Liprolog KwikPen

Liprolog KwikPen to produkt leczniczy zawierający insulinę lizpro – nowoczesny analog insuliny ludzkiej wytwarzany metodą inżynierii genetycznej. Preparat dostępny jest w stężeniu 200 jednostek na mililitr (200 j.m./ml) i przeznaczony jest wyłącznie dla osób dorosłych chorych na cukrzycę, które wymagają większych dawek dobowych szybkodziałającej insuliny (powyżej 20 jednostek dziennie). Lek pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cukru we krwi i jest stosowany w leczeniu cukrzycy u dorosłych pacjentów.

Każdy mililitr roztworu zawiera 200 jednostek insuliny lizpro, co oznacza, że jeden wstrzykiwacz o pojemności 3 ml zawiera łącznie 600 jednostek insuliny. Substancją czynną jest insulina lizpro – analog insuliny ludzkiej, który został nieznacznie zmodyfikowany w porównaniu do naturalnej insuliny produkowanej przez trzustkę. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak metakrezol, glicerol, trometamol, tlenek cynku oraz wodę do wstrzykiwań. Do uzyskania odpowiedniego odczynu mogły być użyte wodorotlenek sodu lub kwas solny. Liprolog KwikPen to przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny dostarczany w fabrycznie napełnionym wstrzykiwaczu półautomatycznym, gotowym do użycia.

Insulina lizpro działa podobnie jak naturalna insulina wytwarzana przez organizm, ale charakteryzuje się znacznie szybszym początkiem działania. Po podaniu podskórnym preparat zaczyna działać już po około 15 minutach, co pozwala na podawanie go w bardzo niewielkim odstępie czasu przed posiłkiem – zazwyczaj w ciągu 15 minut przed jedzeniem, a w razie potrzeby nawet bezpośrednio po posiłku. Czas działania preparatu wynosi od 2 do 5 godzin, co jest krótsze niż w przypadku zwykłej insuliny ludzkiej.

Mechanizm działania insuliny lizpro polega na pobudzaniu komórek organizmu do wychwytywania glukozy z krwi. Insulina łączy się ze swoistymi receptorami na powierzchni komórek wątroby, mięśni i tkanki tłuszczowej, stymulując te komórki do pobierania cukru. Dodatkowo lek nasila syntezę glikogenu w mięśniach i wątrobie (magazynowanie zapasów energii), hamuje proces uwalniania glukozy przez wątrobę, zwiększa syntezę tłuszczów oraz zmniejsza ich rozkład. Insulina lizpro zwiększa także wychwyt aminokwasów i syntezę białek, działając anabolicznie (budująco) i zmniejszając katabolizm (rozkład tkanek).

Preparat jest wskazany w leczeniu cukrzycy u osób dorosłych, które wymagają stosowania insuliny w celu utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi. Liprolog KwikPen w stężeniu 200 j.m./ml jest przeznaczony specjalnie dla pacjentów wymagających dawek dobowych szybkodziałającej insuliny większych niż 20 jednostek. Lek jest również wskazany do wstępnej stabilizacji cukrzycy. Lekarz może zalecić stosowanie Liprolog KwikPen jednocześnie z długo działającą insuliną lub z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi pochodnymi sulfonylomocznika.

Dawkowanie Liprolog KwikPen jest ustalane indywidualnie przez lekarza zgodnie z zapotrzebowaniem pacjenta. Preparat należy podawać w iniekcjach podskórnych, zazwyczaj w ciągu 15 minut przed posiłkiem lub po posiłku, a w razie potrzeby bezpośrednio po jedzeniu. Wstrzyknięcie można wykonać w górną część ramienia, udo, pośladek lub brzuch. Bardzo ważne jest regularne zmienianie miejsca iniekcji – to samo miejsce powinno być wykorzystywane nie częściej niż raz w miesiącu, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zmian skórnych, takich jak grudki pod skórą (lipodystrofia) lub amyloidoza skórna.

