Teldipin

Teldipin to nowoczesny lek na receptę, który łączy w sobie dwie substancje czynne o uzupełniającym się działaniu przeciwnadciśnieniowym. Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu). Preparat przeznaczony jest dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu tych substancji w takich samych dawkach.

Lek zawiera dwa składniki aktywne, które współpracują ze sobą, obniżając ciśnienie tętnicze na różne sposoby:

Telmisartan – antagonista receptora angiotensyny II

Telmisartan działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – substancji naturalnie występującej w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Dzięki blokowaniu receptorów typu AT1, telmisartan uniemożliwia angiotensynie II wywieranie swojego działania, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia. Substancja ta charakteryzuje się bardzo dużym powinowactwem do receptorów i długotrwałym działaniem – efekt utrzymuje się przez całą dobę, a nawet do 48 godzin po przyjęciu leku.

Amlodypina – antagonista kanału wapniowego

Amlodypina należy do grupy leków zwanych antagonistami kanału wapniowego. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi i zmniejsza obciążenie serca. Substancja ta jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego i charakteryzuje się długim czasem działania, co pozwala na przyjmowanie leku raz dziennie.

Lek jest wskazany w leczeniu zastępczym nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Oznacza to, że nie jest to preparat do rozpoczynania terapii nadciśnienia. Teldipin przepisuje się pacjentom, którzy już wcześniej przyjmowali telmisartan i amlodypinę osobno, a ich ciśnienie było pod dobrą kontrolą. Połączenie obu substancji w jednej tabletce ułatwia codzienne przyjmowanie leków i zwiększa wygodę terapii.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając wodą. Ważne jest, aby przyjmować tabletkę regularnie, o tej samej porze każdego dnia.

Ważne informacje o dawkowaniu

Nie należy rozpoczynać leczenia nadciśnienia od tego preparatu złożonego. Przed przepisaniem Teldipinu lekarz musi upewnić się, że ciśnienie jest dobrze kontrolowane podczas przyjmowania telmisartanu i amlodypiny podawanych oddzielnie w takich samych dawkach.

Maksymalna dawka dobowa amlodypiny wynosi 10 mg, a telmisartanu 80 mg – preparat Teldipin 80 mg + 10 mg zawiera właśnie te maksymalne dawki.

Osoby starsze

U pacjentów w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki, jednak lekarz powinien zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki leku.

Problemy z nerkami

U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby zmiany dawki. Jeśli jednak zaburzenia są ciężkie lub pacjent jest dializowany, należy zachować szczególną ostrożność. Ważne jest, że zarówno amlodypina, jak i telmisartan nie są usuwane z organizmu podczas dializy.

Problemy z wątrobą

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stosowanie Teldipinu jest zabronione. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń wątroby należy zachować ostrożność, a dawka telmisartanu nie powinna przekraczać 40 mg raz na dobę.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania tego leku u osób poniżej 18. roku życia.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest całkowicie zabronione:

• Uczulenie na telmisartan, amlodypinę lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Niedrożność dróg żółciowych.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze.
• Wstrząs, w tym wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi).
• Zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia (zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca).
• Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy rozpoczynać leczenia tym lekiem podczas ciąży. Jeśli planuje Pani ciążę, lekarz powinien zamienić Teldipin na inny lek przeciwnadciśnieniowy o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas przyjmowania leku, należy natychmiast poinformować lekarza – telmisartan może poważnie zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze.

Nie zaleca się stosowania Teldipinu w czasie karmienia piersią. Amlodypina przenika do mleka kobiecego, a wpływ na niemowlę nie jest znany.

Problemy z wątrobą

Ponieważ telmisartan jest wydalany głównie przez wątrobę i żółć, u osób z problemami wątrobowymi lek może gromadzić się w organizmie. Dlatego osoby z ciężką niewydolnością wątroby, zastojem żółci lub niedrożnością dróg żółciowych nie mogą przyjmować tego leku.

Zmniejszona objętość krwi krążącej

U pacjentów, którzy mają zmniejszoną objętość płynów w organizmie (na przykład z powodu intensywnego stosowania leków moczopędnych, diety niskosolnej, biegunki lub wymiotów) może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia, szczególnie po pierwszej dawce. Takie zaburzenia należy wyrównać przed rozpoczęciem przyjmowania Teldipinu.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Jednoczesne stosowanie Teldipinu z innymi lekami działającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (takimi jak inhibitory ACE lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii (zbyt wysokiego stężenia potasu we krwi) oraz zaburzeń czynności nerek. Takie połączenie nie jest zalecane, a jeśli jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem specjalisty.

Hiperkaliemia – zbyt wysokie stężenie potasu

Leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym telmisartan, mogą powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi. Szczególnie narażeni są:

• Osoby starsze (powyżej 70 lat).
• Pacjenci z cukrzycą.
• Osoby z zaburzeniami czynności nerek.
• Pacjenci przyjmujący jednocześnie inne leki mogące podnosić stężenie potasu (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli zawierające potas, niesteroidowe leki przeciwzapalne).

U osób z grupy wysokiego ryzyka lekarz będzie regularnie kontrolował stężenie potasu we krwi.

Zwężenie tętnic nerkowych

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki istnieje zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek podczas stosowania leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron.

Niewydolność serca

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca. W badaniach klinicznych u osób z ciężką niewydolnością serca przyjmujących amlodypinę częściej występował obrzęk płuc niż u osób przyjmujących placebo.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą leczonych insuliną lub lekami przeciwcukrzycowymi telmisartan może powodować obniżenie poziomu cukru we krwi. Dlatego należy regularnie kontrolować stężenie glukozy, a lekarz może dostosować dawki leków przeciwcukrzycowych.

Teldipin może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty i suplementach diety.

