Popularne

Fraxiparine jest to lek, który występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań. Zawiera w swoim składzie substancję: nadroparynę — heparynę drobnocząsteczkową. Jest wskazany do stosowania w celu leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a także jako przeciwdziałanie zakrzepicy żylnej u pacjentów unieruchomionych z przyczyn innych niż zabieg chirurgiczny w przypadku średniego lub wysokiego ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Fraxiparine to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy zawierający nadroparynę wapniową, która należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Jest to roztwór do wstrzykiwań podawany podskórnie lub dożylnie, stosowany w zapobieganiu i leczeniu zakrzepicy oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w formie wygodnych ampułko-strzykawek zawierających 7 600 jednostek międzynarodowych aktywności anty-Xa w objętości 0,8 ml.
Nadroparyna wapniowa to specjalnie opracowana forma heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, która działa poprzez hamowanie procesów krzepnięcia krwi. Substancja ta opóźnia wytwarzanie trombiny – kluczowego białka odpowiedzialnego za tworzenie skrzepów – oraz neutralizuje już powstałą trombinę. Dzięki temu zapobiega powstawaniu niebezpiecznych zakrzepów w naczyniach krwionośnych.
W porównaniu do standardowej heparyny, Fraxiparine charakteryzuje się dłuższym czasem działania i lepszym profilem bezpieczeństwa. Ma silniejszą aktywność przeciwzakrzepową (anty-Xa) przy mniejszym wpływie na płytki krwi, co zmniejsza ryzyko powikłań krwotocznych. Po podaniu podskórnym lek działa przez co najmniej 18 godzin, co pozwala na wygodne podawanie raz lub dwa razy dziennie, w zależności od wskazania.
Lek przepisywany jest w różnych sytuacjach klinicznych związanych z ryzykiem zakrzepicy:
Po zabiegach chirurgicznych – Fraxiparine chroni przed powstawaniem zakrzepów w żyłach po operacjach ogólnochirurgicznych i ortopedycznych. U pacjentów po zabiegach ortopedycznych, takich jak operacje stawów biodrowych czy kolanowych, ryzyko zakrzepicy jest szczególnie wysokie, dlatego stosuje się specjalnie dostosowane dawki przez co najmniej 10 dni.
U pacjentów unieruchomionych – Osoby leżące z powodu ciężkich chorób, takich jak zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, niewydolność serca czy ciężkie zakażenia, również wymagają ochrony przeciwzakrzepowej.
Fraxiparine stosuje się w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, która może prowadzić do groźnej zatorowości płucnej. Lek podawany jest przez około 10 dni, równolegle rozpoczynając leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
W przypadku niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca bez załamka Q Fraxiparine podawana jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (aspiryną), zazwyczaj przez 6 dni.
Lek zapobiega wykrzepianiu krwi w układzie krążenia pozaustrojowego podczas zabiegów hemodializy u pacjentów z niewydolnością nerek.
Dawkowanie leku jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz celu stosowania. Ampułko-strzykawki posiadają podziałkę ułatwiającą precyzyjne odmierzenie odpowiedniej dawki.
Najczęściej lek podawany jest podskórnie, zazwyczaj w okolicę brzucha. Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać – raz po prawej, raz po lewej stronie brzucha. Alternatywnie można podawać zastrzyk w udo. Technika wstrzykiwania jest ważna: należy uchwycić fałd skóry między kciukiem a palcem wskazującym i wprowadzić igłę prostopadle, utrzymując fałd przez cały czas podawania leku.
W zależności od wskazania, Fraxiparine podaje się raz lub dwa razy dziennie. W profilaktyce po zabiegach chirurgicznych zwykle wystarcza jedno wstrzyknięcie na dobę. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich czy w chorobach serca lek podawany jest co 12 godzin.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniem czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki, ponieważ lek jest wydalany głównie przez nerki. Lekarz przed rozpoczęciem leczenia oceni czynność nerek i odpowiednio dostosuje dawkowanie.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane:
Podczas leczenia Fraxiparine konieczne jest regularne oznaczanie liczby płytek krwi, ponieważ w rzadkich przypadkach może wystąpić małopłytkowość wywołana przez heparynę. Jest to potencjalnie groźne powikłanie, które może prowadzić do zakrzepicy pomimo stosowania leku przeciwzakrzepowego. Objawami mogą być: spadek liczby płytek, narastanie zakrzepicy mimo leczenia, czy pojawienie się nowych zakrzepów. W takim przypadku należy natychmiast przerwać podawanie leku.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, ciężkim nadciśnieniem, chorobą wrzodową w przeszłości lub po niedawnych operacjach mózgu, rdzenia kręgowego czy oka. U tych osób ryzyko krwawienia jest zwiększone.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu zewnątrzoponowemu lub rdzeniowemu istnieje bardzo małe, ale poważne ryzyko wystąpienia krwiaka w okolicy rdzenia kręgowego, który może prowadzić do porażenia. Dlatego między podaniem Fraxiparine a wykonaniem nakłucia musi upłynąć odpowiedni czas – co najmniej 12 godzin przy dawkach profilaktycznych lub 24 godziny przy dawkach leczniczych. Po usunięciu cewnika należy odczekać co najmniej 4 godziny przed podaniem kolejnej dawki.
