Popularne

Lonamo zawiera substancję czynną sytagliptynę, która należy do klasy leków nazywanych inhibitorami DPP-4. Jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, pomagając obniżyć stężenie glukozy we krwi. Sytagliptyna zwiększa ilość insuliny uwalnianej po posiłku i ogranicza produkcję glukozy przez organizm. Lonamo może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lonamo to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 100 mg sytagliptyny. Jest to nowoczesny preparat przeznaczony dla dorosłych chorych na cukrzycę typu 2, który pomaga w lepszej kontroli poziomu cukru we krwi. Tabletki Lonamo 100 mg mają charakterystyczną okrągłą formę, beżowy kolor i średnicę około 10 mm.
Lonamo zawiera substancję czynną o nazwie sytagliptyna, która należy do grupy leków zwanych inhibitorami DPP-4. Mechanizm działania tego leku jest oparty na naturalnych procesach zachodzących w organizmie.
W jelitach wytwarzane są specjalne hormony zwane inkretynami (głównie GLP-1 i GIP), które pomagają kontrolować poziom cukru we krwi. Hormony te stymulują trzustkę do produkcji insuliny, gdy poziom glukozy jest podwyższony, oraz zmniejszają wydzielanie glukagonu (hormonu podwyższającego cukier). Problem polega na tym, że inkretyny są szybko rozkładane przez enzym DPP-4.
Sytagliptyna zawarta w leku Lonamo blokuje działanie enzymu DPP-4, dzięki czemu inkretyny pozostają aktywne przez dłuższy czas. W efekcie organizm lepiej kontroluje poziom cukru we krwi – zwiększa się wydzielanie insuliny, gdy jest to potrzebne, a zmniejsza się produkcja glukagonu. Co ważne, mechanizm ten działa głównie wtedy, gdy poziom cukru jest podwyższony, dzięki czemu ryzyko zbyt niskiego poziomu cukru (hipoglikemii) jest mniejsze niż w przypadku niektórych innych leków.
Lek Lonamo jest przepisywany dorosłym pacjentom z cukrzycą typu 2, gdy sama dieta i ćwiczenia fizyczne nie wystarczają do odpowiedniej kontroli poziomu cukru we krwi.
Standardowa dawka leku Lonamo wynosi 100 mg (jedna tabletka) raz na dobę. Tabletkę można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na pusty żołądek, jak i podczas jedzenia.
Ważna informacja: Jeśli zapomni się przyjąć dawkę, należy ją zażyć jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Nie wolno przyjmować podwójnej dawki tego samego dnia.
Osoby z problemami z nerkami: U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki do 50 mg raz na dobę, a w przypadku ciężkich zaburzeń – do 25 mg raz na dobę. Dawka 25 mg nie jest dostępna w tabletkach Lonamo 100 mg – w takim przypadku lekarz przepisze inny preparat zawierający odpowiednią dawkę sytagliptyny.
Osoby z problemami z wątrobą: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki.
Osoby starsze: Nie jest wymagane dostosowywanie dawki ze względu na wiek.
Stosowanie z innymi lekami: Gdy Lonamo jest przyjmowane razem z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki tych leków, aby zmniejszyć ryzyko zbyt niskiego poziomu cukru we krwi.
Leku Lonamo nie wolno stosować, jeśli:
W rzadkich przypadkach u osób przyjmujących leki z grupy inhibitorów DPP-4 (do której należy Lonamo) może wystąpić ostre zapalenie trzustki. Charakterystycznym objawem jest uporczywy, silny ból brzucha. Jeśli taki ból wystąpi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Po odstawieniu leku objawy zwykle ustępują, ale odnotowano bardzo rzadkie przypadki ciężkiego przebiegu. Jeśli kiedykolwiek miało się zapalenie trzustki, należy poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.
