Mirtagen

Mirtagen to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci tabletek, które rozpuszczają się w jamie ustnej. Każda tabletka zawiera 30 mg mirtazapiny – substancji czynnej, która pomaga w leczeniu depresji. Tabletki są białe, okrągłe i oznaczone kodem „37″ po jednej stronie oraz literą „A” po drugiej. Charakteryzują się tym, że szybko się rozpadają w ustach, dzięki czemu można je połknąć bez potrzeby popijania wodą.

Lek ten jest przeznaczony do leczenia epizodów dużej depresji u dorosłych. Depresja to choroba, która może powodować uczucie smutku, beznadziejności, utratę zainteresowania codziennymi czynnościami oraz różne problemy fizyczne i emocjonalne.

Mirtazapina działa na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ilość pewnych substancji chemicznych w mózgu – noradrenaliny i serotoniny. Te substancje pełnią rolę przekaźników informacji między komórkami nerwowymi i są ważne dla regulacji nastroju. Lek blokuje określone receptory, co prowadzi do wzmocnienia przekazywania sygnałów nerwowych odpowiedzialnych za poprawę samopoczucia. Działanie przeciwdepresyjne wynika z wpływu na specyficzne receptory serotoninowe, które pomagają poprawić nastrój, jednocześnie blokując te receptory, które mogłyby wywoływać niepożądane efekty.

Lek należy przyjmować dokładnie według wskazówek lekarza. Skuteczna dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 15 do 45 mg. Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej wynoszącej 15 mg lub 30 mg. Działanie leku zwykle staje się widoczne po jednym do dwóch tygodni stosowania, a pełne efekty terapeutyczne powinny być widoczne po dwóch do czterech tygodniach.

Mirtagen można przyjmować raz na dobę, najlepiej wieczorem przed snem. Można również podzielić dawkę na dwie części – jedną rano i drugą wieczorem, przy czym większą dawkę należy przyjmować wieczorem. Tabletka szybko rozpada się w ustach i można ją połknąć bez popijania wodą.

Ważne informacje dotyczące dawkowania:

• Jeśli w ciągu dwóch do czterech tygodni nie następuje odpowiednia poprawa, lekarz może zwiększyć dawkę.
• W przypadku braku poprawy po kolejnych dwóch do czterech tygodniach leczenie należy przerwać.
• Właściwy okres leczenia depresji powinien trwać co najmniej sześć miesięcy, aż do całkowitego ustąpienia objawów.
• Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku – zaleca się stopniowe zakończenie leczenia, aby uniknąć objawów odstawienia.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Zazwyczaj stosuje się takie same dawki jak u młodszych osób dorosłych, jednak zwiększanie dawki należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Pacjenci z problemami z nerkami: U osób z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek organizm może wolniej wydalać lek, co wymaga szczególnej uwagi przy ustalaniu dawki.

Pacjenci z problemami z wątrobą: U osób z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza ciężkimi, organizm może wolniej przetwarzać lek, co również wymaga ostrożności przy dawkowaniu.

Nie można stosować tego leku w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na mirtazapinę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Jeśli przyjmujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (leki stosowane w depresji lub chorobie Parkinsona) lub jeśli zakończyłeś ich przyjmowanie krócej niż dwa tygodnie temu.

Dzieci i młodzież

Mirtagen nie powinien być stosowany u osób poniżej osiemnastego roku życia. Badania wykazały, że u dzieci i młodzieży przyjmujących leki przeciwdepresyjne częściej występują myśli samobójcze i zachowania agresywne.

Ryzyko samobójstwa

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. Ryzyko to może być szczególnie wysokie w pierwszych tygodniach leczenia lub przy zmianie dawki leku. Jeśli zauważysz u siebie nasilenie objawów depresji, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

W rzadkich przypadkach podczas leczenia mirtazapiną może dojść do zahamowania czynności szpiku kostnego, co objawia się zmniejszeniem liczby białych krwinek. Jeśli pojawią się objawy infekcji, takie jak gorączka, ból gardła lub zapalenie jamy ustnej, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne ważne ostrzeżenia

Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli:

• Masz padaczkę lub uszkodzenie mózgu – w przypadku wystąpienia napadów padaczkowych lub zwiększenia ich częstości należy przerwać leczenie.
• Masz problemy z wątrobą lub nerkami – może być konieczna zmiana dawki leku.
• Masz chorobę serca, niskie ciśnienie tętnicze lub cukrzycę.
• Masz schizofrenię lub inne zaburzenia psychotyczne – objawy mogą się nasilić.
• Masz w historii choroby epizody maniakalne – podczas leczenia depresji może nastąpić przejście w fazę maniakalną.
• Masz problemy z oddawaniem moczu, powiększony gruczoł krokowy lub jaskrę.

Zespół serotoninowy

Podczas jednoczesnego stosowania mirtazapiny z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninowy może wystąpić zespół serotoninowy – poważny stan objawiający się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i zmianami w funkcjonowaniu układu wegetatywnego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie.

