Hedelix

Hedelix to lek w postaci syropu, zawierający jako substancję czynną wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hederae helicis folii extractum spissum). Jest to preparat roślinny stosowany jako środek wykrztuśny w produktywnym (tzw. mokrym) kaszlu, szczególnie w stanach zapalnych dróg oddechowych i leczeniu objawowym przewlekłych stanów zapalnych oskrzeli.

• Rozrzedza wydzielinę w oskrzelach i rozkurcza mięśnie gładkie oskrzeli.
• Stymuluje i ułatwia odkrztuszanie oraz transport rzęskowy w drzewie oskrzelowym.
• Uspokaja zmęczone kaszlem drogi oddechowe i wykazuje miejscowe działanie bakteriostatyczne (hamujące rozwój bakterii).

100 ml syropu zawiera 0,8 g wyciągu gęstego z Hedera helix L., folium (liść bluszczu pospolitego) (2,2–2,9:1); rozpuszczalnik ekstrakcyjny: etanol 96% (V/V); glikol propylenowy; woda (45:2:53) m/m/m.

Pozostałe składniki to: makrogologlicerolu hydroksystearynian, olejek anyżowy, hydroksyetyloceluloza, sorbitol (roztwór 70%) (E 420), glikol propylenowy, glicerol, woda oczyszczona.

Lek nie zawiera etanolu (alkoholu) ani cukru, dzięki czemu jest odpowiedni dla dzieci, alergików i diabetyków.

Hedelix jest stosowany jako środek wykrztuśny w kaszlu, w szczególności:

• W stanach zapalnych dróg oddechowych.
• W leczeniu objawowym przewlekłych stanów zapalnych oskrzeli.
• Przy silnym kaszlu będącym wynikiem przeziębień.

Lek przyjmuje się w stanie nierozcieńczonym, używając dołączonej do opakowania łyżeczki z podziałką. Zaleca się popicie syropu znaczną ilością płynu, najlepiej szklanką wody.

Zalecana dawka:

• Młodzież, dorośli i osoby w podeszłym wieku: 5 ml (jedna łyżeczka) 3 razy na dobę.
• Dzieci w wieku 6-11 lat: 2,5 ml (1/2 łyżeczki) 4 razy na dobę.
• Dzieci w wieku 2-5 lat: 2,5 ml (1/2 łyżeczki) 3 razy na dobę.

Lek można stosować bez nadzoru lekarza przez 7 dni. Jeśli w czasie stosowania leku objawy utrzymują się dłużej niż tydzień, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie należy stosować leku Hedelix w przypadku:

• Nadwrażliwości (uczulenia) na wyciąg z liści bluszczu, rośliny z rodziny araliowatych (Araliaceae) lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Zaburzeń syntezy bursztynianu argininy (zaburzenie przemiany materii w cyklu mocznikowym).
• U dzieci poniżej 2 roku życia z powodu ryzyka nasilenia objawów ze strony układu oddechowego.
• Wrodzonej nietolerancji fruktozy.

• Przed zastosowaniem leku u dzieci pomiędzy 2. a 4. rokiem życia należy bezwzględnie poradzić się lekarza. Kaszel długo utrzymujący się lub nawracający u dzieci w tym przedziale wiekowym wymaga przeprowadzenia diagnostyki przez lekarza.
• W przypadku pojawienia się duszności, gorączki lub ropnej plwociny, a także innych niepokojących objawów podczas stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem.
• Pacjenci z nieżytem żołądka lub wrzodami żołądka powinni zachować ostrożność przy stosowaniu tego leku.
• Bez konsultacji lekarskiej nie należy stosować tego leku jednocześnie z preparatami przeciwkaszlowymi na bazie opiatów (kodeina, dekstrometorfan).
• Lek zawiera sorbitol. 5 ml (1 łyżeczka) zawiera 1,75 g sorbitolu (co odpowiada 0,44 g fruktozy) i stanowi około 0,15 jednostek węglowodanowych. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Jak każdy lek, Hedelix może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią:

• Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka skórna, duszność) – częstość nieznana.
• Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, biegunka – częstość nieznana.

Nie jest znany profil bezpieczeństwa tego leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią, w związku z tym nie jest zalecane stosowanie go w tym okresie.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, w temperaturze poniżej 25°C. Po pierwszym otwarciu lek można przechowywać przez maksymalnie 6 miesięcy. Po tym czasie należy go zutylizować w bezpieczny sposób.

Ze względu na zawartość wyciągu roślinnego, Hedelix może tworzyć osad w butelce. Osad może powodować zmętnienie roztworu, a smak może ulegać niewielkim zmianom.