Daroxomb

Daroxomb to lek dostępny na receptę, który zawiera substancję czynną dabigatran eteksylan w dawce 110 mg. Należy do grupy leków przeciwzakrzepowych, które działają poprzez blokowanie substancji w organizmie odpowiedzialnej za tworzenie zakrzepów krwi. Preparat dostępny jest w postaci twardych kapsułek koloru niebieskiego, wypełnionych peletkami w kolorze od złamanej bieli do bladożółtego.

Lek Daroxomb znajduje zastosowanie w kilku ważnych sytuacjach klinicznych. U dorosłych stosuje się go przede wszystkim w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach po operacjach wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego. To właśnie po takich zabiegach ortopedycznych ryzyko powstania zakrzepów jest szczególnie wysokie.

Kolejnym ważnym wskazaniem jest zapobieganie udarom i zakrzepom u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Migotanie przedsionków to forma nieregularnego rytmu serca, która znacząco zwiększa ryzyko powstania zakrzepów mogących wywołać udar mózgu.

Daroxomb stosuje się również w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz w zapobieganiu nawrotom tych groźnych schorzeń. U dzieci powyżej 8 roku życia, które potrafią połykać kapsułki, lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu zakrzepów krwi oraz zapobieganiu ich nawrotom.

Dabigatran eteksylan, substancja czynna leku Daroxomb, jest tak zwanym prolekiem. Oznacza to, że po przyjęciu doustnym ulega szybkiemu przekształceniu w organizmie do aktywnej postaci – dabigatranu. Dabigatran jest bezpośrednim, odwracalnym inhibitorem trombiny, czyli substancji kluczowej dla procesu krzepnięcia krwi.

Działanie leku polega na hamowaniu trombiny – zarówno wolnej, jak i związanej z fibryną. Dzięki temu zapobiega przemianie fibrynogenu w fibrynę oraz agregacji płytek krwi, co w efekcie uniemożliwia tworzenie się zakrzepów. Silne działanie przeciwzakrzepowe leku zostało potwierdzone zarówno w badaniach laboratoryjnych, jak i w badaniach klinicznych z udziałem pacjentów.

Sposób dawkowania leku Daroxomb zależy od schorzenia, dla którego jest przepisywany, oraz od indywidualnych cech pacjenta.

Zapobieganie zakrzepom po operacjach ortopedycznych

Po operacji wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego standardowe dawkowanie wygląda następująco: pierwszą dawkę 110 mg przyjmuje się 1-4 godziny po zabiegu, a następnie 220 mg raz na dobę. Czas trwania leczenia wynosi 10 dni po operacji stawu kolanowego lub 28-35 dni po operacji stawu biodrowego.

U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych, z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub przyjmujących określone leki (werapamil, amiodaron, chinidyna), zaleca się zmniejszenie dawki do 150 mg raz na dobę.

Zapobieganie udarom w migotaniu przedsionków

Standardowa dawka w profilaktyce udaru wynosi 300 mg na dobę, przyjmowana jako 150 mg dwa razy dziennie. U pacjentów w wieku 80 lat lub starszych oraz u osób przyjmujących werapamil zaleca się dawkę 220 mg na dobę (110 mg dwa razy dziennie).

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

W leczeniu tych schorzeń stosuje się dawkę 300 mg na dobę (150 mg dwa razy dziennie).

Dawkowanie u dzieci

U dzieci powyżej 8 roku życia dawkowanie jest ściśle dostosowane do masy ciała i wieku dziecka. Dawki wahają się od 150 mg do 600 mg na dobę, podawane w dwóch dawkach podzielonych. Na przykład dzieci ważące od 11 do mniej niż 13 kg w wieku od 8 do mniej niż 9 lat powinny przyjmować 75 mg dwa razy na dobę.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Jest to bardzo ważne – nie wolno łamać, rozgryzać ani wysypywać peletek z kapsułki. Uszkodzenie otoczki kapsułki może zwiększyć biodostępność leku o 37-75%, co znacząco podwyższa ryzyko krwawienia.

Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę, nie należy stosować dawki podwójnej – należy po prostu przyjąć następną zaplanowaną dawkę o zwykłej porze.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie leku Daroxomb jest przeciwwskazane:

• Uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml na minutę).
• Aktywne, istotne klinicznie krwawienie.
• Choroba narządu wewnętrznego zwiększająca ryzyko dużego krwawienia (np. choroba wrzodowa żołądka, uraz mózgu, niedawna operacja mózgu lub oczu).
• Zwiększona skłonność do krwawień – wrodzona, o nieznanej przyczynie lub spowodowana stosowaniem innych leków.
• Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem szczególnych okoliczności).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub choroba wątroby mogąca prowadzić do śmierci.
• Doustne stosowanie ketokonazolu, itrakonazolu, cyklosporyny lub dronedaronu.
• Przyjmowanie leku złożonego zawierającego glekaprewir i pibrentaswir.
• Wszczepiona sztuczna zastawka serca wymagająca stałego przyjmowania leków rozrzedzających krew.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Daroxomb należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach i stanach chorobowych. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Zwiększone ryzyko krwawienia

Pacjenci wymagający szczególnej uwagi to osoby, u których w ostatnim czasie wystąpiło krwawienie, które przeszły biopsję w ciągu ostatniego miesiąca, doznały poważnego urazu, mają zapalenie przełyku lub żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, zakażenie w obrębie serca (bakteryjne zapalenie wsierdzia), zmniejszoną czynność nerek, są odwodnione, mają powyżej 75 lat lub ważą 50 kg lub mniej.

Zabiegi chirurgiczne

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym konieczne jest doraźne przerwanie stosowania leku ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. Czas przerwania zależy od czynności nerek i ryzyka krwawienia związanego z zabiegiem – od 24 godzin do 4 dni przed operacją. U pacjentów z klirensem kreatyniny powyżej 80 ml/min wystarczy 24-godzinna przerwa, natomiast przy klirensie 30-50 ml/min należy przerwać lek na 4 dni przed zabiegiem.

Znieczulenie zewnątrzoponowe lub rdzeniowe

W przypadku zabiegów wymagających wprowadzenia cewnika lub zastrzyku do kręgosłupa bardzo ważne jest przyjmowanie leku przed i po operacji dokładnie według zaleceń lekarza. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi drętwienie lub osłabienie kończyn dolnych albo problemy z jelitami lub pęcherzem po ustąpieniu znieczulenia.

Upadki i urazy

Jeśli pacjent upadnie lub zrani się podczas leczenia, szczególnie w przypadku urazu głowy, należy natychmiast poddać się opiece lekarskiej. Lekarz oceni, czy mogło wystąpić zwiększone ryzyko krwawienia.

Daroxomb może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

• Leki przeciwzakrzepowe – warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna, klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy.
• Leki przeciwgrzybicze – ketokonazol, itrakonazol (stosowane doustnie).
• Leki stosowane w zaburzeniach rytmu serca – amiodaron, dronedaron, chinidyna, werapamil. U pacjentów przyjmujących werapamil może być konieczne zmniejszenie dawki Daroxombu.
• Leki immunosupresyjne – takrolimus, cyklosporyna.
• Leki przeciwwirusowe – lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne – diklofenak, ibuprofen, piroksykam.
• Leki przeciwdepresyjne – SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny).

Nie wykazano istotnych interakcji leku z atorwastatyną, digoksyną ani diklofenakiem. Daroxomb nie wpływa również na enzymy cytochromu P450, co ogranicza ryzyko niektórych interakcji lekowych.

Jak każdy lek, Daroxomb może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu krzepnięcia krwi.

Bardzo częste działania niepożądane (u co najmniej 1 na 10 osób)

• Krwawienia różnej lokalizacji.

Częste działania niepożądane (u co najmniej 1 na 100 osób)

• Zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi.
• Nieprawidłowe parametry czynności wątroby.
• Wysypka skórna (ciemnoczerwona, wypukła, swędząca).
• Powstawanie krwiaków (siniaków).
• Krwiomocz (krew w moczu).
• Wzrost aktywności enzymów wątrobowych.

