Menu

Lek na receptę

Zolgensma

roztwór do infuzji2 × 10^13 genomy wektora/ml

Wybierz wariant produktu

  • Opakowanie
    1 fiol.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu
  • Opakowanie
    2 fiol.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu
  • Opakowanie
    2 fiol.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu
  • Opakowanie
    2 fiol.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu
  • Opakowanie
    3 fiol.
    Aktualnie brak ofert dla tego produktu

Zolgensma to lek stosowany w terapii genowej. Jego substancja czynna, onasemnogen abeparwowek, zawiera ludzki materiał genetyczny. Jest stosowany do leczenia rzadkiej, dziedzicznej choroby – rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). SMA powstaje, gdy w organizmie brakuje białka SMN, niezbędnego dla funkcjonowania neuronów ruchowych. Brak tego białka prowadzi do zaniku mięśni i utraty ruchów. Zolgensma działa poprzez dostarczenie do komórek pełni funkcjonującej kopii genu SMN, co pozwala na produkcję odpowiedniej ilości białka SMN. Gen jest dostarczany za pomocą zmodyfikowanego wirusa, który nie wywołuje choroby.

Reklama

Opinie o leku Zolgensma

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.

Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Ulotka Zolgensma dla Pacjenta

Kliknij w nagłówek aby rozwinąć

Czym jest Zolgensma?

Zolgensma to nowoczesny lek stosowany w terapii genowej rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). Jest to przełomowe leczenie, które działa na poziomie genów, dostarczając organizmowi prawidłową kopię genu odpowiedzialnego za produkcję białka SMN – kluczowego dla prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych kontrolujących mięśnie.

Preparat jest podawany jednorazowo we wlewie dożylnym i stanowi innowacyjne podejście do leczenia choroby genetycznej, która dotyka najmłodszych pacjentów.

Dla kogo jest przeznaczony Zolgensma?

Lek jest wskazany do stosowania u dzieci z:

  • Rdzeniowym zanikiem mięśni (SMA) typu 1 z bialleliczną mutacją genu SMN1 i klinicznym rozpoznaniem choroby.
  • Rdzeniowym zanikiem mięśni 5q z bialleliczną mutacją genu SMN1 i maksymalnie 3 kopiami genu SMN2.

Leczenie jest szczególnie skuteczne, gdy zostanie zastosowane jak najwcześniej, zanim choroba doprowadzi do nieodwracalnych uszkodzeń neuronów ruchowych.

Jak działa Zolgensma?

Zolgensma zawiera substancję czynną onasemnogen abeparwowek – zmodyfikowany genetycznie wirus (wektor AAV9), który dostarcza do komórek pacjenta prawidłową kopię genu SMN1. Ten gen jest odpowiedzialny za produkcję białka SMN, niezbędnego do przeżycia i prawidłowego funkcjonowania neuronów ruchowych – komórek nerwowych kontrolujących pracę mięśni.

U osób z SMA brakuje lub nie działa prawidłowo gen SMN1, co prowadzi do zaniku neuronów ruchowych i postępującego osłabienia mięśni. Dzięki terapii genowej Zolgensma:

  • Wprowadza funkcjonalną kopię genu SMN1 do komórek.
  • Umożliwia produkcję białka SMN, które chroni neurony ruchowe.
  • Zatrzymuje postęp choroby i pozwala na rozwój umiejętności ruchowych dziecka.

Wirus użyty w preparacie nie jest zdolny do namnażania się w organizmie i nie powoduje chorób u ludzi.

Dawkowanie i sposób podawania

Zolgensma jest podawany jednorazowo we wlewie dożylnym. Dawka jest ustalana indywidualnie na podstawie masy ciała dziecka i wynosi 1,1 × 10^14 genomów wektora na kilogram masy ciała.

Przygotowanie do leczenia

Przed podaniem leku należy wykonać szereg badań, w tym:

  • Badanie poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi AAV9.
  • Badania czynności wątroby (enzymy wątrobowe, bilirubina).
  • Badanie morfologii krwi, w tym liczby płytek krwi.
  • Badanie stężenia troponiny I (markera uszkodzenia mięśnia sercowego).

Pacjent powinien być klinicznie stabilny przed podaniem leku – w dobrym stanie odżywienia, prawidłowo nawodniony i bez aktywnych zakażeń.

