Rixacam

Rixacam to lek w postaci kapsułek twardych zawierający substancję czynną rywaroksaban w dawce 15 mg. Jest to nowoczesny produkt leczniczy należący do grupy leków przeciwzakrzepowych, które pomagają zapobiegać powstawaniu niebezpiecznych zakrzepów krwi w organizmie.

Rixacam działa poprzez blokowanie czynnika krzepnięcia krwi oznaczanego jako czynnik Xa. Dzięki temu lek zmniejsza tendencję organizmu do tworzenia zakrzepów. Proces krzepnięcia krwi jest naturalnym mechanizmem obronnym organizmu, który uruchamia się w momencie uszkodzenia naczynia krwionośnego. Jednak w niektórych sytuacjach zakrzepy mogą powstawać nieprawidłowo i stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Mechanizm działania rywaroksabanu polega na uniemożliwieniu przebiegu procesu krzepnięcia poprzez zahamowanie aktywności jednego z kluczowych czynników krzepnięcia. W normalnych warunkach w naszej krwi znajduje się rozpuszczalne białko zwane fibrynogenem, które w razie potrzeby zostaje przekształcone w nierozpuszczalną fibrynę – substancję tworzącą trwałe sieci wzmacniające skrzep. Rixacam zapobiega tej przemianie, chroniąc przed powstaniem niebezpiecznych zakrzepów.

Rixacam jest przepisywany w różnych sytuacjach klinicznych, zarówno w leczeniu istniejących zakrzepów, jak i w zapobieganiu ich powstawaniu:

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Zakrzepica żył głębokich to stan, w którym w żyłach nóg tworzą się zakrzepy krwi. Zatorowość płucna występuje, gdy zakrzep przedostaje się do naczyń krwionośnych płuc. Rixacam skutecznie leczy oba te schorzenia u osób powyżej osiemnastego roku życia. Lek stosuje się również w profilaktyce, aby zapobiec ponownemu powstawaniu zakrzepów po przebytej ostrej zakrzepicy żył głębokich.

Profilaktyka udarów u pacjentów z migotaniem przedsionków

Rixacam jest stosowany w profilaktyce udarów i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową. Szczególnie dotyczy to osób z jednym lub kilkoma czynnikami ryzyka, takimi jak:

• Wcześniejszy udar lub przemijający napad niedokrwienny.
• Wiek siedemdziesiąt pięć lat lub więcej.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Cukrzyca.
• Zastoinowa niewydolność serca.

Profilaktyka po zabiegach ortopedycznych

Lek jest również stosowany w profilaktyce żylnych powikłań zakrzepowo-zatorowych u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce całkowitej stawu biodrowego (do trzydziestego dnia po zabiegu) lub kolanowego (do czternastego dnia po zabiegu).

Profilaktyka u pacjentów z chorobami naczyń

Rixacam zmniejsza ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi u pacjentów z chorobą wieńcową (chorobą naczyń krwionośnych dostarczających krew do serca) oraz chorobą tętnic obwodowych (chorobą naczyń krwionośnych dostarczających krew do kończyn). Stosuje się go również u pacjentów po ostrym zespole wieńcowym, który obejmuje zawał serca i niestabilną dławicę piersiową.

Rixacam należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie w zależności od wskazania i stanu zdrowia pacjenta.

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

W pierwszych trzech tygodniach leczenia zalecana dawka to jedna kapsułka piętnaście miligramów dwa razy na dobę. Po tym okresie dawkę zmniejsza się do jednej kapsułki dwadzieścia miligramów raz na dobę. Po co najmniej sześciu miesiącach leczenia lekarz może zdecydować o kontynuacji terapii stosując jedną kapsułkę dziesięć miligramów raz na dobę lub jedną kapsułkę dwadzieścia miligramów raz na dobę.

