Popularne

Fraxiparine to lek, zawierający nadroparynę — heparynę drobnocząsteczkową. Występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań. Jest wskazany do stosowania w celu leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a także jako przeciwdziałanie zakrzepicy żylnej u pacjentów unieruchomionych z przyczyn innych niż zabieg chirurgiczny w przypadku średniego lub wysokiego ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Fraxiparine to lek przeciwzakrzepowy zawierający nadroparynę wapniową – substancję należącą do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Jest to nowoczesna forma heparyny, która działa poprzez zapobieganie powstawaniu zakrzepów we krwi. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach, co ułatwia jego samodzielne podawanie. Jedna ampułko-strzykawka zawiera 2850 jednostek międzynarodowych aktywności anty-Xa w objętości 0,3 ml.
Nadroparyna wapniowa działa przeciwzakrzepowo, wpływając na naturalny układ krzepnięcia krwi w organizmie. Substancja ta hamuje powstawanie trombiny – białka odpowiedzialnego za tworzenie się skrzepów krwi – oraz neutralizuje już wytworzoną trombinę. W porównaniu do zwykłej heparyny, Fraxiparine charakteryzuje się większą aktywnością fibrynolityczną (rozkładającą skrzepy) i wywołuje mniej interakcji z płytkami krwi. Dzięki temu działa dłużej i bardziej przewidywalnie, co pozwala na podawanie leku raz lub dwa razy dziennie.
Lek działa głównie poprzez aktywność anty-Xa, co oznacza, że blokuje czynnik Xa w kaskadzie krzepnięcia. Ma stosunkowo niewielki wpływ na standardowe badania krzepnięcia krwi, co jest zaletą w codziennym stosowaniu.
Fraxiparine przepisywany jest w kilku ważnych sytuacjach klinicznych:
Po zabiegach chirurgicznych – lek stosuje się profilaktycznie u pacjentów po operacjach ogólnochirurgicznych i ortopedycznych, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów w żyłach głębokich. Szczególnie ważne jest to po operacjach ortopedycznych, gdzie ryzyko zakrzepicy jest podwyższone.
U pacjentów unieruchomionych – Fraxiparine podaje się osobom leżącym, które nie mogą się poruszać z przyczyn innych niż operacja, gdy istnieje wysokie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dotyczy to na przykład osób z ciężkim zaostrzeniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, niewydolnością serca czy ciężkimi zakażeniami.
Lek stosuje się w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, zarówno z towarzyszącą zatorowością płucną, jak i bez niej. Zakrzepica żył głębokich to poważny stan, w którym w żyłach (najczęściej nóg) tworzą się skrzepy mogące oderwać się i wędrować do płuc.
Fraxiparine znajduje zastosowanie w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez załamka Q. W tych przypadkach lek podaje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (aspiryną).
Preparat zapobiega wykrzepianiu krwi w układzie krążenia pozaustrojowego podczas zabiegów hemodializy u pacjentów z niewydolnością nerek.
Fraxiparine podaje się najczęściej podskórnie (pod skórę), rzadziej dożylnie. Dawkowanie zależy od wskazania do leczenia oraz masy ciała pacjenta.
Standardowa dawka profilaktyczna to 0,3 ml (2850 jednostek) podawane raz dziennie, przez co najmniej 7 dni. Pierwszą dawkę podaje się od 2 do 4 godzin przed zabiegiem. Profilaktykę należy kontynuować przez cały okres ryzyka, co najmniej do czasu uruchomienia pacjenta.
Dawkowanie jest bardziej zindywidualizowane i zależy od masy ciała. Pierwszą dawkę podaje się 12 godzin przed zabiegiem, drugą 12 godzin po nim. Od czwartego dnia po operacji dawkę często zwiększa się o 50%. Leczenie trwa co najmniej 10 dni.
W leczeniu stosuje się wyższe dawki – lek podaje się dwa razy dziennie (co 12 godzin). Dawka jest ściśle dostosowana do masy ciała pacjenta. Leczenie trwa zazwyczaj 10 dni, podczas których jednocześnie rozpoczyna się podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Wstrzyknięcie podskórne wykonuje się najczęściej w ścianę przednio-boczną brzucha, na zmianę po prawej i lewej stronie. Można również podawać lek w udo. Należy uchwycić fałd skóry między kciukiem a palcem wskazującym i wprowadzić igłę prostopadle, trzymając fałd przez cały czas wstrzykiwania. Ampułko-strzykawki posiadają podziałkę ułatwiającą odmierzenie odpowiedniej dawki.