Leczenie kortykosteroidami

Aby zminimalizować ryzyko odpowiedzi immunologicznej organizmu na terapię genową, na 24 godziny przed podaniem Zolgensma rozpoczyna się leczenie kortykosteroidami (np. prednizolonem). Leczenie to jest kontynuowane przez 30 dni po infuzji, a następnie dawka jest stopniowo zmniejszana przez kolejne 28 dni.

W przypadku nieprawidłowych wyników badań wątroby po podaniu leku, leczenie kortykosteroidami może być przedłużone lub jego dawka zwiększona.

Monitorowanie po leczeniu

Po podaniu Zolgensma pacjent wymaga regularnego monitorowania przez co najmniej 3 miesiące, obejmującego:

  • Cotygodniowe badania czynności wątroby w pierwszym miesiącu.
  • Badania liczby płytek krwi, szczególnie w pierwszych 3 tygodniach.
  • Badania stężenia troponiny I do czasu normalizacji wyników.

Kiedy nie stosować Zolgensma?

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości (alergii) na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu.

Należy również zachować szczególną ostrożność u pacjentów z:

  • Zaburzeniami czynności wątroby lub aktywnym zapaleniem wątroby.
  • Wysokim poziomem przeciwciał przeciwko wirusowi AAV9 (powyżej 1:50).
  • Aktywnymi zakażeniami – leczenie należy odroczyć do czasu wyleczenia.

Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności

Toksyczne działanie na wątrobę

Po podaniu Zolgensma może dojść do zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), co jest oznaką działania leku na wątrobę. Zazwyczaj problem ustępuje dzięki leczeniu kortykosteroidami. W rzadkich przypadkach zgłaszano jednak ostrą niewydolność wątroby, w tym przypadki śmiertelne.

Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie czynności wątroby przez co najmniej 3 miesiące po leczeniu. W przypadku pogorszenia wyników należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi)

Po podaniu leku może wystąpić przemijające zmniejszenie liczby płytek krwi, zazwyczaj w pierwszym tygodniu po infuzji. Liczba płytek wraca do normy w ciągu dwóch tygodni. W rzadkich przypadkach może dojść do znacznego spadku płytek, dlatego konieczne jest ich regularne monitorowanie.

Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA)

Zgłaszano przypadki mikroangiopatii zakrzepowej – poważnego stanu zagrażającego życiu, który objawia się zmniejszeniem liczby płytek krwi, niedokrwistością hemolityczną i uszkodzeniem nerek. Stan ten wymaga natychmiastowej konsultacji ze specjalistą.

Zwiększone stężenie troponiny I

Po leczeniu może dojść do przejściowego zwiększenia stężenia troponiny I, co może wskazywać na niewielkie uszkodzenie mięśnia sercowego. Stężenie troponiny należy monitorować przez co najmniej 3 miesiące po infuzji.

Odpowiedź immunologiczna

Organizm pacjenta może zareagować na wprowadzony wektor wirusowy, dlatego konieczne jest stosowanie kortykosteroidów przed i po leczeniu. Pacjent powinien być wolny od aktywnych zakażeń przed podaniem leku, a po leczeniu należy zachować szczególną ostrożność w zapobieganiu zakażeniom układu oddechowego.

Ryzyko powstawania nowotworów

Istnieje teoretyczne ryzyko, że DNA wektora może wbudować się w genom pacjenta i potencjalnie zwiększyć ryzyko nowotworów. Dotychczas nie zgłoszono jednak żadnych przypadków nowotworów związanych z leczeniem Zolgensma.

Interakcje z innymi lekami

Doświadczenie ze stosowaniem Zolgensma u pacjentów przyjmujących leki o działaniu hepatotoksycznym (szkodliwym dla wątroby) jest ograniczone. Należy zachować ostrożność w takich przypadkach.

Kalendarz szczepień dziecka należy dostosować tak, aby szczepienia nie kolidowały z leczeniem kortykosteroidami. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje (np. przeciw odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej) nie powinny być podawane podczas stosowania dawek kortykosteroidów o działaniu immunosupresyjnym.

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Zolgensma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 pacjentów)

  • Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).

Częste (u 1 do 10 na 100 pacjentów)

  • Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi).
  • Wymioty.
  • Toksyczne działanie na wątrobę.
  • Zwiększone stężenie troponiny (marker uszkodzenia serca).
  • Gorączka.

Niezbyt częste (u 1 do 10 na 1000 pacjentów)

  • Mikroangiopatia zakrzepowa (w tym przypadki śmiertelne).
  • Ostra niewydolność wątroby (w tym przypadki śmiertelne).

