Zarixa

Zarixa to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 20 mg. Zawiera substancję czynną rywaroksaban, która działa poprzez selektywne blokowanie czynnika Xa – kluczowego elementu procesu krzepnięcia krwi. Dzięki temu zapobiega powstawaniu zakrzepów i zmniejsza ryzyko groźnych powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Lek jest stosowany u dorosłych pacjentów w kilku ważnych wskazaniach. Przede wszystkim zapobiega udarowi mózgu i zatorowości obwodowej u osób z migotaniem przedsionków, szczególnie gdy występują dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak niewydolność serca, nadciśnienie, wiek powyżej 75 lat, cukrzyca czy przebyty udar. Zarixa jest również wykorzystywana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, a także w zapobieganiu ich nawrotom.

U dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia o masie ciała od 30 kg produkt jest stosowany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po wcześniejszym co najmniej 5-dniowym leczeniu pozajelitowym.

Każda kapsułka twarda Zarixa 20 mg zawiera 20 mg rywaroksabanu jako substancję czynną. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd – korpus i wieczko w kolorze od pomarańczowego do czerwonego, z czarnym nadrukiem “20” na korpusie. Rozmiar kapsułki to “3” (wymiary: 15,9 x 5,8 mm), a wewnątrz znajduje się biały lub prawie biały proszek.

Substancje pomocnicze w składzie to mannitol, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułki wykonana jest z żelatyny z dodatkiem barwnika – tlenku żelaza czerwonego. Nadruk wykonano tuszem czarnym zawierającym szelak, glikol propylenowy, potasu wodorotlenek oraz czarny tlenek żelaza.

Sposób przyjmowania leku zależy od wskazania, dla którego został przepisany. Niezwykle ważne jest przyjmowanie kapsułek razem z posiłkiem – zapewnia to właściwe wchłanianie substancji czynnej i skuteczność leczenia.

Zapobieganie udarowi przy migotaniu przedsionków

Zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Leczenie powinno być kontynuowane długotrwale, pod warunkiem że korzyści przewyższają ryzyko krwawienia. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek dawka może zostać zmniejszona do 15 mg raz na dobę.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Schemat leczenia jest dwuetapowy. W pierwszych trzech tygodniach stosuje się 15 mg dwa razy na dobę. Po tym okresie przechodzi się na dawkę podtrzymującą 20 mg raz na dobę. Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie – zazwyczaj wynosi co najmniej 3 miesiące, ale może być dłuższy w zależności od sytuacji klinicznej.

Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać kapsułek

Zawartość kapsułki można wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed podaniem. Należy to zrobić tuż przed zastosowaniem, a następnie natychmiast po przyjęciu zjeść posiłek. Możliwe jest także podawanie przez zgłębnik żołądkowy – w takim przypadku również konieczne jest przyjęcie posiłku zaraz po podaniu leku.

Co zrobić w przypadku pominięcia dawki?

Jeśli pacjent pominie dawkę podczas przyjmowania leku raz na dobę, powinien przyjąć go niezwłocznie po zauważeniu pominięcia, a następnego dnia kontynuować przyjmowanie o zwykłej porze. Nie należy podwajać dawki tego samego dnia.

Zarixa, jak każdy lek przeciwzakrzepowy, niesie ze sobą ryzyko krwawień. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia z nosa oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Dlatego podczas leczenia pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów krwawienia.

Kiedy nie wolno stosować Zarixy?

Lek jest przeciwwskazany w następujących sytuacjach:

• Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
• Stany stwarzające wysokie ryzyko poważnego krwawienia, takie jak czynne owrzodzenie żołądka, nowotwory złośliwe z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub kręgosłupa.
• Choroba wątroby powikłana zaburzeniami krzepnięcia.
• Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia).
• Ciąża i karmienie piersią.
• Nadwrażliwość na rywaroksaban lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Szczególna ostrożność wymagana

Zachować szczególną ostrożność należy u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 ml/min) stężenie leku w organizmie może być znacznie zwiększone, co podnosi ryzyko krwawienia. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min stosowanie leku nie jest zalecane.

Nie zaleca się stosowania Zarixy jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 i glikoproteiny P, takimi jak ketokonazol, itrakonazol czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir), ponieważ mogą one znacząco zwiększyć stężenie leku w organizmie.

Ostrożność zaleca się również u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki wpływające na hemostazę, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), kwas acetylosalicylowy, leki przeciwpłytkowe czy selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).

Najczęstszym działaniem niepożądanym podczas stosowania Zarixy są krwawienia różnego typu. Mogą one obejmować krwawienie z nosa (występuje u około 4,5% pacjentów), krwawienie z przewodu pokarmowego (3,8%), krwawienie z dziąseł, krwawienie z układu moczowo-płciowego, w tym nadmierne krwawienie miesiączkowe u kobiet.

Często występujące działania niepożądane

• Niedokrwistość.
• Zawroty głowy, bóle głowy.
• Krwawienie z oczu (w tym krwotok podspojówkowy).
• Krwawienie z nosa, krwioplucie.
• Krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego, bóle brzucha, niestrawność, nudności, zaparcia, biegunka.
• Świąd, wysypka, siniaki, krwotoki skórne i podskórne.
• Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkowe), zaburzenia czynności nerek.
• Gorączka, obrzęki obwodowe, ogólne osłabienie.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia:

• Objawów poważnego krwawienia: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk niewiadomego pochodzenia, duszność.
• Niewyjaśnionego obniżenia ciśnienia krwi lub spadku poziomu hemoglobiny.
• Objawów reakcji alergicznej: wysypka, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu.
• Poważnych reakcji skórnych: rozległe zmiany skórne, powstawanie pęcherzy, zmiany na błonach śluzowych.

Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 30°C. Kapsułki powinny być przechowywane w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią i światłem. Okres ważności produktu wynosi 36 miesięcy od daty produkcji.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Niewykorzystany lek należy zutylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Zarixa może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym preparatach dostępnych bez recepty i suplementach.

Szczególnie istotne interakcje dotyczą leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol) oraz inhibitorów proteazy HIV – ich jednoczesne stosowanie z Zarixą nie jest zalecane. Leki te mogą znacząco zwiększyć stężenie rywaroksabanu w organizmie, podnosząc ryzyko krwawienia.

Ostrożność wymagana jest również przy stosowaniu leków wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak kwas acetylosalicylowy, klopidogrel, NLPZ czy leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI i SNRI.

Zarixa zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie “wolna od sodu” i może być stosowana przez osoby na diecie niskosodowej.

Lek może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy czy omdleń. Pacjenci, u których wystąpią takie objawy, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Podczas stosowania Zarixy nie ma potrzeby rutynowego monitorowania parametrów krzepnięcia krwi, jak to ma miejsce w przypadku niektórych innych leków przeciwzakrzepowych. Jednak w szczególnych sytuacjach klinicznych lekarz może zlecić odpowiednie badania.