Vetira

Vetira to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy zawierający lewetyracetam w stężeniu 100 mg w każdym mililitrze roztworu. Preparat dostępny jest w wygodnej postaci bezbarwnego płynu do przyjmowania przez usta, co ułatwia precyzyjne odmierzanie dawki i stosowanie u różnych grup pacjentów. Roztwór można przyjmować bezpośrednio lub rozcieńczony w szklance wody albo butelce dla dziecka, niezależnie od posiłków.

Vetira jest lekiem przepisywanym przez lekarza w leczeniu różnych typów padaczki. Lek może być stosowany jako jedyny preparat przeciwpadaczkowy (monoterapia) u dorosłych i młodzieży od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką, u których występują napady częściowe lub napady częściowe przechodzące w napady uogólnione.

Vetira stosuje się również jako lek wspomagający (w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi) w następujących sytuacjach:

• W leczeniu napadów częściowych lub częściowych przechodzących w napady uogólnione u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt od 1 miesiąca życia.
• W leczeniu napadów mioklonicznych (nagłych, krótkich skurczów mięśni) u dorosłych i młodzieży od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną.
• W leczeniu napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (napady typu grand mal) u dorosłych i młodzieży od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Substancja czynna leku – lewetyracetam – to związek chemiczny należący do pochodnych pirolidonu, który działa inaczej niż tradycyjne leki przeciwpadaczkowe. Lek wpływa na specjalne białko w mózgu zwane białkiem pęcherzyków synaptycznych 2A, które bierze udział w przekazywaniu sygnałów między komórkami nerwowymi. Lewetyracetam reguluje również przepływ wapnia w neuronach oraz wpływa na uwalnianie substancji chemicznych przekazujących informacje między komórkami nerwowymi.

Dzięki temu działaniu Vetira skutecznie zapobiega powstawaniu napadów padaczkowych i zmniejsza ich częstość występowania. Lek działa szybko – jest dobrze i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, a jego maksymalne stężenie we krwi osiągane jest już po około godzinie od przyjęcia.

Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, typ padaczki oraz odpowiedź na leczenie. Lek przyjmuje się dwa razy dziennie w równych odstępach czasu.

Dorośli i młodzież o masie ciała 50 kg lub więcej

Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg dwa razy dziennie. W zależności od efektów leczenia i tolerancji, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 1500 mg dwa razy dziennie. Zmiany dawkowania następują co 2-4 tygodnie.

Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg

Dawkowanie u dzieci uzależnione jest od masy ciała. Lekarz oblicza odpowiednią dawkę w mililigramach na kilogram masy ciała. Typowa dawka początkowa wynosi 10 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 30 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie.

Niemowlęta od 1 do 6 miesięcy życia

U najmłodszych pacjentów dawkowanie jest szczególnie ostrożne i rozpoczyna się od 7 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 21 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie.

Pacjenci z chorobami nerek

U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku, ponieważ jest on wydalany głównie przez nerki. Lekarz ustali odpowiednią dawkę na podstawie wyników badań oceniających sprawność nerek.

Vetira dostępna jest w trzech rodzajach opakowań z różnymi strzykawkami do odmierzania dawki:

• Butelka 300 ml ze strzykawką 10 ml – dla dzieci od 4 lat, młodzieży i dorosłych (podziałka co 0,25 ml, czyli 25 mg).
• Butelka 150 ml ze strzykawką 3 ml – dla niemowląt i małych dzieci od 6 miesięcy do 4 lat (podziałka co 0,1 ml, czyli 10 mg).
• Butelka 150 ml ze strzykawką 1 ml – dla niemowląt od 1 miesiąca do 6 miesięcy życia (podziałka co 0,05 ml, czyli 5 mg).

Roztwór można podawać bezpośrednio do ust za pomocą strzykawki doustnej lub rozcieńczyć w szklance wody albo butelce dla dziecka. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, choć należy pamiętać, że po podaniu może pozostawić gorzki smak w ustach.

Leku nie można stosować u osób z nadwrażliwością (alergią) na lewetyracetam, inne związki pochodne pirolidonów lub którykolwiek składnik preparatu. Vetira zawiera metylu parahydroksybenzoesan, który u niektórych osób może wywoływać reakcje alergiczne (często opóźnione).

Preparat zawiera również maltitol ciekły, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Zaburzenia nastroju i myśli samobójcze

Podczas stosowania leków przeciwpadaczkowych, w tym Vetiry, u niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy depresji, myśli samobójcze lub nietypowe, agresywne zachowania. Jeśli zauważysz u siebie lub u osoby przyjmującej lek jakiekolwiek niepokojące zmiany nastroju, zachowania, uczucia smutku czy myśli o skrzywdzeniu siebie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie ważne jest monitorowanie stanu psychicznego na początku leczenia i po zmianach dawkowania.

Problemy z nerkami

Vetira jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u osób z chorobami nerek konieczne jest dostosowanie dawki. W bardzo rzadkich przypadkach lek może powodować ostre uszkodzenie nerek. Jeśli pojawią się objawy takie jak zmniejszenie ilości oddawanego moczu, obrzęki czy uczucie ogólnego osłabienia, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Zmiany w morfologii krwi

W rzadkich przypadkach Vetira może wpływać na liczbę krwinek we krwi. Jeśli wystąpią objawy takie jak uporczywa gorączka, nawracające infekcje, nietypowe siniaki czy krwawienia, należy skontaktować się z lekarzem w celu wykonania badania krwi.

