Vicebrol forte

Vicebrol forte to lek dostępny na receptę, który zawiera substancję czynną winpocetynę w dawce 10 mg w jednej tabletce. Preparat ten jest stosowany w leczeniu różnorodnych zaburzeń związanych z nieprawidłowym krążeniem krwi w mózgu. Winpocetyna to związek, który działa wielokierunkowo, wpływając korzystnie na metabolizm mózgowy, przepływ krwi przez naczynia mózgowe oraz właściwości samej krwi.

Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych cierpiących na przewlekłe problemy związane z krążeniem krwi w mózgu. Vicebrol forte pomaga łagodzić objawy, które pojawiają się po przerlytym udarze mózgu, takie jak problemy z pamięcią, obniżona sprawność umysłowa czy trudności z koordynacją ruchów.

Preparat znajduje również zastosowanie w łagodzeniu objawów psychicznych i neurologicznych związanych z miażdżycą tętnic mózgowych. Choroba ta prowadzi do zwężenia naczyń krwionośnych w mózgu, co może skutkować otępieniem naczyniopochodnym – stanem, w którym następuje stopniowe pogorszenie funkcji poznawczych.

Vicebrol forte stosuje się także jako leczenie wspomagające w przypadku zaburzeń wzroku oraz słuchu, które mają podłoże naczyniowe, czyli są wywołane problemami z prawidłowym krążeniem krwi.

Winpocetyna, substancja czynna preparatu Vicebrol forte, wykazuje złożony mechanizm działania, który wspiera funkcjonowanie mózgu na wielu poziomach.

Ochrona tkanki nerwowej

Winpocetyna działa osłonowo na komórki nerwowe, chroniąc je przed szkodliwymi reakcjami toksycznymi. Substancja ta blokuje określone kanały w komórkach, przez które przenikają sód i wapń, a także hamuje działanie receptorów odpowiedzialnych za przekazywanie sygnałów nerwowych. Dodatkowo wzmacnia działanie adenozyny, naturalnej substancji chroniącej układ nerwowy.

Poprawa metabolizmu mózgowego

Lek zwiększa zużycie glukozy i tlenu przez tkankę mózgową, co oznacza, że komórki mózgu pracują efektywniej. Winpocetyna poprawia także tolerancję komórek na niedotlenienie, co jest szczególnie ważne w sytuacjach, gdy do mózgu dociera zbyt mało tlenu. Substancja ta ułatwia transport glukozy – głównego źródła energii dla mózgu – przez barierę krew-mózg i kieruje jej przemianę na bardziej korzystny tlenowy szlak energetyczny.

W wyniku działania winpocetyny zwiększa się stężenie ATP, czyli podstawowego nośnika energii w komórkach. Preparat intensyfikuje również metabolizm ważnych neuroprzekaźników, takich jak noradrenalina i serotonina, oraz wykazuje działanie przeciwutleniające, chroniąc komórki przed uszkodzeniem.

Poprawa mikrokrążenia mózgowego

Winpocetyna korzystnie wpływa na właściwości krwi – hamuje sklejanie się płytek krwi, zmniejsza nadmierną lepkość krwi oraz zwiększa elastyczność czerwonych krwinek, co ułatwia ich przepływ przez drobne naczynia krwionośne. Substancja ta hamuje także wychwyt adenozyny przez czerwone krwinki, a adenozyna jest jednym z najważniejszych regulatorów miejscowego przepływu krwi w mózgu.

Zwiększenie przepływu krwi przez mózg

Ważną cechą winpocetyny jest to, że selektywnie, czyli wybiórczo, zwiększa przepływ krwi przez naczynia mózgowe, nie wpływając przy tym na ogólne parametry krążenia, takie jak ciśnienie krwi czy tętno. Co istotne, winpocetyna nie wywołuje tzw. efektu podkradania, czyli nie odbiera krwi z prawidłowo ukrwionych obszarów mózgu na rzecz obszarów niedokrwionych. Przeciwnie – poprawia perfuzję, czyli przepływ krwi, właśnie w tych miejscach, gdzie jest on zaburzony.

Standardowa dawka dla dorosłych to jedna tabletka trzy razy dziennie, co daje łącznie 30 mg winpocetyny na dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie, po posiłku, popijając wodą. Można je także podzielić na pół dzięki rowkowi po jednej stronie tabletki.

Działanie leku nie jest natychmiastowe – pierwsze efekty można zauważyć po około tygodniu stosowania. Pełne działanie lecznicze osiągane jest w ciągu trzech miesięcy, natomiast poprawę stanu zdrowia można obserwować po 6-12 miesiącach regularnej terapii. Wymaga to cierpliwości i systematyczności w przyjmowaniu leku.

Osoby w podeszłym wieku nie muszą zmieniać dawkowania. Badania wykazały, że właściwości farmakokinetyczne winpocetyny u osób starszych nie różnią się istotnie od tych u pacjentów młodszych, a preparat nie ulega kumulacji w organizmie.

