Popularne

Wybierz wariant produktu
Apidra to lek przeciwcukrzycowy, którego głównym składnikiem jest insulina glulizynowa. Jest stosowany w celu obniżenia poziomu cukru we krwi u osób cierpiących na cukrzycę. Lek działa poprzez uzupełnianie braku insuliny, hormonu kluczowego dla regulacji poziomu cukru we krwi. Apidra zaczyna działać w ciągu 10-20 minut po podaniu, a jej działanie utrzymuje się przez około 4 godziny.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Apidra to nowoczesny lek insulinowy przeznaczony dla osób chorujących na cukrzycę, które wymagają leczenia insuliną. Produkt zawiera insulinę glulizynową – specjalnie opracowany odpowiednik naturalnej insuliny ludzkiej, który działa wyjątkowo szybko. Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek insuliny glulizynowej, co odpowiada 3,49 mg substancji czynnej.
Insulina glulizynowa została wytworzona przy użyciu zaawansowanych metod biotechnologicznych – powstaje w bakteriach Escherichia coli dzięki technologii rekombinacji DNA. Jest to bezbarwny, przezroczysty roztwór wodny, gotowy do wstrzykiwania.
Lek jest przeznaczony dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 6 lat z cukrzycą wymagającą leczenia insuliną. Może być stosowany zarówno w cukrzycy typu 1, jak i typu 2.
Apidra należy do grupy szybko działających insulin. Jej główną zaletą jest wyjątkowo szybki początek działania – efekt hipoglikemizujący (obniżający poziom cukru we krwi) pojawia się już po 10-20 minutach od wstrzyknięcia. To znacznie szybciej niż w przypadku zwykłej insuliny ludzkiej.
Mechanizm działania insuliny glulizynowej polega na:
Apidra charakteryzuje się krótszym czasem działania niż zwykła insulina ludzka – jej efekt kończy się około 2 godziny wcześniej. Dzięki temu lepiej naśladuje naturalną odpowiedź organizmu na posiłek i pozwala na precyzyjniejszą kontrolę poziomu cukru po jedzeniu.
Dawkowanie leku musi być ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Apidra stosuje się w schematach leczenia łącznie z insuliną o umiarkowanym i długim czasie działania lub z analogami insuliny podstawowej. Można go również łączyć z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Apidra należy podawać krótko (0-15 minut) przed posiłkiem lub bezpośrednio po posiłku. Ta elastyczność w czasie podania jest jedną z głównych zalet tego leku – w przeciwieństwie do zwykłej insuliny ludzkiej, nie trzeba wstrzykiwać jej na pół godziny przed jedzeniem.
Lek można podawać na kilka sposobów:
Najszybsze wchłanianie występuje po wstrzyknięciu w powłoki brzuszne – jest ono nieco szybsze niż po podaniu w udo. Wstrzyknięcie w mięsień naramienny daje wyniki pośrednie. Po wstrzyknięciu nie należy masować miejsca iniekcji.
U osób z problemami nerkowym insulina glulizynowa zachowuje swoje właściwości działania. Jednak zapotrzebowanie na insulinę może być obniżone, dlatego konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie poziomu cukru i dostosowanie dawek przez lekarza.
U pacjentów z niewydolnością wątroby zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone ze względu na osłabioną zdolność wątroby do wytwarzania glukozy i wolniejszy metabolizm insuliny.
U starszych osób, szczególnie z osłabioną czynnością nerek, może być konieczne zmniejszenie dawek insuliny.
Lek może być stosowany u dzieci od 6 lat. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6. roku życia. Badania wykazały, że u dzieci i młodzieży insulina glulizynowa działa podobnie jak u dorosłych – wchłania się szybko i skutecznie kontroluje poziom cukru po posiłkach.
Istnieją sytuacje, w których bezwzględnie nie wolno stosować tego leku:
Zmiana rodzaju insuliny, jej mocy, marki lub sposobu wytwarzania powinna zawsze odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza. Może to wymagać zmiany dawkowania oraz konieczności częstszego monitorowania poziomu cukru.
Jest to najczęstsze działanie niepożądane leczenia insuliną. Do objawów hipoglikemii należą:
Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty świadomości, drgawek, a nawet trwałego uszkodzenia mózgu lub zgonu. Dlatego tak ważne jest, aby osoby z cukrzycą zawsze miały przy sobie kilka kostek cukru, słodycze lub słodki sok owocowy.
Ryzyko hipoglikemii zwiększa się w przypadku:
Stosowanie niewłaściwych dawek lub przerwanie leczenia może prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej – groźnych powikłań, które mogą być śmiertelne. Szczególnie dotyczy to osób z cukrzycą typu 1.
Osoby stosujące ciągłą infuzję podskórną muszą być odpowiednio przeszkolone. Awaria pompy lub zestawu do infuzji może szybko prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej. Pacjenci muszą zawsze posiadać alternatywny sposób podawania insuliny na wypadek awarii pompy.
Hipoglikemia lub hiperglikemia mogą zaburzyć zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Ma to szczególne znaczenie podczas prowadzenia samochodu czy obsługiwania maszyn. Pacjenci powinni podejmować odpowiednie środki ostrożności, aby uniknąć hipoglikemii w tych sytuacjach.
Wiele substancji może wpływać na metabolizm glukozy i działanie insuliny. Podczas ich stosowania może być konieczna modyfikacja dawkowania insuliny glulizynowej.
Następujące leki mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii:
Następujące leki mogą osłabiać działanie insuliny:
Leki beta-adrenolityczne, klonidyna, sole litu i alkohol mogą zarówno nasilać, jak i osłabiać działanie insuliny. Dodatkowo leki sympatykolityczne mogą zmniejszać lub całkowicie maskować objawy ostrzegawcze hipoglikemii.
Jednoczesne stosowanie insuliny z pioglitazonem może zwiększać ryzyko niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Należy obserwować pacjentów pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków.
Dane dotyczące stosowania insuliny glulizynowej u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały różnic między insuliną glulizynową a insuliną ludzką. Bardzo ważne jest utrzymanie dobrej kontroli poziomu cukru przez cały okres ciąży.
Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży:
Nie wiadomo, czy insulina glulizynowa przenika do mleka kobiecego. Insulina zwykle nie dostaje się do mleka i nie wchłania się po podaniu doustnym, więc nie stanowi zagrożenia dla dziecka. U kobiet karmiących piersią może być konieczne dostosowanie dawkowania insuliny i diety.
Hipoglikemia – najczęstsze działanie niepożądane. Może wystąpić przy podaniu zbyt dużej dawki insuliny w stosunku do zapotrzebowania. Objawy pojawiają się zwykle nagle i obejmują zimne poty, blade skóry, drżenie, trudności z koncentracją, zawroty głowy, nadmierny głód i kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty świadomości lub drgawek.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – mogą obejmować zaczerwienienie, obrzęk i swędzenie. Są zwykle przemijające i ustępują w trakcie dalszego leczenia.
Miejscowe reakcje nadwrażliwości – podobne do reakcji w miejscu wstrzyknięcia.
Lipodystrofia – zmiany w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia. Można ich uniknąć, regularnie zmieniając miejsca podawania insuliny w obrębie danego obszaru.
Ogólne reakcje nadwrażliwości – mogą obejmować pokrzywkę, ucisk w klatce piersiowej, duszność i świąd. Ciężkie przypadki anafilaksji mogą stanowić zagrożenie dla życia.
Hiperglikemia – może wystąpić podczas stosowania w pompie insulinowej, szczególnie w przypadku błędów obsługi lub awarii pompy. Może prowadzić do kwasicy ketonowej.
Przyjęcie nadmiernej dawki insuliny może prowadzić do hipoglikemii. Nie ma dokładnych danych dotyczących przedawkowania insuliny glulizynowej, ale hipoglikemia może rozwijać się stopniowo.
Łagodną hipoglikemię można leczyć, podając doustnie węglowodany lub słodkie pokarmy. Dlatego osoby z cukrzycą powinny zawsze mieć przy sobie kilka kostek cukru, słodycze, herbatniki lub słodki sok owocowy.
Ciężka hipoglikemia z utratą świadomości wymaga:
Jeśli pacjent nie zareaguje na glukagon w ciągu 10-15 minut, należy podać glukozę. Po odzyskaniu przytomności zaleca się doustne podawanie węglowodanów, aby uniknąć nawrotu hipoglikemii. Po ciężkiej hipoglikemii pacjent powinien być monitorowany w warunkach szpitalnych.
Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C. Nie zamrażać. Chronić przed bezpośrednim kontaktem z zamrażalnikiem. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Produkt może być przechowywany maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C, z daleka od bezpośredniego źródła ciepła lub światła. Wstrzykiwaczy będących w użyciu nie wolno przechowywać w lodówce. Zaleca się zanotowanie daty pierwszego użycia na opakowaniu.
Apidra zawiera metakrezol, który może powodować reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.
Przed każdym wstrzyknięciem należy zawsze sprawdzić etykietę insuliny, aby uniknąć pomyłkowego podania niewłaściwego rodzaju insuliny. Roztwór można stosować tylko wtedy, gdy jest przezroczysty, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząstek stałych.
Nie wolno mieszać Apidry z innymi insulinami (z wyjątkiem ludzkiej insuliny izofanowej NPH) ani z innymi produktami leczniczymi. Podczas stosowania w pompie insulinowej nie wolno go mieszać z żadnymi innymi lekami.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Apidra, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Apidra dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Apidra stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Apidra to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Apidra jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Apidra zaczyna działać bardzo szybko – efekt hipoglikemizujący pojawia się już po 10-20 minutach od wstrzyknięcia podskórnego. To znacznie szybciej niż zwykła insulina ludzka.
Apidra należy podawać krótko, czyli 0-15 minut przed posiłkiem lub bezpośrednio po posiłku. Ta elastyczność w czasie podania jest jedną z głównych zalet tego leku.
Tak, Apidra może być stosowana u dzieci od 6. roku życia oraz u młodzieży. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
Objawy hipoglikemii obejmują zimne poty, bladą skórę, drżenie, trudności z koncentracją, zawroty głowy, nadmierny głód, kołatanie serca i nudności. W ciężkich przypadkach może dojść do utraty świadomości.
Po pierwszym użyciu wstrzykiwacz z Apidra można przechowywać maksymalnie 4 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C, z daleka od bezpośredniego źródła ciepła lub światła. Nie wolno przechowywać go w lodówce.
Apidra można mieszać tylko z ludzką insuliną izofanową (NPH). Nie wolno mieszać jej z innymi rodzajami insulin ani lekami. Wstrzyknięcie należy wykonać natychmiast po wymieszaniu.
Przedawkowanie prowadzi do hipoglikemii. Łagodną hipoglikemię można leczyć podając doustnie węglowodany lub słodkie pokarmy. W ciężkich przypadkach z utratą przytomności konieczne jest podanie glukagonu lub dożylne podanie glukozy przez personel medyczny.

Nie daj się jesieni