Adempas

Adempas to nowoczesny lek na receptę zawierający substancję czynną riocyguat w dawce 2,5 mg. Preparat dostępny jest w postaci czerwono-pomarańczowych, okrągłych tabletek powlekanych o średnicy 6 mm, oznakowanych logo firmy Bayer po jednej stronie oraz napisem “2.5” i literą “R” po drugiej stronie. Każda tabletka zawiera również substancje pomocnicze, w tym 35,8 mg laktozy jednowodnej.

Riocyguat należy do grupy leków nazywanych stymulatorami rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej. Działa w bardzo specyficzny sposób – posiada podwójny mechanizm działania w układzie sercowo-naczyniowym. Po pierwsze, uwrażliwia specjalny enzym (cyklazę guanylanową) na naturalnie występujący w organizmie tlenek azotu. Po drugie, stymuluje ten enzym bezpośrednio, niezależnie od tlenku azotu.

Dzięki temu działaniu lek pomaga zwiększyć wytwarzanie cGMP – substancji sygnalizacyjnej, która reguluje napięcie naczyń krwionośnych, hamuje nadmierny rozrost komórek i zmniejsza procesy zapalne oraz włóknienie. U pacjentów z nadciśnieniem płucnym pomaga to w rozszerzeniu naczyń płucnych, zmniejszeniu oporu naczyniowego i poprawie krążenia.

Lek Adempas jest wskazany w leczeniu dwóch poważnych schorzeń związanych z nadciśnieniem płucnym u dorosłych pacjentów:

Przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne (CTEPH)

Adempas stosuje się u pacjentów z klasą czynnościową II-III według WHO, u których:

• CTEPH jest nieoperowalny (nie można przeprowadzić zabiegu chirurgicznego).
• CTEPH utrzymuje się lub nawraca po leczeniu chirurgicznym (endarterektomii tętnic płucnych).

Celem leczenia jest poprawa wydolności wysiłkowej pacjenta.

Tętnicze nadciśnienie płucne (PAH)

Lek stosuje się w monoterapii (jako jedyny lek) lub w skojarzeniu z antagonistami receptora endoteliny u pacjentów z PAH klasy czynnościowej II-III według WHO. Skuteczność wykazano szczególnie u pacjentów z:

• Idiopatycznym (o nieznanej przyczynie) nadciśnieniem płucnym.
• Dziedzicznym nadciśnieniem płucnym.
• Nadciśnieniem płucnym związanym z chorobą tkanki łącznej.

Leczenie produktem Adempas musi być rozpoczęte i prowadzone przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu CTEPH lub PAH.

Dostosowywanie dawki

Leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg trzy razy na dobę przez pierwsze 2 tygodnie. Tabletki należy przyjmować trzy razy dziennie, w odstępach około 6-8 godzin. Następnie dawkę stopniowo zwiększa się co dwa tygodnie o 0,5 mg trzy razy na dobę, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 2,5 mg trzy razy na dobę (czyli właśnie tej mocy).

Zwiększanie dawki jest możliwe, gdy:

• Skurczowe ciśnienie krwi wynosi co najmniej 95 mmHg.
• Pacjent nie odczuwa objawów niedociśnienia (zawrotów głowy, osłabienia).

Jeśli ciśnienie spadnie poniżej 95 mmHg, ale pacjent czuje się dobrze, dawkę można utrzymać. Jeśli jednak pojawiają się objawy niedociśnienia, należy zmniejszyć dawkę o 0,5 mg trzy razy na dobę.

Sposób przyjmowania

Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez. Jeśli pacjent ma tendencję do niskiego ciśnienia, nie powinien zmieniać sposobu przyjmowania (z jedzeniem czy bez), ponieważ przyjmowanie leku na czczo zwiększa jego stężenie we krwi.

Dla osób mających trudności z połykaniem całych tabletek, można je rozkruszyć i wymieszać z wodą lub miękkim pokarmem (np. musem jabłkowym) bezpośrednio przed podaniem.

Co zrobić, jeśli pominięto dawkę?

Jeśli zapomni się o przyjęciu dawki, należy po prostu przyjąć następną dawkę o zaplanowanej porze. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Przerwanie leczenia

Jeśli leczenie zostało przerwane na 3 dni lub dłużej, należy je rozpocząć od nowa – od dawki 1 mg trzy razy na dobę przez 2 tygodnie, a następnie stopniowo zwiększać według schematu opisanego powyżej.

Produktu Adempas nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Przy jednoczesnym przyjmowaniu inhibitorów PDE-5 (takich jak syldenafil, tadalafil, wardenafil) – konieczna jest przerwa co najmniej 24 godziny od ostatniej dawki syldenafilu lub 48 godzin od tadalafilu przed rozpoczęciem leczenia riocyguatem.
• Przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh).
• W przypadku uczulenia na riocyguat lub którykolwiek składnik leku.
• W czasie ciąży.
• Przy jednoczesnym stosowaniu azotanów lub leków uwalniających tlenek azotu (w tym substancji nadużywanych w celach odurzających, tzw. poppersów).
• U pacjentów ze skurczowym ciśnieniem krwi poniżej 95 mmHg na początku leczenia.
• U pacjentów z nadciśnieniem płucnym związanym z idiopatycznym śródmiąższowym zapaleniem płuc.

