Popularne

Wybierz wariant produktu
Toujeo to lek w postaci roztworu do wstrzykiwań, który zawiera substancję czynną – insulinę glargine. Jest to lek stosowany w leczeniu cukrzycy u dorosłych i młodzieży powyżej 6. roku życia. Insulina glargine pomaga regulować poziom cukru we krwi, naśladując działanie naturalnej insuliny produkowanej przez organizm.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Toujeo to nowoczesny preparat insuliny bazalnej o stężeniu 300 jednostek na mililitr, przeznaczony do leczenia cukrzycy u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 6 roku życia. Produkt zawiera insulinę glargine – analog insuliny ludzkiej wytwarzany metodą inżynierii genetycznej, który charakteryzuje się szczególnie długim i stabilnym działaniem.
Każdy mililitr preparatu Toujeo zawiera 300 jednostek insuliny glargine. Lek dostępny jest w dwóch typach wstrzykiwaczy:
Produkt ma postać klarownego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań podskórnych.
Preparat Toujeo jest przeznaczony do leczenia cukrzycy u pacjentów w różnym wieku. U osób z cukrzycą typu 1 musi być stosowany w połączeniu z insuliną krótko lub szybko działającą podawaną przed posiłkami. U chorych na cukrzycę typu 2 może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Lek pomaga w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi przez całą dobę, zapewniając stabilne i długotrwałe działanie.
Insulina glargine zawarta w preparacie Toujeo działa poprzez regulowanie metabolizmu glukozy w organizmie. Po wstrzyknięciu pod skórę roztwór jest neutralizowany, co prowadzi do powstania osadu, z którego insulina jest uwalniana stopniowo i równomiernie przez ponad 24 godziny.
Działanie leku polega na:
Dzięki trojemu większemu stężeniu insuliny w porównaniu ze standardową insuliną glargine 100 jednostek na mililitr, Toujeo zapewnia bardziej stabilny i przedłużony profil działania.
Toujeo podaje się raz na dobę, zawsze o tej samej porze. W razie potrzeby istnieje możliwość zmiany czasu podawania do 3 godzin przed lub po ustalonej porze.
U osób z cukrzycą typu 1: Toujeo stosuje się w połączeniu z insuliną podawaną przed posiłkami. Dawka wymaga indywidualnego ustalenia przez lekarza.
U osób z cukrzycą typu 2: Zalecana początkowa dawka to 0,2 jednostki na kilogram masy ciała raz na dobę. Następnie dawka jest dostosowywana indywidualnie.
Przy zamianie ze standardowej insuliny glargine 100 jednostek na mililitr można rozpocząć od tej samej dawki jednostka za jednostkę, jednak często konieczne jest zwiększenie dawki o około 10-18 procent dla uzyskania optymalnej kontroli glikemii.
Przy zamianie z innych insulin bazalnych schemat dawkowania należy ustalić indywidualnie pod nadzorem lekarza, ze ścisłą kontrolą poziomu cukru we krwi.
Lek podaje się wyłącznie podskórnie w okolicę brzucha, ramienia lub uda. Miejsca wstrzyknięć należy regularnie zmieniać w obrębie tego samego obszaru, aby zmniejszyć ryzyko zmian w tkance podskórnej. Przed każdym wstrzyknięciem należy założyć nową, sterylną igłę – nigdy nie należy używać igieł ponownie.
Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Toujeo jest nadwrażliwość na insulinę glargine lub którykolwiek składnik preparatu.
Lek nie jest odpowiedni do leczenia kwasicy ketonowej – w takich przypadkach należy stosować krótko działającą insulinę ludzką podawaną dożylnie.
Najważniejszym działaniem niepożądanym podczas stosowania insuliny jest hipoglikemia, która może wystąpić gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Szczególną ostrożność należy zachować u osób:
Zwiększone ryzyko wystąpienia zbyt niskiego poziomu cukru występuje przy:
W miejscu wstrzyknięć może wystąpić lipodystrofia (zmiany w tkance tłuszczowej) lub amyloidoza skórna, co może opóźniać wchłanianie insuliny. Regularne zmienianie miejsca wstrzyknięć pomaga zapobiegać tym zmianom.
Zgłaszano przypadki niewydolności serca podczas jednoczesnego stosowania insuliny z pioglitazonem. Pacjenci wymagają obserwacji pod kątem objawów niewydolności serca, przyrostu masy ciała i obrzęków.
Przed każdym wstrzyknięciem należy sprawdzić etykietę, aby uniknąć pomyłkowego podania innej insuliny. Nigdy nie należy pobierać leku ze wstrzykiwacza przy użyciu strzykawki, ponieważ może to spowodować ciężkie przedawkowanie.