Profilaktyka udarów u pacjentów z migotaniem przedsionków

Zalecana dawka to jedna kapsułka dwadzieścia miligramów raz na dobę.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dla dzieci i młodzieży o masie ciała od trzydziestu kilogramów do poniżej pięćdziesięciu kilogramów zalecana dawka to jedna kapsułka piętnaście miligramów raz na dobę. Dla dzieci i młodzieży o masie ciała pięćdziesiąt kilogramów lub więcej zalecana dawka to jedna kapsułka dwadzieścia miligramów raz na dobę.

Sposób przyjmowania

Rixacam należy przyjmować doustnie, w czasie jedzenia, aby zapewnić lepsze wchłanianie leku. Kapsułkę należy połknąć w całości, najlepiej popijając wodą. Jeśli pacjent ma trudności z połykaniem, można rozgnieść kapsułkę i wymieszać z wodą lub miękkim pokarmem (na przykład przecierem jabłkowym) bezpośrednio przed przyjęciem. W razie potrzeby lekarz może podać rozgniecioną kapsułkę przez zgłębnik żołądkowy.

Ważne: Lek należy przyjmować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, aby utrzymać stałe stężenie substancji czynnej w organizmie.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie leku Rixacam jest bezwzględnie przeciwwskazane:

• Uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Nadmierne krwawienie – jeśli u pacjenta występuje czynne krwawienie.
• Choroby lub stany prowadzące do zwiększonego ryzyka krwawienia, takie jak wrzód żołądka, uraz lub krwawienie do mózgu, ostatnio przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oczu.
• Przyjmowanie innych leków przeciwzakrzepowych (z wyjątkiem zmiany leczenia przeciwzakrzepowego lub jeśli heparyna podawana jest w celu utrzymania drożności cewnika).
• Ostry zespół wieńcowy z wcześniejszym krwawieniem lub zakrzepem w mózgu (udar mózgu).
• Choroba wieńcowa lub choroba tętnic obwodowych z wcześniejszym krwawieniem w mózgu lub zablokowaniem małych tętnic w głębokich strukturach mózgu (udar zatokowy), lub zakrzep w mózgu (udar mózgu niedokrwienny) w ciągu ostatniego miesiąca.
• Choroba wątroby prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawienia.
• Ciąża i karmienie piersią – lek nie może być stosowany przez kobiety w ciąży ani karmiące piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Rixacam należy poinformować lekarza o wszelkich schorzeniach i przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Zwiększone ryzyko krwawienia

Rixacam może zwiększać ryzyko krwawienia u pacjentów z:

• Ciężką chorobą nerek – czynność nerek może wpływać na ilość leku działającego w organizmie.
• Zaburzeniami krzepnięcia krwi.
• Bardzo podwyższonym ciśnieniem tętniczym, które nie zmniejsza się pomimo stosowania leków.
• Chorobami żołądka lub jelit mogącymi powodować krwawienie, takimi jak zapalenie jelit i żołądka, zapalenie przełyku, choroba refluksowa przełyku, nowotwory zlokalizowane w żołądku, jelitach, układzie płciowym lub moczowym.
• Chorobą naczyń krwionośnych tylnej części gałek ocznych (retinopatia).
• Chorobą płuc, w której oskrzela są rozszerzone i wypełnione ropą (rozstrzenie oskrzeli) lub wcześniejszym krwawieniem z płuc.

Inne grupy wymagające szczególnej uwagi

• Pacjenci w wieku powyżej siedemdziesięciu pięciu lat.
• Pacjenci o masie ciała mniejszej niż sześćdziesiąt kilogramów.
• Pacjenci z chorobą wieńcową z ciężką objawową niewydolnością serca.
• Pacjenci z protezami zastawek serca.
• Pacjenci z zespołem antyfosfolipidowym (zaburzenie układu odpornościowego powodujące zwiększone ryzyko zakrzepów).

Jeśli pacjent musi być poddany operacji, bardzo ważne jest dokładne przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących przyjęcia leku w ściśle określonym czasie przed lub po zabiegu.

Szczególna ostrożność jest wymagana, gdy planowane jest cewnikowanie lub wykonanie nakłucia kręgosłupa (na przykład dla znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego). Należy przyjąć lek przed i po wykonaniu nakłucia lub usunięciu cewnika zgodnie z zaleceniami lekarza.

