Rixacam

Rixacam to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy zawierający substancję czynną rywaroksaban, która należy do grupy bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa. Preparat działa poprzez blokowanie jednego z kluczowych czynników krzepnięcia krwi, co skutecznie zmniejsza tendencję do tworzenia się niebezpiecznych zakrzepów w naczyniach krwionośnych. Lek dostępny jest w postaci kapsułek twardych zawierających 10 mg substancji czynnej.

Proces krzepnięcia krwi to złożona reakcja, którą można porównać do kaskady – kolejne etapy następują jeden po drugim. Gdy dojdzie do uszkodzenia naczynia krwionośnego, płytki krwi zaczynają przylegać do jego ściany, tworząc wstępny czop. Następnie organizm produkuje fibrynę – białko tworzące sieci, które wzmacniają ten czop, powstaje wtedy skrzep płytkowo-włóknikowy.

Rixacam działa właśnie na tym etapie – blokuje czynnik Xa, który jest niezbędny do przekształcenia fibrynogenu w fibrynę. Dzięki temu lek przerywa kaskadę krzepnięcia i zapobiega powstawaniu zakrzepów tam, gdzie nie są one potrzebne. Co ważne, rywaroksaban nie hamuje bezpośrednio trombiny ani nie wpływa na płytki krwi, co czyni jego działanie bardzo precyzyjnym.

Lek Rixacam 10 mg ma szerokie zastosowanie w profilaktyce i leczeniu zakrzepów u dorosłych pacjentów. Główne wskazania do stosowania to:

Zapobieganie zakrzepom po operacjach ortopedycznych

Rixacam jest stosowany w profilaktyce żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych u pacjentów po przebytej planowej aloplastyce całkowitej stawu biodrowego (przez okres do 30 dni po operacji) lub kolanowego (przez okres do 14 dni po operacji). Po takich zabiegach ryzyko powstania zakrzepu jest szczególnie wysokie, dlatego właściwa ochrona jest kluczowa.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich

Preparat jest skuteczny w leczeniu zakrzepicy żył głębokich u osób powyżej 18 roku życia. Zakrzepica to stan, w którym w żyłach (najczęściej w nogach) powstają skrzepy krwi, które mogą powodować ból, obrzęk i poważne powikłania.

Zapobieganie nawrotom zakrzepicy

Po przebytej ostrej zakrzepicy żył głębokich Rixacam pomaga zapobiegać jej nawrotom oraz chroni przed zatorowością płucną – niebezpiecznym stanem, w którym skrzep wędruje do płuc.

Leczenie zatorowości płucnej

Lek jest stosowany w leczeniu zatorowości płucnej oraz w profilaktyce nawrotowej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u dorosłych.

Ochrona przed udarem mózgu

Rixacam znajduje zastosowanie w profilaktyce udarów i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową serca, którzy mają jeden lub więcej czynników ryzyka, takich jak wcześniejszy udar, wiek powyżej 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy zastoinowa niewydolność serca.

Ochrona po ostrym zespole wieńcowym

Preparat stosuje się w profilaktyce zdarzeń zakrzepowych u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (zawał serca, niestabilna dławica piersiowa) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi. Rixacam zmniejsza ryzyko kolejnego zawału serca lub śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Choroba wieńcowa i choroba tętnic obwodowych

Lek chroni przed zdarzeniami zakrzepowymi u pacjentów z chorobą wieńcową lub objawową chorobą tętnic obwodowych, którzy są obciążeni wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych.

Dawkowanie leku Rixacam zawsze ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i nieprzerwanie leczenia bez wcześniejszej konsultacji.

Dawkowanie w zależności od wskazania

Profilaktyka po operacjach ortopedycznych: zazwyczaj 10 mg raz na dobę.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej: leczenie rozpoczyna się od 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie, następnie dawkę zmniejsza się do 20 mg raz na dobę. Po co najmniej 6 miesiącach leczenia lekarz może zadecydować o kontynuacji terapii dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę.

Profilaktyka udarów w migotaniu przedsionków: zazwyczaj 20 mg raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka może zostać zmniejszona do 15 mg raz na dobę.

Ostry zespół wieńcowy: 2,5 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym lub kwasem acetylosalicylowym i klopidogrelem lub tyklopidyną.

