Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Kesimpta
Kesimpta to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań, którego głównym składnikiem jest ofatumumab – przeciwciało monoklonalne. Jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego (RMS). Działa poprzez przyłączanie się do specyficznych komórek (limfocytów B) w układzie odpornościowym, które uczestniczą w ataku na komórki nerwowe. Kesimpta usuwa te limfocyty, co pomaga zmniejszyć ryzyko rzutu, łagodzi objawy i spowalnia rozwój choroby.
Skład produktu
Wskazania do stosowania
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Kesimpta – nowoczesne leczenie stwardnienia rozsianego
Kesimpta to lek dostępny wyłącznie na receptę, przeznaczony dla dorosłych pacjentów z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego (RMS). Jest to choroba, w której układ odpornościowy atakuje własny układ nerwowy, prowadząc do nawracających zaostrzeń objawów. Kesimpta działa w sposób ukierunkowany, pomagając kontrolować aktywność choroby potwierdzoną w badaniach klinicznych lub obrazowych.
Skład i postać leku
Kesimpta zawiera substancję czynną o nazwie ofatumumab w dawce 20 mg w każdej ampułko-strzykawce lub wstrzykiwaczu. Ofatumumab to specjalne białko (przeciwciało monoklonalne), które działa w sposób bardzo precyzyjny na określone komórki układu odpornościowego.
Lek dostępny jest w postaci przezroczystego do lekko opalizującego roztworu, bezbarwnego lub lekko brązowawożółtego, gotowego do wstrzyknięcia pod skórę. Każda porcja leku zawiera 0,4 ml roztworu.
Jak działa Kesimpta?
Kesimpta działa poprzez celowane oddziaływanie na limfocyty B – komórki układu odpornościowego, które odgrywają kluczową rolę w rozwoju stwardnienia rozsianego. Substancja czynna leku, ofatumumab, rozpoznaje i wiąże się z białkiem CD20 znajdującym się na powierzchni tych komórek.
Po związaniu się z limfocytami B, lek powoduje ich usunięcie z organizmu. Dzieje się to głównie poprzez mechanizm zwany cytotoksycznością zależną od dopełniacza, czyli naturalny proces, w którym układ odpornościowy niszczy komórki oznaczone przez przeciwciało. Dzięki temu zmniejsza się liczba komórek odpowiedzialnych za uszkadzanie układu nerwowego.
Podskórna droga podania (wstrzyknięcie pod skórę) sprawia, że lek stopniowo uwalnia się i wchłania z tkanki, co umożliwia łagodne i kontrolowane oddziaływanie na limfocyty B.
Dla kogo jest przeznaczony Kesimpta?
Kesimpta jest wskazany dla dorosłych pacjentów z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego (RMS), u których choroba wykazuje aktywność. Aktywność choroby musi być potwierdzona poprzez:
- Badania kliniczne – czyli ocenę objawów przez lekarza.
- Badania obrazowe – takie jak rezonans magnetyczny (MRI), który pokazuje zmiany w mózgu lub rdzeniu kręgowym.
Lek może być stosowany zarówno u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i u tych, którzy wcześniej przyjmowali inne leki modyfikujące przebieg stwardnienia rozsianego.
Jak stosować Kesimpta?
Leczenie produktem Kesimpta powinien rozpocząć lekarz mający doświadczenie w leczeniu chorób neurologicznych. Pierwsze wstrzyknięcie musi być wykonane pod nadzorem przeszkolonego personelu medycznego, jednak kolejne dawki pacjent może samodzielnie podawać sobie w domu po odpowiednim przeszkoleniu.
Schemat dawkowania
Zalecana dawka to 20 mg ofatumumabu podawana we wstrzyknięciu podskórnym według następującego schematu:
- Dawki początkowe: trzy wstrzyknięcia w tygodniach 0., 1. i 2. (czyli w dniu rozpoczęcia leczenia, po tygodniu i po dwóch tygodniach).
- Dawki podtrzymujące: jedno wstrzyknięcie co miesiąc, począwszy od tygodnia 4.
Miejsca wstrzyknięć
Kesimpta podaje się pod skórę w następujących miejscach:
- Brzuch (z wyjątkiem okolicy wokół pępka).
- Udo.