Natychmiast należy poinformować lekarza, jeśli po zakończeniu znieczulenia wystąpią drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynności jelit lub pęcherza moczowego.

Jak każdy lek, Rixacam może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest krwawienie, które może wystąpić w różnych miejscach organizmu:

Krwawienia

• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, co może powodować bladość skóry, osłabienie lub duszność.
• Krwawienie z żołądka lub jelita.
• Krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu i ciężkie krwawienia menstruacyjne).
• Krwawienie z nosa.
• Krwawienie dziąseł.
• Krwawienie do oka (w tym krwawienie z białkówki oka).
• Krwawienie do tkanek lub jam ciała (krwiak, siniaczenie).
• Pojawienie się krwi w plwocinie (krwioplucie) podczas kaszlu.
• Krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne.
• Krwawienie po operacji.
• Sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu chirurgicznym.

Inne działania niepożądane

• Obrzęk kończyn.
• Ból kończyn.
• Zaburzenia czynności nerek (można zaobserwować w badaniach wykonanych przez lekarza).
• Gorączka.
• Ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości (nudności) lub wymioty, zaparcie, biegunka.
• Obniżone ciśnienie tętnicze krwi (objawami mogą być zawroty głowy lub omdlenia po wstaniu).
• Ogólne obniżenie siły i energii (osłabienie, zmęczenie), ból głowy, zawroty głowy.
• Wysypka, swędzenie skóry.
• Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych, co może być widoczne w wynikach badania krwi.

W przypadku przedawkowania leku Rixacam należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie może prowadzić do krwawienia, które może być poważne i wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.

Przed rozpoczęciem stosowania Rixacam należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych bez recepty. Szczególnie ważne jest poinformowanie o:

• Lekach stosowanych w zakażeniach grzybiczych (na przykład ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol), chyba że są stosowane jedynie miejscowo na skórę.
• Lekach przeciwwirusowych stosowanych w zakażeniu HIV lub leczeniu AIDS (na przykład rytonawir).
• Innych lekach stosowanych w celu zmniejszenia krzepliwości krwi (na przykład enoksaparyna, klopidogrel lub antagoniści witaminy K, takie jak warfaryna lub acenokumarol).
• Lekach przeciwzapalnych i przeciwbólowych (na przykład naproksen lub kwas acetylosalicylowy).
• Dronedaronie – leku stosowanym w leczeniu zaburzeń rytmu serca.
• Lekach stosowanych w leczeniu padaczki (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital).
• Preparatach ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny.

Ważne: Rixacam nie powinien być stosowany w połączeniu z innymi niż kwas acetylosalicylowy, klopidogrel czy tyklopidyna, lekami hamującymi krzepnięcie krwi, takimi jak prasugrel lub tikagrelor.

Substancja czynna: Jedna kapsułka twarda zawiera piętnaście miligramów rywaroksabanu.

Substancje pomocnicze:

• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Laktoza jednowodna.
• Kroskarmeloza sodowa.
• Hypromeloza.
• Sodu laurylosiarczan.
• Magnezu stearynian.
• Hydroksypropyloceluloza.
• Makrogol.
• Tytanu dwutlenek (E sto siedemdziesiąt jeden).

Uwaga dla osób z nietolerancją cukrów: Lek zawiera laktozę jednowodną. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Rixacam należy przechowywać w temperaturze od piętnastu do dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Podmiot odpowiedzialny: ADAMED PHARMA S.A., ulica M. Adamkiewicza sześć A, zero pięć-sto pięćdziesiąt dwa Czosnów, Pieńków.

Rixacam to skuteczny lek przeciwzakrzepowy stosowany w leczeniu i profilaktyce zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej oraz w zapobieganiu udarom u pacjentów z migotaniem przedsionków. Dzięki mechanizmowi działania polegającemu na blokowaniu czynnika Xa, lek zmniejsza ryzyko powstawania niebezpiecznych zakrzepów krwi. Rixacam wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularnego przyjmowania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia oraz przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi.