Clopidogrel MSN

Clopidogrel MSN to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera w swoim składzie 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Preparat ten należy do grupy leków nazywanych inhibitorami agregacji płytek krwi – czyli substancji, które zapobiegają sklejaniu się płytek krwi i tworzeniu się zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Lek występuje w postaci różowych, okrągłych tabletek powlekanych, które można przyjmować niezależnie od posiłków.

Klopidogrel działa poprzez hamowanie agregacji płytek krwi, czyli procesu ich sklejania się. Po przyjęciu tabletki, substancja czynna jest przekształcana w wątrobie w aktywną formę, która wiąże się z receptorami na powierzchni płytek krwi i blokuje ich aktywację przez adenozynodifosforan (ADP). W ten sposób płytki krwi tracą zdolność do tworzenia zakrzepów, co zmniejsza ryzyko zatykania się naczyń krwionośnych.

Działanie leku jest nieodwracalne – oznacza to, że płytki krwi poddane działaniu klopidogrelu pozostają pod jego wpływem przez całe swoje życie (około 7-10 dni). Powrót prawidłowej czynności płytek następuje stopniowo, w miarę jak organizm wytwarza nowe płytki krwi.

Lek jest przeznaczony do zapobiegania wtórnym powikłaniom zakrzepowym u osób dorosłych z miażdżycą naczyń. Konkretnie, Clopidogrel MSN jest wskazany w następujących sytuacjach:

Po zawale serca lub udarze mózgu

Lek podaje się pacjentom, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego (od kilku dni do mniej niż 35 dni od zdarzenia), udar niedokrwienny (od 7 dni do mniej niż 6 miesięcy) lub u których rozpoznano chorobę tętnic obwodowych.

W ostrym zespole wieńcowym

Clopidogrel MSN stosuje się u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, czyli stanem zagrażającym życiu związanym z nagłym zmniejszeniem przepływu krwi przez tętnice wieńcowe. Dotyczy to zarówno przypadków bez uniesienia odcinka ST (niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez charakterystycznych zmian w EKG), jak i z uniesieniem odcinka ST (ostry zawał serca z typowymi zmianami w EKG). W takich sytuacjach lek podaje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

Po przemijającym niedokrwieniu mózgu lub niewielkim udarze

U pacjentów z umiarkowanym do wysokiego ryzyka wystąpienia przemijającego niedokrwienia mózgu lub niewielkiego udaru niedokrwiennego, Clopidogrel MSN w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym podaje się w ciągu pierwszych 24 godzin od wystąpienia objawów.

U pacjentów z migotaniem przedsionków

Lek stosuje się również u osób z migotaniem przedsionków (nieregularną pracą serca), które mają co najmniej jeden czynnik ryzyka powikłań naczyniowych, a u których nie można zastosować leków przeciwzakrzepowych z grupy antagonistów witaminy K, przy niewielkim ryzyku krwawienia. W takich przypadkach klopidogrel podaje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania i sytuacji klinicznej. Zawsze należy stosować się do zaleceń lekarza, który określi odpowiedni schemat leczenia.

Standardowa dawka

W większości przypadków stosuje się jedną tabletkę 75 mg raz na dobę. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą, niezależnie od posiłków.

Dawka nasycająca

W niektórych sytuacjach, szczególnie w ostrych stanach zagrożenia życia, lekarz może zalecić rozpoczęcie leczenia od większej dawki nasycającej:

• W ostrym zespole wieńcowym bez uniesienia odcinka ST stosuje się dawkę nasycającą 300 mg lub 600 mg (u pacjentów poniżej 75 lat, gdy planowany jest zabieg udrożnienia naczyń wieńcowych).
• W zawale serca z uniesieniem odcinka ST dawka nasycająca wynosi 300 mg (u pacjentów powyżej 75 lat leczonych zachowawczo nie podaje się dawki nasycającej) lub 600 mg (gdy planowany jest zabieg przezskórnej interwencji wieńcowej).
• Po przemijającym niedokrwieniu mózgu lub niewielkim udarze podaje się dawkę nasycającą 300 mg.

Po dawce nasycającej kontynuuje się leczenie standardową dawką 75 mg raz na dobę.

Czas trwania leczenia

Długość leczenia zależy od wskazania:

• W ostrym zespole wieńcowym bez uniesienia odcinka ST leczenie kontynuuje się do 12 miesięcy (maksymalna korzyść obserwowana jest po 3 miesiącach).
• W zawale serca z uniesieniem odcinka ST leczenie trwa co najmniej 4 tygodnie (w przypadku leczenia zachowawczego) lub do 12 miesięcy (gdy wykonano zabieg udrożnienia naczyń).
• Po przemijającym niedokrwieniu mózgu lub udarze leczenie klopidogrelem z kwasem acetylosalicylowym trwa 21 dni, po czym przechodzi się na pojedynczą terapię przeciwpłytkową.
• W migotaniu przedsionków lek stosuje się długotrwale.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

Jeśli nie minęło więcej niż 12 godzin od planowanej pory przyjęcia leku, należy niezwłocznie przyjąć pominiętą dawkę. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć następną o zwykłej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Istnieją sytuacje, w których nie można stosować tego leku:

• Uczulenie na klopidogrel lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby – lek jest metabolizowany w wątrobie, dlatego u osób z ciężką niewydolnością tego narządu jego stosowanie jest przeciwwskazane.
• Czynne patologiczne krwawienie – takie jak wrzód trawienny z krwawieniem lub krwotok wewnątrzczaszkowy. Ponieważ lek zmniejsza krzepliwość krwi, może nasilić istniejące krwawienie.

