Haloperidol WZF 0

Haloperidol WZF 0,2% to lek psychotropowy dostępny w postaci kropli doustnych, przeznaczony do leczenia różnych zaburzeń psychicznych. Każdy mililitr roztworu zawiera 2 mg haloperydolu – substancji czynnej należącej do grupy leków przeciwpsychotycznych. Preparat ma postać bezbarwnego, klarownego płynu, który można przyjmować bezpośrednio lub po zmieszaniu z wodą.

Haloperidol WZF 0,2% jest lekiem przepisywanym przez lekarza w wielu różnych sytuacjach klinicznych, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży.

U dorosłych lek stosuje się w:

• Leczeniu schizofrenii i zaburzeń schizoafektywnych – stanów, w których występują omamy, urojenia i zaburzenia myślenia.
• Doraźnym leczeniu majaczenia, gdy inne metody niefarmakologiczne nie przyniosły rezultatu.
• Leczeniu umiarkowanych do ciężkich epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej – stanów nadmiernego pobudzenia i euforii.
• Leczeniu ostrego pobudzenia psychoruchowego – gwałtownego niepokoju i nadmiernej aktywności ruchowej w przebiegu zaburzeń psychotycznych.
• Leczeniu agresji i objawów psychotycznych u pacjentów z demencją (otępieniem) w chorobie Alzheimera i demencją naczyniową, gdy pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub innych.
• Leczeniu tików, w tym zespołu Gillesa de la Tourette’a – mimowolnych ruchów lub dźwięków, które znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie.
• Leczeniu pląsawicy w chorobie Huntingtona – mimowolnych, nieregularnych ruchów ciała.

U dzieci i młodzieży lek stosuje się w:

• Leczeniu schizofrenii u młodzieży w wieku od 13 do 17 lat, gdy inne leki nie są skuteczne.
• Leczeniu utrzymujących się ciężkich zachowań agresywnych u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z autyzmem.
• Leczeniu tików u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat.

Haloperidol należy do grupy leków przeciwpsychotycznych zwanych pochodnymi butyrofenonu. Jego główne działanie polega na blokowaniu receptorów dopaminy w mózgu – substancji chemicznej, która przekazuje sygnały między komórkami nerwowymi. Gdy aktywność dopaminy jest zbyt duża, mogą pojawić się objawy psychotyczne, takie jak omamy czy urojenia.

Blokując receptory dopaminowe, haloperydol pomaga zmniejszyć nasilenie objawów psychotycznych, uspokaja nadmierne pobudzenie i pomaga przywrócić równowagę psychiczną. Lek działa głównie w obszarach mózgu odpowiedzialnych za emocje, myślenie i kontrolę ruchów.

Bardzo ważne: Haloperidol należy stosować dokładnie według zaleceń lekarza. Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawki ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Sposób podawania

Krople należy przyjmować doustnie. Można je mieszać z wodą, aby ułatwić przyjęcie, ale nie wolno mieszać ich z innymi płynami. Jeśli rozcieńczysz lek wodą, należy go wypić natychmiast.

Odmierzanie dawki

Butelka wyposażona jest w kroplomierz, który pozwala precyzyjnie odmierzyć dawkę. Jedna kropla zawiera 0,1 mg haloperydolu, więc na przykład:

• 5 kropli = 0,5 mg haloperydolu.
• 10 kropli = 1 mg haloperydolu.
• 20 kropli = 2 mg haloperydolu.

Typowe dawkowanie u dorosłych

Lekarz zazwyczaj zaczyna od małej dawki i stopniowo ją zwiększa, dostosowując do indywidualnej odpowiedzi organizmu. W zależności od schorzenia, dawka może wynosić od 0,5 mg do 10 mg na dobę, czasem podzielona na kilka mniejszych dawek w ciągu dnia. Maksymalna dawka dobowa to zazwyczaj 20 mg, ale w niektórych przypadkach może być niższa.

Dawkowanie u osób starszych

U osób w podeszłym wieku lekarz zazwyczaj przepisuje mniejsze dawki – często zaczynając od połowy standardowej dawki dla dorosłych. Maksymalna dawka dobowa dla osób starszych to zazwyczaj 5 mg.

