Aurorix

Aurorix to lek przeciwdepresyjny zawierający substancję czynną moklobemid w dawce 150 mg. Działa poprzez odwracalne hamowanie enzymu zwanego monoaminooksydazą typu A. Enzym ten w normalnych warunkach rozkłada ważne substancje przekaźnikowe w mózgu, takie jak noradrenalina, dopamina i serotonina. Dzięki zahamowaniu tego enzymu, Aurorix zwiększa ilość tych przekaźników w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i zmniejszyć objawy depresji.

Lek dostępny jest w postaci podłużnych, jasnożółtych tabletek powlekanych z napisem „150″ na jednej stronie i z nacięciem na drugiej stronie, co ułatwia ich dzielenie w razie potrzeby.

Aurorix jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach:

• Zaburzenia depresyjne. Lek pomaga w leczeniu stanów depresyjnych o różnym nasileniu, poprawiając samopoczucie i funkcjonowanie w codziennym życiu.
• Fobia społeczna. Preparat jest skuteczny w łagodzeniu lęku społecznego, który objawia się silnym strachem przed sytuacjami społecznymi i oceną ze strony innych osób.

Lek należy przyjmować zawsze po zakończeniu posiłku, co jest istotne dla prawidłowego działania preparatu i zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych.

Dawkowanie w zaburzeniach depresyjnych

Standardowe dawkowanie wynosi od 300 mg do 600 mg na dobę, podzielone na 2 lub 3 dawki. Leczenie rozpoczyna się od dawki 300 mg na dobę. W przypadku ciężkiej depresji lekarz może zwiększyć dawkę do 600 mg na dobę, jednak nie wcześniej niż po pierwszym tygodniu leczenia. Jest to ważne, ponieważ w tym okresie zwiększa się dostępność leku w organizmie. W zależności od Twojej indywidualnej reakcji na leczenie, lekarz może zmniejszyć dawkę. Aby w pełni ocenić skuteczność terapii, lek powinien być stosowany przez co najmniej 4-6 tygodni.

Dawkowanie w fobii społecznej

Zalecana dawka wynosi 600 mg na dobę, podzielona na 2 dawki. Aby ocenić skuteczność leczenia, należy stosować takie dawkowanie przez przynajmniej 8-12 tygodni. Jeśli leczenie okaże się skuteczne, warto rozważyć jego kontynuację, ponieważ fobia społeczna jest schorzeniem przewlekłym. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność długotrwałego stosowania Auroriku w tej chorobie.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze nie wymagają specjalnego dostosowania dawki. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek również nie muszą zmieniać dawkowania. Natomiast u osób z chorobami wątroby lub przyjmujących leki hamujące aktywność pewnych enzymów wątrobowych (takich jak cymetydyna), może być konieczne zmniejszenie dawki o połowę lub do jednej trzeciej normalnej dawki.

Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie na moklobemid lub którykolwiek składnik leku.
• Ostre stany splątania.
• Guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) – rzadki typ guza produkującego hormony.
• Jednoczesne stosowanie z określonymi lekami, takimi jak: selegilina, bupropion, tryptany (leki na migrenę), petydyna, tramadol, dekstrometorfan (często występujący w lekach przeciwkaszlowych) oraz linezolid.
• Jednoczesne stosowanie z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – poważnego stanu zagrażającego zdrowiu.
• Dzieci – ze względu na brak doświadczeń klinicznych w tej grupie wiekowej.

Dieta podczas leczenia

Chociaż leczenie Auroriks nie wymaga specjalnych zmian w diecie, u niektórych osób może występować nadwrażliwość na tyraminę – substancję obecną w pewnych produktach spożywczych. Dlatego zaleca się unikanie potraw bogatych w tyraminę, takich jak dojrzałe sery, wyciąg z drożdży czy produkty fermentacji nasion soi.

Ciśnienie tętnicze

W rzadkich przypadkach podczas leczenia może dojść do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Jeśli masz rozpoznane nadciśnienie, wymaga to szczególnej uwagi lekarza.

Leki dostępne bez recepty

Należy unikać stosowania leków zawierających substancje sympatykomimetyczne, takie jak efedryna, pseudoefedryna czy fenylopropanoloamina. Substancje te są często składnikami złożonych leków przeciwgorączkowych i przeciwkaszlowych dostępnych bez recepty.

Stany pobudzenia

U osób z depresją, u których dominuje pobudzenie, Aurorix powinien być stosowany ostrożnie lub wyłącznie w połączeniu z lekami uspokajającymi (takimi jak benzodiazepiny). Leki uspokajające nie powinny być stosowane dłużej niż 2-3 tygodnie.

