Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lithium Carbonicum GSK jest lekiem wydawanym na receptę wskazanym do stosowania w leczeniu epizodu maniakalnego w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, a także w zapobieganiu nawrotom zaburzeń afektywnych dwubiegunowych lub zmniejszanie nasilenia i częstotliwości kolejnych epizodów manii oraz występowania epizodów depresji w zaburzeniach depresyjnych nawracających. Substancją czynną produktu leczniczego jest węglan litu, który ma działanie stabilizujące nastrój.
Ulotka Lithium Carbonicum GSK dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lithium Carbonicum GSK – lek na zaburzenia afektywne dwubiegunowe
Lithium Carbonicum GSK to preparat zawierający węglan litu, który znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń nastroju. Każda tabletka zawiera 250 mg litu węglanu jako substancji czynnej. Lek dostępny jest w formie białych do kremowych, okrągłych tabletek z oznakowaniem LC po jednej stronie.
Kiedy stosuje się Lithium Carbonicum GSK?
Lek jest przeznaczony dla osób zmagających się z zaburzeniami afektycznymi dwubiegunowymi oraz zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi. Stosuje się go w kilku sytuacjach klinicznych:
- W leczeniu epizodu maniakalnego – stanu charakteryzującego się nadmiernie podniesionym nastrojem, zwiększoną aktywnością i impulsywnością.
- W zapobieganiu nawrotom zaburzeń afektywnych dwubiegunowych – lek pomaga stabilizować nastrój i zmniejszać częstotliwość oraz nasilenie kolejnych epizodów choroby.
- W zapobieganiu występowaniu epizodów depresji u osób z nawracającymi zaburzeniami depresyjnymi.
Węglan litu działa normalizująco i stabilizująco na nastrój, nie wywołując przy tym działania psychotropowego u osób zdrowych.
Jak działa węglan litu?
Mechanizm działania litu nie jest jeszcze w pełni poznany, ale naukowcy przyjmują, że substancja ta wpływa na funkcjonowanie komórek nerwowych w mózgu. Lit hamuje transport sodu do wnętrza neuronu, co zaburza uwalnianie ważnych przekaźników nerwowych – noradrenaliny i dopaminy. Jednocześnie w pewnym stopniu hamuje ich ponowny wychwyt przez komórki nerwowe.
Działanie lecznicze pojawia się zwykle po 1-3 tygodniach regularnego przyjmowania leku. U osób z zaburzeniami afektycznymi dwubiegunowymi i zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi węglan litu leczy objawy epizodu maniakalnego, zapobiega jego występowaniu oraz chroni przed nawrotami epizodów depresyjnych.
Jak stosować Lithium Carbonicum GSK?
Ważna informacja: Węglan litu charakteryzuje się małym współczynnikiem terapeutycznym, co oznacza, że dawka lecznicza jest bliska dawce toksycznej. Z tego powodu indywidualną dawkę należy wyznaczyć na podstawie pomiaru stężenia litu w surowicy krwi oraz obserwowanej poprawy klinicznej.
Dawkowanie standardowe
Dawka dobowa wynosi zwykle od 0,5 do 1,25 g węglanu litu w dawkach podzielonych. Dawkę dobową należy zwiększać stopniowo, a w początkowym okresie terapii stężenie litu w surowicy należy kontrolować co najmniej raz w tygodniu.
W ostrych stanach maniakalnych
W ostrych epizodach choroby stosuje się dawkę od 1,5 do 2,0 g na dobę. Stężenie litu w osoczu krwi powinno wtedy wynosić od 0,6 do 1,2 mmol/l. Po ustąpieniu ostrej fazy choroby dawkę należy natychmiast zmniejszyć.
W zapobieganiu nawrotom
Zalecane jest utrzymanie stężenia litu w surowicy w zakresie 0,5-0,8 mmol/l. Po osiągnięciu wymaganego stężenia kontrolę można przeprowadzać rzadziej – co miesiąc lub co 2 miesiące, a podczas remisji co 2-3 miesiące.
Ważne zasady przyjmowania leku
- Dawkę dobową należy dzielić co najmniej na 3 części.
- Jeśli pominiesz jedną dawkę, nie podwajaj następnej.
