Ryzyko samobójstwa i myśli samobójczych
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. Ryzyko to może utrzymywać się przez kilka pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, zanim nastąpi poprawa. Pacjenci (oraz ich opiekunowie) powinni zwrócić szczególną uwagę na wszelkie zmiany w nastroju, zachowaniu lub pojawienie się myśli samobójczych, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawki. W razie wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Zahamowanie czynności szpiku kostnego
W rzadkich przypadkach mirtazapina może wpływać na produkcję krwinek białych w szpiku kostnym. Jeśli wystąpią objawy takie jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub inne oznaki infekcji, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wykonać badanie krwi.
Zespół serotoninowy
Podczas stosowania mirtazapiny z innymi lekami wpływającymi na poziom serotoniny w mózgu może wystąpić zespół serotoninowy. Jest to rzadki, ale potencjalnie poważny stan. Objawy mogą obejmować wysoką gorączkę, sztywność mięśni, drżenia, zaburzenia świadomości, splątanie i pobudzenie. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ciężkie reakcje skórne
W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, które mogą być poważne. Jeśli pojawią się wysypka, pęcherze na skórze lub inne niepokojące zmiany skórne, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Inne stany wymagające szczególnej ostrożności
Lekarz powinien wiedzieć, jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości:
- Padaczkę lub napady drgawek.
- Choroby wątroby lub nerek.
- Choroby serca, dławicę piersiową lub przebyty zawał serca.
- Niskie ciśnienie tętnicze.
- Cukrzycę.
- Schizofrenię lub inne zaburzenia psychotyczne.
- Chorobę afektywną dwubiegunową (manię i depresję).
- Problemy z oddawaniem moczu (np. powiększony gruczoł krokowy).
- Jaskrę.