Popularne

Lek Meladine SR jest stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 2, gdy za pomocą przestrzegania diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać prawidłowego stężenia glukozy we krwi. Substancją czynną leku jest metformina.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Meladine SR to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający metforminę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Preparat ten jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w dwóch sytuacjach klinicznych: do zmniejszenia ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 u osób ze stanem przedcukrzycowym oraz do leczenia już rozpoznanej cukrzycy typu 2, szczególnie u osób z nadwagą.
Meladine SR jest dostępny w postaci białych, podłużnych tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 750 mg. Każda tabletka zawiera 750 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 585 mg czystej metforminy. Tabletki mają charakterystyczny wytłoczony napis „FN2″ po jednej stronie i są gładkie po drugiej. Ich wymiary to 19,2 mm na 9,3 mm.
Substancją czynną leku jest metformina chlorowodorek. Preparat zawiera również substancje pomocnicze: celulozę mikrokrystaliczną, hipromelozę, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearyninan.
Lek Meladine SR stosuje się w dwóch głównych wskazaniach klinicznych, zawsze pod kontrolą lekarza prowadzącego.
Meladine SR może być przepisany dorosłym pacjentom z nadwagą, u których występują zaburzenia gospodarki węglowodanowej – nieprawidłowa tolerancja glukozy, nieprawidłowe stężenie glukozy na czczo lub podwyższone stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1C). Lek ten jest przeznaczony dla osób, u których istnieje zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2, a mimo intensywnych zmian stylu życia przez okres od 3 do 6 miesięcy nadal obserwuje się postęp choroby w kierunku pełnoobjawowej cukrzycy.
Decyzja o rozpoczęciu leczenia musi być oparta na dokładnej ocenie ryzyka, uwzględniającej wyniki badań kontroli glikemii oraz obecność czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. Bardzo ważne jest, aby pacjent kontynuował zmiany stylu życia również po rozpoczęciu farmakoterapii, chyba że ze względów medycznych nie jest to możliwe.
Meladine SR jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, zwłaszcza tych z nadwagą, gdy sama dieta i zwiększona aktywność fizyczna nie pozwalają uzyskać odpowiedniej kontroli poziomu cukru we krwi. Lek może być stosowany samodzielnie (w monoterapii) lub w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także z insuliną.
Metformina należy do grupy leków zwanych biguanidami. Działa ona przeciwhiperglikemicznie, co oznacza, że obniża podwyższone stężenie glukozy we krwi, ale nie powoduje hipoglikemii, czyli niebezpiecznego spadku cukru. Jest to możliwe, ponieważ metformina nie pobudza trzustki do wydzielania insuliny.
Mechanizm działania metforminy jest złożony i obejmuje kilka procesów w organizmie. Po pierwsze, lek zmniejsza wytwarzanie glukozy w wątrobie, która w warunkach zaburzeń metabolicznych produkuje jej nadmiar. Po drugie, metformina poprawia zdolność mięśni i innych tkanek do pobierania i wykorzystywania glukozy, zwiększając ich wrażliwość na insulinę. Po trzecie, wpływa na transport glukozy w jelitach – zwiększa jej wychwyt z krwi i zmniejsza wchłanianie z pożywienia.
Dodatkowe mechanizmy działania metforminy obejmują zwiększenie uwalniania peptydu glukagonopodobnego typu 1 (GLP-1), zmniejszenie wchłaniania zwrotnego kwasów żółciowych oraz korzystny wpływ na skład bakterii jelitowych. U osób z podwyższonym stężeniem tłuszczów we krwi metformina może również poprawiać profil lipidowy. Ważną zaletą leku jest to, że jego stosowanie wiąże się ze stabilną masą ciała lub nawet niewielką utratą wagi.
Meladine SR należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Tabletki należy połykać w całości, nie dzieląc ani nie rozgryzając, popijając szklanką wody. Bardzo ważne jest przyjmowanie leku podczas wieczornego posiłku.
Leczenie rozpoczyna się zwykle od jednej tabletki 500 mg raz na dobę, podczas posiłku wieczornego. Po upływie 10-15 dni lekarz dostosowuje dawkę na podstawie wyników badań poziomu glukozy we krwi. Stopniowe zwiększanie dawki pomaga organizmowi lepiej tolerować lek i zmniejsza ryzyko dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Maksymalna zalecana dawka wynosi 2000 mg raz na dobę podczas posiłku wieczornego.
Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie stanu glikemii co 3-6 miesięcy, aby ocenić, czy terapia przynosi oczekiwane rezultaty i czy należy ją kontynuować, zmodyfikować lub przerwać.