Pominięta dawka

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź kolejną o zwykłej porze. Nie podwajaj dawki, aby nadrobić pominiętą.

Zakończenie leczenia

Nie przerywaj nagle przyjmowania leku – może to spowodować nawrót objawów lub nieprzyjemne objawy odstawienia. Lekarz pomoże stopniowo zmniejszać dawkę, gdy będzie to odpowiedni moment.

Haloperidolu WZF 0,2% nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na haloperidol lub którykolwiek inny składnik leku.
• W stanie śpiączki lub przy silnym osłabieniu funkcji ośrodkowego układu nerwowego.
• W chorobie Parkinsona lub innych podobnych schorzeniach neurologicznych.
• Przy stwierdzonej lub wrodzonej skłonności do zaburzeń rytmu serca (wydłużony odstęp QTc).
• Po niedawno przebytym zawale serca lub przy niewyrównanej niewydolności serca.
• Przy niskim poziomie potasu we krwi.
• Podczas jednoczesnego stosowania innych leków, które mogą wpływać na rytm serca.

Zwiększone ryzyko zgonu u osób starszych z otępieniem

Badania wykazały, że osoby starsze z demencją przyjmujące leki przeciwpsychotyczne mają zwiększone ryzyko zgonu. Dlatego lek należy stosować u tych pacjentów tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Wpływ na serce

Haloperidol może wpływać na pracę serca, powodując zaburzenia rytmu. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zlecić badanie EKG. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi.

Zaburzenia ruchowe

Lek może powodować mimowolne ruchy i sztywność mięśni. Mogą wystąpić:

• Drżenie i sztywność mięśni.
• Mimowolne ruchy twarzy, języka lub kończyn.
• Niepokój ruchowy i niemożność pozostania w bezruchu.
• Skurcze mięśni szyi, twarzy lub oczu.

Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

To rzadka, ale bardzo poważna reakcja na lek, objawiająca się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości i zmianami ciśnienia krwi. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Lek może przenikać do mleka matki i wpływać na dziecko. Noworodki narażone na działanie leku w ostatnich miesiącach ciąży mogą wymagać obserwacji po urodzeniu.

Prowadzenie pojazdów

Lek może powodować senność i zaburzenia koncentracji. Nie prowadź samochodu ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie upewnisz się, jak lek na Ciebie wpływa.

Haloperidol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.

Szczególnie ważne interakcje dotyczą:

• Leków na serce i zaburzenia rytmu serca.
• Niektórych antybiotyków i leków przeciwgrzybiczych.
• Leków przeciwdepresyjnych.
• Innych leków przeciwpsychotycznych.
• Leków nasennych i uspokajających.
• Alkoholu – może nasilić działanie uspokajające leku.

Jak każdy lek, Haloperidol WZF 0,2% może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Zaburzenia ruchowe – sztywność, drżenie, mimowolne ruchy.
• Problemy ze snem.
• Pobudzenie.
• Bóle głowy.

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Senność i zmęczenie.
• Zawroty głowy.
• Obniżone ciśnienie krwi.
• Zaparcia, nudności.
• Suchość w ustach.
• Zwiększenie masy ciała.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem:

• Wysoka gorączka, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości.
• Silne mimowolne ruchy lub skurcze mięśni.
• Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca.
• Trudności w oddychaniu.
• Objawy alergiczne – wysypka, świąd, obrzęk twarzy.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

• Przechowuj lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie zamrażaj.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.
• Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 3 miesięcy.
• Nie wyrzucaj leków do kanalizacji – zapytaj farmaceutę, jak pozbyć się niepotrzebnych leków.

Substancja czynna: haloperidol – 2 mg w 1 ml roztworu.

Inne składniki: kwas mlekowy, metylu parahydroksybenzoesan (E 218), propylu parahydroksybenzoesan (E 216), woda oczyszczona.

Uwaga: Lek zawiera parahydroksybenzoesany, które mogą powodować reakcje alergiczne, czasem opóźnione.