Popularne

Coryol to lek w formie tabletek zawierający substancję czynną- karwedylol, należący do grupy leków beta-adrenolitycznych. Główne zastosowania Coryolu to leczenie przewlekłej niewydolności serca, wysokiego ciśnienia krwi oraz dławicy piersiowej, czyli bólu w klatce piersiowej spowodowanego niedostatecznym dopływem tlenu do serca. Lek działa poprzez rozluźnienie i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi, ułatwia sercu pompowanie krwi do organizmu oraz łagodzi ból w klatce piersiowej.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Coryol to lek zawierający substancję czynną karwedylol, który należy do grupy leków blokujących receptory alfa i beta-adrenergiczne. Lek dostępny jest w postaci białych tabletek o mocy 3,125 mg. Karwedylol wykazuje podwójne działanie – z jednej strony blokuje receptory beta (zarówno beta1, jak i beta2), a z drugiej strony receptory alfa1-adrenergiczne. Dzięki temu mechanizmowi działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, obniża ciśnienie tętnicze oraz zmniejsza obciążenie serca.
Substancja czynna wykazuje również właściwości przeciwutleniające, co oznacza, że chroni komórki przed szkodliwym działaniem wolnych rodników. Karwedylol zmniejsza obwodowy opór naczyniowy, hamuje układ renina-angiotensyna oraz łagodzi objawy związane z przeciążeniem serca. Co ważne, lek ten nie zwiększa oporu obwodowego, co często występuje przy stosowaniu innych leków z tej grupy.
Lek Coryol jest przepisywany w trzech głównych wskazaniach:
Dawkowanie leku Coryol zależy od wskazania, dla którego został przepisany, oraz od indywidualnej odpowiedzi organizmu na leczenie. Tabletki należy zażywać z odpowiednią ilością płynu. Nie jest konieczne przyjmowanie ich podczas posiłków, jednak pacjenci z niewydolnością serca powinni zażywać lek z jedzeniem, aby spowolnić wchłanianie i zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
Dorośli: Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się z dawką 25 mg na dobę. W razie konieczności dawkę można stopniowo zwiększać co dwa tygodnie lub w dłuższych odstępach czasu. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg.
Pacjenci w podeszłym wieku: Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę. Taka dawka może być wystarczająca w dalszym leczeniu. Jeśli obserwuje się niedostateczną odpowiedź terapeutyczną, dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach dwutygodniowych lub dłuższych do maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 50 mg.
Dorośli: Dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się z dawką 25 mg dwa razy na dobę. W razie konieczności dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach dwutygodniowych lub rzadziej. Zalecana maksymalna dawka dobowa to 100 mg w dawkach podzielonych.
Pacjenci w podeszłym wieku: Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwie doby. Następnie leczenie kontynuuje się z dawką 25 mg dwa razy na dobę, co jest zalecaną maksymalną dawką dobową.
Dawka początkowa wynosi 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. Jeśli dawka jest tolerowana, można ją powoli zwiększać w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, następnie do 12,5 mg dwa razy na dobę i w końcu do dawki 25 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy zwiększać do największej tolerowanej dawki.
Zalecana maksymalna dawka wynosi 25 mg dwa razy na dobę w przypadku wszystkich pacjentów z ciężką niewydolnością serca oraz dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością o masie ciała mniejszej niż 85 kg. Dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością o masie ciała większej niż 85 kg zalecana maksymalna dawka wynosi 50 mg dwa razy na dobę.
Ważne: Na początku leczenia lub podczas zwiększania dawki może wystąpić przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca. Pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarza przez dwie godziny po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki. Leczenia karwedylolem nie należy przerywać nagle – należy stopniowo zmniejszać dawkę w odstępach tygodniowych, szczególnie u pacjentów ze współistniejącą chorobą wieńcową.
Istnieje szereg sytuacji, w których nie można stosować leku Coryol. Należą do nich:
U pacjentów z niewydolnością serca podczas zwiększania dawki może wystąpić pogorszenie niewydolności serca lub zatrzymanie płynów. W takich przypadkach należy zwiększyć dawki leków moczopędnych, natomiast dawki Coryolu nie należy zwiększać do momentu uzyskania stabilizacji klinicznej. Niekiedy konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie stosowania leku.
Przemijające pogorszenie czynności nerek obserwowano w czasie leczenia karwedylolem u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca z niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca oraz uogólnioną miażdżycą naczyń lub współistniejącą niewydolnością nerek. U takich pacjentów czynność nerek należy kontrolować podczas zwiększania dawki leku.