W leczeniu cukrzycy typu 2 zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 500 mg raz na dobę. Po 10-15 dniach dawkę dostosowuje się na podstawie wyników badań glukozy we krwi. Dawkę można zwiększać stopniowo o 500 mg w odstępach co 10-15 dni, aż do maksymalnej dawki 2000 mg na dobę, przyjmowanej raz dziennie z wieczornym posiłkiem.
Jeśli przyjmowanie 2000 mg raz na dobę nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, lekarz może zalecić przyjmowanie 1000 mg dwa razy na dobę, obie dawki z posiłkiem. W przypadku dalszego braku kontroli możliwa jest zamiana na standardową metforminę w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu.
Gdy Meladine SR jest stosowany w skojarzeniu z insuliną, zazwyczaj dawka początkowa wynosi 1 tabletka raz na dobę, a dawkę insuliny ustala się indywidualnie na podstawie wyników pomiarów glukozy we krwi.
Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie Meladine SR jest bezwzględnie przeciwwskazane. Lek nie może być stosowany u osób z uczuleniem na metforminę lub którykolwiek składnik preparatu.
Meladine SR jest przeciwwskazany w przypadku ciężkiej niewydolności nerek, gdy wskaźnik przesączania kłębuszkowego wynosi poniżej 30 ml/min. Nie można go również stosować w stanach przedśpiączkowych w cukrzycy oraz w każdym rodzaju ostrej kwasicy metabolicznej, takiej jak kwasica mleczanowa czy cukrzycowa kwasica ketonowa.
Lek jest przeciwwskazany w ostrych stanach mogących prowadzić do zaburzeń czynności nerek, takich jak odwodnienie, ciężkie zakażenia czy wstrząs. Nie wolno go stosować w chorobach mogących spowodować ostre niedotlenienie tkanek, na przykład w niewyrównanej niewydolności serca, niewydolności oddechowej, po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego lub we wstrząsie.
Przeciwwskazaniami są również niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem oraz alkoholizm.
Najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim powikłaniem leczenia metforminą jest kwasica mleczanowa – stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej hospitalizacji. Występuje ona najczęściej przy nagłym pogorszeniu czynności nerek, w chorobach układu krążenia lub oddechowego, w posocznicy lub przy odwodnieniu organizmu.
Pacjenci i ich opiekunowie powinni znać objawy mogące sugerować kwasicę mleczanową: duszność kwasiczna, ból brzucha, skurcze mięśni, ogólne osłabienie i obniżona temperatura ciała, po których może nastąpić śpiączka. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i zgłosić się do lekarza.
Przed rozpoczęciem leczenia oraz regularnie w jego trakcie (co najmniej raz w roku) konieczne jest oznaczenie wskaźnika przesączania kłębuszkowego. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem pogorszenia czynności nerek oraz u osób w podeszłym wieku badania należy wykonywać częściej, co 3-6 miesięcy.
Dawkowanie leku zależy od czynności nerek – przy wskaźniku przesączania kłębuszkowego między 60 a 89 ml/min można rozważyć zmniejszenie dawki, przy wartościach 45-59 ml/min maksymalna dawka wynosi 2000 mg, a przy 30-44 ml/min – 1000 mg na dobę.
Przed badaniami obrazowymi z użyciem środków kontrastowych zawierających jod należy przerwać stosowanie metforminy. Lek można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach od badania, po upewnieniu się, że czynność nerek jest stabilna.
Podawanie Meladine SR musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie można wznowić nie wcześniej niż po 48 godzinach po zabiegu i wznowieniu odżywiania doustnego, po potwierdzeniu stabilnej czynności nerek.
Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do zmniejszenia stężenia witaminy B12 w organizmie. Ryzyko to wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki i czasu trwania leczenia. W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (objawy mogą obejmować niedokrwistość lub neuropatię) należy kontrolować jej stężenie we krwi.
Wszyscy pacjenci przyjmujący Meladine SR powinny nadal przestrzegać zalecanej diety z równomiernym rozkładem spożywania węglowodanów w ciągu dnia. Pacjenci z nadwagą powinni kontynuować dietę niskokaloryczną. Regularnie należy wykonywać badania laboratoryjne typowe dla monitorowania cukrzycy.
Spożywanie alkoholu podczas leczenia metforminą jest zdecydowanie niezalecane. Zatrucie alkoholem zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób niedożywionych lub z zaburzeniami czynności wątroby.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków, które mogą niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Należą do nich niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2), inhibitory ACE, leki moczopędne (zwłaszcza pętlowe) oraz antagoniści receptora angiotensyny II. Podczas ich stosowania konieczne jest dokładne kontrolowanie czynności nerek.
