Popularne

Apixaban Orion to lek przeciwzakrzepowy, którego głównym składnikiem jest apiksaban. Działa poprzez blokowanie czynnika Xa, kluczowego w procesie krzepnięcia krwi, zapobiegając w ten sposób powstawaniu zakrzepów. Stosowany jest głównie u dorosłych w celu profilaktyki zakrzepów krwi w sercu u osób z nieregularnym rytmem serca i dodatkowymi czynnikami ryzyka, które mogą prowadzić do udaru mózgu lub zatorowości systemowej. Lek jest również używany do leczenia zakrzepów krwi w żyłach kończyn dolnych oraz w naczyniach płuc, a także w celu zapobiegania ich ponownemu powstawaniu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Apixaban Orion to produkt leczniczy dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 5 mg substancji czynnej – apiksabanu. Każda tabletka ma charakterystyczny różowy kolor, owalny kształt i oznaczenie „I2″ po jednej stronie. Lek należy do grupy nowoczesnych leków przeciwzakrzepowych, które działają bezpośrednio, hamując czynnik Xa – kluczowy element procesu krzepnięcia krwi.
Lek jest stosowany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, pomaga zapobiegać udarom mózgu i zatorowości u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków, którzy mają dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak wcześniej przebyty udar, wiek powyżej 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca lub niewydolność serca. Po drugie, lek jest wykorzystywany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, a także w zapobieganiu ich nawrotom.
Apiksaban działa poprzez bezpośrednie i odwracalne hamowanie czynnika Xa – białka odpowiedzialnego za tworzenie trombiny, która z kolei prowadzi do powstania skrzepu krwi. Blokując ten proces, lek skutecznie zapobiega powstawaniu zakrzepów, nie wywołując przy tym bezpośredniego wpływu na agregację płytek krwi. Działanie apiksabanu jest wybiórcze i nie wymaga obecności innych czynników, takich jak antytrombina III.
Dawkowanie leku zależy od wskazania, dla którego jest przepisywany. W przypadku migotania przedsionków standardowa dawka to 5 mg dwa razy na dobę. U niektórych pacjentów – starszych (powyżej 80 lat), o małej masie ciała (poniżej 60 kg) lub z zaburzeniami czynności nerek – dawka może być zmniejszona do 2,5 mg dwa razy na dobę.
W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej przez pierwsze 7 dni stosuje się 10 mg dwa razy dziennie, a następnie zmniejsza się dawkę do 5 mg dwa razy dziennie. W zapobieganiu nawrotom zakrzepicy dawka wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę.
Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą, niezależnie od posiłków. W przypadku trudności z połykaniem tabletek można je rozkruszyć i zmieszać z wodą, sokiem jabłkowym lub musem jabłkowym. Ważne jest regularne przyjmowanie leku o stałych porach dnia. Jeśli pominie się dawkę, należy ją przyjąć jak najszybciej i kontynuować leczenie według dotychczasowego schematu.
Apiksabanu nie można stosować w kilku sytuacjach. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u osób z uczuleniem na apiksaban lub inne składniki leku. Nie wolno go również stosować podczas czynnego, istotnego klinicznie krwawienia oraz u pacjentów z chorobami wątroby przebiegającymi z zaburzeniami krzepnięcia i ryzykiem krwawienia.
Lek jest przeciwwskazany w stanach, które zwiększają ryzyko poważnego krwawienia, takich jak czynne owrzodzenie przewodu pokarmowego, obecność nowotworu złośliwego o wysokim ryzyku krwawienia, niedawno przebyte urazy mózgu lub rdzenia kręgowego, niedawne operacje mózgu, kręgosłupa lub oka, świeże krwawienie śródczaszkowe, żylaki przełyku czy nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie mózgu lub rdzenia kręgowego.
Nie można łączyć apiksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi, z wyjątkiem szczególnych sytuacji, takich jak zmiana leczenia przeciwzakrzepowego lub zabieg ablacji cewnikowej.
Najważniejszym ryzykiem związanym ze stosowaniem apiksabanu jest możliwość wystąpienia krwawienia. Dlatego podczas leczenia należy uważnie obserwować pacjenta pod kątem objawów krwawienia. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, o małej masie ciała (poniżej 60 kg) oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym lub inwazyjnym lek należy odstawić z odpowiednim wyprzedzeniem – co najmniej 48 godzin przed zabiegiem o umiarkowanym lub wysokim ryzyku krwawienia oraz 24 godziny przed zabiegiem o niskim ryzyku krwawienia. Po zabiegu leczenie można wznowić, gdy tylko uzyska się odpowiednią hemostazę, czyli zatrzymanie krwawienia.