Choroba wieńcowa i choroba tętnic obwodowych: 2,5 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

Sposób przyjmowania

Kapsułki Rixacam należy przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, aby utrzymać stałe stężenie leku we krwi. Dla dawek 15 mg i 20 mg ważne jest przyjmowanie leku podczas posiłku, co zapewnia prawidłowe wchłanianie substancji czynnej. Dawki 2,5 mg i 10 mg można przyjmować z jedzeniem lub bez.

Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając wodą. Jeśli pacjent ma trudności z połykaniem, można rozgnieść tabletkę i wymieszać z wodą lub miękkim pokarmem (np. przecierem jabłkowym) bezpośrednio przed przyjęciem. W razie potrzeby lekarz może podać rozgnieciony lek przez zgłębnik żołądkowy.

Osoby starsze

U pacjentów w wieku 65 lat i starszych stężenie leku we krwi jest wyższe niż u młodszych osób. Osoby powyżej 75 roku życia mają zwiększone ryzyko krwawienia, dlatego wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania Rixacam, choć zazwyczaj nie ma konieczności dostosowania dawki.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodną niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany dawki. W przypadku umiarkowanej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 30-49 ml/min) należy zachować ostrożność, a u pacjentów z migotaniem przedsionków lekarz może zmniejszyć dawkę do 15 mg raz na dobę. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) jest przeciwwskazaniem do stosowania leku.

Choroby wątroby

Rixacam jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby związaną z koagulopatią (zaburzeniem krzepnięcia) i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym u osób z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child-Pugh.

Niska masa ciała

Pacjenci o masie ciała 60 kg lub mniej mają zwiększone ryzyko krwawienia i wymagają szczególnej ostrożności, choć zazwyczaj nie zmienia się dawki leku.

Dzieci i młodzież

Rixacam w dawce 10 mg nie jest zalecany dla osób poniżej 18 roku życia. Dla dzieci o masie ciała 30 kg lub więcej w leczeniu zakrzepów krwi dostępne są inne dawki leku, które są stosowane po co najmniej 5 dniach leczenia wstrzykiwanymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku Rixacam jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek inny składnik preparatu.
• Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym.
• Choroby lub stany prowadzące do zwiększonego ryzyka poważnego krwawienia, takie jak czynny wrzód żołądka, niedawny uraz lub krwawienie do mózgu, niedawno przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oczu.
• Przyjmowanie innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia lub podawania heparyny w celu utrzymania drożności cewnika).
• Ostry zespół wieńcowy z wcześniejszym krwawieniem lub zakrzepem w mózgu (udarem).
• Choroba wieńcowa lub choroba tętnic obwodowych z wcześniejszym krwawieniem w mózgu lub udarem w ciągu ostatniego miesiąca.
• Choroba wątroby prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawienia.
• Ciąża i karmienie piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania Rixacam należy poinformować lekarza, jeśli występują następujące sytuacje:

• Zwiększone ryzyko krwawienia, w tym przy ciężkiej chorobie nerek, zaburzeniach krzepnięcia krwi, bardzo wysokim ciśnieniu tętniczym niekontrolowanym lekami.
• Choroby żołądka lub jelit mogące powodować krwawienie (np. zapalenie jelit, choroba refluksowa przełyku, nowotwory).
• Choroba naczyń krwionośnych tylnej części gałek ocznych (retinopatia).
• Rozstrzenie oskrzeli lub wcześniejsze krwawienie z płuc.
• Wiek powyżej 75 lat.
• Masa ciała poniżej 60 kg.
• Choroba wieńcowa z ciężką niewydolnością serca.
• Proteza zastawki serca (lek nie jest zalecany).
• Zespół antyfosfolipidowy (zaburzenie układu odpornościowego zwiększające ryzyko zakrzepów).

Zabiegi operacyjne i nakłucia kręgosłupa

Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny, bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących czasu przyjęcia ostatniej dawki Rixacam przed operacją i wznowienia leczenia po zabiegu. W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego należy zachować szczególną ostrożność. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli po zabiegu wystąpią drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynności jelit lub pęcherza moczowego.

