Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Amlozek to lek, którego głównym składnikiem jest amlodypina. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Działa poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi, a tym samym obniża ciśnienie tętnicze. W przypadku choroby niedokrwiennej serca, lek ten zwiększa ilość dostarczanego do serca tlenu, co pomaga zapobiegać bólom w klatce piersiowej.
Ulotka Amlozek dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Amlozek – skuteczny lek na nadciśnienie i dławicę piersiową
Amlozek to produkt leczniczy dostępny w postaci tabletek zawierających 10 mg amlodypiny. Jest to lek na receptę, który należy do grupy antagonistów wapnia – substancji pomagających kontrolować ciśnienie tętnicze krwi oraz łagodzić objawy związane z chorobami serca. Amlodypina, będąca głównym składnikiem leku, działa przez blokowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia.
W jakich przypadkach stosuje się Amlozek?
Amlozek jest przepisywany w trzech głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego – przewlekłego stanu, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest stale podwyższone. Regularne przyjmowanie leku pomaga utrzymać ciśnienie na odpowiednim poziomie przez całą dobę.
Po drugie, lek jest skuteczny w leczeniu przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Dławica piersiowa to ból w klatce piersiowej wywołany niedostatecznym dopływem krwi do mięśnia sercowego, najczęściej podczas wysiłku fizycznego lub stresu. Amlozek pomaga wydłużyć czas możliwego do wykonania wysiłku oraz zmniejsza częstość występowania napadów bólowych.
Po trzecie, preparat jest wskazany w leczeniu naczynioskurczowej dławicy piersiowej, znanej również jako dławica Prinzmetala. Jest to rzadsza forma dławicy, w której ból powstaje w wyniku skurczu tętnic wieńcowych, często w spoczynku. Amlozek rozszerza te naczynia, poprawiając dopływ krwi do serca.
Jak działa Amlozek?
Mechanizm działania Amlozeku opiera się na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśniowych naczyń krwionośnych i serca. Wapń jest niezbędny do skurczu mięśni, więc jego blokada powoduje rozluźnienie mięśni gładkich w ścianach naczyń krwionośnych. Efektem jest rozszerzenie naczyń, co obniża opór, jaki musi pokonać serce pompując krew.
W przypadku nadciśnienia tętniczego Amlozek działa głównie przez rozszerzanie małych tętniczek w całym organizmie, co prowadzi do obniżenia całkowitego oporu obwodowego. Dzięki temu serce nie musi pracować tak intensywnie, a ciśnienie krwi spada do bezpieczniejszego poziomu.
W leczeniu dławicy piersiowej lek działa dwutorowo. Z jednej strony zmniejsza obciążenie serca, redukując opór naczyniowy, co przekłada się na mniejsze zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Z drugiej strony rozszerza tętnice wieńcowe – naczynia dostarczające krew bezpośrednio do mięśnia sercowego – co poprawia jego ukrwienie i zmniejsza niedotlenienie.
Ważną zaletą Amlozeku jest powolny początek działania, co oznacza, że ciśnienie nie spada gwałtownie, lecz stopniowo i kontrolowanie. Dodatkowo, długi okres działania leku (35-50 godzin) pozwala na wygodne dawkowanie – wystarczy jedna tabletka dziennie, aby utrzymać stabilny efekt terapeutyczny przez całą dobę.
Jak prawidłowo stosować Amlozek?
Amlozek przyjmuje się doustnie, niezależnie od posiłków. Standardowa dawka początkowa dla dorosłych wynosi zazwyczaj 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji organizmu lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnej, która wynosi 10 mg na dobę. Tabletki można dzielić wzdłuż linii podziału, co ułatwia dostosowanie dawki.
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas zwiększania dawki, ponieważ organizm osób starszych może inaczej metabolizować lek. Leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej skutecznej dawki.
W przypadku osób z zaburzeniami czynności wątroby również zaleca się rozpoczęcie od najmniejszej dawki i stopniowe jej zwiększanie pod ścisłą kontrolą lekarza. Wątroba jest głównym narządem odpowiedzialnym za przetwarzanie amlodypiny, więc jej niewydolność może wydłużyć czas działania leku w organizmie.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować standardowe dawkowanie, ponieważ stopień niewydolności nerek nie wpływa znacząco na stężenie leku we krwi. Amlodypina nie jest również usuwana z organizmu podczas dializy.
Dla dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Po czterech tygodniach, jeśli efekt jest niewystarczający, dawkę można zwiększyć do 5 mg na dobę. Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 5 mg u młodych pacjentów. U dzieci poniżej 6 roku życia brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
Kiedy nie wolno stosować Amlozeku?
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie Amlozeku jest bezwzględnie przeciwwskazane. Przede wszystkim dotyczy to osób z nadwrażliwością na amlodypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek składnik preparatu. Reakcje alergiczne mogą być poważne i wymagają natychmiastowego zaprzestania przyjmowania leku.
Lek nie może być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, ponieważ jego działanie obniżające ciśnienie mogłoby pogorszyć stan chorego. Podobnie, osoby znajdujące się we wstrząsie, w tym wstrząsie kardiogennym (spowodowanym niewydolnością serca), nie powinny przyjmować tego preparatu.
Kolejnym przeciwwskazaniem jest zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, na przykład ciężka stenoza aortalna. W takich przypadkach rozszerzenie naczyń obwodowych może prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia.
Wreszcie, Amlozek jest przeciwwskazany u pacjentów z hemodymicznie niestabilną niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego, ponieważ może zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia Amlozekiem oraz w jego trakcie należy pamiętać o kilku istotnych kwestiach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca. Badania wykazały, że u osób z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV według klasyfikacji NYHA) stosowanie amlodypiny może zwiększać częstość występowania obrzęku płuc. Leki z grupy antagonistów wapnia mogą również podwyższać ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u tej grupy chorych.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby okres działania amlodypiny ulega wydłużeniu, a jej stężenie we krwi wzrasta. Dlatego leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a jej zwiększanie powinno odbywać się stopniowo i pod ścisłą kontrolą medyczną.
Pacjenci w podeszłym wieku również wymagają szczególnej uwagi podczas modyfikacji dawkowania. Z wiekiem zmniejsza się szybkość eliminacji leku z organizmu, co może prowadzić do jego kumulacji.
Warto wiedzieć, że Amlozek zawiera bardzo małą ilość sodu (mniej niż 1 mmol na tabletkę), co czyni go bezpiecznym dla osób na diecie niskosodowej.
Interakcje z innymi lekami i substancjami
Amlozek może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co należy uwzględnić podczas planowania terapii. Silne inhibitory enzymu CYP3A4 – takie jak niektóre leki przeciwgrzybicze (azole), antybiotyki z grupy makrolidów (erytromycyna, klarytromycyna) czy leki przeciw HIV – mogą znacząco zwiększać stężenie amlodypiny we krwi. Może to nasilić działanie obniżające ciśnienie i wymagać dostosowania dawki.
Z kolei induktory CYP3A4, na przykład ryfampicyna czy ziele dziurawca, mogą zmniejszać stężenie amlodypiny, osłabiając jej działanie. W takich przypadkach konieczne może być zwiększenie dawki lub częstsze monitorowanie ciśnienia.
Nie zaleca się spożywania grejpfrutów ani soku grejpfrutowego podczas przyjmowania Amlozeku, ponieważ mogą one zwiększać biodostępność leku, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia.
Amlozek może wpływać na stężenie niektórych innych leków. U pacjentów przyjmujących takrolimus (lek immunosupresyjny stosowany po przeszczepach) istnieje ryzyko zwiększenia jego stężenia we krwi, co wymaga regularnego monitorowania. Podobnie, u osób stosujących cyklosporynę po przeszczepie nerki może dochodzić do wzrostu jej stężenia.
Jednoczesne stosowanie Amlozeku i symwastatyny (leku obniżającego cholesterol) w dużych dawkach może znacząco zwiększać narażenie na symwastatynę. U pacjentów przyjmujących amlodypinę dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.
Działanie obniżające ciśnienie Amlozeku sumuje się z działaniem innych leków przeciwnadciśnieniowych, co może być zaletą w terapii skojarzonej, ale wymaga odpowiedniego nadzoru medycznego.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Bezpieczeństwo stosowania Amlozeku u kobiet w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Badania na zwierzętach wykazały potencjalnie szkodliwy wpływ na rozród przy zastosowaniu dużych dawek. W ciąży lek może być stosowany jedynie wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Decyzję o kontynuowaniu lub rozpoczęciu terapii powinien podjąć lekarz po dokładnej analizie sytuacji klinicznej.
Podczas karmienia piersią amlodypina przenika do mleka matki. Szacuje się, że niemowlę karmione piersią może otrzymywać od 3% do maksymalnie 15% dawki przyjmowanej przez matkę. Wpływ tego na organizm dziecka nie jest do końca poznany. Dlatego decyzja o kontynuowaniu karmienia piersią lub leczenia Amlozekiem powinna uwzględniać zarówno korzyści z karmienia naturalnego dla dziecka, jak i znaczenie terapii dla zdrowia matki.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Amlozek może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich pacjentów one wystąpią. Najczęściej obserwowane objawy to:
Bardzo częste i częste działania niepożądane
Obrzęki – szczególnie w okolicy kostek – należą do bardzo częstych działań niepożądanych. Występują u ponad 1 na 10 osób przyjmujących lek. Inne częste objawy (występujące u 1-10 na 100 pacjentów) obejmują:
- Senność i uczucie zmęczenia.
- Zawroty głowy i bóle głowy, zwłaszcza na początku leczenia.
- Kołatanie serca – uczucie przyspieszonych lub nieregularnych uderzeń serca.
- Nagłe zaczerwienienie, szczególnie twarzy i szyi.
- Dolegliwości żołądkowo-jelitowe: ból brzucha, nudności, niestrawność, zmiany rytmu wypróżnień.
- Duszność.
- Osłabienie organizmu.
Niezbyt częste działania niepożądane
U 1-10 na 1000 pacjentów mogą wystąpić:
- Zaburzenia nastroju, w tym depresja, lęk, bezsenność lub splątanie.
- Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, niedoczulica lub mrowienie.
- Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie, oraz szum uszny.
- Zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia (wolne bicie serca), tachykardia komorowa lub migotanie przedsionków.
- Obniżenie ciśnienia tętniczego.
- Kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa.
- Suchość w jamie ustnej, wymioty.
- Zmiany skórne: łysienie, plamica, odbarwienia, wzmożona potliwość, świąd, wysypka.
- Bóle mięśni, stawów lub pleców, kurcze mięśni.
- Zaburzenia mikcji, częstsze oddawanie moczu, również w nocy.
- Impotencja, powiększenie piersi u mężczyzn.
- Ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie.
- Zmiany masy ciała.
Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane
Rzadko (u 1-10 na 10 000 osób) mogą wystąpić wzmożone napięcie lub neuropatia obwodowa. Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000) zgłaszano:
- Zaburzenia krwi: leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), małopłytkowość.
- Reakcje alergiczne.
- Hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi).
- Zawał mięśnia sercowego.
- Zapalenie naczyń krwionośnych.
- Zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł.
- Zapalenie wątroby, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
- Ciężkie reakcje skórne: obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego.
- Zespół pozapiramidowy.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem. Jeśli zauważysz działania niepożądane niewymienione w tej informacji, również zgłoś je swojemu lekarzowi lub farmaceucie.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie Amlozeku może prowadzić do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych i odruchowego przyspieszenia akcji serca. Głównym objawem jest zwykle poważne i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, a w skrajnych przypadkach – do zgonu.
Rzadko, z opóźnieniem do 24-48 godzin po przyjęciu zbyt dużej dawki, może wystąpić obrzęk płuc niezwiązany z niewydolnością serca. Stan ten wymaga wspomagania oddychania.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pomoc medyczną. Leczenie polega na aktywnym podtrzymywaniu czynności układu sercowo-naczyniowego, monitorowaniu pracy serca i oddychania, uniesieniu kończyn dolnych oraz kontrolowaniu objętości płynów w organizmie. W niektórych przypadkach stosuje się leki zwężające naczynia krwionośne lub dożylnie podawany glukonian wapnia. Płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego mogą być pomocne, jeśli zostaną zastosowane odpowiednio wcześnie. Dializa najprawdopodobniej nie przyniesie korzyści, ponieważ amlodypina silnie wiąże się z białkami krwi.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Amlozek może w niewielkim lub umiarkowanym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli podczas stosowania leku odczuwasz zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie lub nudności, Twoja zdolność reagowania może być osłabiona. Szczególną ostrożność należy zachować na początku leczenia, gdy organizm dopiero przyzwyczaja się do działania leku. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem przed podjęciem czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
Przechowywanie leku
Amlozek należy przechowywać w suchym miejscu, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią. Lek powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 4 lata od daty produkcji.
Niewykorzystane resztki produktu lub jego opakowanie należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji leków. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do kosza na śmieci – zapytaj farmaceutę, jak pozbyć się leków, których już nie potrzebujesz.
Skład i postać farmaceutyczna
Każda tabletka Amlozek zawiera 10 mg amlodypiny w postaci bezylanu amlodypiny jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian.
Tabletki są białe, z wytłoczoną liczbą 10 po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie, co umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe części. Lek jest dostępny w blistrach zawierających 30 lub 60 tabletek.
Zamienniki Amlozek
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Amlozek, tabletki, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Amlozek dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Amlozek stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Amlozek to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Amlozek jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Amlozek są Aldan, Adipine, Agen 10, Tenox i Vilpin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Amlozek
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Amlozek w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Amlozek
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Amlozek?
FAQ
Jak długo działa Amlozek po zażyciu?
Amlozek charakteryzuje się długim czasem działania – jego okres półtrwania wynosi 35-50 godzin. Oznacza to, że jedna tabletka zapewnia stabilny efekt terapeutyczny przez całą dobę, dlatego wystarczy przyjmować lek raz dziennie.
Czy Amlozek można łączyć z innymi lekami na nadciśnienie?
Tak, Amlozek może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak leki moczopędne, beta-blokery czy inhibitory konwertazy angiotensyny. Jednak zawsze należy to robić pod kontrolą lekarza, ponieważ działanie obniżające ciśnienie może się sumować.
Czy podczas przyjmowania Amlozeku można pić alkohol?
Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi, co może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń. Należy ograniczyć spożycie alkoholu i skonsultować się z lekarzem na temat bezpiecznych ilości.
Po jakim czasie Amlozek zaczyna obniżać ciśnienie?
Maksymalne stężenie leku we krwi występuje 6-12 godzin po przyjęciu tabletki. Amlozek charakteryzuje się powolnym początkiem działania, co oznacza, że ciśnienie obniża się stopniowo, bez gwałtownych skoków. Pełny efekt terapeutyczny może być widoczny po kilku dniach regularnego stosowania.
Czy Amlozek powoduje uzależnienie?
Nie, Amlozek nie powoduje uzależnienia fizycznego ani psychicznego. Jest to lek, który działa na zasadzie blokowania kanałów wapniowych, a nie wpływa na ośrodkowy układ nerwowy w sposób prowadzący do uzależnienia.
Co zrobić, jeśli zapomnę przyjąć dawki Amlozeku?
Jeśli zapomnisz przyjąć dawki, weź ją jak najszybciej, gdy tylko o tym pamiętasz. Jednak jeśli zbliża się pora na następną dawkę, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj przyjmowanie leku zgodnie z planem. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą tabletkę.
Nie daj się jesieni
