Zarzio

Zarzio to lek zawierający substancję czynną filgrastym – rekombinowany ludzki czynnik wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF). Jest to białko, które pomaga organizmowi wytwarzać więcej białych krwinek, szczególnie neutrofilów, które są kluczowe w walce z zakażeniami. Lek dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w ampułko-strzykawce.

Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 milionów jednostek filgrastymu w 0,5 ml roztworu. Produkt jest przejrzystym, bezbarwnym lub lekko żółtawym roztworem.

Zarzio jest lekiem na receptę stosowanym w kilku ważnych sytuacjach klinicznych:

Podczas chemioterapii

Lek pomaga skrócić czas trwania niskiego poziomu białych krwinek (neutropenii) i zmniejsza ryzyko gorączki związanej z neutropenią u pacjentów otrzymujących chemioterapię z powodu nowotworów złośliwych. Działa podobnie u dorosłych i dzieci.

Przed przeszczepieniem szpiku

U pacjentów przygotowywanych do przeszczepienia szpiku kostnego lek skraca czas trwania ciężkiej neutropenii.

Mobilizacja komórek macierzystych

Zarzio pomaga w mobilizacji komórek progenitorowych z krwi obwodowej, które następnie można pobrać i wykorzystać w przeszczepach.

Ciężka przewlekła neutropenia

U pacjentów (dzieci i dorosłych) z ciężką wrodzoną, cykliczną lub idiopatyczną neutropenią długotrwałe podawanie leku zwiększa liczbę neutrofilów i zmniejsza częstość oraz czas trwania zakażeń.

Zakażenie HIV

Lek może być stosowany w leczeniu przewlekłej neutropenii u pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV, aby zmniejszyć ryzyko zakażeń bakteryjnych.

Leczenie tym lekiem powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalisty z doświadczeniem w stosowaniu czynników wzrostu kolonii granulocytów.

Dawkowanie podczas chemioterapii

Zalecana dawka wynosi 0,5 miliona jednostek na kilogram masy ciała na dobę. Pierwszą dawkę należy podać co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii. Lek podaje się codziennie aż do normalizacji liczby neutrofilów, zazwyczaj przez okres do 14 dni.

Przed przeszczepieniem szpiku

Zalecana dawka początkowa to 1,0 milion jednostek na kilogram masy ciała na dobę. Pierwszą dawkę podaje się co najmniej 24 godziny po chemioterapii i co najmniej 24 godziny po infuzji szpiku kostnego. Dawkę następnie dostosowuje się w zależności od liczby neutrofilów.

Mobilizacja komórek macierzystych

W monoterapii zalecana dawka wynosi 1,0 milion jednostek na kilogram masy ciała na dobę przez 5-7 kolejnych dni. Po chemioterapii stosuje się dawkę 0,5 miliona jednostek na kilogram masy ciała na dobę.

Ciężka przewlekła neutropenia

Dawka początkowa w neutropenii wrodzonej wynosi 1,2 miliona jednostek na kilogram masy ciała na dobę, a w neutropenii idiopatycznej lub cyklicznej – 0,5 miliona jednostek na kilogram masy ciała na dobę. Po uzyskaniu odpowiedzi na leczenie ustala się minimalną skuteczną dawkę podtrzymującą.

Sposób podawania

Lek można podawać jako wstrzyknięcie podskórne (pod skórę) lub infuzję dożylną. W większości przypadków preferowane jest wstrzyknięcie podskórne. Pacjent lub opiekun może nauczyć się samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia po odpowiednim przeszkoleniu.

Nie należy stosować leku w przypadku uczulenia na filgrastym lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Jeśli w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na filgrastym lub podobne leki, należy poinformować o tym lekarza.

Reakcje alergiczne

U niektórych pacjentów mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne. Jeśli pojawią się objawy takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęki, trudności w oddychaniu czy spadek ciśnienia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Problemy z oddychaniem

Lek może powodować działania niepożądane dotyczące płuc, takie jak śródmiąższowa choroba płuc czy zespół ostrej niewydolności oddechowej. Pacjenci z problemami płucnymi w przeszłości mogą być bardziej narażeni. Kaszel, gorączka i trudności w oddychaniu wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej.