Niezbyt częste działania niepożądane (u co najmniej 1 na 1000 osób)

• Krwioplucie (kaszel z krwią).
• Zmniejszenie liczby białych krwinek (osłabienie układu odpornościowego).
• Zapalenie przełyku i żołądka (ból brzucha, niestrawność, trudności w przełykaniu).
• Zażółcenie skóry lub białkówek oczu.
• Reakcje alergiczne (wysypka, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu).

Rzadkie działania niepożądane (u co najmniej 1 na 10 000 osób)

• Krwawienie do mózgu (może prowadzić do poważnych komplikacji neurologicznych).
• Ciężka reakcja alergiczna (anafilaksja).
• Wrzód żołądka lub jelit.
• Zmniejszenie liczby płytek we krwi (zwiększone ryzyko krwawienia).

Objawy wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy nadmiernego krwawienia, takie jak:

• Wyjątkowe osłabienie i zmęczenie.
• Bladość.
• Zawroty głowy lub ból głowy.
• Niewyjaśniony obrzęk.
• Trudności w oddychaniu.
• Oddawanie zmniejszonej ilości ciemnego, skoncentrowanego lub pieniącego się moczu.

Osoby starsze

U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych zaleca się szczególną ostrożność i często zmniejszenie dawki leku. W tej grupie wiekowej częściej występują zaburzenia czynności nerek i zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach klinicznych wykazano wyższy odsetek dużych krwawień z przewodu pokarmowego u pacjentów powyżej 75 roku życia.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min). U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami (klirens 30-50 ml/min) ekspozycja na lek jest 2,7-krotnie wyższa, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania. Konieczna jest ocena czynności nerek metodą Cockcroft-Gault przed rozpoczęciem terapii.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub chorobą wątroby mogącą prowadzić do śmierci. Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (Child-Pugh B) nie wpływają na farmakokinetykę leku.

Ciąża i karmienie piersią

Daroxomb nie jest zalecany w okresie ciąży, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to bezpieczne. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zapobiegać zajściu w ciążę podczas przyjmowania tego leku. Nie zaleca się również stosowania leku podczas karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.

Dzieci i młodzież

Lek może być stosowany u dzieci powyżej 8 roku życia zdolnych do połykania kapsułek. Dawkowanie jest ściśle dostosowane do masy ciała i wieku dziecka.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Daroxomb zwiększa ryzyko krwawienia. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dostępne są specyficzne metody leczenia, w tym:

• Idarucyzumab – specyficzne antidotum na dabigatran.
• Rekombinowany czynnik VIIa.
• Koncentrat płytek krwi.
• Osocze świeżo mrożone.
• Hemodializa – może usunąć dabigatran z organizmu.

Podczas leczenia lekiem Daroxomb możliwe jest monitorowanie skuteczności terapii za pomocą specjalistycznych badań krzepnięcia. Ocena stężenia dabigatranu w osoczu powinna być przeprowadzana za pomocą skalibrowanego ilościowego testu czasu trombinowego w rozcieńczonym osoczu (dTT), który stanowi podstawową metodę monitorowania.

Alternatywnie można stosować:

• Czas trombinowy (TT) – wydłużony podczas leczenia.
• Czas ekarynowy (ECT) – precyzyjny wskaźnik aktywności inhibitorów trombiny.
• Czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) – powszechnie dostępny, pozwala na przybliżoną ocenę nasilenia działania przeciwzakrzepowego.

Przekroczenie 90. percentyla minimalnego stężenia dabigatranu lub podwyższone wartości APTT przy stężeniu minimalnym stanowią istotne wskaźniki zwiększonego ryzyka krwawienia.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Preparat powinien być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy używać leku po upływie terminu ważności. Nie należy wyrzucać leku do kanalizacji ani kosza na śmieci – należy zapytać farmaceutę o sposób usunięcia niepotrzebnych leków.

Każda kapsułka twarda zawiera dabigatran eteksylan w ilości odpowiadającej 110 mg dabigatranu. Substancje pomocnicze to: kwas winowy, guma arabska, hypromeloza, dimetykon, talk, hydroksypropyloceluloza, karagen, potasu chlorek oraz tytanu dwutlenek (w składzie otoczki kapsułki).

Podmiotem odpowiedzialnym za lek Daroxomb jest firma Zentiva.