Komplikacje w miejscu wstrzyknięcia
Zgłaszano przypadki powikłań związanych z podaniem leku, takich jak ból, krwiak, krwawienie czy uszkodzenie naczyń krwionośnych w miejscu wstrzyknięcia. W bardzo rzadkich przypadkach błędne podanie mogło prowadzić do poważnego krwawienia wymagającego transfuzji krwi i operacji. Dlatego po podaniu leku należy obserwować pacjenta pod kątem objawów krwawienia do jamy brzusznej.
Początkowe nasilenie objawów
U niektórych pacjentów z rakiem prostaty, na początku leczenia mogą się nasilić objawy choroby, takie jak bóle kostne. Dzieje się tak dlatego, że w pierwszych tygodniach terapii poziom testosteronu przejściowo wzrasta, zanim zacznie spadać. Aby temu zapobiec, lekarz może przepisać dodatkowy lek (antyandrogen) na okres około trzech tygodni od pierwszego wstrzyknięcia.
Osłabienie kości
Długotrwałe stosowanie leków z grupy agonistów LHRH, takich jak Zoladex LA, może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości, co zwiększa ryzyko osteoporozy i złamań. Szczególnie narażone są osoby, które dodatkowo:
- Regularnie nadużywają alkoholu.
- Palą papierosy.
- Długotrwale przyjmują leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteroidy.
- Mają przypadki osteoporozy w rodzinie.
U takich pacjentów lekarz może rozważyć dodatkowe leczenie chroniące kości, na przykład bisfosfonianami.
Zmiany nastroju i depresja
Podczas stosowania leku Zoladex LA mogą wystąpić zmiany nastroju, w tym objawy depresji. Pacjenci ze stwierdzoną wcześniej depresją lub nadciśnieniem powinni być szczególnie uważnie obserwowani przez lekarza.
Poziom cukru we krwi
Leczenie agonistami LHRH może wpływać na metabolizm glukozy, prowadząc do zmniejszonej tolerancji cukru. U niektórych osób może to ujawnić cukrzycę, a u pacjentów już chorujących na cukrzycę może pogorszyć kontrolę poziomu cukru we krwi. Dlatego ważne jest regularne monitorowanie glikemii.
Wpływ na serce
Leczenie antyandrogenowe może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym serca, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien ocenić ryzyko, szczególnie u pacjentów, którzy:
- Mają już wydłużony odstęp QT.
- Przyjmują inne leki wpływające na rytm serca.
- Mają choroby serca lub zaburzenia elektrolitowe.
Ryzyko ucisk na rdzeń kręgowy
U pacjentów z przerzutami do kości kręgosłupa istnieje ryzyko ucisku na rdzeń kręgowy lub niedrożności moczowodów. Takich pacjentów należy szczególnie uważnie obserwować w pierwszym miesiącu leczenia. Jeśli wystąpią objawy takie jak nagłe osłabienie nóg, problemy z oddawaniem moczu czy silny ból pleców, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.