Dilatrend

Dilatrend to lek zawierający karwedylol w dawce 12,5 mg, który należy do grupy leków nazywanych alfa- i beta-adrenolitykami. Działa on jednocześnie na dwa rodzaje receptorów w organizmie – blokuje receptory beta-adrenergiczne (podobnie jak inne leki beta-blokujące) oraz receptory alfa-adrenergiczne. Dzięki temu podwójnemu działaniu lek nie tylko spowalnia pracę serca i obniża ciśnienie krwi, ale również rozszerza naczynia krwionośne, co zmniejsza opór w krążeniu.

Karwedylol wykazuje również dodatkowe właściwości ochronne – działa jako przeciwutleniacz, chroniąc komórki przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Ważną cechą tego leku jest to, że nie wpływa niekorzystnie na profil lipidowy krwi, co oznacza, że nie pogarsza poziomu cholesterolu.

Lek jest stosowany w kilku ważnych stanach chorobowych układu krążenia:

Przewlekła niewydolność serca

Dilatrend jest wskazany w leczeniu stabilnej postaci niewydolności serca – od łagodnej, przez umiarkowaną, aż po ciężką. Stosuje się go jako uzupełnienie standardowego leczenia, które obejmuje inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), leki moczopędne i digoksynę. Ważne jest, aby pacjent był w stabilnym stanie, bez nadmiaru płynów w organizmie.

Nadciśnienie tętnicze

Lek skutecznie obniża podwyższone ciśnienie krwi. W przeciwieństwie do tradycyjnych leków beta-blokujących, nie zwiększa oporu w naczyniach obwodowych, co oznacza lepszą tolerancję i rzadsze występowanie takich objawów jak zimne ręce czy stopy.

Choroba wieńcowa

Dilatrend stosuje się w profilaktycznym leczeniu stabilnej choroby wieńcowej – pomaga chronić serce przed niedokrwieniem i zmniejsza ryzyko dławicy piersiowej.

Po zawale serca

U pacjentów, którzy przebyli ostry zawał mięśnia sercowego i mają upośledzoną funkcję lewej komory serca (frakcja wyrzutowa mniejsza lub równa 40 procent), lek pomaga poprawić rokowanie i zmniejsza ryzyko kolejnych powikłań sercowych.

Dawkowanie leku jest ściśle indywidualne i zależy od schorzenia oraz reakcji organizmu na leczenie. Bardzo ważne jest rozpoczynanie od małych dawek i stopniowe ich zwiększanie pod kontrolą lekarza.

Przewlekła niewydolność serca

Leczenie rozpoczyna się od bardzo małej dawki – 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie (co odpowiada połowie tabletki 6,25 mg). Jeśli lek jest dobrze tolerowany, dawkę stopniowo zwiększa się co dwa tygodnie: najpierw do 6,25 mg dwa razy dziennie, potem do 12,5 mg dwa razy dziennie, aż do docelowej dawki 25 mg dwa razy na dobę. U pacjentów ważących ponad 85 kilogramów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca maksymalna dawka może wynosić 50 mg dwa razy dziennie.

Nadciśnienie tętnicze

Zaleca się podawanie leku raz na dobę. Rozpoczyna się od dawki 12,5 mg raz dziennie przez pierwsze dwa dni, następnie kontynuuje się leczenie dawką 25 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do maksymalnie 50 mg na dobę.

Choroba wieńcowa

Leczenie rozpoczyna się od 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwa dni, a następnie zwiększa się do zalecanej dawki 25 mg dwa razy dziennie.

Po zawale serca

Leczenie można rozpocząć od 3 do 21 dni po zawale, gdy stan pacjenta jest stabilny. Rozpoczyna się od dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, a następnie stopniowo zwiększa do 12,5 mg, a potem do 25 mg dwa razy dziennie. Po podaniu pierwszej dawki pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez trzy godziny.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca powinni przyjmować lek podczas posiłku. Tabletka ma ryskę, dzięki czemu można ją podzielić na równe dawki, jeśli jest taka konieczność.

Uwaga: Nie należy przerywać leczenia nagle – lek należy odstawiać stopniowo, zmniejszając dawkę przez okres około dwóch tygodni. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z chorobą wieńcową.

Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione:

• Uczulenie na karwedylol lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
• Niestabilna lub zdekompensowana niewydolność serca.
• Klinicznie jawne zaburzenia czynności wątroby.
• Zaburzenia przewodzenia w sercu – blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (chyba że pacjent ma wszczepiony rozrusznik serca).
• Ciężka bradykardia, czyli zbyt wolna akcja serca – poniżej 50 uderzeń na minutę.
• Zespół chorej zatoki, w tym blok zatokowo-przedsionkowy.
• Ciężkie niedociśnienie tętnicze – ciśnienie skurczowe poniżej 85 milimetrów słupa rtęci.
• Wstrząs kardiogenny.
• Stany skurczowe oskrzeli lub astma oskrzelowa w wywiadzie.
• Znaczna retencja płynów wymagająca dożylnego podawania leków wzmacniających skurcz serca.
• Kwasica metaboliczna.
• Guz chromochłonny (z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych alfa-adrenolitykami).

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca

Podczas zwiększania dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności serca lub zatrzymania płynów w organizmie. W takim przypadku należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego i wstrzymać się ze zwiększaniem dawki Dilatrendu do czasu ustabilizowania stanu. Czasami konieczne może być zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie podawania leku.