Pogorszenie napadów

Chociaż zdarza się to rzadko, u niektórych pacjentów może nastąpić zwiększenie częstości lub nasilenia napadów padaczkowych, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia. Jeśli zauważysz pogorszenie przebiegu padaczki, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Zakończenie leczenia

Nigdy nie przerywaj nagle przyjmowania Vetiry bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do nawrotu lub nasilenia napadów padaczkowych. Jeśli lekarz zdecyduje o zakończeniu leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez kilka tygodni.

Vetira na ogół dobrze współdziała z innymi lekami. Badania wykazały, że lewetyracetam nie wpływa na działanie innych popularnych leków przeciwpadaczkowych, takich jak fenytoina, karbamazepina, kwas walproinowy, fenobarbital czy lamotrygina. Również te leki nie zmieniają działania lewetyracetamu.

Należy jednak poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie o:

• Probenecydzie – lek stosowany w leczeniu dny moczanowej może zmniejszać wydalanie metabolitu lewetyracetamu przez nerki.
• Metotreksacie – jednoczesne stosowanie może zwiększać stężenie metotreksatu we krwi, dlatego konieczne jest staranne monitorowanie.
• Makrogolu (środek przeczyszczający) – nie należy przyjmować go na godzinę przed i godzinę po przyjęciu Vetiry, ponieważ może zmniejszać skuteczność leku przeciwpadaczkowego.

Vetira nie wpływa na działanie doustnych środków antykoncepcyjnych, digoksyny ani warfaryny.

Kobiety w wieku rozrodczym

Jeśli jesteś kobietą w wieku rozrodczym, powininaś otrzymać specjalistyczną poradę medyczną dotyczącą stosowania Vetiry. Jeśli planujesz zajść w ciążę, lekarz dokładnie oceni Twoje leczenie i rozważy ewentualne zmiany.

Ciąża

Dostępne dane z dużej liczby ciąż (ponad 1800 przypadków) nie wskazują na zwiększone ryzyko poważnych wad wrodzonych u dzieci, których matki przyjmowały lewetyracetam w ciąży. Jeśli jest to konieczne, Vetira może być stosowana w ciąży, ale zawsze w najniższej skutecznej dawce.

Należy pamiętać, że podczas ciąży stężenie leku we krwi może się zmniejszać, szczególnie w trzecim trymestrze (nawet o 60%). Dlatego konieczna jest regularna kontrola lekarska i ewentualne dostosowanie dawkowania.

Karmienie piersią

Lewetyracetam przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią nie jest zalecane podczas stosowania leku. Jeśli leczenie jest niezbędne, lekarz pomoże rozważyć korzyści i ryzyko związane z karmieniem piersią.

Vetira może wywoływać senność, zawroty głowy lub inne objawy ze strony układu nerwowego, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie dawki. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn czy wykonywania innych czynności wymagających pełnej sprawności i koncentracji.

Nie prowadź pojazdu ani nie obsługuj urządzeń mechanicznych, dopóki nie będziesz pewien, jak lek na Ciebie wpływa. Każdy pacjent może reagować inaczej, dlatego ważne jest indywidualne ocenienie swojej zdolności do bezpiecznego wykonywania takich czynności.

Jak każdy lek, Vetira może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (przeziębienie).
• Senność i zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100)

• Ból głowy i zawroty głowy.
• Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha.
• Kaszel.
• Wysypka skórna.
• Uczucie osłabienia.
• Brak apetytu.
• Depresja, lęk, nerwowość, drażliwość.
• Zaburzenia snu.
• Drżenie, zaburzenia równowagi.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

• Myśli samobójcze, próby samobójcze, depresja.
• Nietypowe, agresywne zachowanie, pobudzenie, drażliwość.
• Ciężkie reakcje skórne – wysypka z gorączką, obrzęk twarzy, pęcherze na skórze lub w ustach.
• Objawy alergiczne – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, trudności w oddychaniu.
• Objawy problemów z wątrobą – zmęczenie, utrata apetytu, żółtaczka (ожółknięcie skóry i białek oczu), ciemny mocz.
• Uporczywa gorączka, nawracające infekcje, nietypowe siniaki lub krwawienia.
• Nasilenie napadów padaczkowych.

Działania niepożądane u dzieci

U dzieci i młodzieży częściej niż u dorosłych mogą występować: wymioty, pobudzenie, wahania nastroju, agresja, zaburzenia zachowania i senność. U najmłodszych dzieci (od 1 miesiąca do 4 lat) częściej obserwuje się drażliwość i zaburzenia koordynacji ruchów.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem. Nie lekceważ nawet łagodnych objawów, jeśli się utrzymują lub nasilają.

Przechowuj Vetirę w miejscu niedostępnym dla dzieci. Butelkę należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Ważne: Po pierwszym otwarciu butelki lek można stosować przez maksymalnie 4 miesiące. Po tym czasie niewykorzystany preparat należy wyrzucić. Zaleca się zapisanie daty otwarcia butelki na etykiecie.

Nie przechowuj leku w lodówce ani nie zamrażaj. Przechowuj w temperaturze pokojowej.

Substancją czynną leku jest lewetyracetam w stężeniu 100 mg w 1 ml roztworu.

Lek zawiera również substancje pomocnicze:

• Maltitol ciekły (300 mg w 1 ml).
• Metylu parahydroksybenzoesan (2,5 mg w 1 ml).
• Sodu cytrynian i kwas cytrynowy (do ustalenia pH).
• Glicerol.
• Acesulfam potasowy.
• Aromat malinowy.
• Woda oczyszczona.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 15 ml, czyli jest praktycznie wolny od sodu.