Gdy Lonamo jest stosowane samodzielnie lub z metforminą, ryzyko hipoglikemii jest niskie. Jednak w połączeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko to wzrasta. Objawy niskiego poziomu cukru to: drżenie, pocenie się, uczucie niepokoju, szybkie bicie serca, głód, zaburzenia widzenia, ból głowy, zawroty głowy. Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki insuliny lub pochodnej sulfonylomocznika.
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych zmian skórnych. Większość reakcji wystąpiła w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. Jeśli pojawią się objawy reakcji alergicznej (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub przełykaniu), należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
W rzadkich przypadkach zgłaszano występowanie pemfigoidu pęcherzowego (schorzenia powodującego powstawanie pęcherzy na skórze) u osób przyjmujących inhibitory DPP-4. Jeśli na skórze pojawią się pęcherze lub inne nietypowe zmiany, należy skonsultować się z lekarzem.
U niektórych pacjentów przyjmujących inhibitory DPP-4 zgłaszano dolegliwości bólowe stawów, które mogły być poważne. Jeśli pojawią się silne bóle stawów, należy poinformować o tym lekarza.
Ciąża: Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Lonamo u kobiet w ciąży. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego nie należy stosować tego leku w okresie ciąży.
Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy sytagliptyna przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały, że substancja ta przechodzi do mleka, dlatego Lonamo nie powinno być stosowane w okresie karmienia piersią.
Jak każdy lek, Lonamo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne: Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy lub objawy, które nie zostały wymienione powyżej, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych bez recepty oraz suplementach diety.
Lonamo można bezpiecznie stosować z:
Digoksyna: Lonamo może nieznacznie zwiększyć stężenie digoksyny we krwi. U osób przyjmujących digoksynę, u których istnieje ryzyko zatrucia tym lekiem, lekarz może zalecić regularne kontrole.
Cyklosporyna: Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną może zwiększyć stężenie sytagliptyny we krwi, ale zmiana ta nie jest istotna klinicznie.
W badaniach klinicznych sytagliptyna była podawana zdrowym osobom w dawkach do 800 mg jednorazowo bez poważnych działań niepożądanych. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Leczenie polega na usunięciu niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, obserwacji klinicznej i leczeniu objawowym. Sytagliptynę można w umiarkowanym stopniu usunąć przez hemodializę.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Substancja czynna: Każda tabletka zawiera sytagliptyny chlorowodorek jednowodny odpowiadający 100 mg sytagliptyny.
Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki zawiera: wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu stearylofumaran, magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk, żelaza tlenek żółty, żelaza tlenek czerwony.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”.
Egis Pharmaceuticals PLC
Keresztúri út 30-38
1106 Budapeszt
Węgry
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lonamo, tabletki powlekane, 100 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lonamo dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lonamo stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lonamo to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Lonamo jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Lonamo są Jansitin, Januvia, Jazeta, Juzina, Maysiglu, Ristaben, Sigletic, Simlerid, Sitagliptin Adamed, Sitagliptin STADA, Sitagliptin Bioton, Sitagliptin SUN i Symgliptin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Tak, Lonamo można przyjmować zarówno z jedzeniem, jak i niezależnie od posiłków. Jedzenie nie wpływa na wchłanianie leku.
Należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym. Nie wolno jednak przyjmować podwójnej dawki tego samego dnia.
Samo Lonamo rzadko powoduje hipoglikemię. Ryzyko niskiego poziomu cukru wzrasta, gdy lek jest stosowany razem z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika.
Lonamo jest lekiem przeznaczonym do długotrwałego stosowania w leczeniu cukrzycy typu 2. Czas trwania terapii ustala lekarz w zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta.
W badaniach klinicznych Lonamo nie powodowało znaczącego zwiększenia masy ciała. U większości pacjentów masa ciała pozostawała stabilna lub nieznacznie się zmniejszała.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: uporczywego silnego bólu brzucha, objawów reakcji alergicznej (wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu), pęcherzy na skórze lub innych niepokojących objawów.

Nie daj się jesieni