Popularne

Pazopanib Viatris to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający 200 mg aktywnej substancji- pazopanibu. Jest to inhibitor kinazy białkowej, który działa poprzez blokowanie białek odpowiedzialnych za rozwój i rozprzestrzenianie się komórek rakowych. Lek jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerki lub przerzutami do innych narządów. Może być również stosowany w leczeniu określonych postaci mięsaka tkanek miękkich, czyli nowotworu atakującego tkankę łączną ciała.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Pazopanib Viatris to nowoczesny lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 200 mg. Każda tabletka zawiera 200 mg pazopanibu w postaci chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor i kształt kapsułki z wytłoczonym napisem „200″ na jednej stronie.
Lek należy do grupy inhibitorów kinaz białkowych, które działają poprzez hamowanie specyficznych procesów komórkowych odpowiedzialnych za wzrost i rozwój nowotworów. Pazopanib jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę i jego stosowanie powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu nowotworów.
Pazopanib Viatris jest przeznaczony do leczenia dwóch rodzajów nowotworów u dorosłych pacjentów:
Lek jest stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego w dwóch sytuacjach. Po pierwsze, jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej żadnego leczenia systemowego. Po drugie, u pacjentów, którzy byli wcześniej leczeni cytokinami, czyli specjalnymi białkami regulującymi odpowiedź immunologiczną organizmu.
Pazopanib jest również wskazany w leczeniu określonych podtypów zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich. Może być stosowany u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali chemioterapię w leczeniu choroby rozsianej, lub u których nastąpiła progresja choroby w ciągu 12 miesięcy od zakończenia leczenia neoadjuwantowego lub adjuwantowego (leczenia wspomagającego przed lub po operacji).
Ważne: Nie wszystkie rodzaje mięsaków tkanek miękkich mogą być leczone pazopanibem. Skuteczność leku została potwierdzona tylko dla określonych podtypów histologicznych tego nowotworu, dlatego decyzję o zastosowaniu leczenia podejmuje lekarz na podstawie szczegółowej diagnostyki.
Pazopanib działa jako silny inhibitor kinaz tyrozynowych, czyli białek odpowiedzialnych za przekazywanie sygnałów wewnątrz komórek nowotworowych. Lek blokuje receptory dla naczyniowo-śródbłonkowego czynnika wzrostu oraz płytkowopochodnego czynnika wzrostu, które odgrywają kluczową rolę w tworzeniu nowych naczyń krwionośnych zaopatrujących guz.
Poprzez zahamowanie tych receptorów, pazopanib utrudnia nowotworowi dostęp do tlenu i składników odżywczych, co spowalnia jego wzrost i rozprzestrzenianie się. Lek działa również na receptor czynnika komórek macierzystych, co dodatkowo wzmacnia jego działanie przeciwnowotworowe.
Mechanizm działania pazopanibu jest wielokierunkowy, co oznacza, że jednocześnie wpływa na kilka różnych szlaków sygnałowych w komórkach nowotworowych, zwiększając skuteczność terapii.
Zalecana dawka pazopanibu wynosi 800 mg raz na dobę. Oznacza to, że pacjenci przyjmujący tabletki 200 mg powinni zażyć cztery tabletki jednorazowo. Lek należy przyjmować codziennie o tej samej porze, co pomaga utrzymać stałe stężenie leku we krwi.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich łamać, kruszyć ani żuć, ponieważ może to zmienić sposób wchłaniania leku i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Bardzo ważne jest przyjmowanie leku na czczo – co najmniej godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku. Jedzenie znacząco zwiększa wchłanianie pazopanibu, co może prowadzić do zbyt wysokiego stężenia leku w organizmie.
W zależności od tego, jak organizm toleruje leczenie, lekarz może zdecydować o zmianie dawki. Może ona zostać zmniejszona lub zwiększona o 200 mg, ale nigdy nie powinna przekraczać maksymalnej dawki 800 mg na dobę. Dostosowanie dawkowania jest często konieczne w przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub problemów z wątrobą.
Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby mogą przyjmować standardową dawkę 800 mg na dobę, ale wymagają uważnego monitorowania. U osób z umiarkowanymi zaburzeniami wątroby zaleca się zmniejszenie dawki do 200 mg raz na dobę. Pacjentom z ciężkimi zaburzeniami wątroby nie zaleca się stosowania tego leku.
Pazopanib Viatris nie może być stosowany u osób z nadwrażliwością (alergią) na pazopanib lub którykolwiek inny składnik leku. Reakcje alergiczne mogą objawiać się wysypką, świądem, obrzękiem twarzy lub trudnościami w oddychaniu i wymagają natychmiastowego przerwania leczenia oraz kontaktu z lekarzem.
Pazopanib może wpływać na czynność wątroby, dlatego konieczne jest regularne wykonywanie badań krwi oceniających parametry wątrobowe. Badania należy przeprowadzać przed rozpoczęciem leczenia, następnie w trzecim, piątym, siódmym i dziewiątym tygodniu terapii, a później w trzecim i czwartym miesiącu. Jeśli wystąpią nieprawidłowości w wynikach, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. W rzadkich przypadkach zgłaszano poważne uszkodzenie wątroby, dlatego pacjenci powinni natychmiast zgłosić lekarzowi objawy takie jak żółtaczka (ожółknięcie skóry lub białek oczu), ciemny mocz, nudności lub ból w prawym górnym kwadrancie brzucha.
Lek może powodować podwyższenie ciśnienia tętniczego, dlatego należy regularnie je kontrolować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Około czterdzieści procent przypadków nadciśnienia występuje w ciągu pierwszych dziewięciu dni terapii. Jeśli ciśnienie znacząco wzrośnie, konieczne może być zastosowanie leków obniżających ciśnienie lub czasowe przerwanie przyjmowania pazopanibu. Pacjenci z już istniejącym nadciśnieniem powinni mieć je dobrze kontrolowane przed rozpoczęciem leczenia.
U niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia czynności serca, w tym niewydolność serca lub zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca w wywiadzie. Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi objawy takie jak duszność, obrzęki nóg, szybkie męczenie się czy nieregularną pracę serca.
Pazopanib może zwiększać ryzyko krwawień oraz powikłań zakrzepowych, takich jak zawał serca, udar lub zakrzepica żył głębokich. Pacjenci powinni natychmiast zgłosić lekarzowi objawy takie jak ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, kaszel z krwią, nagłe zaburzenia mowy lub osłabienie, czy obrzęk i ból kończyny.
Lek może wpływać na czynność tarczycy, powodując niedoczynność. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badań hormonów tarczycy, a następnie okresową kontrolę w trakcie terapii. Objawy niedoczynności tarczycy mogą obejmować zmęczenie, przyrost masy ciała, nietolerancję zimna czy spowolnienie.
Pazopanib może utrudniać gojenie ran, dlatego należy przerwać jego stosowanie co najmniej siedem dni przed planowaną operacją chirurgiczną. Decyzję o wznowieniu leczenia po zabiegu podejmuje lekarz na podstawie oceny procesu gojenia.
Jak każdy lek, Pazopanib Viatris może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna lub umiarkowana, ale niektóre mogą być poważne i wymagać interwencji medycznej.
Do najczęstszych działań niepożądanych należą biegunka, nudności, zmiana koloru włosów (zazwyczaj rozjaśnienie lub wybielenie), zmiany w pigmentacji skóry, nadciśnienie tętnicze, ból głowy, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz zmniejszenie masy ciała. Ponadto często obserwuje się podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych w badaniach krwi.
Często występują zawroty głowy, bezsenność, duszność, chrypka, ból brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, wysypka, suchość skóry, świąd, nadmierne wypadanie włosów, bóle mięśniowe i stawowe, obrzęki, białkomocz oraz nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych.
Rzadziej, ale mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy medycznej. Należą do nich: krwawienia (w tym krwioplucie, krwawienie z przewodu pokarmowego), zakrzepy (zawał serca, udar, zakrzepica żył), perforacja przewodu pokarmowego (przedziurawienie jelita), ciężkie zaburzenia czynności wątroby, nadciśnieniowy przełom oraz zaburzenia rytmu serca.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: żółtaczki, ciemnego moczu, silnego bólu brzucha, krwawienia, objawów zakrzepu (ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu, nagłe osłabienie), silnego bólu głowy, zaburzeń widzenia, drgawek lub znacznego pogorszenia samopoczucia.
Pazopanib może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych, w tym lekach dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.
Należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna czy sok grejpfrutowy. Leki te mogą zwiększać stężenie pazopanibu we krwi, co prowadzi do nasilenia działań niepożądanych. Podobnie należy unikać leków indukujących CYP3A4, takich jak ryfampicyna czy ziele dziurawca, które mogą zmniejszać skuteczność pazopanibu.
Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu ze statynami (lekami obniżającymi cholesterol), zwłaszcza symwastatyną, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby. Również przy stosowaniu z lekami zmniejszającymi kwaśność soku żołądkowego (inhibitory pompy protonowej, antagoniści receptora H2) może być konieczne dostosowanie sposobu przyjmowania pazopanibu.
Pazopanib nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że stan zdrowia kobiety bezwzględnie tego wymaga. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na płód. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia oraz przez co najmniej dwa tygodnie po przyjęciu ostatniej dawki leku.
Mężczyźni przyjmujący pazopanib również powinni stosować prezerwatywy podczas stosunków płciowych w okresie leczenia i przez dwa tygodnie po jego zakończeniu, aby uniknąć narażenia partnerki na działanie leku.
Karmienie piersią należy przerwać podczas stosowania pazopanibu, ponieważ nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego. Pazopanib może również wpływać na płodność zarówno u mężczyzn, jak i kobiet.
Pazopanib Viatris należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma szczególnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. W razie wątpliwości dotyczących sposobu usunięcia niepotrzebnych leków należy zwrócić się do farmaceuty. Prawidłowa utylizacja pomaga chronić środowisko naturalne.
Pazopanib Viatris jest dostępny również w postaci tabletek 400 mg. Wybór odpowiedniej mocy zależy od zalecanej dawki i może być ustalony przez lekarza w celu ułatwienia przyjmowania leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest właściwie wolny od sodu.
Leczenie pazopanibem wymaga regularnych wizyt kontrolnych u lekarza oraz wykonywania badań krwi. Nie należy samodzielnie przerywać ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. W przypadku pominięcia dawki nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Pazopanib Viatris, tabletki powlekane, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Pazopanib Viatris dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Pazopanib Viatris stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Pazopanib Viatris to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Pazopanib Viatris jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, pazopanib należy przyjmować na czczo – co najmniej godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku. Jedzenie znacząco zwiększa wchłanianie leku i może prowadzić do zbyt wysokiego stężenia we krwi.
Badania wątroby należy wykonywać przed rozpoczęciem leczenia, w 3., 5., 7. i 9. tygodniu, następnie w 3. i 4. miesiącu oraz okresowo po 4 miesiącu leczenia, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Nie, tabletek pazopanibu nie wolno łamać ani kruszyć. Należy je połykać w całości, popijając wodą, ponieważ ich rozkruszenie zwiększa wchłanianie leku i może prowadzić do działań niepożądanych.
Tak, pazopanib może powodować nadciśnienie tętnicze. Około 40% przypadków wystepuje w ciągu pierwszych 9 dni leczenia, dlatego konieczne jest regularne kontrolowanie ciśnienia, zwłaszcza na początku terapii.
Żółtaczka może być objawem poważnego uszkodzenia wątroby. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który oceni parametry wątrobowe i podejmie decyzję o dalszym leczeniu, w tym o ewentualnym przerwaniu stosowania leku.
Pazopanib może utrudniać gojenie ran, dlatego należy przerwać jego stosowanie co najmniej 7 dni przed planowaną operacją. Decyzję o wznowieniu leczenia podejmuje lekarz po ocenie gojenia rany.

Nie daj się jesieni