Ciężkie reakcje skórne

W związku z leczeniem mirtazapiną zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, które mogą zagrażać życiu. Jeśli pojawią się objawy takie jak wysypka, pęcherze na skórze, zaczerwienienie lub złuszczanie się skóry, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Mirtagen może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Nie należy stosować jednocześnie z:

• Inhibitorami monoaminooksydazy – musi upłynąć co najmniej dwa tygodnie od zakończenia terapii którymkolwiek z tych leków przed rozpoczęciem leczenia drugim.

Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z:

• Innymi lekami serotoninergicznymi (tryptofan, tryptany, tramadol, linezolid, leki z grupy SSRI, wenlafaksyna, sole litu, preparaty dziurawca zwyczajnego) – zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego.
• Benzodiazepinami i innymi lekami uspokajającymi – mirtazapina może nasilać ich działanie sedatywne.
• Warfaryną – może wpływać na krzepliwość krwi, konieczne jest monitorowanie parametrów krzepnięcia.
• Karbamazepiną, fenytoina lub ryfampicyną – mogą zmniejszać skuteczność mirtazapiny.
• Ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV, erytromycyną lub cymetydyną – mogą zwiększać stężenie mirtazapiny we krwi.
• Lekami wydłużającymi odstęp QT – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Alkohol: Mirtazapina może nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.

Ciąża

Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem leku. Ograniczone dane dotyczące stosowania mirtazapiny u kobiet w ciąży nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych, jednak należy zachować ostrożność. Jeśli przyjmujesz mirtazapinę w czasie ciąży lub krótko przed porodem, noworodek powinien być obserwowany ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia.

Karmienie piersią

Mirtazapina jest wydzielana w bardzo niewielkich ilościach z mlekiem matki. Lekarz pomoże podjąć decyzję, czy kontynuować karmienie piersią, czy też terapię mirtazapiną, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Mirtazapina może zaburzać koncentrację i czujność, szczególnie na początku leczenia. Jeśli odczuwasz senność, zawroty głowy lub inne objawy wpływające na sprawność psychofizyczną, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu, gdy będziesz wiedział, jak lek na ciebie działa.

Jak każdy lek, Mirtagen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre objawy mogą być związane z samą chorobą, dlatego czasami trudno ocenić, co jest skutkiem depresji, a co działaniem leku.

Bardzo częste działania niepożądane (występują u więcej niż jednej na dziesięć osób)

• Senność i uspokojenie.
• Zwiększenie masy ciała.
• Zwiększony apetyt.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zawroty głowy.
• Zmęczenie.

Częste działania niepożądane (występują u mniej niż jednej na dziesięć osób)

• Nietypowe sny, koszmary senne, bezsenność.
• Lęk, dezorientacja.
• Bóle głowy, letarg.
• Drżenie.
• Nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.
• Obrzęki obwodowe.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Zahamowanie czynności szpiku kostnego – objawy: gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej, objawy infekcji. Wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
• Żółtaczka – zażółcenie skóry lub białek oczu. Wymaga przerwania leczenia.
• Zespół serotoninowy – objawy: wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, szybkie zmiany czynności życiowych.
• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy. Wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
• Myśli samobójcze lub zachowania samobójcze – szczególnie na początku leczenia.
• Napady padaczkowe.
• Mania – nadmierne pobudzenie, uczucie euforii.
• Zaburzenia rytmu serca – wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy.

Inne działania niepożądane

Podczas leczenia mogą również wystąpić: omamy, pobudzenie, agresja, niepokój psychoruchowy, amnezja, parestezje (mrowienie, drętwienie), zespół niespokojnych nóg, omdlenia, hipotonia ortostatyczna (nagły spadek ciśnienia przy zmianie pozycji), niedoczulica jamy ustnej, zwiększone wydzielanie śliny, ból stawów, ból mięśni, zatrzymanie moczu, obrzęki i wiele innych.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza te wymienione jako poważne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Objawy przedawkowania mirtazapiną są zwykle łagodne i mogą obejmować senność, dezorientację, przyspieszenie akcji serca oraz zmiany ciśnienia tętniczego. Jednak w przypadku przyjęcia bardzo dużych dawek, szczególnie w połączeniu z innymi lekami, mogą wystąpić ciężkie zdarzenia zagrażające życiu, w tym zaburzenia rytmu serca.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie przedawkowania polega na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych, monitorowaniu pracy serca oraz ewentualnym podaniu węgla aktywnego lub płukaniu żołądka.

Każda tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej zawiera 30 mg mirtazapiny jako substancji czynnej.

Substancje pomocnicze: krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aspartam (6 mg w każdej tabletce 30 mg), aromat truskawkowo-guaranowy, aromat mięty pieprzowej, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.

Ważna informacja o aspartamie: Każda tabletka zawiera 3,36 mg fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią – rzadką chorobą metaboliczną.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
• Okres ważności: trzy lata.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Te działania pomogą chronić środowisko.