Jeśli u dziecka wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy po podaniu leku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przechowywanie

Zolgensma jest przechowywany i transportowany w stanie zamrożonym w temperaturze ≤ -60°C. Po otrzymaniu do placówki medycznej lek należy natychmiast umieścić w lodówce (2°C – 8°C) w oryginalnym opakowaniu.

Po rozmrożeniu leku nie wolno go ponownie zamrażać. Rozmrożony preparat należy podać jak najszybciej, w ciągu 8 godzin od pobrania do strzykawki.

Postępowanie z wydalinami pacjenta

Przez pewien czas po leczeniu onasemnogen abeparwowek może być wykrywany w wydalinach pacjenta. Opiekunowie powinni:

  • Zachowywać prawidłową higienę rąk (mycie mydłem i wodą lub stosowanie środka odkażającego) podczas kontaktu z wydalinami dziecka przez co najmniej 1 miesiąc po leczeniu.
  • Jednorazowe pieluchy zamykać szczelnie w podwójnych plastikowych torbach i wyrzucać do domowych pojemników na odpadki.

Dawstwo krwi, narządów i tkanek

Pacjenci, którzy otrzymali Zolgensma, nie powinni być dawcami krwi, narządów, tkanek ani komórek do transplantacji.

Podsumowanie

Zolgensma to przełomowa terapia genowa, która oferuje nadzieję dla dzieci z rdzeniowym zanikiem mięśni. Jednorazowe podanie leku może zatrzymać postęp choroby i umożliwić dziecku rozwój umiejętności ruchowych, które w naturalnym przebiegu choroby nie byłyby możliwe do osiągnięcia.

Leczenie wymaga starannego przygotowania, monitorowania i współpracy między zespołem medycznym a opiekunami pacjenta. Wczesne zastosowanie terapii daje najlepsze rezultaty, dlatego tak ważna jest szybka diagnostyka i podjęcie decyzji o leczeniu.

Zamienniki Zolgensma
oraz produkty podobne

LEKsykon wiedzy

Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału

Zolgensma, roztwór do infuzji, 2 × 10^13 genomy wektora/ml
Dostępne opakowania Lek Zolgensma dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania stosowania Zolgensma stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Zolgensma to:
Kategorie
Moc Dawka 2 × 10^13 genomy wektora/ml
Postać roztwór do infuzji
Producent Producentem Zolgensma jest
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)

Charakterystyka Zolgensma

Tabela charakterystyki leku

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Reklama

Cena Zolgensma w aptekach

Ładowanie…

Kod EAN: 5397227701120

Ładowanie…

Kod EAN: 5397227701151

Ładowanie…

Kod EAN: 5397227701083

Ładowanie…

Kod EAN: 5397227701113

Ładowanie…

Kod EAN: 5397227701106

Wskazania stosowania Zolgensma

Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:

Gdzie kupisz najtaniej Zolgensma?

Ładowanie cen…

FAQ

Jak działa Zolgensma w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni?

Zolgensma dostarcza do organizmu dziecka prawidłową kopię genu SMN1, który jest odpowiedzialny za produkcję białka chroniącego neurony ruchowe. Dzięki temu zatrzymuje postęp choroby i umożliwia rozwój umiejętności ruchowych.

Czy Zolgensma podaje się więcej niż raz?

Nie, Zolgensma jest podawany jednorazowo we wlewie dożylnym. Jest to terapia genowa, która ma działać przez całe życie pacjenta.

Dlaczego po podaniu Zolgensma trzeba stosować kortykosteroidy?

Kortykosteroidy (np prednizolon) są stosowane, aby zminimalizować odpowiedź immunologiczną organizmu na wprowadzony wektor wirusowy i zmniejszyć ryzyko powikłań, takich jak uszkodzenie wątroby.

Jakie badania trzeba wykonać przed podaniem Zolgensma?

Przed leczeniem wykonuje się badania przeciwciał przeciwko wirusowi AAV9, badania czynności wątroby, morfologię krwi (w tym liczbę płytek) oraz badanie stężenia troponiny I.

Czy po leczeniu Zolgensma dziecko może być szczepione?

Tak, ale kalendarz szczepień należy dostosować tak, aby szczepienia nie kolidowały z leczeniem kortykosteroidami. Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje nie powinny być podawane podczas stosowania kortykosteroidów.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane Zolgensma?

Najczęściej występuje zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Inne częste działania to: zmniejszenie liczby płytek krwi, wymioty, gorączka i zwiększone stężenie troponiny.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź