Popularne

Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny w formie tabletek do rozpuszczania w jamie ustnej. Jego głównym składnikiem jest olanzapina. Zalecany jest do leczenia schizofrenii, objawiającej się halucynacjami, fałszywymi przekonaniami czy nadmierną podejrzliwością, oraz w stanach manii, charakteryzujących się pobudzeniem czy euforią. Lek ten jest szczególnie skuteczny w zapobieganiu nawrotom tych objawów u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy dobrze zareagowali na wcześniejsze leczenie olanzapiną.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Olanzapine Aurovitas to lek przeciwpsychotyczny dostępny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o mocy 20 mg. Substancją czynną produktu jest olanzapina, która należy do grupy leków wpływających na funkcjonowanie układu nerwowego. Każda tabletka ma charakterystyczną żółtą barwę, okrągły kształt i wytłoczone oznaczenie „C” po jednej stronie oraz „54″ po drugiej stronie.
Szczególną zaletą tej postaci leku jest sposób jego stosowania – tabletka rozpuszcza się szybko w jamie ustnej, co ułatwia przyjmowanie leku osobom, które mają trudności z połykaniem zwykłych tabletek. Można ją również rozpuścić w pełnej szklance wody, soku pomarańczowego, soku jabłkowego, mleka lub kawy bezpośrednio przed podaniem.
Uwaga: Produkt zawiera aspartam (2,00 mg w każdej tabletce 20 mg), który jest źródłem fenyloalaniny. Może być szkodliwy dla osób z rzadką chorobą genetyczną zwaną fenyloketonurią.
Olanzapine Aurovitas jest wskazana w leczeniu kilku istotnych schorzeń psychiatrycznych u osób dorosłych:
Lek jest skuteczny w leczeniu schizofrenii – choroby psychicznej, w której mogą występować zaburzenia myślenia, postrzegania rzeczywistości oraz zachowania. U osób, które dobrze zareagowały na początkowe leczenie, olanzapina może być stosowana długotrwale jako terapia podtrzymująca, aby zapobiec powrotowi objawów choroby.
Olanzapina jest stosowana w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii – stanów charakteryzujących się podniesionym nastrojem, nadmierną aktywnością, zmniejszoną potrzebą snu oraz przyspieszonymi myślami. U pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie epizodu manii, lek może być kontynuowany w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej.
Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, w zależności od schorzenia i odpowiedzi organizmu na leczenie. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.
Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. W zależności od stanu zdrowia, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować stopniowo, nie częściej niż co 24 godziny, po ponownej ocenie stanu pacjenta.
W epizodzie manii leczenie najczęściej rozpoczyna się od dawki 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami. W zapobieganiu nawrotom choroby zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę.
Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko się rozpuszcza w ślinie i można ją łatwo połknąć. Ze względu na delikatną strukturę tablety, należy ją zażywać bezpośrednio po otwarciu blistra. Alternatywnie, można rozpuścić tabletkę w pełnej szklance odpowiedniego napoju bezpośrednio przed podaniem.
Osoby starsze (65 lat i więcej): U osób w podeszłym wieku lekarz może rozważyć mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg na dobę.
Osoby z problemami z wątrobą lub nerkami: U tych pacjentów również może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki początkowej wynoszącej 5 mg.
Osoby palące tytoń: Palenie może wpływać na sposób, w jaki organizm przetwarza lek, dlatego lekarz może potrzebować dostosować dawkowanie.
Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania tego leku u osób poniżej 18 roku życia.
Ważne: Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie przyjmowania leku może wywołać nieprzyjemne objawy, takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie, niepokój, nudności lub wymioty. Jeśli planowane jest zakończenie terapii, lekarz zaleci stopniowe zmniejszanie dawki.
Olanzapine Aurovitas nie może być stosowana w następujących sytuacjach:
Przed rozpoczęciem leczenia należy koniecznie poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach oraz przyjmowanych lekach.
Poprawa może nastąpić stopniowo: Po rozpoczęciu leczenia lekami przeciwpsychotycznymi poprawa stanu może nastąpić dopiero po kilku dniach lub tygodniach. W tym czasie pacjent powinien pozostawać pod ścisłą opieką lekarską.
Osoby starsze z otępieniem: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u starszych pacjentów z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zgonu oraz zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) w tej grupie pacjentów.
Choroba Parkinsona: Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych lekami dopaminergicznymi, ponieważ może to nasilić objawy choroby i wywołać omamy.
Złośliwy zespół neuroleptyczny: Rzadko może wystąpić poważny stan zagrażający życiu, objawiający się bardzo wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości oraz niestabilnością układu nerwowego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Hiperglikemia i cukrzyca: Podczas leczenia może wystąpić podwyższony poziom cukru we krwi lub rozwinąć się cukrzyca. Objawy mogą obejmować nadmierne pragnienie, częste oddawanie moczu, nadmierne łaknienie i osłabienie. Pacjenci z cukrzycą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju powinni regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi.
Zwiększenie masy ciała: Podczas leczenia może wystąpić znaczące zwiększenie masy ciała. Lekarz będzie regularnie kontrolować wagę pacjenta – przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał.
Zmiany poziomu tłuszczów we krwi: Olanzapina może powodować niepożądane zmiany stężenia cholesterolu i triglicerydów. Pacjenci, szczególnie ci z zaburzeniami przemiany lipidów, powinni regularnie wykonywać badania kontrolne.
Olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dopóki nie poznają swojej reakcji na lek.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i produktach ziołowych.
Fluwoksamina i cyprofloksacyna: Te leki mogą zwiększać stężenie olanzapiny we krwi. Lekarz może potrzebować zmniejszyć dawkę olanzapiny.
Karbamazepina: Może zmniejszać stężenie olanzapiny we krwi. Może być konieczne zwiększenie dawki olanzapiny.
Węgiel aktywny: Zmniejsza wchłanianie olanzapiny. Należy go przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po olanzapinie.
Należy poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży. Doświadczenie związane ze stosowaniem olanzapiny u kobiet w ciąży jest ograniczone. Lek może być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.
Ważna informacja: Noworodki, których matki przyjmowały leki przeciwpsychotyczne (w tym olanzapinę) w trzecim trymestrze ciąży, mogą być narażone na działania niepożądane po porodzie, takie jak zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, senność, trudności w oddychaniu lub karmieniu. Dlatego noworodki wymagają starannego monitorowania.
Olanzapina przenika do mleka kobiecego. Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania tego leku. Należy omówić z lekarzem najlepsze opcje karmienia dziecka.
Jak każdy lek, Olanzapine Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne: Jeśli wystąpi którykolwiek z poważnych objawów, szczególnie wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości, problemy z oddychaniem lub objawy alergiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić następujące objawy:
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, wezwać pogotowie ratunkowe lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Nie ma specyficznej odtrutki na olanzapinę, dlatego leczenie będzie objawowe i wspierające.
Nie należy wywoływać wymiotów. Należy zabrać ze sobą to opakowanie leku lub ulotkę informacyjną, aby personel medyczny wiedział, jaki lek został przyjęty.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Olanzapine Aurovitas, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, 20 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Olanzapine Aurovitas dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Olanzapine Aurovitas stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Olanzapine Aurovitas to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 20 mg |
| Postać | tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej |
| Producent | Producentem Olanzapine Aurovitas jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Poprawa stanu klinicznego może nastąpić stopniowo po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia leczenia. W tym czasie pacjent powinien pozostawać pod ścisłą opieką lekarską i nie przerywać terapii samodzielnie.
Nie zaleca się picia alkoholu podczas leczenia olanzapiną, ponieważ może to nasilić działanie uspokajające leku i zwiększyć ryzyko senności oraz innych działań niepożądanych na ośrodkowy układ nerwowy.
Olanzapina nie powoduje uzależnienia w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Jednak nie należy przerywać leczenia nagle bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to wywołać objawy odstawienne takie jak pocenie się, bezsenność, drżenie czy niepokój.
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia następnej dawki. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Olanzapina może wywoływać senność i zawroty głowy, dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Pacjent powinien ocenić swoją indywidualną reakcję na lek przed podjęciem takich czynności.
Zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym podczas leczenia olanzapiną. Lekarz będzie regularnie kontrolować wagę pacjenta i w razie potrzeby zaleci odpowiednią dietę oraz aktywność fizyczną. Nie należy jednak samodzielnie przerywać leczenia z tego powodu.

Nie daj się jesieni