Ważne informacje dotyczące stosowania:

• Liprolog 200 j.m./ml może być wstrzykiwany wyłącznie za pomocą wstrzykiwacza KwikPen, w którym jest dostarczony.
• Nie wolno przenosić roztworu ze wstrzykiwacza KwikPen do strzykawki insulinowej ani do zbiornika pompy insulinowej. Oznaczenia jednostek na strzykawce nie pozwalają na prawidłowe odmierzenie dawki, co może prowadzić do przedawkowania i bardzo niskiego poziomu cukru we krwi, zagrażającego życiu.
• Liczba jednostek insuliny jest widoczna w okienku dawkowania wstrzykiwacza bez względu na moc preparatu. Nie należy przeliczać dawki podczas zmiany mocy preparatu.
• Przed każdym wstrzyknięciem należy wzrokowo sprawdzić liczbę jednostek w okienku dawkowania. Osoby niewidome lub słabowidzące powinny zawsze korzystać z pomocy innej osoby, która ma dobry wzrok i jest przeszkolona w zakresie korzystania ze wstrzykiwacza insuliny.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone. Podobnie w przypadku zaburzenia czynności wątroby – ze względu na ograniczenie zdolności wątroby do wytwarzania glukozy i osłabienie procesu rozkładu insuliny, zapotrzebowanie na insulinę może być mniejsze. Jednakże u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby wzrost oporności na insulinę może spowodować zwiększenie zapotrzebowania organizmu na insulinę. W takich sytuacjach lekarz odpowiednio dostosuje dawkę leku.

Preparatu nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na insulinę lizpro lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.
• Jeśli występują objawy hipoglikemii (niski poziom glukozy we krwi).

Wszelka zmiana sposobu leczenia cukrzycy, w tym każda zmiana stosowanego preparatu insuliny na inny, wymaga ścisłego nadzoru lekarza i może pociągać za sobą konieczność dostosowania dawki. Nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu – przerwanie leczenia, szczególnie w cukrzycy typu 1, stosowanie zbyt małych dawek lub pomijanie dawek może prowadzić do hiperglikemii (wysokiego poziomu cukru we krwi) i kwasicy ketonowej, która może stanowić zagrożenie życia.

Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi)

Hipoglikemia może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Objawy hipoglikemii obejmują: bladość skóry, zmęczenie, nerwowość, drżenie, niepokój, nietypowe zmęczenie lub osłabienie, splątanie, trudności z koncentracją, senność, nadmierny głód, zmiany widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca. Niewyrównana hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, śpiączki i śmierci.

Po zmianie stosowanego preparatu insuliny wczesne objawy hipoglikemii mogą być mniej nasilone lub inne od tych występujących wcześniej. Do czynników mogących wpłynąć na zmianę lub zmniejszenie nasilenia wczesnych ostrzegawczych objawów hipoglikemii należą: długotrwała cukrzyca, intensywne leczenie insuliną, neuropatia cukrzycowa (uszkodzenie nerwów), przyjmowanie beta-adrenolityków oraz zmiana insuliny pochodzenia zwierzęcego na insulinę ludzką. W takich przypadkach może dojść do ciężkiej hipoglikemii, zanim chory uświadomi sobie jej wystąpienie.

Hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi)

Pierwsze objawy hiperglikemii pojawiają się zwykle stopniowo, w ciągu kilku godzin lub dni i mogą obejmować: zwiększone pragnienie, częste oddawanie moczu, nudności, wymioty, senność, zaczerwienienie i suchość skóry, suchość w ustach, utratę apetytu oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. Nieleczona hiperglikemia może prowadzić do kwasicy ketonowej, która może stanowić zagrożenie życia.

Zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia

Należy regularnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia, aby zapobiegać powstawaniu zmian skórnych, takich jak grudki pod powierzchnią skóry (lipodystrofia) lub amyloidoza skórna. Insulina wstrzyknięta w obszar, w którym występują grudki, może nie działać odpowiednio. Jeśli obecnie wykonujesz wstrzyknięcia w obszar z grudkami, skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem wstrzykiwania w inny obszar.

Inne ważne informacje

Wysiłek fizyczny lub zmiana schematu przyjmowania posiłków może wymagać dostosowania dawkowania. Wysiłek fizyczny bezpośrednio po posiłku może zwiększać ryzyko hipoglikemii. Zapotrzebowanie na insulinę może ulec zmianie podczas choroby, w przypadku urazów lub zaburzeń emocjonalnych – w takich sytuacjach kontrola poziomu cukru we krwi powinna być bardzo staranna.

Leczenie skojarzone z pioglitazonem (doustny lek przeciwcukrzycowy) i insuliną może spowodować wystąpienie niewydolności serca, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Jeśli lekarz zaleci stosowanie insuliny w skojarzeniu z pioglitazonem, konieczna jest obserwacja, czy nie występują objawy niewydolności serca, w tym obrzęki czy zwiększenie masy ciała. W razie wystąpienia objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, ponieważ konieczne może być zaprzestanie stosowania pioglitazonu.