Ryzyko krwawienia z dróg oddechowych

U pacjentów z nadciśnieniem płucnym istnieje zwiększone ryzyko krwawienia z dróg oddechowych, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych. Riocyguat może dodatkowo zwiększać to ryzyko. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którzy mieli w przeszłości ciężkie krwioplucie lub byli leczeni embolizacją tętnicy oskrzelowej. W takich przypadkach należy unikać stosowania riocyguatu.

Niedociśnienie

Riocyguat rozszerza naczynia krwionośne, co może prowadzić do obniżenia ciśnienia krwi. Szczególnie narażeni są:

• Pacjenci w wieku powyżej 65 lat.
• Osoby z zaburzeniami czynności nerek.
• Pacjenci przyjmujący leki przeciwnadciśnieniowe.
• Osoby z niskim ciśnieniem spoczynkowym lub hipowolemią.

Ciąża i antykoncepcja

Adempas jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Zaleca się wykonywanie testu ciążowego co miesiąc. Jeśli zajdzie ciąża, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Palenie tytoniu

Palenie tytoniu zmniejsza stężenie riocyguatu we krwi o 50-60%, co może zmniejszać skuteczność leczenia. Pacjentom palącym należy doradzić zaprzestanie palenia. U osób, które rozpoczynają lub rzucają palenie podczas leczenia, może być konieczne dostosowanie dawki leku.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby stężenie leku we krwi może być zwiększone, co wymaga szczególnej ostrożności przy dostosowywaniu dawki. Lek nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) ani u osób dializowanych.

Leki, których nie wolno łączyć z Adempas

• Inhibitory PDE-5 (syldenafil, tadalafil, wardenafil) – łączenie może prowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia krwi.
• Azotany i leki uwalniające tlenek azotu – znacznie nasilają działanie obniżające ciśnienie.

Leki wymagające ostrożności

• Silne inhibitory enzymów cytochromu P450 (ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) – mogą znacznie zwiększać stężenie riocyguatu we krwi.
• Leki zobojętniające kwas żołądkowy – zmniejszają wchłanianie riocyguatu; należy zachować co najmniej godzinną przerwę między ich przyjęciem.
• Bosentan – może zmniejszać stężenie riocyguatu o około 27%.

Riocyguat nie wpływa na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych ani na działanie warfaryny.

Jak każdy lek, Adempas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych wynika z rozszerzania naczyń krwionośnych lub rozluźniania mięśni gładkich układu pokarmowego.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Bóle głowy.
• Zawroty głowy.
• Niestrawność.
• Obrzęk obwodowy (najczęściej nóg i kostek).
• Nudności.
• Biegunka.
• Wymioty.

Często (u więcej niż 1 na 100 osób)

• Zapalenie żołądka i jelit.
• Niedokrwistość.
• Kołatanie serca.
• Niedociśnienie.
• Krwioplucie, krwawienie z nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa.
• Refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka.
• Trudności w połykaniu.
• Bóle brzucha.
• Zaparcia, rozdęcie brzucha.

Niezbyt często (u więcej niż 1 na 1000 osób)

• Krwotok płucny (w tym przypadki zakończone zgonem).

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, szczególnie krwioplucie, ciężkie krwawienie, objawy ciężkiego niedociśnienia (silne zawroty głowy, omdlenia, bardzo niskie ciśnienie), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ciąża

Adempas jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód, w tym wady rozwojowe serca. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres leczenia. Zaleca się regularne (co miesiąc) wykonywanie testów ciążowych.

Karmienie piersią

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Adempas. Dane ze zwierząt wskazują, że riocyguat przenika do mleka matki i może wyrządzić poważne szkody niemowlęciu.

Płodność

Nie przeprowadzono specyficznych badań wpływu riocyguatu na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmniejszenie masy jąder, ale bez wpływu na płodność. Znaczenie tego wyniku dla ludzi jest nieznane.

Adempas może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano występowanie zawrotów głowy, które mogą mieć wpływ na te czynności. Przed prowadzeniem pojazdu lub obsługiwaniem maszyn pacjent powinien ocenić, jak reaguje na lek.

Każda tabletka Adempas 2,5 mg zawiera:

• Substancja czynna: 2,5 mg riocyguatu.
• Substancje pomocnicze w rdzeniu: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hypromeloza, magnezu stearynian, laktoza jednowodna (35,8 mg), sodu laurylosiarczan.
• Substancje pomocnicze w otoczce: hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Każda tabletka zawiera 35,8 mg laktozy. Osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
• Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, które nie są już potrzebne.

Adempas 2,5 mg tabletki powlekane dostępne są w blistrach z folii PP/Aluminium w następujących wielkościach opakowań: 42, 84, 90 lub 294 tabletki. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Skuteczność leku Adempas została potwierdzona w dużych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z CTEPH i PAH. W badaniu CHEST-1 (pacjenci z CTEPH) riocyguat poprawił dystans w teście 6-minutowego marszu o 46 metrów w porównaniu z placebo. W badaniu PATENT-1 (pacjenci z PAH) poprawa wyniosła 36 metrów.

Poprawie wydolności wysiłkowej towarzyszyła:

• Znaczące zmniejszenie naczyniowego oporu płucnego.
• Obniżenie poziomu NT-proBNP (markera niewydolności serca).
• Poprawa klasy czynnościowej według WHO.
• Opóźnienie czasu do pogorszenia stanu klinicznego.

W długoterminowych badaniach rozszerzonych poprawa wydolności wysiłkowej utrzymywała się przez okres do 2 lat leczenia. Prawdopodobieństwo przeżycia po 1 roku wyniosło 97%, po 2 latach 93%, a po 3 latach około 88-89%.