Ryzyko samobójstwa i pogorszenie stanu psychicznego
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. Ryzyko to może być szczególnie wysokie na początku leczenia lub po zmianie dawki leku, zanim nastąpi wyraźna poprawa nastroju. Dlatego bardzo ważne jest, aby pacjent i jego bliscy zwracali uwagę na wszelkie oznaki pogorszenia stanu psychicznego, pojawienia się myśli o samobójstwie lub nietypowych zmian w zachowaniu. W takich sytuacjach należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zespół serotoninowy
Podczas stosowania wortioksetyny może wystąpić rzadkie, ale poważne powikłanie zwane zespołem serotoninowym. Jest to potencjalnie zagrażająca życiu sytuacja, która może objawiać się: zmianami stanu psychicznego (pobudzenie, omamy, splątanie), niestabilnością ciśnienia krwi i tętna, podwyższoną temperaturą ciała, drżeniem mięśni, brakiem koordynacji ruchowej oraz objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). Ryzyko zespołu serotoninowego wzrasta, gdy wortioksetyna jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na układ serotoniny.
Napady drgawkowe
Leki przeciwdepresyjne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych. Jeśli w przeszłości miałeś napady drgawkowe lub chorujesz na padaczkę, poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Jeśli podczas leczenia wystąpią drgawki lub zwiększy się częstość ich występowania, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Krwawienia
Wortioksetyna, podobnie jak inne leki z grupy serotoninergicznej, może zwiększać ryzyko krwawień. Szczególną ostrożność należy zachować, jeśli jednocześnie przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe, leki przeciwpłytkowe (np. aspirynę) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne. Należy poinformować lekarza o jakichkolwiek nieprawidłowych krwawieniach, siniakach czy wylewach podskórnych.
Hiponatremia
W rzadkich przypadkach wortioksetyna może powodować obniżenie poziomu sodu we krwi (hiponatremię). Dotyczy to szczególnie osób starszych, pacjentów z marskością wątroby oraz osób przyjmujących leki moczopędne. Objawy hiponatremii mogą obejmować: bóle głowy, trudności z koncentracją, zaburzenia pamięci, splątanie, osłabienie i problemy z równowagą.
Osoby starsze
U osób powyżej 65 roku życia należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza przy stosowaniu dawek większych niż 10 mg na dobę. W tej grupie wiekowej częściej obserwowano działania niepożądane, takie jak nudności i zaparcia.