- Zewnętrzna górna część ramienia (jeśli wstrzyknięcie wykonuje inna osoba).
Należy za każdym razem zmieniać miejsce wstrzyknięcia, aby uniknąć podrażnienia skóry.
Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?
Jeśli zapomnisz o wstrzyknięciu, podaj je tak szybko, jak to możliwe – nie czekaj do terminu kolejnej zaplanowanej dawki. Następne dawki podawaj zgodnie z zaplanowanym harmonogramem, zachowując zalecane odstępy czasowe.
Kiedy nie wolno stosować Kesimpta?
Nie wolno stosować leku Kesimpta w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na ofatumumab lub którykolwiek inny składnik leku.
- Ciężkie osłabienie odporności – stan, w którym układ odpornościowy jest znacznie osłabiony.
- Ciężka aktywna infekcja – należy poczekać do czasu jej ustąpienia.
- Znany aktywny nowotwór złośliwy – czynna choroba nowotworowa.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Reakcje związane ze wstrzyknięciem
Po podaniu Kesimpta mogą wystąpić reakcje związane ze wstrzyknięciem, najczęściej w ciągu 24 godzin od wstrzyknięcia, szczególnie po pierwszej dawce. Objawy mogą obejmować:
- Gorączkę.
- Ból głowy.
- Ból mięśni.
- Dreszcze.
- Uczucie zmęczenia.
- Nudności i wymioty.
W większości przypadków objawy są łagodne do umiarkowanych. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje, takie jak wysypka, pokrzywka, duszność czy obrzęk języka, gardła lub krtani. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zakażenia
Kesimpta może zwiększać ryzyko wystąpienia zakażeń, ponieważ zmniejsza liczbę pewnych komórek odpornościowych. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz oceni stan Twojego układu odpornościowego.
Jeśli masz aktywne zakażenie, leczenie Kesimpta powinno być odroczone do czasu jego ustąpienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na:
- Postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) – rzadkie zakażenie wirusowe mózgu. Objawy mogą obejmować problemy z myśleniem, pamięcią, widzeniem, równowagą czy koordynacją ruchów.
- Reaktywację wirusowego zapalenia wątroby typu B – przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadzi badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Szczepienia
Wszystkie szczepienia powinny być podane przed rozpoczęciem leczenia Kesimpta:
- Szczepionki żywe lub żywe atenuowane – co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia.
- Szczepionki inaktywowane – gdy tylko jest to możliwe, co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia.
Nie zaleca się podawania szczepionek żywych podczas leczenia Kesimpta ani po jego zakończeniu, dopóki liczba limfocytów B nie wróci do normy (zwykle trwa to około 24-25 tygodni po zaprzestaniu leczenia).
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas otrzymywania Kesimpta oraz przez 6 miesięcy po ostatnim podaniu leku.
Ciąża
Zaleca się unikanie leczenia Kesimpta w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu. Badania na zwierzętach wykazały, że ofatumumab może przenikać przez łożysko i powodować zmniejszenie liczby limfocytów B u płodu.
Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy ofatumumab przenika do mleka ludzkiego. Lekarz pomoże Ci podjąć decyzję, czy kontynuować karmienie piersią, czy stosować Kesimpta, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Niemowlęta narażone na Kesimpta w okresie prenatalnym
Niemowlętom, których matki były leczone Kesimpta w okresie ciąży, nie należy podawać żywych ani żywych atenuowanych szczepionek przed potwierdzeniem powrotu liczby limfocytów B do normy.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Kesimpta może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Zakażenia górnych dróg oddechowych – takie jak przeziębienie, zapalenie gardła, zapalenie zatok.
- Zakażenia dróg moczowych – zapalenie pęcherza.
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – rumień, obrzęk, swędzenie, ból w miejscu wstrzyknięcia.
- Reakcje związane ze wstrzyknięciem (ogólnoustrojowe) – gorączka, ból głowy, ból mięśni, dreszcze, zmęczenie.
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób)
- Opryszczka jamy ustnej – infekcja wirusowa powodująca pęcherzyki w jamie ustnej.
- Nudności i wymioty – zwykle związane z reakcjami po wstrzyknięciu.