Ryzyko krwawienia

Najważniejszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem Clopidogrelu MSN jest zwiększone ryzyko krwawienia. Lek zmniejsza zdolność płytek krwi do tworzenia skrzepów, co wydłuża czas potrzebny do zatamowania krwawienia. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność u osób:

• Z ryzykiem większego krwawienia z powodu urazu lub zabiegu chirurgicznego.
• Przyjmujących jednocześnie inne leki wpływające na krzepnięcie krwi (kwas acetylosalicylowy, heparynę, doustne leki przeciwzakrzepowe).
• Przyjmujących niesteroidowe leki przeciwzapalne lub selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.

Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny, a działanie przeciwpłytkowe jest niepożądane, leczenie należy przerwać na 7 dni przed zabiegiem. Należy poinformować lekarza i dentystę o przyjmowaniu klopidogrelu przed każdym planowanym zabiegiem.

Zaburzenia hematologiczne

W bardzo rzadkich przypadkach podczas stosowania klopidogrelu może wystąpić zakrzepowa plamica małopłytkowa – poważne zaburzenie charakteryzujące się zmniejszeniem liczby płytek krwi, niedokrwistością hemolityczną oraz możliwymi zmianami neurologicznymi, zaburzeniami czynności nerek lub gorączką. Jest to stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowego leczenia.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lek należy stosować ostrożnie, pod ścisłą kontrolą lekarską.

Polimorfizm genetyczny

Klopidogrel musi być przekształcony w wątrobie do aktywnej formy, a w tym procesie uczestniczy enzym CYP2C19. U niektórych osób (około 2% rasy białej, 4% rasy czarnej i 14% rasy azjatyckiej) enzym ten działa słabo lub wcale, co prowadzi do zmniejszonej skuteczności leku. W takich przypadkach lekarz może rozważyć zastosowanie wyższej dawki lub innego leku.

Interakcje z innymi lekami

Nie należy jednocześnie stosować klopidogrelu z silnymi inhibitorami enzymu CYP2C19, takimi jak omeprazol czy ezomeprazol (leki stosowane w chorobach żołądka), ponieważ mogą one zmniejszać skuteczność klopidogrelu. Jeśli konieczne jest stosowanie leku zmniejszającego wydzielanie kwasu żołądkowego, można rozważyć pantoprazol lub lanzoprazol.

Jak każdy lek, Clopidogrel MSN może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Do często występujących działań niepożądanych (u 1-10% pacjentów) należą:

• Krwawienia – w tym krwawienia z nosa, krwawienia do skóry (siniaki), krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia w miejscu wkłucia.
• Bóle głowy i zawroty głowy.
• Parestezje – uczucie mrowienia lub drętwienia.
• Krwawienie wewnątrzczaszkowe – w tym przypadki zakończone zgonem.
• Bóle brzucha, biegunka, niestrawność.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:

• Ciężkie krwawienia – w tym krwotoki z przewodu pokarmowego lub wewnątrzczaszkowe zakończone zgonem.
• Zakrzepowa plamica małopłytkowa – objawiająca się gorączką, bladością skóry, zmianami neurologicznymi.
• Ciężkie reakcje alergiczne – obrzęk naczynioruchowy, wysypka, trudności w oddychaniu.
• Zaburzenia hematologiczne – małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna.

W przypadku wystąpienia objawów krwawienia (krwioplucie, krew w moczu lub stolcu, niezwykłe krwawienie z nosa lub dziąseł, krwawienia podskórne), gorączki, bladości, zmian neurologicznych lub ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania klopidogrelu u kobiet w ciąży, nie zaleca się stosowania tego leku podczas ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Nie wiadomo, czy klopidogrel przenika do mleka ludzkiego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że lek przenika do mleka. W celu zachowania ostrożności zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia Clopidogrelem MSN.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności produktu wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Każda tabletka powlekana zawiera 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu jako substancję czynną. Ponadto preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (2,4 mg w każdej tabletce) i olej rycynowy uwodorniony (3 mg). Osoby z nietolerancją laktozy lub rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Clopidogrel MSN dostępny jest w blistrach zawierających różną liczbę tabletek: 7, 14, 28, 30, 56, 60, 84, 90, 100, 112 lub 120 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.