Beta-adrenolityki (leki stosowane w chorobach serca i nadciśnieniu) mogą zmienić lub zmniejszyć wczesne objawy hipoglikemii, co utrudnia jej rozpoznanie.

Przed zastosowaniem leku w ciąży należy skonsultować się z lekarzem. Zapotrzebowanie na insulinę może ulec zmianie w okresie ciąży – zazwyczaj zmniejsza się w pierwszym trymestrze, a następnie wzrasta w drugim i trzecim trymestrze. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę zwykle szybko wraca do poziomu sprzed ciąży.

Przed zastosowaniem leku podczas karmienia piersią również należy skonsultować się z lekarzem. U kobiet karmiących piersią może być konieczne dostosowanie dawki insuliny i diety.

W przypadku wystąpienia hipoglikemii sprawność psychofizyczna, w tym szybkość reakcji, może być zaburzona. Stwarza to zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń i maszyn. Należy zapobiegać możliwości wystąpienia hipoglikemii. Jest to szczególnie istotne u chorych, u których hipoglikemia występuje często, a także gdy wczesne objawy hipoglikemii są mało nasilone lub nie występują. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i ustalić, czy w ogóle możliwe jest prowadzenie pojazdów i obsługiwanie urządzeń lub maszyn.

Jak każdy lek, Liprolog KwikPen może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działanie niepożądane

Hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi) jest najczęstszym działaniem niepożądanym. Może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do zapotrzebowania. Objawy obejmują: bladość skóry, zmęczenie, nerwowość, drżenie, niepokój, nietypowe zmęczenie lub osłabienie, splątanie, trudności z koncentracją, senność, nadmierny głód, zmiany widzenia, ból głowy, nudności i kołatanie serca. Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, śpiączki i śmierci.

Miejscowe działania niepożądane

W miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić zmiany skórne:

• Lipodystrofia – grudki pod powierzchnią skóry. Insulina wstrzyknięta w obszar z grudkami może nie działać odpowiednio.
• Amyloidoza skórna – zmiany w miejscu wstrzyknięcia mogące wpływać na działanie insuliny.

Reakcje alergiczne

Możliwe są reakcje alergiczne, które mogą obejmować zaczerwienienie skóry, obrzęk lub swędzenie w miejscu wstrzyknięcia. Zwykle ustępują one po kilku dniach lub tygodniach. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych (takich jak uogólniona wysypka skórna, obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, szybkie bicie serca, zawroty głowy) konieczne jest natychmiastowe leczenie – należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Przedawkowanie insuliny może spowodować wystąpienie ciężkiej hipoglikemii prowadzącej do utraty przytomności, śpiączki i śmierci. Łagodną hipoglikemię można leczyć poprzez doustne podanie glukozy lub produktów zawierających cukier (zaleca się, aby pacjent zawsze nosił ze sobą co najmniej 20 gramów glukozy). W przypadku ciężkiej hipoglikemii, gdy pacjent nie jest w stanie samodzielnie przyjąć cukru, konieczne jest podanie glukagonu domięśniowo lub podskórnie przez osobę przeszkoloną albo podanie stężonego roztworu glukozy dożylnie przez personel medyczny. Po odzyskaniu przytomności zaleca się podanie węglowodanów doustnie, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.

Przed pierwszym użyciem:

• Przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C.
• Nie zamrażać.
• Nie przechowywać w pobliżu komory zamrażarki ani wkładów chłodzących.

Po pierwszym użyciu:

• Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C przez maksymalnie 28 dni.
• Nie przechowywać w lodówce.
• Chronić przed bezpośrednim działaniem ciepła i światła.
• Wstrzykiwacza nie należy przechowywać z zamocowaną igłą.
• Wstrzykiwacz należy przechowywać z założonym kapturkiem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować preparatu po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Po 28 dniach od pierwszego użycia preparat należy wyrzucić, nawet jeśli wstrzykiwacz nie jest całkowicie pusty.

Preparat zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę i uznaje się, że jest wolny od sodu. Nie zawiera laktozy ani glutenu.

Producent: Eli Lilly Nederland (Eli Lilly). Podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie leku do obrotu zapewnia odpowiednią jakość, bezpieczeństwo i skuteczność preparatu.