U osób z problemami nerkowych lek działa dłużej i silniej, ponieważ jest wydalany głównie przez nerki. Może to zwiększać zarówno ryzyko zakrzepicy, jak i krwawienia. Lekarz dokładnie oceni funkcję nerek i odpowiednio dostosuje dawkowanie.
Heparyna może wpływać na wydzielanie hormonu aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia stężenia potasu we krwi. Szczególnie narażeni są pacjenci z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek czy przyjmujący niektóre leki na nadciśnienie. U tych osób należy monitorować poziom potasu.
Osłonka na igłę ampułko-strzykawki może zawierać gumę lateksową, która u osób uczulonych może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne.
Fraxiparine może wchodzić w interakcje z różnymi lekami:
Kwas acetylosalicylowy (aspiryna), inne niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz leki przeciwpłytkowe znacząco zwiększają ryzyko krwawienia. W większości wskazań nie należy ich łączyć z Fraxiparine. Wyjątkiem jest leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca, gdzie Fraxiparine stosowana jest razem z małymi dawkami aspiryny (do 325 mg dziennie).
Jeśli pacjent rozpoczyna leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), nie należy przerywać podawania Fraxiparine do momentu uzyskania stabilnych, docelowych wartości wskaźnika INR, który ocenia krzepliwość krwi.
Ostrożność należy zachować także przy jednoczesnym stosowaniu glikokortykosteroidów (hormonów steroidowych podawanych ogólnie) oraz dekstranów (stosowanych w infuzjach).
Krwawienia – mogą wystąpić w różnych miejscach organizmu. Ryzyko jest większe u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
Małe siniaki w miejscu wstrzyknięcia – są normalnym objawem towarzyszącym podawaniu leku. Mogą też pojawić się niewielkie, twarde grudki pod skórą, które znikają po kilku dniach i nie wymagają leczenia.
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – zazwyczaj przejściowe i nieszkodliwe.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – zaczerwienienie, ból lub podrażnienie skóry.
Jeśli wystąpi którekolwiek z powyższych działań niepożądanych, szczególnie ciężkie krwawienie, objawy małopłytkowości czy reakcje alergiczne, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu heparyn drobnocząsteczkowych na płód. Jednak dane dotyczące stosowania Fraxiparine u kobiet w ciąży są ograniczone. Lek należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko, po dokładnej konsultacji z lekarzem.
Ze względu na brak wystarczających danych o przenikaniu nadroparyny do mleka kobiecego, nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.
Głównym objawem przedawkowania Fraxiparine jest krwawienie. Niewielkie krwawienia zazwyczaj nie wymagają specjalnego leczenia – wystarczy zmniejszyć dawkę lub opóźnić podanie kolejnej dawki. W ciężkich przypadkach można podać siarczan protaminy, który częściowo neutralizuje działanie nadroparyny. Dokładną dawkę protaminy ustala lekarz, biorąc pod uwagę czas, który upłynął od podania heparyny.
Fraxiparine należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca. Niewykorzystany lek należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Fraxiparine to skuteczny lek przeciwzakrzepowy stosowany zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu zakrzepicy żylnej oraz związanych z nią powikłań. Dzięki wygodnej formie ampułko-strzykawek z podziałką, można precyzyjnie dostosować dawkę do potrzeb pacjenta. Lek wymaga starannego przestrzegania zaleceń lekarza, regularnej kontroli parametrów krwi oraz świadomości możliwych działań niepożądanych. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Fraxiparine, roztwór do wstrzykiwań, 7600 j.m. Axa/0, 8 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Fraxiparine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Fraxiparine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Fraxiparine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 7600 j.m. a.Xa/0,8 ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Fraxiparine jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Po zabiegach ortopedycznych Fraxiparine stosuje się przez co najmniej 10 dni. Leczenie należy kontynuować przez cały okres występowania ryzyka zakrzepicy, przynajmniej do momentu uruchomienia pacjenta.
Fraxiparine można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz po dokładnej ocenie sytuacji klinicznej.
Kontrola płytek krwi jest konieczna, ponieważ w rzadkich przypadkach Fraxiparine może wywołać małopłytkowość. Jest to potencjalnie groźne powikłanie, które wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
W większości wskazań nie należy łączyć Fraxiparine z aspiryną ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. Wyjątkiem jest leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału serca bez załamka Q, gdzie oba leki stosuje się razem.
Małe siniaki w miejscu wstrzyknięcia są normalnym objawem i nie wymagają leczenia. Mogą też pojawić się niewielkie, twarde grudki pod skórą, które znikają po kilku dniach.
Po podaniu podskórnym Fraxiparine działa przez co najmniej 18 godzin. Maksymalne działanie występuje po około 3 godzinach od wstrzyknięcia.

Nie daj się jesieni