Choroby płuc

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, którzy nie są leczeni lekami rozszerzającymi oskrzela, lek należy stosować bardzo ostrożnie. Mogą wystąpić zaburzenia oddychania z powodu zwiększonego oporu w drogach oddechowych. W przypadku pojawienia się objawów skurczu oskrzeli należy zmniejszyć dawkę leku.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą lek może maskować wczesne objawy hipoglikemii, czyli zbyt niskiego poziomu cukru we krwi, szczególnie przyspieszenie akcji serca. Należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z niskim ciśnieniem krwi, chorobą niedokrwienną serca lub współistniejącą niewydolnością nerek może wystąpić przemijające pogorszenie czynności nerek. Wymaga to starannego monitorowania.

Nadczynność tarczycy

Lek może maskować objawy nadczynności tarczycy, takie jak przyspieszona akcja serca.

Reakcje alergiczne

Pacjenci z ciężkimi reakcjami alergicznymi w przeszłości mogą być bardziej wrażliwi na alergeny podczas stosowania leku. Mogą też nie reagować na zwykłe dawki epinefryny stosowane w leczeniu reakcji alergicznych.

Osoby noszące soczewki kontaktowe

Lek może zmniejszać wydzielanie łez, co może powodować dyskomfort u osób noszących szkła kontaktowe.

Dilatrend może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Oto najważniejsze z nich:

Digoksyna

Jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie digoksyny we krwi nawet o 20 procent. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny podczas rozpoczynania, zwiększania dawki lub przerywania leczenia karwedylolem.

Cyklosporyna i takrolimus

Karwedylol może zwiększać stężenie cyklosporyny w osoczu o około 10 do 20 procent. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny i ewentualne dostosowanie jej dawki.

Ryfampicyna

Może zmniejszać skuteczność karwedylolu o około 60 procent. Należy ściśle monitorować skuteczność leczenia.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe

Karwedylol może nasilać działanie obniżające poziom cukru we krwi oraz maskować objawy hipoglikemii. Zaleca się systematyczną kontrolę poziomu glukozy.

Antagoniści wapnia, amiodaron i inne leki przeciwarytmiczne

Mogą zwiększać ryzyko zaburzeń przewodzenia w sercu. Należy monitorować EKG i ciśnienie tętnicze.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Mogą osłabiać działanie hipotensyjne karwedylolu i pogarszać kontrolę ciśnienia krwi.

Alkohol

Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi i powodować różne działania niepożądane. Zaleca się unikanie alkoholu podczas stosowania leku.

Sok grejpfrutowy

Może zwiększać wchłanianie karwedylolu. Zaleca się unikanie soku grejpfrutowego przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej dawki leku.

Jak każdy lek, Dilatrend może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Niewydolność serca.
• Uczucie zmęczenia, osłabienie.
• Zawroty głowy.
• Ból głowy.
• Niedociśnienie.

Częste (u 1 do 10 osób na 100)

• Niedokrwistość.
• Bradykardia, czyli zwolnienie akcji serca.
• Przeciążenie płynami.
• Zaburzenia widzenia, zmniejszenie wydzielania łez, podrażnienie oczu.
• Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha.
• Obrzęki, ból.
• Zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych.
• Podwyższony poziom cholesterolu.
• Pogorszenie kontroli poziomu cukru we krwi u osób z cukrzycą.
• Ból kończyn.
• Omdlenia i stany przedomdleniowe.
• Depresja, obniżenie nastroju.
• Zaburzenia czynności nerek u pacjentów z chorobami naczyń.
• Zaburzenia oddawania moczu.
• Duszność, obrzęk płuc, astma u predysponowanych pacjentów.
• Niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy wstawaniu).
• Zaburzenia krążenia obwodowego – ziębnięcie kończyn, nasilenie chromania przestankowego.
• Zwiększenie masy ciała.

Niezbyt częste i rzadsze

• Blok przedsionkowo-komorowy.
• Dławica piersiowa.
• Zaparcie, suchość w ustach.
• Mrowienie.
• Zaburzenia snu.
• Zaburzenia erekcji.
• Reakcje skórne – wysypka, świąd, pokrzywka.
• Małopłytkowość, leukopenia.
• Przekrwienie błony śluzowej nosa.

Bardzo rzadkie

• Reakcje nadwrażliwości.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Ciężkie reakcje skórne – rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona.
• Nietrzymanie moczu u kobiet.

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie zawroty głowy, omdlenia, nasilenie duszności, obrzęki lub problemy z oddychaniem, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji skórnych należy przerwać stosowanie leku.

Nie ma wystarczających doświadczeń dotyczących stosowania karwedylolu u kobiet w ciąży. Leki beta-blokujące mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do powikłań u płodu i noworodka, takich jak hipoglikemia czy bradykardia. Dilatrendu nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz uzna, że spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

Nie wiadomo, czy karwedylol przenika do mleka kobiecego, jednak większość leków beta-blokujących przenika do mleka. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania tego leku.

Jedna tabletka Dilatrendu zawiera 12,5 mg karwedylolu jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze to:

• Laktoza jednowodna – 59,10 mg (pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku).
• Sacharoza – 12,50 mg (pacjenci z nietolerancją fruktozy powinni skonsultować się z lekarzem).
• Powidon K 25.
• Krospowidon typ A.
• Krzemionka koloidalna bezwodna.
• Magnezu stearynian.
• Żelaza tlenek żółty.
• Żelaza tlenek czerwony.

Lek należy przechowywać w temperaturze do 30 stopni Celsjusza, w zamkniętym opakowaniu, chroniąc od światła i wilgoci. Okres ważności wynosi cztery lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić: znaczne obniżenie ciśnienia krwi, bardzo wolna akcja serca, niewydolność serca, wstrząs, zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości, a nawet napady drgawkowe. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie jest objawowe i wymaga monitorowania funkcji życiowych, czasem przez długi okres ze względu na właściwości leku.