Teldipin

Teldipin to lek złożony dostępny w postaci tabletek, zawierający dwie substancje czynne: 80 mg telmisartanu oraz 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny). Jest to preparat przeznaczony wyłącznie na receptę, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób dorosłych.

Każda tabletka ma charakterystyczną budowę dwuwarstwową – jedna strona jest brązowożółta i marmurkowa, druga biała do prawie białej. Tabletki mają owalny kształt i wymiary 18 mm na 9 mm.

Lek jest przeznaczony do leczenia zastępczego nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Oznacza to, że może być stosowany u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego przyjmowania telmisartanu i amlodypiny jako osobnych leków, w takich samych dawkach jak w produkcie złożonym Teldipin.

Ważne jest, aby przed rozpoczęciem stosowania Teldipin ciśnienie tętnicze było już stabilne i dobrze kontrolowane – nie należy rozpoczynać leczenia nadciśnienia od razu produktem złożonym.

Skuteczność leku wynika z działania dwóch substancji czynnych, które obniżają ciśnienie tętnicze w różny sposób:

Działanie telmisartanu

Telmisartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Działa poprzez blokowanie naturalnej substancji w organizmie zwanej angiotensyną II, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Gdy telmisartan blokuje receptory, na które działa angiotensyna II, naczynia krwionośne mogą się rozszerzyć, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Telmisartan działa wybiórczo i długotrwale – jego działanie utrzymuje się przez 24 godziny po przyjęciu dawki, a nawet jest mierzalne przez kolejne 24 godziny. Lek nie powoduje nagłego wzrostu ciśnienia po zaprzestaniu przyjmowania – ciśnienie wraca do wartości sprzed leczenia stopniowo, w ciągu kilku dni.

Działanie amlodypiny

Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia, które działają poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, ułatwiając sercu pompowanie krwi. Substancja ta blokuje kanały wapniowe w ścianach naczyń krwionośnych, co powoduje ich rozluźnienie i rozszerzenie, a w konsekwencji obniżenie ciśnienia tętniczego.

Efekt połączenia obu substancji

Połączenie telmisartanu i amlodypiny w jednej tabletce zapewnia skuteczniejszą kontrolę ciśnienia tętniczego niż stosowanie każdej z tych substancji osobno. Działanie przeciwnadciśnieniowe ujawnia się stopniowo w ciągu pierwszych trzech godzin po przyjęciu leku, a maksymalne obniżenie ciśnienia osiąga się zwykle po 4 do 8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia.

Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.

Bardzo ważne jest, aby nie dzielić ani nie kruszyć tabletek, ponieważ mają one specjalną dwuwarstwową budowę, która zapewnia odpowiednie uwalnianie obu substancji czynnych.

Ważne zasady dotyczące dawkowania

• Nie należy rozpoczynać leczenia nadciśnienia od produktu złożonego Teldipin.
• Dawkę należy ustalić na podstawie dawek pojedynczych substancji czynnych, które pacjent przyjmował wcześniej.
• Maksymalna dawka dobowa amlodypiny to 10 mg, a telmisartanu 80 mg.
• Jeśli zapomni się przyjąć dawkę, należy przyjąć ją jak najszybciej, ale jeśli zbliża się pora na następną dawkę, pominiętej dawki nie należy przyjmować. Nie wolno podwajać dawki.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jest się uczulonym na telmisartan, amlodypinę lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Przy niedrożności dróg żółciowych lub ciężkich zaburzeniach czynności wątroby.
• W przypadku ciężkiego niedociśnienia lub wstrząsu.
• Przy zwężeniu zastawki aorty dużego stopnia.
• W przypadku hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po przebytym zawale mięśnia sercowego.
• U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek jednocześnie przyjmujących leki zawierające aliskiren.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli planuje się ciążę lub jest się w ciąży, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Lek nie powinien być stosowany w pierwszym trymestrze ciąży, a jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze, ponieważ może spowodować poważne uszkodzenia lub zgon dziecka. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku.

