Escitalopram Grindeks

Dorośli zwykle przyjmują 10 mg leku raz dziennie. W zależności od potrzeb, lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę.
W przypadku leczenia zaburzeń lękowych z napadami lęku, dawka początkowa wynosi 5 mg dziennie w pierwszym tygodniu, a następnie może być zwiększona do 10 mg, a w razie potrzeby – do 20 mg.
Osoby powyżej 65 lat zaczynają od 5 mg dziennie, z możliwością zwiększenia do 10 mg.

Lek ten, jak każdy inny, może powodować skutki uboczne, choć nie u każdego one wystąpią. Mogą one ustąpić po kilku tygodniach leczenia. Często mogą wystąpić mdłości, bóle głowy, katar, zmiany apetytu, lęk, nietypowe sny, trudności z zasypianiem, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenia, uczucie kłucia w skórze, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach, nasilone pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, uczucie zmęczenia, gorączka i zwiększenie masy ciała. Rzadziej mogą wystąpić nietypowe krwawienia, obrzęk skóry, języka, warg, krtani lub twarzy, trudności w oddychaniu lub połykaniu, wysoka gorączka, pobudzenie, splątanie, drżenia i gwałtowne skurcze mięśni, trudności w oddawaniu moczu, napady drgawek, żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu, szybka, nieregularna praca serca, omdlenia, myśli samobójcze i nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.

Nie powinno się stosować tego leku, jeśli występuje uczulenie na escytalopram lub na którykolwiek inny składnik zawarty w tym preparacie.
Również osoby przyjmujące leki z grupy inhibitorów MAO, takie jak selegilina (stosowana w terapii choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji) czy linezolid (antybiotyk), nie powinny stosować tego leku.
Lek jest przeciwwskazany dla osób, które urodziły się z wrodzonym nieprawidłowym rytmem serca lub u których wystąpił epizod nieprawidłowego rytmu serca, co jest widoczne w badaniu EKG.
Nie powinno się go również stosować, jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca.

Jeżeli pacjent przyjmie dawkę leku przekraczającą zalecaną, powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie odczuwa żadnych objawów. Symptomy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, nieprawidłowości rytmu serca, spadek ciśnienia krwi oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.