- Zmniejszenie stężenia immunoglobuliny M we krwi – jeden z rodzajów przeciwciał.
Działania niepożądane o nieznanej częstości
- Reakcje nadwrażliwości – mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, duszność, obrzęk naczynioruchowy (np. opuchnięcie języka, gardła), w rzadkich przypadkach anafilaksję.
Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów lub inne niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Skuteczność leczenia
Skuteczność Kesimpta została potwierdzona w dwóch dużych badaniach klinicznych z udziałem prawie 1900 pacjentów z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego. Wyniki pokazały, że Kesimpta w porównaniu z innym lekiem (teryflunomidem):
- Zmniejszył roczny odsetek rzutów choroby o ponad 50% – czyli o połowę zmniejszył liczbę zaostrzeń objawów.
- Zmniejszył ryzyko pogorszenia niesprawności o około 34% – spowolnił postęp choroby.
- Zmniejszył liczbę nowych lub powiększających się zmian w mózgu widocznych w rezonansie magnetycznym o ponad 80% – ograniczył aktywność choroby widoczną w badaniach obrazowych.
Te wyniki pokazują, że Kesimpta jest skutecznym lekiem w kontrolowaniu aktywności stwardnienia rozsianego.
Przechowywanie leku
Kesimpta należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C – 8°C. Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
W razie potrzeby lek może być przechowywany poza lodówką jednorazowo przez okres do 7 dni w temperaturze pokojowej (poniżej 30°C). Jeśli lek nie został zużyty w tym czasie, może być ponownie przechowywany w lodówce przez maksymalnie 7 dni.
Przed wstrzyknięciem należy wyjąć ampułko-strzykawkę lub wstrzykiwacz z lodówki na około 15-30 minut, aby lek osiągnął temperaturę pokojową. Nie należy podgrzewać leku w żaden inny sposób.
Jak przygotować i podać lek?
Kesimpta jest dostępny w postaci gotowej do użycia ampułko-strzykawki lub wstrzykiwacza półautomatycznego. Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania i podania leku znajdziesz w ulotce dla pacjenta dołączonej do opakowania.
Podstawowe zasady
- Przed użyciem sprawdź wzrokowo roztwór przez okienko – nie używaj leku, jeśli zawiera widoczne cząstki lub jest mętny.
- Nie zdejmuj nasadki igły, aż do momentu wykonywania wstrzyknięcia.
- Za każdym razem zmieniaj miejsce wstrzyknięcia.
- Nie wstrzykuj leku w miejsca, gdzie skóra jest zaczerwieniona, posiniaczona, tkliwa, twarda lub pokryta bliznami.
Utylizacja
Zużytą ampułko-strzykawkę lub wstrzykiwacz należy wyrzucić do specjalnego pojemnika na ostre przedmioty. Nie wyrzucaj leku do zwykłego kosza na śmieci. Jeśli nie masz pojemnika na ostre przedmioty, zapytaj farmaceutę, gdzie możesz go uzyskać.
Monitorowanie w trakcie leczenia
W trakcie leczenia Kesimpta lekarz będzie regularnie monitorował Twój stan zdrowia. Ważne jest, aby:
- Zgłaszać lekarzowi wszelkie objawy zakażenia, takie jak gorączka, ból gardła, kaszel.
- Informować lekarza o wszelkich nowych lub nasilających się objawach neurologicznych.
- Regularnie wykonywać zalecone badania laboratoryjne.
- Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Podsumowanie
Kesimpta to nowoczesny lek biologiczny stosowany w leczeniu rzutowych postaci stwardnienia rozsianego. Działa poprzez celowane zmniejszenie liczby limfocytów B, które odgrywają kluczową rolę w rozwoju choroby. Lek jest podawany w formie wstrzyknięć podskórnych, które po odpowiednim przeszkoleniu pacjent może samodzielnie wykonywać w domu.
Badania kliniczne potwierdziły wysoką skuteczność Kesimpta w zmniejszaniu liczby rzutów choroby, spowalnianiu postępu niesprawności oraz ograniczaniu aktywności choroby widocznej w badaniach obrazowych. Jak każdy lek, Kesimpta może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i zgłaszanie wszelkich niepokojących objawów.
Pamiętaj: Kesimpta jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nigdy nie zmieniaj dawkowania ani nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.