Aurorix może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach.

Leki bezwzględnie zabronione podczas stosowania Auroriku

• Selegilina i linezolid – mogą powodować poważne działania niepożądane.
• Tryptany (leki na migrenę, np. sumatryptan, rizatryptan, zolmitryptan) – zwiększa się ich stężenie w organizmie.
• Tramadol i petydyna – mogą wystąpić niebezpieczne reakcje, w tym zespół serotoninowy.
• Dekstrometorfan – składnik wielu leków przeciwkaszlowych, może powodować ciężkie reakcje ze strony układu nerwowego.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z:

• Lekami metabolizowanymi przez enzym CYP2C19 (np. omeprazol, fluoksetyna, fluwoksamina) – ich stężenie w organizmie może wzrosnąć.
• Niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi (trymipramina, maprotylina) – ich stężenie w organizmie może się zwiększyć.
• Lekami zwiększającymi stężenie serotoniny (wenlafaksyna, cytalopram, escitalopram, paroksetyna, sertralina) – ryzyko zespołu serotoninowego.
• Zielem dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – może prowadzić do podwyższenia stężenia serotoniny.
• Buprenorfiną – zwiększone ryzyko zespołu serotoninowego.

Leki, z którymi Aurorix nie wchodzi w interakcje

Badania kliniczne wykazały brak interakcji z hydrochlorotiazydem (lek moczopędny), doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, digoksyną, fenprokoumonem oraz alkoholem.

Ciąża

Badania na zwierzętach nie wykazały ryzyka dla płodu, jednak bezpieczeństwo stosowania Auroriku u kobiet w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, lekarz musi dokładnie ocenić, czy potencjalne korzyści ze stosowania leku przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka.

Karmienie piersią

Jedynie niewielka ilość moklobemidu (około 0,03% dawki stosowanej przez matkę) przenika do mleka ludzkiego. Mimo to, decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią podczas leczenia powinna być podjęta przez lekarza po rozważeniu korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla dziecka.

Zasadniczo nie ma powodu, aby przypuszczać, że podczas leczenia Auroriks dojdzie do zaburzenia zdolności wykonywania zajęć wymagających pełnej czujności, takich jak prowadzenie pojazdów. Jednak we wczesnym okresie terapii należy monitorować swoją indywidualną reakcję na lek i zachować szczególną ostrożność.

Jak każdy lek, Aurorix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zaburzenia snu.
• Zawroty głowy i bóle głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Nudności.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100)

• Pobudzenie, uczucie lęku, niepokój.
• Mrowienie lub drętwienie (parestezje).
• Obniżone ciśnienie tętnicze.
• Wymioty, biegunka, zaparcia.
• Wysypka skórna.
• Drażliwość.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 1000)

• Myśli samobójcze, stany splątania (ustępują szybko po przerwaniu leczenia).
• Zaburzenia smaku i widzenia.
• Zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy.
• Obrzęk, świąd, pokrzywka.
• Osłabienie.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 10 000)

• Zmniejszony apetyt.
• Obniżone stężenie sodu we krwi (hiponatremia).
• Zachowania samobójcze, omamy.
• Zespół serotoninowy – poważny stan charakteryzujący się splątaniem, gorączką, dreszczami, zaburzeniami koordynacji ruchowej, nadmiernie wzmożonymi odruchami i drgawkami mięśni. Może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami wpływającymi na poziom serotoniny.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (zazwyczaj bez następstw klinicznych).

Co zrobić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych lub jakiekolwiek inne objawy nieopisane w tej informacji, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Jest to szczególnie ważne w przypadku objawów mogących wskazywać na zespół serotoninowy (splątanie, gorączka, nadmierne pocenie się, sztywność mięśni, drgawki).

Przedawkowanie samego moklobemidu powoduje zazwyczaj słabe i przemijające objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego. Jednak przedawkowanie Auroriku wraz z innymi lekami (np. działającymi na układ nerwowy) może być zagrożeniem dla życia.

W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania polega głównie na podtrzymywaniu podstawowych funkcji życiowych i wymaga ścisłego monitorowania w warunkach szpitalnych.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: jedna tabletka powlekana zawiera 150 mg moklobemidu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki zawiera laktózę jednowodną, skrobię kukurydzianą, powidon, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera hypromelozę, etylocelulozę, makrogol 6000, talk, tytanu dwutlenek oraz żelaza tlenek żółty.

Uwaga dla osób z nietolerancją laktozy: lek zawiera lakttozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.