Rixacam może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki przeciwwskazane

Nie wolno łączyć Rixacam z silnymi inhibitorami CYP3A4 i P-gp, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol czy rytonawir (chyba że są stosowane miejscowo na skórę).

Leki wymagające ostrożności

Należy unikać jednoczesnego stosowania z:

• Induktorami CYP3A4 i P-gp (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ryfampicyna, ziele dziurawca).
• Innymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, dabigatran, apiksaban, enoksaparyna).
• Dronedaronem (lek na zaburzenia rytmu serca).

Zwiększone ryzyko krwawienia

Jednoczesne stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (naproksen, kwas acetylosalicylowy w wysokich dawkach), leków przeciwpłytkowych (klopidogrel, prasugrel, tikagrelor) oraz niektórych leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI) zwiększa ryzyko krwawienia.

Jak każdy lek, Rixacam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie, które może wystąpić w różnych lokalizacjach.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Niedokrwistość (zmniejszenie liczby krwinek czerwonych), co może powodować bladość skóry, osłabienie i duszność.
• Krwawienia w różnych miejscach organizmu.

Często (u 1 do 10 osób na 100)

• Krwawienie z żołądka lub jelit, krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu i ciężkie krwawienia menstruacyjne).
• Krwawienie z nosa, dziąseł, do oka.
• Krwiak, siniaczenie, krew w plwocinie.
• Krwawienie po operacji.
• Obrzęk i ból kończyn.
• Zaburzenia czynności nerek.
• Gorączka.
• Dolegliwości ze strony układu pokarmowego: ból brzucha, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcie, biegunka.
• Obniżone ciśnienie tętnicze (zawroty głowy, omdlenia).
• Osłabienie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy.
• Wysypka, świąd skóry.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadziej występujące działania niepożądane

Niezbyt często mogą wystąpić: zakrzep w naczyniach narządów, zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka, pokrzywka, krwawienie do mięśni, przyspieszenie akcji serca, uczucie gorąca.

Rzadko: krwawienie do mózgu, ciężkie reakcje alergiczne, zapalenie naczyń, zespół przedziałowy po krwawieniu do mięśnia.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, jeśli wystąpią objawy poważnego krwawienia, takie jak:

• Długotrwałe lub obfite krwawienie.
• Nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość.
• Zawroty głowy, ból głowy, niewyjaśniony obrzęk.
• Duszność, ból w klatce piersiowej.

Przedawkowanie Rixacam zwiększa ryzyko krwawienia. W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział, co zostało przyjęte.

Lekarz może zalecić podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku. W razie krwawienia może być konieczne podanie koncentratu czynników krzepnięcia lub innych produktów krwiopochodnych. Hemodializa nie zmniejsza stężenia rywaroksabanu we krwi.

Rixacam jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Rywaroksaban przenika przez łożysko i może powodować ryzyko krwawienia u płodu. Substancja czynna wydziela się również do mleka matki.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, musisz poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem stosowania Rixacam. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Podczas stosowania Rixacam mogą wystąpić zawroty głowy i omdlenia. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających pełnej sprawności psychofizycznej, dopóki objawy nie ustąpią.

Każda kapsułka twarda Rixacam zawiera 10 mg rywaroksabanu jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, makrogol, tytanu dwutlenek (E 171).

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy

Rixacam zawiera laktozę jednowodną. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Preparat nie powinien być stosowany w przypadku niedoboru laktazy, zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Rixacam należy przechowywać w temperaturze 15-25°C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Adamed Pharma S.A.
ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów, Pieńków
adamed@adamed.com

Rixacam to skuteczny lek przeciwzakrzepowy, który chroni przed powstawaniem niebezpiecznych zakrzepów krwi w różnych sytuacjach klinicznych – od profilaktyki po operacjach ortopedycznych, przez leczenie zakrzepicy żył głębokich, aż po ochronę przed udarem u pacjentów z migotaniem przedsionków. Kluczem do bezpiecznego i skutecznego leczenia jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza, regularne przyjmowanie leku o ustalonej porze oraz informowanie lekarza o wszelkich niepokojących objawach, szczególnie krwawieniach. Nie przerywaj leczenia samodzielnie – zawsze skonsultuj się z lekarzem.