Leki, których jednoczesne stosowanie nie jest zalecane:

Leki moczopędne oszczędzające potas i suplementy potasu

Jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (takimi jak spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) oraz z suplementami potasu lub zamiennikami soli zawierającymi potas może znacznie zwiększyć stężenie potasu we krwi.

Lit

Jednoczesne stosowanie z litem może zwiększyć jego stężenie we krwi i wywołać objawy zatrucia. Jeśli takie połączenie jest konieczne, lekarz będzie często kontrolował stężenie litu.

Leki wymagające zachowania szczególnej ostrożności:

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

Leki takie jak ibuprofen, naproksen, ketoprofen czy kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Teldipinu. U osób z zaburzeniami czynności nerek mogą dodatkowo pogarszać pracę nerek, czasem prowadząc do ostrej niewydolności nerek.

Digoksyna

Jednoczesne stosowanie z digoksyną może zwiększyć jej stężenie we krwi. Lekarz będzie kontrolował stężenie digoksyny, aby utrzymać je w bezpiecznym zakresie.

Leki moczopędne

Wcześniejsze intensywne leczenie lekami moczopędnymi może zmniejszyć objętość krwi i zwiększyć ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia po pierwszej dawce Teldipinu.

Inhibitory i induktory CYP3A4

Leki hamujące enzym CYP3A4 (takie jak niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe, werapamil, diltiazem) mogą zwiększać stężenie amlodypiny we krwi, co zwiększa ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia. Z kolei leki indukujące CYP3A4 (jak ryfampicyna) mogą zmniejszać skuteczność amlodypiny.

Grejpfrut i sok grejpfrutowy

Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Teldipinu, ponieważ mogą one zwiększyć stężenie amlodypiny we krwi i nasilić jej działanie.

Takrolimus, cyklosporyna

Amlodypina może zwiększać stężenie tych leków immunosupresyjnych we krwi, co wymaga monitorowania ich stężenia i ewentualnego dostosowania dawki.

Symwastatyna

Jednoczesne stosowanie może zwiększyć narażenie na symwastatynę. U pacjentów przyjmujących amlodypinę dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Jak każdy lek, Teldipin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:

• Reakcja anafilaktyczna – ciężka reakcja alergiczna objawiająca się trudnościami w oddychaniu, obrzękiem twarzy, języka lub gardła.
• Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, rąk lub nóg.
• Ostra niewydolność nerek – nagłe pogorszenie czynności nerek.

Najczęstsze działania niepożądane związane z amlodypiną:

• Senność i zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Kołatanie serca (uczucie szybszego lub silniejszego bicia serca).
• Nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza twarzy.
• Ból brzucha i nudności.
• Obrzęk okolicy kostek i stóp.
• Zmęczenie.

Inne działania niepożądane:

Do innych możliwych działań niepożądanych należą między innymi: zakażenia układu moczowego, niedokrwistość, zaburzenia snu, depresja, lęk, zaburzenia widzenia, szumy uszne, niskie ciśnienie krwi, kaszel, zaparcia lub biegunka, niestrawność, suchość w ustach, wysypka, świąd, bóle mięśni lub stawów, zaburzenia oddawania moczu, impotencja, obrzęki, ból w klatce piersiowej, osłabienie.

Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepokojących lub nasilających się, należy skontaktować się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku najważniejszymi objawami mogą być:

• Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Przyspieszone lub zwolnione bicie serca.
• Zawroty głowy.
• W ciężkich przypadkach – wstrząs.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na pogotowie. Może być konieczne monitorowanie parametrów życiowych i leczenie objawowe. W niektórych przypadkach pomocne może być wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego.

Każda tabletka Teldipin 80 mg + 10 mg zawiera:

• Substancje czynne: 80 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny).
• Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 114 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) i 293,08 mg sorbitolu.

Ważne informacje dla pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów:

Laktoza: Jeśli lekarz poinformował Cię, że masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z nim przed przyjęciem tego leku. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego leku.

Sorbitol: Tabletki zawierają sorbitol. Należy wziąć pod uwagę łączne działanie jednocześnie podawanych produktów zawierających fruktozę lub sorbitol oraz spożywanego pokarmu. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy o masie ciała 58,6 kg lub mniejszej nie powinni przyjmować tego leku.

Tabletki Teldipin 80 mg + 10 mg są owalne, lekko obustronnie wypukłe, dwuwarstwowe. Jedna strona tabletki jest brązowożółta i marmurkowa, druga strona jest biała do prawie białej z nadrukowanym znakiem “K1”. Wymiary tabletki: 18 mm x 9 mm.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Okres ważności wynosi 3 lata.

Teldipin wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas stosowania leku mogą czasami wystąpić zawroty głowy, senność, ból głowy, zmęczenie lub nudności, co może zaburzać zdolność reakcji. Jeśli wystąpią takie objawy, należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia, i nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.

Różnice etniczne

Podobnie jak inne leki z tej grupy, Teldipin może być mniej skuteczny u osób rasy czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego występowania zmniejszonej aktywności reniny w tej populacji.

Sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, co oznacza, że jest uznawany za “wolny od sodu” i może być stosowany przez osoby na diecie niskosodowej.

Jak długo działa lek?

Działanie przeciwnadciśnieniowe Teldipinu rozpoczyna się stopniowo w ciągu 3 godzin po przyjęciu pierwszej dawki. Maksymalne obniżenie ciśnienia osiągane jest zwykle po 4-8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia i utrzymuje się przez cały okres terapii. Ważne jest, że lek działa przez całą dobę, zapewniając równomierne obniżenie ciśnienia przez 24 godziny.

W przypadku przerwania leczenia ciśnienie tętnicze powraca do wartości sprzed rozpoczęcia terapii stopniowo, w ciągu kilku dni, bez nagłego skoku ciśnienia.