Śledziona

Podczas leczenia może dojść do powiększenia śledziony, a w rzadkich przypadkach nawet do jej pęknięcia. Ból w lewej górnej części brzucha lub w górnej części barku wymaga pilnej oceny lekarskiej.

Kontrola parametrów krwi

Podczas leczenia konieczne są regularne badania krwi w celu monitorowania liczby białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek. Lekarz będzie dostosowywał dawkę lub przerywał leczenie w zależności od wyników.

Ból kości i mięśni

Częstym działaniem niepożądanym jest ból mięśniowo-szkieletowy, w tym ból kości. Lekarz może zalecić leki przeciwbólowe. W przypadku długotrwałego stosowania u pacjentów z problemami kostnymi może być konieczne monitorowanie gęstości kości.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niedokrwistością sierpowatokrwinkową powinni być szczególnie ostrożni, ponieważ lek może wywoływać przełomy sierpowatokrwinkowe. Osoby z chorobami nerek powinny regularnie wykonywać badania moczu. U pacjentów z chorobami wątroby należy kontrolować parametry wątrobowe.

Nie należy stosować Zarzio w tym samym dniu co chemioterapia cytotoksyczna. Zaleca się podawanie leku co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii i nie wcześniej niż 24 godziny przed kolejnym cyklem.

Jednoczesne stosowanie z lekiem 5-fluorouracyl może nasilić neutropenię. Lit może nasilać działanie filgrastymu, ale nie ma dowodów na szkodliwość tej interakcji.

Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.

Zarzio nie jest zalecany w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje ciążę lub karmi piersią, musi poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Nie wiadomo, czy filgrastym przenika do mleka matki. Lekarz podejmie decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.

Jak każdy lek, Zarzio może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są:

• Ból mięśniowo-szkieletowy, w tym ból kości, pleców, stawów i mięśni.
• Gorączka.
• Zmęczenie.
• Zapalenie błon śluzowych.
• Małopłytkowość i niedokrwistość.
• Nudności, wymioty i biegunka.
• Łysienie.

Częste działania niepożądane

• Zakażenia, w tym posocznica, zapalenie oskrzeli, zakażenia dróg oddechowych i moczowych.
• Powiększenie śledziony.
• Ból głowy i zawroty głowy.
• Nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze.
• Kaszel, duszność, krwawienie z nosa.
• Wysypka.
• Krwiomocz i ból podczas oddawania moczu.
• Ból w klatce piersiowej i osłabienie.

Poważne działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy lekarskiej:

• Reakcje anafilaktyczne (ciężkie reakcje alergiczne).
• Pęknięcie śledziony.
• Zespół ostrej niewydolności oddechowej.
• Zapalenie naczyń krwionośnych skóry.
• Kłębuszkowe zapalenie nerek.
• Zespół przesiąkania włośniczek.
• Zapalenie aorty.

Działania niepożądane u dzieci

U dzieci i młodzieży leczonych długotrwale z powodu ciężkiej przewlekłej neutropenii zgłaszano przypadki zmniejszenia gęstości kości i osteoporozy.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W przypadku nasilonych objawów, takich jak trudności w oddychaniu, silny ból brzucha czy objawy reakcji alergicznej, należy wezwać pogotowie.

Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Ampułko-strzykawkę należy trzymać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

W razie potrzeby do stosowania ambulatoryjnego produkt można wyjąć z lodówki i przechowywać w temperaturze pokojowej (nie wyższej niż 25°C) jednorazowo przez okres do 8 dni. Po upływie tego czasu produktu nie należy ponownie wkładać do lodówki i należy go usunąć.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Zarzio jest produktem leczniczym wyłącznie na receptę. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza specjalistę z doświadczeniem w stosowaniu czynników wzrostu kolonii granulocytów.

Ampułko-strzykawki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną część należy wyrzucić.

Przed użyciem należy sprawdzić, czy roztwór jest przejrzysty i nie zawiera cząstek. Nie należy używać leku, jeśli roztwór jest zmętniały lub zawiera wytrącone cząstki.

Pacjent lub opiekun może nauczyć się samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny. Należy ściśle przestrzegać instrukcji podawania leku.