Lidoposterin

Lidoposterin to maść przeznaczona do stosowania w okolicy odbytu, która zawiera substancję czynną o nazwie lidokaina. W jednym gramie maści znajduje się 50 miligramów lidokainy. Preparat ma postać białej, jednorodnej maści i jest dostępny w tubkach aluminiowych o pojemności 25 gramów. Do opakowania dołączony jest specjalny aplikator, który ułatwia nakładanie maści wewnątrz kanału odbytu.

Lidoposterin jest lekiem, który pomaga w kilku sytuacjach związanych z dolegliwościami okolicy odbytu. Przede wszystkim zmniejsza dolegliwości bólowe u osób cierpiących na guzki krwawnicze, potocznie zwane hemoroidami. Lek działa również łagodząco na świąd odbytu, który może być bardzo uciążliwy w codziennym życiu. Dodatkowo Lidoposterin może być stosowany wspomagająco w znieczuleniu przed badaniem przez odbyt oraz po takim badaniu, co pomaga zredukować dyskomfort związany z tymi procedurami.

Lidokaina, która jest głównym składnikiem maści Lidoposterin, należy do grupy leków miejscowo znieczulających. Jej działanie polega na czasowym blokowaniu przewodzenia impulsów nerwowych, które odpowiadają za odczuwanie bólu. Substancja ta hamuje przepływ jonów sodowych w komórkach nerwowych, co sprawia, że nerwy przestają przesyłać sygnały bólowe do mózgu. Dzięki temu lidokaina zmniejsza miejscową wrażliwość na ból w sposób odwracalny – po zakończeniu jej działania normalna czułość wraca.

Ważne jest, że przy stosowaniu zalecanych dawek lidokaina działa głównie miejscowo, a jej stężenie we krwi pozostaje na bardzo niskim poziomie. Działanie znieczulające rozpoczyna się stosunkowo szybko, a efekt utrzymuje się przez kilka godzin.

Dawkowanie

Na początku leczenia maść należy stosować od dwóch do trzech razy na dobę, a następnie można zmniejszyć częstotliwość do dwóch razy na dobę. Ilość stosowanej maści zależy od wielkości obszaru, który wymaga leczenia, ale nie należy przekraczać maksymalnej dawki 2,5 grama maści na jedno podanie (co odpowiada 125 miligramom lidokainy). Dla orientacji – pasmo maści wyciśnięte z tuby o długości około 2 centymetrów to odpowiednia ilość na jedno zastosowanie.

Ważne: Produktu nie należy stosować dłużej niż 7 dni. Jeśli objawy choroby powrócą po zakończeniu leczenia, można ponownie użyć preparatu Lidoposterin.

Sposób aplikacji

Maść należy aplikować rano i wieczorem, najlepiej po wypróżnieniu. Preparat nakłada się na skórę i błony śluzowe okolicy odbytu, delikatnie wcierając. Można również przykryć miejsce aplikacji opatrunkiem z gazy.

Do nakładania maści wewnątrz kanału odbytu służy specjalny aplikator dołączony do opakowania. Sposób użycia aplikatora:

• Aplikator jest przymocowany do tuby i ma zdejmowaną nakrętkę.
• Należy nacisnąć tubę, aby maść wypełniła aplikator.
• Stożkowate zakończenie aplikatora (o długości 3,4 centymetra) należy ostrożnie wprowadzić do odbytu.
• Ponownie nacisnąć tubę, aby wycisnąć maść do kanału odbytu.
• Wycofać aplikator.
• Po użyciu aplikator można umyć gorącą wodą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania Lidoposterinu u osób poniżej 18 roku życia. Ze względu na brak odpowiednich danych preparat nie powinien być stosowany w tej grupie wiekowej.

Preparatu nie wolno stosować, jeśli jesteś uczulony na lidokainę lub którykolwiek inny składnik maści. Uczulenie może objawiać się reakcjami skórnymi, takimi jak wysypka, swędzenie czy pieczenie w miejscu aplikacji.

Przy stosowaniu zalecanych dawek i przestrzeganiu zalecanego czasu leczenia stężenie lidokainy we krwi pozostaje niskie i nie powinno powodować działań niepożądanych w całym organizmie. Należy jednak pamiętać o kilku ważnych kwestiach:

Uszkodzona skóra i błony śluzowe

Jeśli maść zostanie zastosowana na uszkodzoną skórę lub błonę śluzową okolicy odbytu, może dojść do wchłonięcia większej ilości lidokainy do krwioobiegu, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w całym organizmie.