Glikokortykosteroidy (podawane ogólnie i miejscowo) oraz sympatykomimetyki mogą podwyższać poziom glukozy we krwi. Podczas ich stosowania może być konieczna częstsza kontrola glikemii i dostosowanie dawki metforminy.
Metformina jest substancją transportowaną przez specjalne białka transportowe w organizmie. Niektóre leki mogą wpływać na te procesy – na przykład cymetydyna, trymetoprim czy werapamil. Podczas stosowania takich leków lekarz może rozważyć dostosowanie dawki metforminy.
Jak każdy lek, Meladine SR może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęściej, zwłaszcza na początku leczenia, występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. W większości przypadków dolegliwości te ustępują samoistnie. Stopniowe zwiększanie dawki może poprawić tolerancję leku przez przewód pokarmowy.
Często może występować zmniejszenie stężenia lub niedobór witaminy B12 oraz zaburzenia smaku.
Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa – stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Zgłaszano również pojedyncze przypadki nieprawidłowych wyników badań czynności wątroby lub zapalenia wątroby, które ustępowały po odstawieniu leku. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak rumień, świąd skóry czy pokrzywka.
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane niewymienione w ulotce, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.
Przed zastosowaniem leku u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią należy poradzić się lekarza.
Niekontrolowana hiperglikemia w okresie przed ciążą i w czasie ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wad wrodzonych, utraty ciąży, nadciśnienia wywołanego ciążą i innych powikłań. Dlatego bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowego poziomu glukozy we krwi przez cały okres ciąży.
Metformina przenika przez łożysko. Duża liczba danych dotyczących kobiet w ciąży nie wskazuje na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu lub noworodka. Jeśli jest to klinicznie konieczne, stosowanie metforminy można rozważyć w czasie ciąży jako uzupełnienie leczenia insuliną lub alternatywę dla insuliny.
Metformina przenika do mleka ludzkiego. Z uwagi na ograniczone dane, nie zaleca się karmienia piersią w czasie leczenia metforminą. Decyzję o przerwaniu karmienia piersią należy podjąć po rozważeniu korzyści z karmienia i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
Metformina stosowana samodzielnie nie powoduje hipoglikemii, czyli niebezpiecznego spadku poziomu cukru we krwi, i tym samym nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać o ryzyku wystąpienia hipoglikemii w przypadku stosowania metforminy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika, insulina czy meglitynidy.
Meladine SR należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Po otwarciu butelki lek jest ważny przez 2 lata.
Podczas stosowania leku pacjent może zauważyć w kale fragmenty otoczki tabletki – jest to zjawisko normalne i nie wpływa na skuteczność leczenia.
Meladine SR 750 mg jest dostępny w butelce z tworzywa sztucznego zawierającej 30 tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Butelka jest wyposażona w zamknięcie zabezpieczające przed dostępem dzieci oraz pojemnik zawierający środek pochłaniający wilgoć.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Meladine SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 750 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Meladine SR dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Meladine SR stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Meladine SR to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 750 mg |
| Postać | tabletki o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Meladine SR jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Metformina nie jest lekiem odchudzającym, jednak jej stosowanie wiąże się ze stabilną masą ciała lub niewielką utratą wagi. Kluczowe dla utraty masy ciała pozostaje przestrzeganie diety niskokalorycznej i zwiększenie aktywności fizycznej.
Przyjmowanie metforminy podczas posiłku wieczornego poprawia jej wchłanianie i zmniejsza ryzyko wystąpienia dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności czy biegunka.
Czas leczenia metforminą ustala lekarz indywidualnie. W przypadku zapobiegania cukrzycy typu 2 wymagana jest regularna ocena co 3-6 miesięcy. W leczeniu cukrzycy typu 2 metformina jest zazwyczaj stosowana długotrwale, pod warunkiem dobrej tolerancji i braku przeciwwskazań.
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją jak najszybciej, chyba że zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.
Sama metformina nie wywołuje hipoglikemii, ponieważ nie pobudza trzustki do wydzielania insuliny. Ryzyko hipoglikemii występuje jednak przy jednoczesnym stosowaniu metforminy z insuliną lub innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak pochodne sulfonylomocznika.
Spożywanie alkoholu podczas leczenia metforminą jest zdecydowanie niezalecane, ponieważ zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – ciężkiego powikłania zagrażającego życiu.

Nie daj się jesieni