- Lek należy przyjmować regularnie o stałych porach.
- W czasie terapii ważne jest zapewnienie odpowiedniej ilości sodu i wody w diecie.
Stosowanie u dzieci
Nie zaleca się stosowania produktu u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
Odstawianie leku
Zaleca się stopniowe odstawianie litu przez okres przynajmniej 2 tygodni, ponieważ może to opóźnić nawrót objawów choroby podstawowej. Nigdy nie przerywaj leczenia samodzielnie – zawsze skonsultuj się z lekarzem.
Kiedy nie wolno stosować Lithium Carbonicum GSK?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Jeśli jesteś uczulony na węglan litu lub którykolwiek z pozostałych składników produktu.
- W przypadku ciężkiej niewydolności nerek.
- Po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego.
- Przy organicznych uszkodzeniach mózgu.
- W przypadku białaczki.
- W czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze – lit może powodować wady wrodzone u dziecka, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym.
- W okresie karmienia piersią – lit przenika do mleka matki i może wywołać objawy zatrucia u dziecka.
Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia litem wskazana jest ocena czynności tarczycy, nerek, serca (zapis EKG) oraz oznaczenie stężenia sodu i glukozy w surowicy krwi.
Zwiększone ryzyko objawów toksycznych
Szczególną ostrożność należy zachować u osób z następującymi schorzeniami:
- Ciężką niewydolnością nerek.
- Chorobą sercowo-naczyniową.
- Nieleczoną niedoczynnością tarczycy.
- Niewyrównanym stężeniem sodu wynikającym z odwodnienia.
- Chorobą Addisona (niewydolność kory nadnerczy).
- Zmniejszoną podażą soli w diecie.
Inne stany wymagające ostrożności
Szczególnie ostrożnie należy stosować lit w następujących chorobach: chorobie Parkinsona, zaburzeniach czynności węzła zatokowego i przewodnictwa zatokowo-komorowego, padaczce, łuszczycy, wrodzonej nużliwości mięśni, cukrzycy oraz schizofrenii.
Zespół Brugadów
Lit jest inhibitorem kanałów sodowych mięśnia sercowego, podczas jego stosowania może ujawnić się uwarunkowany genetycznie zespół Brugadów – poważne zaburzenie rytmu serca. Z tego względu należy unikać stosowania litu u pacjentów z tym zespołem.
Wpływ na nerki
Lit hamuje wychwyt zwrotny sodu z kanalików nerkowych. W przypadku biegunki lub nadmiernego pocenia (np. podczas infekcji) może być konieczne zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii. Po przedłużonym leczeniu litem mogą wystąpić zmiany histologiczne w nerkach, które mogą prowadzić do zaburzenia ich czynności. Zaleca się okresowe monitorowanie czynności nerek.
Ważna informacja o diecie
W czasie terapii pacjent musi zapewnić sobie odpowiednią ilość sodu i wody w diecie. Niedobór sodu i wody nasila wchłanianie zwrotne litu w nerkach, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu i może wywołać objawy toksyczne.
Interakcje z innymi lekami
Wiele leków może wpływać na stężenie litu w organizmie lub nasilać jego działania niepożądane. Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Leki zwiększające stężenie litu (ryzyko toksyczności)
- Metronidazol – lek przeciwbakteryjny.
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak indometacyna czy ketoprofen.
- Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę – leki stosowane w nadciśnieniu tętniczym.
- Antagoniści receptora angiotensyny II – również stosowane w nadciśnieniu.
- Leki moczopędne, zwłaszcza tiazydowe i amiloryd.
Leki zmniejszające stężenie litu
- Mocznik.
- Ksantyny, takie jak aminofilina, kofeina, teofilina.
- Związki alkalizujące, np. węglan sodu.
- Inhibitory SGLT2 (gliflozyny) – leki stosowane w cukrzycy.
- Leki moczopędne będące inhibitorami anhydrazy węglanowej.
Leki powodujące neurotoksyczność
Następujące leki mogą nasilać objawy pozapiramidowe i powodować objawy neurotoksyczności (takie jak niezborność ruchowa, drżenie, mimowolne skurcze mięśniowe, zaburzenia mowy, splątanie, senność):
- Neuroleptyki, takie jak chloropromazyna, haloperidol.
- Karbamazepina – lek przeciwpadaczkowy.
- Metyldopa – lek stosowany w nadciśnieniu.
- Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – leki przeciwdepresyjne, mogą prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego.
- Leki z grupy antagonistów kanału wapniowego.
- Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
Inne ważne interakcje
Lit może nasilać i wydłużać działanie leków zwiotczających mięśnie oraz w rzadkich przypadkach wyzwalać napady wrodzonej nużliwości mięśni. Nasila również hamujące działanie dużych dawek jodu na tarczycę.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lithium Carbonicum GSK może powodować działania niepożądane. Ich wystąpienie i nasilenie zależą od wrażliwości pacjenta oraz stężenia leku w surowicy krwi.
Objawy w początkowym okresie leczenia
W początkowym okresie stosunkowo często występują:
- Drżenia mięśniowe.
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka).
- Wielomocz – częste oddawanie moczu.
- Wzmożone pragnienie.
- Osłabienie siły mięśniowej.
- Uczucie znużenia.
Podczas kontynuowania leczenia objawy te zwykle stają się mniej nasilone.
Zaburzenia układu nerwowego
- Drgawki i napady drgawkowe.
- Drżenia mięśniowe (drobnofaliste i grubofaliste).
- Niezborność ruchowa.
- Ruchy mimowolne.
- Zaburzenia przewodnictwa nerwowego.
- Wzmożenie odruchów.
- Niewyraźna mowa.
- Zawroty głowy.
- Oczopląs – mimowolne ruchy gałek ocznych.
- Zaburzenia pamięci, senność, omamy.
- Bóle głowy, zaburzenia smaku.
Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne
- Wole, niedoczynność lub nadczynność tarczycy.
- Nadczynność przytarczyc.
- Hiperglikemia – podwyższone stężenie glukozy we krwi.
- Hiperkalcemia – podwyższone stężenie wapnia we krwi.
- Zwiększenie masy ciała lub utrata apetytu.
Zaburzenia serca i naczyń
- Zaburzenia rytmu serca, bradykardia – zwolnienie akcji serca.
- Zaburzenia czynności węzła zatokowego.
- Obrzęki obwodowe.
- Zmiany w zapisie EKG.
- Niedociśnienie, niewydolność krążenia obwodowego.
Zaburzenia żołądka i jelit
- Nudności, wymioty, biegunka.
- Zapalenie błony śluzowej żołądka.
- Ślinotok lub suche błony śluzowe jamy ustnej.
Zaburzenia skóry
- Łysienie, trądzik.
- Świąd, wysypka.
- Nasilenie łuszczycy.
- Owrzodzenia, nadmierne rogowacenie skóry.
Zaburzenia nerek
- Objawy cukrzycy nerkowo pochodnej – nadmierne oddawanie moczu i pragnienie.
- Nietrzymanie moczu.
- Po długotrwałym leczeniu – zmiany histologiczne i zaburzenia czynności nerek.
- U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w leczeniu długotrwałym – mikrotorbiele, gruczolak kwasochłonny nerki, rak kanalików zbiorczych nerki.
Inne działania niepożądane
- Leukocytoza – zwiększona liczba białych krwinek.
- Zaburzenia widzenia – mroczki, niewyraźne widzenie.
- Bóle stawów i mięśni.
- Impotencja, zaburzenia seksualne.
- Obrzęki.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące lub inne niż wymienione, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Uwaga: Stężenia toksyczne litu są zbliżone do stężeń terapeutycznych. Każde przedawkowanie litu powinno być uznawane za potencjalnie groźne dla życia.
Objawy przedawkowania
Pojawienie się objawów może być opóźnione – szczyt objawów może wystąpić nawet po 24 godzinach. Objawy są podobne do działań niepożądanych, ale znacznie bardziej nasilone. W poważnych przypadkach mogą wystąpić napady padaczkowe, śpiączka, a nawet śmierć.
W ostrych zatruciach występują:
- Nasilone wymioty i biegunka.
- Niezborność ruchowa.
- Drgawki i śpiączka.
- Zaburzenia rytmu serca i wstrząs.
Postępowanie
Nie ma specyficznego antidotum na zatrucie litem. W przypadku podejrzenia przedawkowania:
- Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się do szpitala.
- Leczenie polega na przerwaniu podawania litu i zastosowaniu terapii wspomagającej.
- W ciężkich przypadkach konieczna może być hemodializa.
- Węgiel aktywowany nie absorbuje litu, więc nie jest skuteczny.
Jak węglan litu zachowuje się w organizmie?
Węglan litu jest niemal w całości wchłaniany z przewodu pokarmowego, jednak proces ten jest powolny i trwa około 8 godzin. Maksymalne stężenie litu we krwi osiągane jest po 2-4 godzinach od przyjęcia leku.
Lit nie wiąże się z białkami krwi i jest niemal w całości (około 95%) wydalany z moczem. Niewielkie ilości (4-5%) są wydalane z potem. Okres biologicznego półtrwania wynosi około 19 godzin, ale wykazuje duże różnice osobnicze (13-33 godziny) i zależy od wieku pacjenta, stanu jego nerek oraz czasu leczenia litem.
U osób w podeszłym wieku wydalanie litu przez nerki jest zwolnione, a okres półtrwania wydłużony. Niedobór sodu i wody nasila wchłanianie zwrotne litu w nerkach, co wydłuża okres eliminacji i prowadzi do zwiększenia stężenia litu w osoczu.
Przechowywanie leku
- Przechowuj lek w temperaturze poniżej 25°C.
- Chroń od wilgoci.
- Przechowuj w oryginalnym opakowaniu.
- Okres ważności wynosi 3 lata.
- Przechowuj w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności.
Skład leku
Substancja czynna: 1 tabletka zawiera 250 mg litu węglanu.
Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (120,5 mg w 1 tabletce), skrobia ziemniaczana, powidon K-30, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
Ważna informacja: Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Opakowanie
Lek dostępny jest w pojemniku z polietylenu zawierającym 60 tabletek, zamkniętym zabezpieczonym przed dziećmi zamknięciem z pierścieniem gwarancyjnym.
Zamienniki Lithium Carbonicum GSK
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lithium Carbonicum GSK, tabletki, 250 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lithium Carbonicum GSK dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lithium Carbonicum GSK stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lithium Carbonicum GSK to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 250 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Lithium Carbonicum GSK jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lithium Carbonicum GSK
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lithium Carbonicum GSK w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Lithium Carbonicum GSK
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Lithium Carbonicum GSK?
FAQ
Jak szybko zaczyna działać węglan litu?
Działanie lecznicze węglanu litu występuje po 1-3 tygodniach regularnego przyjmowania leku. Nie jest to lek o natychmiastowym działaniu, wymaga czasu na osiągnięcie odpowiedniego stężenia w organizmie.
Czy podczas leczenia litem trzeba kontrolować poziom leku we krwi?
Tak, regularna kontrola stężenia litu w surowicy krwi jest niezbędna. W początkowym okresie terapii należy kontrolować stężenie co najmniej raz w tygodniu, później rzadziej – co 1-2 miesiące, a podczas remisji co 2-3 miesiące.
Czy można pić alkohol podczas stosowania węglanu litu?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia litem, ponieważ alkohol może wpływać na gospodarkę wodno-elektrolitową organizmu i zwiększać ryzyko działań niepożądanych oraz toksyczności litu.
Dlaczego podczas leczenia litem trzeba pić dużo wody?
Odpowiednia podaż wody i sodu w diecie jest kluczowa, ponieważ niedobór tych składników nasila wchłanianie zwrotne litu w nerkach, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w organizmie i może wywołać objawy toksyczne.
Czy można nagle przerwać przyjmowanie węglanu litu?
Nie, nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane. Lit należy odstawiać stopniowo przez okres przynajmniej 2 tygodni, ponieważ może to opóźnić nawrót objawów choroby. Zawsze skonsultuj odstawienie leku z lekarzem.
Co zrobić gdy pojawią się drżenia rąk podczas leczenia litem?
Drżenia są częstym działaniem niepożądanym, szczególnie na początku leczenia. Jeśli są nasilone lub nie ustępują, skontaktuj się z lekarzem – może być konieczna modyfikacja dawki lub kontrola stężenia litu we krwi.
Porady
Nie daj się jesieni