Jednoczesne stosowanie apiksabanu z lekami przeciwpłytkowymi, takimi jak kwas acetylosalicylowy czy klopidogrel, zwiększa ryzyko krwawienia. Podobnie ostrożność jest potrzebna przy łączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, lekami przeciwdepresyjnymi z grupy SSRI lub SNRI.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) apiksaban należy stosować z ostrożnością. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów dializowanych. Nie zaleca się również stosowania apiksabanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Niektóre leki mogą wpływać na stężenie apiksabanu we krwi. Silne inhibitory enzymów CYP3A4 i białka P-gp, takie jak leki przeciwgrzybicze z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol) czy inhibitory proteazy HIV (rytonawir), mogą zwiększać stężenie apiksabanu nawet dwukrotnie. Dlatego nie zaleca się stosowania apiksabanu z tymi lekami.
Z kolei silne induktory CYP3A4 i P-gp, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital czy ziele dziurawca, mogą zmniejszać stężenie apiksabanu o około 50 procent, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku. W przypadku migotania przedsionków oraz zapobiegania nawrotowej zakrzepicy apiksaban należy stosować z ostrożnością przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. W leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej nie zaleca się łączenia apiksabanu z silnymi induktorami.
Umiarkowane inhibitory, takie jak diltiazem, klarytromycyna czy naproksen, mogą w pewnym stopniu zwiększać stężenie apiksabanu, ale nie wymaga to zwykle zmiany dawkowania.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem apiksabanu to różnego rodzaju krwawienia. Mogą występować krwawienia z nosa, stłuczenia, krwiaki, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwawienia z dziąseł, krwiomocz oraz krwawienia w obrębie oka. Często obserwuje się również niedokrwistość, która może być następstwem krwawienia.
Niezbyt często mogą wystąpić poważniejsze krwawienia, takie jak krwawienie śródmózgowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne czy krwawienie do mięśni. Rzadko zdarzają się reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy czy świąd.
Mogą również wystąpić zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, zaburzenia wątroby objawiające się nieprawidłowymi wynikami badań wątrobowych, a także zmiany skórne, takie jak wysypka czy łysienie.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, zwłaszcza związanych z krwawieniem, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania apiksabanu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na rozród, jednak w celach ostrożnościowych zaleca się unikanie stosowania leku w okresie ciąży.
Nie wiadomo, czy apiksaban przenika do mleka kobiecego. Dane ze zwierząt wskazują na wydzielanie apiksabanu do mleka. Dlatego należy podjąć decyzję o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia apiksabanem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Przedawkowanie apiksabanu zwiększa ryzyko krwawienia. W przypadku wystąpienia powikłań krwotocznych należy przerwać leczenie i zlokalizować źródło krwawienia. Może być konieczne zastosowanie odpowiedniego leczenia, takiego jak przetoczenie świeżo mrożonego osocza, hemostaza chirurgiczna lub podanie leku odwracającego działanie inhibitorów czynnika Xa.
Podanie węgla aktywowanego w ciągu 2-6 godzin od spożycia apiksabanu może zmniejszyć wchłanianie leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania apiksabanu z organizmu.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności produktu wynosi 3 lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.
Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg apiksabanu jako substancję czynną. Do substancji pomocniczych należą między innymi laktoza (97 mg w każdej tabletce), celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz sodu laurylosiarczan. Otoczka tabletki zawiera hypromellozę, laktozę jednowodną, tytanu dwutlenek, triacetynę oraz żelaza tlenek czerwony.
Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni wiedzieć, że każda tabletka zawiera znaczną ilość laktozy.
Apixaban Orion to skuteczny lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu udarom mózgu u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i zapobieganiu zakrzepicy żylnej. Jego zaletą jest doustna postać, brak konieczności rutynowej kontroli parametrów krzepnięcia oraz przewidywalne działanie. Wymaga jednak przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania oraz świadomości ryzyka krwawienia. Lek powinien być stosowany wyłącznie na receptę i pod kontrolą lekarza.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Apixaban Orion, tabletki powlekane, 5 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Apixaban Orion dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Apixaban Orion stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Apixaban Orion to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 5 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Apixaban Orion jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, apiksaban nie wymaga rutynowej kontroli INR ani innych parametrów krzepnięcia, w przeciwieństwie do starszych leków przeciwzakrzepowych, takich jak warfaryna.
Czas leczenia zależy od wskazania. W migotaniu przedsionków leczenie jest zwykle długoterminowe. W zakrzepicy żylnej minimalny czas to 3 miesiące, ale może być dłuższy w zależności od czynników ryzyka.
Przed zabiegiem stomatologicznym skonsultuj się z lekarzem. Zwykle nie ma potrzeby przerywania leczenia przy niewielkich zabiegach, ale lekarz może zalecić odstawienie leku na 24-48 godzin przed bardziej inwazyjnymi procedurami.
Umiarkowane spożycie alkoholu zazwyczaj nie stanowi problemu, jednak nadmierne picie alkoholu może zwiększać ryzyko krwawienia. Najlepiej skonsultować się z lekarzem w tej kwestii.
Objawy krwawienia to między innymi: niezwykłe siniaki, krwawienie z nosa lub dziąseł, krew w moczu lub stolcu, czarny stolec, wymioty przypominające fusy kawowe, silny ból głowy, zawroty głowy, osłabienie. W razie takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Nie daj się jesieni