Charakterystyka Kesimpta
Tabela charakterystyki leku
| Kesimpta, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Kesimpta dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Kesimpta stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Kesimpta to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Kesimpta jest Novartis |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Kesimpta
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Kesimpta
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Kesimpta jest
firma Novartis
W portfolio producenta Novartis znajduje się więcej produktów:
Kesimpta
roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce • 20 mgDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
1 wstrzyk.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 1 wstrzyk.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak szybko działa Kesimpta?
Kesimpta działa bardzo szybko – już po dwóch tygodniach od rozpoczęcia leczenia u większości pacjentów następuje znaczące zmniejszenie liczby limfocytów B. Pełny efekt terapeutyczny rozwija się w ciągu pierwszych 12 tygodni leczenia.
Czy Kesimpta można podawać samodzielnie w domu?
Tak, po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny pacjent może samodzielnie podawać sobie Kesimpta w domu. Pierwsze wstrzyknięcie musi być wykonane pod nadzorem przeszkolonego personelu medycznego.
Jak długo trwa leczenie Kesimpta?
Leczenie Kesimpta jest długoterminowe i kontynuowane tak długo, jak przynosi korzyści pacjentowi. Decyzję o kontynuacji lub zakończeniu leczenia podejmuje lekarz prowadzący na podstawie oceny stanu pacjenta.
Czy podczas leczenia Kesimpta można się szczepić?
Wszystkie szczepienia powinny być wykonane przed rozpoczęciem leczenia. Szczepionki żywe należy podać co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, a szczepionki inaktywowane – co najmniej 2 tygodnie wcześniej. Podczas leczenia i przez około 25 tygodni po jego zakończeniu nie zaleca się szczepień szczepionkami żywymi.
Jakie są najczęstsze działania niepożądane Kesimpta?
Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych (przeziębienie, zapalenie gardła), zakażenia dróg moczowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie) oraz reakcje ogólnoustrojowe po wstrzyknięciu (gorączka, ból głowy, ból mięśni), szczególnie po pierwszej dawce.
Co zrobić jeśli pojawi się gorączka po wstrzyknięciu Kesimpta?
Gorączka po wstrzyknięciu jest częstą reakcją, szczególnie po pierwszej dawce. Zwykle jest łagodna do umiarkowana i ustępuje samoistnie. Można zastosować leczenie objawowe (np. paracetamol). Jeśli gorączka jest wysoka, utrzymuje się długo lub towarzyszy jej duszność czy obrzęk, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Porady
Z odpowiedzią farmaceuty
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Specjalne populacje pacjentów
Kesimpta może być stosowany u dorosłych pacjentów z rzutowymi postaciami stwardnienia rozsianego. Nie przeprowadzono badań dotyczących pacjentów powyżej 55. roku życia, jednak na podstawie dostępnych danych modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Podobnie, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby również nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania.
Monitorowanie objawów PML
Pacjenci leczeni Kesimptą powinni być monitorowani pod kątem objawów postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), rzadkiego wirusowego zakażenia mózgu. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów sugerujących PML, leczenie należy wstrzymać do czasu ich wykluczenia.
Zalecenia dotyczące szczepień
Przed rozpoczęciem leczenia Kesimptą należy przeprowadzić szczepienia:
- Szczepionki żywe: co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia.
- Szczepionki inaktywowane: przynajmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia.
Podawanie szczepionek żywych w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu nie jest zalecane do czasu, aż liczba limfocytów B wróci do normy.
Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B
Przed rozpoczęciem leczenia Kesimptą należy przeprowadzić badania przesiewowe w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B. Pacjenci z dodatnim wynikiem powinni być monitorowani w celu zapobieżenia reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Dawkowanie i sposób podawania
Pierwsze wstrzyknięcie Kesimpty powinno być wykonane pod nadzorem przeszkolonego personelu medycznego. Lek jest podawany podskórnie, a pacjent może samodzielnie wykonywać kolejne wstrzyknięcia po odpowiednim przeszkoleniu.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania Kesimpty zaleca się monitorowanie pacjenta pod kątem objawów działań niepożądanych oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego, jeśli zajdzie taka potrzeba.
Nie daj się jesieni