Karwedylol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc i skłonnością do skurczu oskrzeli, nieleczonych lekami doustnymi lub wziewnymi, i tylko wówczas, gdy spodziewane korzyści przeważają nad możliwym ryzykiem. Pacjenci powinni być uważnie monitorowani na początku leczenia oraz podczas zwiększania dawki.
Należy zachować ostrożność podczas podawania Coryolu u pacjentów z cukrzycą, ponieważ karwedylol może powodować pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi, bądź może maskować lub łagodzić wczesne objawy ostrej hipoglikemii (obniżonego poziomu cukru we krwi). Dlatego u pacjentów z cukrzycą konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi podczas rozpoczynania terapii lub zwiększania dawki oraz odpowiednia modyfikacja terapii hipoglikemicznej.
Coryol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą przyspieszyć lub pogorszyć objawy niewydolności tętniczej.
Coryol może maskować objawy tyreotoksykozy (nadczynności tarczycy).
Coryol może wywołać bradykardię (zwolnienie czynności serca). Jeśli tętno pacjenta spadnie poniżej 55 uderzeń na minutę, dawkę leku należy zmniejszyć.
Podczas leczenia karwedylolem obserwowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, takich jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona. Karwedylol należy na stałe odstawić u pacjentów, u których wystąpiły takie reakcje.
Pacjentom z łuszczycą w wywiadzie związaną z terapią lekami beta-adrenolitycznymi, Coryol należy podawać wyłącznie po uwzględnieniu stosunku ryzyka do korzyści.
Leczenia karwedylolem nie należy przerywać w sposób nagły, zwłaszcza u pacjentów z niedokrwienną chorobą serca. Odstawianie karwedylolu powinno odbywać się stopniowo w ciągu dwóch tygodni.
Coryol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub nasilać działania niepożądane. Oto najważniejsze interakcje:
Jednoczesne stosowanie może zwiększać narażenie na digoksynę do 20 procent. Zaleca się kontrolowanie stężenia digoksyny podczas rozpoczynania leczenia, zwiększania dawki i przerywania leczenia karwedylolem. Jednoczesne stosowanie może również wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Karwedylol może zwiększać stężenie cyklosporyny w osoczu o około 10-20 procent. W celu utrzymania stężenia leczniczego cyklosporyny konieczne może być zmniejszenie jej dawki średnio o 10-20 procent. Zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia cyklosporyny po rozpoczęciu leczenia karwedylolem.
Jednoczesne podawanie ryfampicyny może zmniejszać narażenie na karwedylol o około 60 procent oraz osłabiać działanie karwedylolu na ciśnienie skurczowe krwi. Należy dokładnie kontrolować skuteczność leczenia.
Jednoczesne stosowanie może znacząco zwiększać stężenie karwedylolu w organizmie. Zaleca się kontrolowanie skuteczności leczenia u pacjentów leczonych karwedylolem w skojarzeniu z amiodaronem. Krótko po rozpoczęciu leczenia beta-adrenolitykami zgłaszano występowanie bradykardii, zatrzymania czynności serca oraz migotania komór u pacjentów przyjmujących amiodaron.
Leki beta-adrenolityczne mogą nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych. Mogą również osłabiać lub maskować objawy hipoglikemii (szczególnie tachykardię). U pacjentów przyjmujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe zaleca się systematyczną kontrolę stężenia glukozy we krwi.
Jednoczesne stosowanie niedihydropirydynowych antagonistów kanału wapniowego (werapamil, diltiazem), amiodaronu lub innych leków przeciwarytmicznych z karwedylolem może powodować wzrost ryzyka zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Istnieje ryzyko niewydolności serca w przypadku jednoczesnego dożylnego leczenia lekami przeciwarytmicznymi.
Jednoczesne podawanie klonidyny z lekami o właściwościach beta-adrenolitycznych może nasilić obniżający wpływ na ciśnienie tętnicze krwi i częstość akcji serca. W przypadku kończenia leczenia skojarzonego, najpierw należy odstawić beta-antagonistę. Terapię klonidyną można przerwać kilka dni później, stopniowo zmniejszając dawkę.
Spożycie alkoholu ma ostre działanie hipotensyjne, które może nasilać obniżenie ciśnienia krwi wywołane przez karwedylol. Pacjenci powinni unikać jednoczesnego spożywania alkoholu.
Spożycie soku grejpfrutowego może powodować wzrost stężenia karwedylolu w organizmie. Pacjenci powinni unikać jednoczesnego spożywania soku grejpfrutowego przynajmniej do czasu ustalenia stabilnej zależności dawka-odpowiedź.