Wiele substancji może wpływać na działanie insuliny:
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby odpowiednio dostosować dawkowanie insuliny.
Jeśli wymaga tego stan kliniczny, można rozważyć stosowanie Toujeo w okresie ciąży. Szczególnie ważne jest utrzymanie prawidłowej kontroli metabolicznej przez cały okres ciąży.
Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w pierwszym trymestrze ciąży, a zwiększa w drugim i trzecim. Bezpośrednio po porodzie zapotrzebowanie na insulinę szybko maleje.
U kobiet karmiących piersią dawkowanie insuliny i dieta mogą wymagać zmian. Insulina glargine jako białko jest trawiona w przewodzie pokarmowym niemowlęcia, więc nie należy się spodziewać wpływu na jego metabolizm.
Zdolność do koncentracji i szybkość reakcji mogą ulec zaburzeniu w następstwie hipoglikemii lub hiperglikemii oraz z powodu zaburzeń widzenia. Stwarza to zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Pacjent powinien podjąć działania zapobiegające wystąpieniu hipoglikemii w czasie prowadzenia samochodu. Ma to szczególne znaczenie u osób, u których objawy początkowe hipoglikemii występują w niewielkim nasileniu lub często występuje hipoglikemia.
W przypadku wystąpienia ciężkiej hipoglikemii należy niezwłocznie zjeść węglowodany lub podać glukagon domięśniowo lub podskórnie, albo stężony roztwór glukozy dożylnie.
Przedawkowanie insuliny może prowadzić do ciężkiej, długotrwałej i zagrażającej życiu hipoglikemii. Łagodne objawy można leczyć podając doustnie węglowodany.
W ciężkiej hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami lub zaburzeniami neurologicznymi należy podać domięśniowo lub podskórnie glukagon lub dożylnie stężony roztwór glukozy. Pacjent wymaga monitorowania i powinien otrzymać posiłek zawierający węglowodany, ponieważ hipoglikemia może powrócić mimo widocznej poprawy klinicznej.
Przed pierwszym użyciem: Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Nie zamrażać. Chronić przed światłem.
Po pierwszym użyciu: Można przechowywać maksymalnie 6 tygodni w temperaturze poniżej 30 stopni Celsjusza, z dala od bezpośredniego źródła ciepła lub światła. Nie przechowywać w lodówce. Po każdym wstrzyknięciu należy nakładać nasadkę na wstrzykiwacz w celu ochrony przed światłem.
Termin ważności Toujeo SoloStar to 30 miesięcy, a Toujeo DoubleStar to 24 miesiące.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Toujeo, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, 300 j/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Toujeo dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Toujeo stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Toujeo to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 300 j/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Toujeo jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Toujeo zawiera insulinę glargine w stężeniu 300 jednostek na mililitr, podczas gdy standardowa insulina glargine ma stężenie 100 jednostek na mililitr. Toujeo zapewnia bardziej stabilny i przedłużony profil działania przez ponad 24 godziny, co może zmniejszać ryzyko hipoglikemii nocnej u osób z cukrzycą typu 2.
Toujeo należy podawać raz na dobę, zawsze o tej samej porze. Może to być dowolna pora dnia – rano lub wieczorem – w zależności od preferencji pacjenta i ustaleń z lekarzem. W razie potrzeby można zmienić czas podawania do 3 godzin przed lub po ustalonej porze.
Jeśli wymaga tego stan kliniczny, można rozważyć stosowanie Toujeo w okresie ciąży. Szczególnie ważne jest utrzymanie prawidłowej kontroli poziomu cukru przez cały okres ciąży. Decyzję o stosowaniu leku w ciąży powinien podjąć lekarz prowadzący.
W przypadku pominięcia dawki zaleca się pomiar stężenia cukru we krwi, a następnie postępowanie według ustalonego schematu dawkowania raz na dobę. Nie należy wstrzykiwać dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Ponowne użycie igły zwiększa ryzyko jej zatkania, co może skutkować podaniem zbyt małej dawki lub przedawkowaniem. Używanie nowej sterylnej igły przed każdym wstrzyknięciem zmniejsza również ryzyko zanieczyszczenia i zakażenia.
Objawy hipoglikemii to drżenie, pocenie się, zmęczenie, zawroty głowy, uczucie głodu, bóle głowy, zaburzenia koncentracji, nerwowość. W razie wystąpienia tych objawów należy niezwłocznie zjeść lub wypić coś zawierającego szybko wchłaniające się węglowodany.

Nie daj się jesieni