Nie zaleca się stosowania Teldipin podczas karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka matki, a wpływ na niemowlę nie jest znany.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie mogą przyjmować tego leku. U osób z zaburzeniami czynności nerek zaleca się regularne kontrolowanie poziomu potasu i kreatyniny we krwi.

Zmniejszona objętość płynów w organizmie

U pacjentów z odwodnieniem, po intensywnym stosowaniu leków moczopędnych, diety z małą ilością soli, lub po biegunce czy wymiotach może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po pierwszej dawce leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory płynów i soli.

Hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu)

Teldipin może powodować zwiększenie poziomu potasu we krwi, co jest szczególnie niebezpieczne u osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek, z cukrzycą oraz przyjmujących inne leki wpływające na poziom potasu. Hiperkaliemia może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego u pacjentów z grupy ryzyka zaleca się regularne kontrolowanie poziomu potasu.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą przyjmujących insulinę lub leki przeciwcukrzycowe może wystąpić obniżenie poziomu cukru we krwi. Należy regularnie kontrolować poziom glukozy i w razie potrzeby dostosować dawkę leków przeciwcukrzycowych.

Niewydolność serca

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, ponieważ antagoniści wapnia, w tym amlodypina, mogą zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.

Teldipin może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane

• Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu – mogą znacznie zwiększyć poziom potasu we krwi.
• Lit – może zwiększyć się jego stężenie we krwi i toksyczność.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – mogą osłabiać działanie obniżające ciśnienie krwi i pogarszać czynność nerek.
• Leki moczopędne – mogą nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Digoksyna – może zwiększyć się jej stężenie we krwi, co wymaga monitorowania.
• Leki hamujące enzym CYP3A4 (np. niektóre antybiotyki, leki przeciwgrzybicze) – mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi.
• Statyny (np. symwastatyna) – może być konieczne zmniejszenie ich dawki.
• Takrolimus i cyklosporyna – może zwiększyć się ich stężenie we krwi.

Inne interakcje

Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Teldipin, ponieważ może to zwiększyć działanie obniżające ciśnienie krwi.

Jak każdy lek, Teldipin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Poważne działania niepożądane

Jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala:

• Reakcja alergiczna (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu).
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry i błon śluzowych).
• Ostra niewydolność nerek (nagłe zmniejszenie ilości oddawanego moczu, zmęczenie, obrzęki).

Często występujące działania niepożądane

• Zawroty głowy i senność.
• Ból głowy.
• Kołatanie serca.
• Nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy.
• Obrzęk okolicy kostek i stóp.
• Ból brzucha i nudności.
• Zmęczenie.

Inne działania niepożądane

Mogą również wystąpić inne działania niepożądane, takie jak: zmiany w wynikach badań krwi (zwiększenie poziomu potasu, kreatyniny), zaburzenia trawienia, zmiany nastroju, zaburzenia widzenia, suchość w ustach, zmiany w częstości oddawania moczu.

Jeśli zauważy się jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy niewymienione w tym opisie, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej ilości tabletek Teldipin należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału ratunkowego, nawet jeśli nie odczuwa się żadnych objawów.

Objawy przedawkowania mogą obejmować: znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, przyśpieszoną lub spowolnioną akcję serca, zmiany w wynikach badań krwi (zwiększenie poziomu kreatyniny), ostrą niewydolność nerek. W ciężkich przypadkach może wystąpić wstrząs.

• Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Substancje czynne: Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny).

Inne składniki: Laktoza jednowodna (114 mg), sorbitol (293,08 mg), wodorotlenek sodu, powidon K30, meglumin, żelaza tlenek żółty (barwnik E 172), magnezu stearynian, sodu stearylofumaran, mannitol, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy.

Ważne informacje o składnikach

Lek zawiera laktozę – osoby z nietolerancją niektórych cukrów powinny skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Lek zawiera sorbitol – osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie powinny przyjmować tego leku, jeśli ich masa ciała wynosi 58,6 kg lub mniej.

Teldipin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność, zmęczenie, ból głowy lub nudności, co może zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek.