadku nawrotu choroby lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg pantoprazolu na dobę (wówczas przepisuje lek Gerdin 40 mg). Po wyleczeniu nawrotu możliwe jest ponowne zmniejszenie dawki do 20 mg dziennie.

Zapobieganie owrzodzeniom wywołanym przez NLPZ (dorośli):

Zalecana dawka to jedna tabletka 20 mg raz dziennie.

Ważne zasady przyjmowania leku:

• Tabletki należy połykać w całości – nie wolno ich żuć ani rozgryzać, ponieważ mają specjalną otoczkę dojelitową chroniącą substancję czynną przed kwasem żołądkowym.
• Najlepiej przyjmować tabletkę jedną godzinę przed posiłkiem, popijając szklanką wody.
• Nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania – wszelkie modyfikacje powinny być konsultowane z lekarzem.

Dzieci poniżej 12 roku życia:

Gerdin 20 mg nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej.

Osoby starsze:

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania – stosuje się standardowe dawki.

Pacjenci z chorobami wątroby:

U osób z ciężką niewydolnością wątroby nie należy przekraczać dawki 20 mg pantoprazolu na dobę. Podczas leczenia konieczna jest regularna kontrola aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.

Pacjenci z chorobami nerek:

U osób z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby modyfikowania dawkowania.

Leku nie można stosować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na pantoprazol, inne podstawione benzoimidazole (grupa chemiczna, do której należy pantoprazol) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.

Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna po zastosowaniu pantoprazolu lub podobnych leków (np. omeprazolu, esomeprazolu, lanzoprazolu), koniecznie poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Choroby wątroby:

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby konieczne jest regularne monitorowanie funkcji wątroby poprzez kontrolę aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie podczas długotrwałego leczenia. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności tych enzymów lekarz może podjąć decyzję o przerwaniu leczenia.

Objawy alarmowe:

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien wykluczyć obecność nowotworu żołądka, ponieważ pantoprazol może maskować objawy choroby nowotworowej i opóźnić jej rozpoznanie. Szczególnie ważne jest zgłoszenie lekarzowi następujących objawów:

• Znaczna, niezamierzona utrata masy ciała.
• Nawracające wymioty.
• Trudności w połykaniu (dysfagia).
• Wymioty z krwią.
• Niedokrwistość (zbyt niska liczba czerwonych krwinek).
• Smołowate stolce (mogące wskazywać na krwawienie z przewodu pokarmowego).

Niedobór magnezu:

Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej (powyżej trzech miesięcy, a zwłaszcza powyżej roku) może prowadzić do obniżenia poziomu magnezu we krwi. Objawy niedoboru magnezu mogą obejmować zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientację, drgawki, zawroty głowy i zaburzenia rytmu serca. Jeśli planujesz długotrwałe leczenie lub przyjmujesz dodatkowo leki takie jak digoksyna czy diuretyki (leki moczopędne), lekarz może zlecić okresowe kontrolowanie poziomu magnezu we krwi.

Ryzyko złamań kości:

Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej, szczególnie w dużych dawkach i przez okres dłuższy niż rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa. Ryzyko to jest większe u osób starszych i u osób z innymi czynnikami ryzyka osteoporozy. Jeśli jesteś w grupie ryzyka osteoporozy, lekarz może zalecić odpowiednią suplementację witaminy D i wapnia.

Niedobór witaminy B12:

Pantoprazol, podobnie jak inne leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego, może upośledzać wchłanianie witaminy B12. Jest to szczególnie istotne podczas długotrwałego leczenia u osób z niedoborem tej witaminy lub z czynnikami ryzyka jej zaburzonego wchłaniania.

Zakażenia przewodu pokarmowego:

Zmniejszenie kwaśności w żołądku może prowadzić do zwiększenia liczby bakterii w górnym odcinku przewodu pokarmowego. To z kolei może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych, takich jak zakażenia Salmonellą czy Campylobacter.

Równoczesne stosowanie z innymi lekami:

Jeśli przyjmujesz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), stosowanie Gerdinu w celu zapobiegania owrzodzeniom powinno być ograniczone do sytuacji, gdy kontynuowanie leczenia NLPZ jest absolutnie konieczne i istnieje u Ciebie zwiększone ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego.

Pantoprazol może wchodzić w interakcje z niektórymi innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki przeciwgrzybicze:

Pantoprazol może zmniejszać wchłanianie niektórych leków przeciwgrzybiczych, takich jak ketokonazol, itrakonazol czy pozakonazol. Dzieje się tak, ponieważ wchłanianie tych leków zależy od kwaśności w żołądku, a pantoprazol znacznie ją zmniejsza.

Leki stosowane w terapii HIV:

Równoczesne stosowanie pantoprazolu z atazanawirem (lek przeciw HIV) nie jest zalecane, ponieważ może znacząco zmniejszyć skuteczność atazanawiru. Jeśli lekarz uzna, że takie połączenie jest konieczne, wymagane jest dokładne monitorowanie i prawdopodobnie dostosowanie dawek.

Leki przeciwzakrzepowe:

U pacjentów przyjmujących warfarynę lub fenprokumon (leki zapobiegające krzepnięciu krwi) konieczna jest regularna kontrola krzepliwości krwi (badanie INR) po rozpoczęciu, zakończeniu lub podczas nieregularnego stosowania pantoprazolu.

Metotreksat:

U pacjentów przyjmujących duże dawki metotreksatu (np. w leczeniu nowotworów lub łuszczycy) równoczesne stosowanie pantoprazolu może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi. W takich przypadkach lekarz może rozważyć czasowe przerwanie stosowania pantoprazolu.

Inne leki:

Badania wykazały, że pantoprazol nie wchodzi w klinicznie istotne interakcje z następującymi lekami: karbamazepina, diazepam, glibenklamid, nifedypina, doustne środki antykoncepcyjne, środki zobojętniające kwas żołądkowy, antybiotyki (klarytromycyna, metronidazol, amoksycylina), digoksyna oraz leki metabolizowane przez enzymy CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6 i CYP2E1.

Ciąża:

Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewne szkodliwe działanie na rozród, jednak nie wiadomo, czy podobne efekty mogą wystąpić u ludzi. Gerdin 20 mg nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna, że jest to absolutnie konieczne i korzyści przewyżają potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią:

Pantoprazol przenika do mleka kobiecego. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią albo o kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia należy podjąć po uwzględnieniu korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki. Lekarz pomoże podjąć najlepszą decyzję w Twojej sytuacji.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Jeśli doświadczysz takich objawów, nie powinieneś prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia tych objawów.

Jak każdy lek, Gerdin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują u około 5% pacjentów.

Często występujące działania niepożądane (u 1-10 na 100 pacjentów):

• Biegunka – najczęstsze działanie niepożądane, występujące u około 1% pacjentów.
• Ból głowy – również występuje u około 1% pacjentów.
• Zawroty głowy.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u 1-10 na 1000 pacjentów):

• Polipy dna żołądka (łagodne zmiany).
• Nudności lub wymioty.
• Uczucie pełności w brzuchu i wzdęcia.
• Zaparcia.
• Suchość w jamie ustnej.
• Ból lub dyskomfort w górnej części brzucha.
• Zaburzenia snu.
• Zaburzenia smaku.
• Zaburzenia widzenia.
• Wysypka skórna, wyprysk lub świąd.
• Zwiększone poziomy tłuszczów we krwi (triglicerydy, cholesterol).
• Zmiany masy ciała.
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
• Osłabienie, zmęczenie i złe samopoczucie.

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1-10 na 10 000 pacjentów):

• Depresja lub jej nasilenie.
• Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi.
• Pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych).
• Podwyższenie temperatury ciała, obrzęki obwodowe.
• Nadwrażliwość na światło.
• Bóle stawów, bóle mięśni.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• Zaburzenia krwi: agranulocytoza (znaczny spadek liczby białych krwinek), małopłytkowość (spadek liczby płytek krwi), leukopenia (spadek liczby białych krwinek), pancytopenia (spadek wszystkich rodzajów komórek krwi).
• Reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny.
• Dezorientacja lub jej nasilenie.
• Uszkodzenia komórek wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella (toksyczna nekroliza naskórka), rumień wielopostaciowy.
• Ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn).

Działania niepożądane o nieznanej częstości:

• Obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremia).
• Obniżenie poziomu magnezu we krwi (hipomagnezemia).
• Omamy, splątanie (szczególnie u osób predysponowanych).
• Niewyraźne widzenie.
• Mikroskopowe zapalenie jelita grubego.
• Złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa (przy długotrwałym stosowaniu).
• Śródmiąższowe zapalenie nerek.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Jeśli zauważysz którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, szczególnie jeśli są nasilone lub nie ustępują, skonsultuj się z lekarzem. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, języka, trudności w oddychaniu) należy natychmiast wezwać pomoc medyczną.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane niewymienione w tym opisie, również poinformuj o nich lekarza lub farmaceutę.

Nie są znane szczególne objawy przedawkowania pantoprazolu u ludzi. W badaniach klinicznych dawki do 240 mg podawane dożylnie były dobrze tolerowane. Ponieważ pantoprazol w znacznym stopniu wiąże się z białkami krwi, trudno go usunąć z organizmu za pomocą dializy.

W przypadku przypadkowego przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego).

Substancje pomocnicze: Mannitol, krospowidon (typ B), sodu węglan, hydroksypropyloceluloza (niskiej lepkości), wapnia stearynian.

Składniki otoczki: Hypromeloza (3cP), żelaza tlenek żółty (E 172), kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1) dyspersja 30%, trietylu cytrynian.

Gerdin 20 mg dostępny jest w blistrach PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowych pudełkach. Opakowania mogą zawierać 28, 56 lub 90 tabletek dojelitowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.