Pacjenci z zaawansowaną niewydolnością nerek powinni stosować zmniejszone dawki leku. W pozostałych przypadkach zaburzeń czynności nerek lub wątroby zmiana dawkowania nie jest konieczna.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione. Należą do nich:

• Uczulenie na winpocetynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Ciężka choroba niedokrwienna serca oraz zaburzenia rytmu serca.
• Krwawienie do ośrodkowego układu nerwowego.
• Ciąża i okres karmienia piersią.
• Wiek poniżej 18 lat – ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.

Pacjenci z zaawansowaną niewydolnością nerek powinni stosować zmniejszone dawki preparatu. Jeśli podczas stosowania leku wystąpi spadek ciśnienia krwi lub zaburzenia rytmu serca, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie i skonsultować się z lekarzem.

Osoby z zespołem wydłużonego odcinka QT w badaniu EKG oraz te, które jednocześnie przyjmują leki wydłużające odcinek QT, powinny regularnie wykonywać kontrolne badania elektrokardiograficzne.

Vicebrol forte zawiera laktozę – cukier mleczny. Osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Vicebrol forte można bezpiecznie stosować z wieloma popularnymi lekami. Nie zaobserwowano interakcji z beta-blokerami, niektórymi lekami moczopędnymi, digoksyną czy acenokumarolem. Lek nie stanowi również potencjalnego ryzyka oddziaływań podczas leczenia cukrzycy glibenklamidem.

W rzadkich przypadkach winpocetyna może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi α-metylodopy. Jeśli stosuje się taką terapię skojarzoną, zaleca się regularną kontrolę ciśnienia krwi.

Należy zachować ostrożność, podając winpocetynę jednocześnie z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, a także z lekami przeciwarytmicznymi i przeciwzakrzepowymi. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Stosowanie Vicebrolu forte w okresie ciąży i karmienia piersią jest całkowicie przeciwwskazane.

Winpocetyna przenika przez łożysko, choć osiąga mniejsze stężenie we krwi płodu niż we krwi matki. Badania na zwierzętach wykazały, że podczas stosowania dużych dawek winpocetyny w kilku przypadkach dochodziło do krwawienia z łożyska i poronień, prawdopodobnie w wyniku zwiększonego przepływu krwi w łożysku.

Winpocetyna przenika także do mleka kobiecego w znacznych ilościach – badania wykazały, że jej stężenie w mleku może być nawet dziesięciokrotnie większe niż we krwi. Z tego powodu kobiety karmiące piersią nie mogą stosować tego leku.

Jak każdy lek, Vicebrol forte może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

Do tej grupy należą:

• Zaburzenia rytmu serca, takie jak obniżenie odcinka ST w badaniu EKG, wydłużenie odcinka QT, częstoskurcz i dodatkowe skurcze serca.
• Zmiany ciśnienia krwi, głównie jego obniżenie, oraz zaczerwienienie skóry twarzy.
• Zaburzenia snu – bezsenność lub nadmierna senność.
• Zawroty i bóle głowy.
• Osłabienie i uczucie zmęczenia.
• Mrowienie kończyn i wzmożone pocenie się.
• Nadaktywność ruchowa (należy pamiętać, że te objawy mogą być również związane z chorobą podstawową).
• Nudności, zgaga i suchość w jamie ustnej.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi.
• Reakcje alergiczne skórne.

Działania niepożądane występujące rzadko

W rzadkich przypadkach może wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek – leukopenia.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zgłaszanie działań niepożądanych jest bardzo ważne, ponieważ pozwala na ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania leku.

W przeprowadzonych badaniach klinicznych stosowano winpocetynę w dawce 60 mg na dobę i nie obserwowano żadnych niepożądanych objawów. Wykazano również, że działania niepożądane nie występują nawet po zastosowaniu sześciokrotnie większej dawki od zalecanej, czyli 360 mg. Niemniej jednak zawsze należy stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

Każda tabletka Vicebrolu forte zawiera 10 mg substancji czynnej – winpocetyny. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze: laktozę jednowodną (200,6 mg w jednej tabletce), celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną oraz magnezu stearynian.

Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z rowkiem po jednej stronie umożliwiającym podzielenie na dwie równe dawki.

Vicebrol forte należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Okres ważności leku wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Po przyjęciu tabletki winpocetyna jest szybko wchłaniana, głównie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około godzinie. Dostępność biologiczna, czyli ilość substancji, która faktycznie dostaje się do krążenia systemowego, wynosi około 7 procent.

Winpocetyna wiąże się z białkami krwi w 66 procentach i jest znacząco dystrybuowana do tkanek. Głównym metabolitem, czyli produktem przemiany winpocetyny w organizmie, jest kwas apowinkaminowy. Lek jest metabolizowany zarówno w wątrobie, jak i poza nią.

Winpocetyna jest wydalana głównie przez nerki z moczem (60 procent) oraz z kałem (40 procent). Okres półtrwania, czyli czas, po którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę, wynosi około 5 godzin. Ważne jest to, że preparat nie ulega kumulacji w organizmie, nawet podczas długotrwałego stosowania.