Istnieje kilka bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania tego leku:
Podczas leczenia Fraxiparine należy regularnie kontrolować liczbę płytek krwi. Heparyny mogą rzadko wywoływać małopłytkowość – stan, w którym liczba płytek we krwi znacząco spada. Może to prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowych. Jeśli liczba płytek spadnie o 30-50% w stosunku do wartości początkowej lub wystąpią objawy zakrzepicy mimo leczenia, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z:
Nadroparyna wydalana jest głównie przez nerki, dlatego u osób z ich niewydolnością lek działa dłużej i intensywniej. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki o 25-33%. U osób w podeszłym wieku należy zawsze ocenić czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia.
U pacjentów poddawanych znieczuleniu zewnątrzoponowemu lub rdzeniowemu istnieje niewielkie, ale poważne ryzyko wystąpienia krwiaków w okolicy rdzenia kręgowego, które mogą prowadzić do trwałego porażenia. Ryzyko to wzrasta, gdy jednocześnie stosuje się leki wpływające na krzepnięcie krwi. Należy zachować odpowiednie odstępy czasowe między podaniem leku a wykonaniem znieczulenia – co najmniej 12 godzin przy dawkach profilaktycznych i 24 godziny przy dawkach leczniczych.
Heparyna może hamować wydzielanie aldosteronu, co prowadzi do podwyższenia poziomu potasu we krwi. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek lub przyjmujących leki zwiększające stężenie potasu (np. inhibitory ACE). U takich osób należy monitorować poziom potasu we krwi.
Opakowanie produktu (osłonka na igłę) może zawierać gumę lateksową, która u osób uczulonych może wywołać ciężkie reakcje alergiczne.
Fraxiparine może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach:
Ciąża: Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu heparyn drobnocząsteczkowych na płód. Jednak dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone. Fraxiparine można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem i wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.
Karmienie piersią: Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących przenikania nadroparyny do mleka kobiecego, nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
Jak każdy lek, Fraxiparine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, takie jak nietypowe krwawienia, siniaki, wysypka skórna, duszność lub obrzęki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych należy wezwać pogotowie.
Głównym objawem przedawkowania Fraxiparine jest krwawienie. W przypadku niewielkich krwawień często wystarczy zmniejszenie dawki lub opóźnienie podania kolejnej dawki. W ciężkich przypadkach przedawkowania lekarz może zastosować siarczan protaminy – lek, który częściowo neutralizuje działanie nadroparyny. Ważne jest, aby w przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Fraxiparine należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca. Niewykorzystany lek należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Fraxiparine 2850 j.m. AXa/0,3 ml dostępny jest w opakowaniach zawierających 2 lub 10 ampułko-strzykawek. Każda ampułko-strzykawka zawiera 0,3 ml roztworu i jest wyposażona w nasadkę zabezpieczającą. Ampułko-strzykawki umieszczone są w pojedynczych blistrach, które chronią produkt przed uszkodzeniem.
Fraxiparine to skuteczny lek przeciwzakrzepowy stosowany zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu zakrzepicy. Jego zaletą jest możliwość podawania raz lub dwa razy dziennie oraz przewidywalne działanie. Lek wymaga regularnego monitorowania liczby płytek krwi oraz odpowiedniego dostosowania dawki u osób z zaburzeniem czynności nerek lub w podeszłym wieku. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub niepokojących objawów zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Fraxiparine, roztwór do wstrzykiwań, 2850 j.m. Axa/0, 3 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Fraxiparine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Fraxiparine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Fraxiparine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2850 j.m. a.Xa/0,3 ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Fraxiparine jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Zazwyczaj przez co najmniej 7 dni po operacji ogólnej lub 10 dni po zabiegu ortopedycznym, jednak ostateczny czas ustala lekarz w zależności od ryzyka zakrzepicy i momentu uruchomienia pacjenta.
Wstrzyknięcie może powodować niewielki dyskomfort, a w miejscu podania często pojawiają się małe siniaki lub stwardnienia, które są normalne i zazwyczaj znikają po kilku dniach.
Lek można stosować w ciąży tylko pod ścisłym nadzorem lekarza, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone.
Należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Nie należy podwajać dawki, aby nadrobić pominiętą.
Generalnie nie należy łączyć Fraxiparine z aspiryną ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, chyba że lekarz wyraźnie tak zaleci, jak w przypadku leczenia niestabilnej dławicy piersiowej.
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie daj się jesieni