Działanie przeciwnadciśnieniowe karwedylolu ulega osłabieniu ze względu na zatrzymanie wody i sodu. Jednoczesne stosowanie może spowodować zwiększenie ciśnienia tętniczego i pogorszenie kontroli ciśnienia.
Brak wystarczającego doświadczenia klinicznego w stosowaniu karwedylolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały wpływ na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród oraz toksyczność reprodukcyjną. Karwedylolu nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.
Leki beta-adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co może spowodować wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz niewczesne lub przedwczesne porody. Dodatkowo, u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane, zwłaszcza hipoglikemia (obniżone stężenie cukru we krwi) i bradykardia (zwolnienie czynności serca). Ryzyko powikłań sercowych i płucnych u noworodków w okresie poporodowym może ulec zwiększeniu.
Badania na zwierzętach wykazały, że karwedylol i jego metabolity przenikają do mleka. Nie wiadomo, czy karwedylol przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Dlatego nie zaleca się karmienia piersią po przyjęciu karwedylolu.
Z powodu indywidualnych reakcji pacjenta, takich jak zawroty głowy czy zmęczenie, zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy bez możliwości oparcia może być zaburzona. Ma to znaczenie zwłaszcza podczas rozpoczynania leczenia lub zwiększania dawki oraz po spożyciu alkoholu.
Jak każdy lek, Coryol może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania działań niepożądanych nie zależy od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii.
Podczas leczenia karwedylolem obserwowano bardzo rzadkie przypadki ciężkich niepożądanych reakcji skórnych, takich jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ważne: Zawroty głowy, omdlenia, ból głowy i astenia są zwykle łagodne i występują częściej na początku leczenia. U pacjentów z niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedylolu może wystąpić nasilenie niewydolności serca lub zatrzymanie płynów.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
W przypadku przedawkowania leku Coryol mogą wystąpić następujące objawy: ciężkie niedociśnienie, bradykardia (zwolnienie czynności serca), niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zahamowanie zatokowe oraz zatrzymanie akcji serca. Wystąpić mogą także zaburzenia oddechowe, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Postępowanie lecznicze polegające na usunięciu zawartości żołądka (wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka) może być skuteczne w ciągu pierwszych kilku godzin po spożyciu leku.
W przypadku ciężkiego przedawkowania z objawami wstrząsu konieczne jest prowadzenie leczenia podtrzymującego przez odpowiednio długi czas, tj. do momentu ustabilizowania się stanu pacjenta. Karwedylol w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego nie można go usunąć za pomocą dializy.
Każda tabletka zawiera 3,125 mg karwedylolu (substancja czynna).
Substancje pomocnicze: Sacharoza, laktoza jednowodna (71,61 mg), powidon K25, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon, magnezu stearynian.
Uwaga: Lek zawiera laktozę i sacharozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy lub z niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni stosować tego leku.
Coryol 3,125 mg to okrągłe, lekko obustronnie wypukłe, białe tabletki z ukośnie ściętymi krawędziami.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Okres ważności wynosi 5 lat. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Te działania pomogą chronić środowisko.
W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest możliwe za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Coryol jest lekiem wydawanym na receptę. Stosowanie leku wymaga regularnej kontroli lekarskiej oraz monitorowania parametrów zdrowotnych, takich jak ciśnienie krwi, częstość akcji serca, czynność nerek oraz stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Coryol, tabletki, 3,125 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Coryol dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Coryol stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Coryol to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 3,125 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Coryol jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Coryol jest Carvetrend |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Coryol w niewydolności serca stosuje się długotrwale jako uzupełnienie terapii podstawowej. Leczenia nie należy przerywać nagle – odstawianie powinno odbywać się stopniowo w ciągu 2 tygodni pod kontrolą lekarza.
Tak, ale wymaga to szczególnej ostrożności. Coryol może maskować objawy hipoglikemii i wpływać na kontrolę stężenia glukozy. Konieczne jest regularne monitorowanie poziomu cukru we krwi i ewentualne dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych.
U pacjentów z niewydolnością serca zaleca się przyjmowanie Coryolu z jedzeniem, aby spowolnić wchłanianie leku i zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (nagłego spadku ciśnienia przy zmianie pozycji ciała).
Zawroty głowy są częstym działaniem niepożądanym, zwłaszcza na początku leczenia. Są zazwyczaj łagodne i przemijające. Należy unikać nagłych zmian pozycji ciała i poinformować lekarza, który może dostosować dawkę leku.
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Coryolem, ponieważ alkohol ma działanie hipotensyjne i może nasilać obniżenie ciśnienia krwi wywołane przez lek, zwiększając ryzyko zawrotów głowy i omdleń.

Nie daj się jesieni