Problemy z sercem

Osoby z problemami dotyczącymi serca powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku. Tacy pacjenci wymagają szczególnie uważnego monitorowania pod kątem wystąpienia objawów ostrej toksyczności lidokainy.

Zakażenia grzybicze

W przypadku jednoczesnego występowania zakażenia grzybiczego okolicy odbytu konieczne jest równoczesne stosowanie leków przeciwgrzybiczych działających miejscowo.

Alkohol cetylowy

Maść zawiera alkohol cetylowy, który u niektórych osób może powodować miejscową reakcję skórną, taką jak kontaktowe zapalenie skóry.

Lidokainę należy stosować ostrożnie jednocześnie z:

• Znieczuleniem stomatologicznym – działania toksyczne mogą się sumować.
• Innymi środkami znieczulenia miejscowego – szczególnie tymi o podobnej strukturze chemicznej (typu amidowego).
• Lekami przeciwarytmicznymi klasy IB i III – mogą nasilać działanie lidokainy.
• Lekami hamującymi metabolizm lidokainy – takimi jak cymetydyna (lek zmniejszający wydzielanie kwasu żołądkowego) i beta-adrenolityki (leki stosowane w chorobach serca) – mogą powodować wzrost stężenia lidokainy we krwi do potencjalnie toksycznego poziomu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.

Należy pamiętać, że przy krótkotrwałym leczeniu w zalecanych dawkach takie interakcje nie mają znaczenia klinicznego.

Ciąża

Lidokaina przenika przez łożysko, jednak badania na zwierzętach nie wykazały, aby substancja ta powodowała wady rozwojowe płodu. Brak jest jednak odpowiednich danych dotyczących stosowania Lidoposterinu u kobiet w ciąży. Dlatego preparat może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to wyraźnie wskazane i korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Karmienie piersią

Lidokaina przenika do mleka matki, jednak ze względu na jej stosunkowo szybki metabolizm oczekuje się, że tylko niewielkie ilości substancji będą przenikać do pokarmu. Mimo to brak jest badań dotyczących stosowania Lidoposterinu u kobiet karmiących piersią, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu preparatu w tym okresie.

Płodność

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego wpływu lidokainy na płodność kobiet. Nie są jednak dostępne dane kliniczne dotyczące płodności u ludzi.

Lidoposterin nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jak każdy lek, Lidoposterin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Reakcje nadwrażliwości – takie jak swędzenie i pieczenie w miejscu aplikacji.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 osób)

• Biegunka.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 1000 osób)

• Dyskomfort w miejscu aplikacji.
• Zaczerwienienie skóry.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Przy zalecanych dawkach toksyczność ogólnoustrojowa jest bardzo mało prawdopodobna. Jednak w przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy podobne do tych obserwowanych po podaniu dużych dawek lidokainy w inny sposób.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Niewyraźne widzenie.
• Zawroty głowy.
• Nudności.
• Drżenie.
• Spowolnienie akcji serca (bradykardia) i obniżenie ciśnienia krwi.

W przypadku ciężkiego przedawkowania mogą wystąpić:

• Zatrzymanie akcji serca (asystolia).
• Bezdech i zatrzymanie oddechu.
• Drgawki.
• Śpiączka.
• W skrajnych przypadkach może dojść do zgonu.

Przypadkowe połknięcie przez dzieci

Jeśli małe dziecko omyłkowo połknie maść, może wystąpić toksyczność żołądkowo-jelitowa objawiająca się bólem brzucha i nudnościami. W takiej sytuacji dziecko należy monitorować pod kątem wystąpienia objawów toksyczności ogólnoustrojowej.

Nie istnieje swoista odtrutka na lidokainę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

Substancja czynna to lidokaina – 1 gram maści zawiera 50 miligramów lidokainy.

Substancje pomocnicze to:

• Alkohol cetylowy (substancja o znanym działaniu, która może powodować miejscowe reakcje skórne).
• Makrogol 1500.
• Makrogol 3000.
• Makrogol 400.
• Woda oczyszczona.

• Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować preparatu po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Termin ważności preparatu wynosi 3 lata od daty produkcji.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani do domowych śmieci. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.